Alle inzendingen over aarde/water/wind

27292 resultaten.

Sorteren op:

HET

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 494
het houdt van verval, het trage ontbinden, de graduