7969 resultaten.
De nacht, het duistere hart.
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
457 Waar de ziel van het burgerfatsoen
ieder greintje verliest onder het
nachtelijk schijnsel in een plantsoen.
De nachtelijke zoenen; de vlekken op de
blazoenen. De schone schijn, die voor
even werkelijkheid kan zijn.…
Klinkt feestelijk de fanfare
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 De feestmuziek lijkt te werven
de ziel van het volk dat op zijn
tijd, wanneer de werkvlijt niet
wenst te bederven dat de moraal zich
met een feest van zijn banden bevrijdt.…
Het vleugje galaxy
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
483 de beste klei
jouw ranke vormen
pimpte je op
van teen tot top
jij droogde naturel
in aardse schoonheid
het vleugje galaxy
gaf jou al snel een
goddelijk perspectief
in het glazuur
smeulde vuur
dat fel opvlamde in
de uitbundige kleuren
van lentes natuur
nog was jij
begeesterd door dromen
maar op de zevende dag
ontwaakte de ziel…
Nog te vroeg?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
544 ontdooien
zichzelf eenmaal uitgesproken
als al het andere wordt
verzwegen bezitten ze de
schijn van gerijpt geluk, of
in iets anders wordt beschreven,
de hemel is vol Brusselslof
van onafgemaakte woorden
van letters verzameld uit stof
waaruit die zijn gemaakt
elke katje aan de tak herbergt
een eigen verhaal
het klontert aan mijn ziel…
Een eindeloos rijm?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
511 Bloed klopt in
het uurwerk van de
mij aangemeten tijd
en visioen, het recht
rein bronwater te
tappen uit een
ongeboren geheim, waarin
de waarheid drinkbaar wordt
uit de hiel en de ziel
van de fles en taal,
die toegang soms ontzegd
zodat ik stilaan verder
droom, misschien fataal
uiteindelijk wel levensecht
als een verse…
Slapende kamer.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
862 Citroen-aroom van gele zuidervrucht,
Adem van perzik purperdons-bedekt
En ziel van lelie tragisch bloedbevlekt
Smelten bedwelmend tot één geurenzucht.…
clair-obscur (3)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
586 een botsende klankwereld verplaatst
zich van links naar rechts
achter en boven het weerloze kinderhoofd
geen weg terug naar het huis
die smalle vulkaanrand
voor de kleine felverlichte atol als zij
in het onmetelijke niets verdwijnt
het helderste licht straalt
ergens buiten deze wereld
onaanraakbaar voor penseel
papier en alledaagse zielen…
Heelal
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
672 Tal van zeer lieftallige personen in omgeving
En dat is mooi
Complimentjes en gemeende benaderingen
Schatten van kinderen, onheus tactvol kleinkindje
Zegeningen niet te tellen
Dankbaar
Gezond naar ziel en lichaam
Muze steeds aanwezig
Ochtendgloren wenkt
Sterrenhemel lonkt
De volle maan beste vriend
Heelal zo heftig temperamentvol en wijs…
Mijn vriendschap met die merel
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
510 Slechts
vijfentwintig centimeter meet
zij: een schrander kraalogig kop-
je dat zich met een gele snavel
accentueert; heeft zij bij mij door
haar terugkerende verschijning iets
van trouw in mijn ziel geportretteerd.
Mijn vriendschap met die merel zingt
vrolijk door de tuin.…
Mijn lieve nimf
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
638 vrijheid
de kleine nuances
te volgen waarmee
jij perspectief geeft
aan onze vlucht
de thermiek te voelen
van jouw passie die ons
op aangename wijze tot
grote hoogte doet stijgen
om dan licht
af te glijden zonder
in een duikvlucht te raken
die ons zeker zal kraken
ik volg je mijn
lieve nimf in volle
overgave omdat vleugels
onze zielen…
Te Delft
poëzie
3.2 met 4 stemmen
4.951 Mijn ziel werd gans gevoel; ik moest mijn vingers steken
In die doorschoten wand.
Ik zag, ik hoorde hem die laatste woorden spreken:
Mijn God, Mijn Vaderland!
Zo ge ooit, mijn landgenoot! zijn heilige as moocht nadren,
Kniel dankend bij zijn graf!
Er droomt geen Hollands bloed in uw verbasterde aadren,
Gaat gij er koel van af.…
Een stil verdriet
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
615 Dat langzaam ingeslopen zich dichter
ingraaft in je ziel.
Het hart verduistert. Het geluid van
zijn ritme ontluistert. Het in het
lichaam gevangen houdt wankelmoedig
voortstuwend en tot breken toe instabiel.
Een stil verdriet van geluidloze snikjes
en bittere glimlachjes.…
Zelfgenoegzaamheid
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
462 Waarom kan de ziel niet meer
aandacht voor andere wezens
uitdragen. De zelfgenoegzame
lijkt slechts in de innerlijke
wereld geïnteresseerd.
Het leven lijkt van buiten soms
meer naar binnen toe gekeerd.
Van hoogmoedigheid tot autisme
lijken buitenstaanders te beweren.
Doch het leven kan een mens onthechten
en hartgrondig bezeren.…
leeg van voren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
558 praatgrage knoppen blijken
zich te hebben verschanst achter
duinen van traag zand
ook de luchten lijken voller
van adem, een wolk draagt
de massa die eens ons aarde werd
genoemd aan het verlangen naar warme
strelingen, strelingen die de dood verwensen
doch ook inhalig omarmen
god, ik vrees de duivel niet, doch
het lijden dat mijn ziel…
Europa is een woord
gedicht
3.7 met 3 stemmen
4.130 Van niets meer ziel of bron.
Arm troetelkind, te vaak, te schril geprezen
Met slechte adem, achterna gezeten
Door charlatans, bemind met bullepezen.
Alleen nog kermisvolk wist hoe je heette.
In het lawaai verdween je. Onbetreurd.
Achter de bergen, ver weg, waar ik woon,
Heeft niemand je zelfs maar gekend.…
Retraite
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
495 ochtend vele ikken
En niemand die hun nare dromen duidt
De klok zit hen voortdurend op de huid
Hij blijft hardnekkig en standvastig tikken
Zij trachten tevergeefs zich op te krikken
Terwijl de informatie hen omsluit
De trein vreet elke ochtend vele ikken
Zij vinden niet de tijd zich te verkwikken
Hij spuugt ze door de spuigaten weer uit
De ziel…
Wreed.
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
905 Mellieke, vergeef me - kon je niet meer helpen, bloed niet te stelpen -
Ziel gebroken en het hart verscheurd, aangespoelde schelpen.
Schildpad drinkt de tranen in een onbestaanbaar land
Ik beland ooit met u ooit samen met aangespoelde schelpen op het strand.…
Lichting
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
449 Woorden van zee strekken zich in kalmte
heimwee is ontvankelijk voor zwijgende taal
in het voorafgaande ligt ontwaken
onze ontmoeting tekent zich
aan horizon van stilte
je spreekt over liefde
dat is natuurlijk dwalen
waar het hart spreekt van waarheid
is laatste echo: trouw
we stropen mouwen op
om de ziel te laten spreken
kom mee, dan…
Wat er ook gebeurt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
550 De fantasten hebben het opgegeven
om ooit nog bloed te vergieten
voor een eigen staat, eigen koning
Overal kun je goed leven
als er vrede is en de geboden
van de mensen echt zijn
Dan kan je lichaam wel sterven
maar je ziel is wederzijds
liefde, de liefde
van de Kracht die je bijstaat
in mislukkingen en rampen
Dat…
De gesikkelde maan
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
456 ik liep over
serene stralen
van de warme zon
moest af en toe
springen als schaduw
een offensiefje begon
en donker mij
snel naar hogere
sferen dwong
waar licht in
blauw transparant
de hemelboog spande
haar perspectief
de rust gaf waar mijn
ziel naar verlangde
ik oneindigheid voelde
als helend bad na
een stressvolle jacht…
De essentie
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
522 altijd de lach
in een heerlijk
ad hoc reageren
ogen die schitteren in
iets nieuws uitproberen
toch heeft ook zij
haar stille momenten
zweeft heel even
zonder uit zicht te raken
onze aandacht voorbij
nog is er het
bekende gebaar
bevestiging in
oogopslag het volgen
maar haar ziel is niet daar
ik weet dat ook zij
reflecteert in…
Verjonggingsapp
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
524 zij zag de ziel
van mensen die
haar stralend aankeken
voelde het intense
golven van hum emoties
door verdwijnende schaduwen
die jaren van stress en
spanning hadden achtergelaten
als tekens van leven op hun huid
ik heb ze niet zien
verjongen maar wel zijn hun
grauwsluiers van zorgen weg
daar schemert weer
de jeugd in lach en blik…
Hij vertrok in de nacht
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
572 hij vertrok in de nacht
zo plots en onverwacht
geen deur was geopend
niemand had hem zien lopen
alle luiken bleven zelfs dicht
en nergens lag een bericht
het laken onaangeroerd
het lichaam omwoeld
zijn hart had het begeven
zijn ziel naar het Hoogland gedreven
daar in 't Eeuwige Licht
kreeg de aarde 'n tranengezicht
niemand die…
Het stille huis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
492 Je kunt er een speld horen vallen
ieder kraakje van een vloerplank
kan een voetstap zijn van een
verloren ziel of een dolende geest
die niet meer weet wie of wat
hij ooit is geweest
In het stille huis
klinkt een ademtocht
als een schrille kreet
zijn de schaduwen tastbaar en
is het verleden onverwerkt leed
Daar woon ik
daar verblijf ik…
Sermoen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
633 Immer zo dartel als hen wilde ik zijn en
- Net zo gul als bloesemende bloemen
Zich op niets dan hun schoonheid beroemend -
Gratis nectar weggeven aan de bijen
Elke toegekende zorgeloze dag
Zonder hoop op enige bekroning
Onbekommerd mijn eigen ding doen
Wars van oordeel of gemelijk sermoen
Van de scheppingskracht een beloning
Een ziel…
Gemis
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
610 Wellicht kan ik dat mijn hart en ziel laten geloven
als het gewend is aan het enorme intense gemis,
als ik geleerd heb dat de pijn ervan kan doven
simpelweg omdat een rouwproces nu eenmaal zo is.…
doen alsof
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
437 we doen alsof
we de nacht kennen
weten wat ons beweegt
hoe breed het leven is
we op vleugels varen
de zomer in ons woont
de wegen begaanbaar zijn
we de storm ontwijken
het porselein ongebroken is
de oever van de ziel onvindbaar is
we weten wanneer het einde komt
blinde muren alles kunnen zien
een steenkoud hart niet bestaat
er geen…
Wiegde warme lucht
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
415 hun onverzadigbaar
verterende geest
ook zij was
ooit hoog begaafd
geweest in een
wereld waar
nooit een vraag
op een gedegen
niveau werd gesteld
waar stilte
eenzaamheid creëert
samen werken
door kortsluiting
en structurele storing
als onmogelijk
werd geïnitieerd
zij heeft hen
opgezocht een
warme hand op
beschadigde zielen…
Hartverscheurend
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
548 jij toch een fantastische jongen
leegte vult
verlangen brult
hersens die temmen
feiten die remmen
wil om te rennen
maar het moet wennen
wat ben ik blij dat ik jou heb leren kennen
wij verbonden
parels ontstonden
waaraan ik lijd
is jouw afwezigheid
wonden zullen helen
pijn zullen we delen
ons bevielen
onze versmolten zielen…
de Volkskrant
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
585 O dichtertjes van hart en ziel
en pijn
Van bloemetjes, van bij en chirurgijn
Van droefenis, tristesse,
van mijn en dijn
O lezertjes van hebben
en van zijn
O dichter van de actualiteit
Van politiek, van afgunst wijd
en zijd
Van rampspoed, tweedracht, ruzie, haat en nijd
Van transgegendereerde man
of meid
O lezer van HP en van De…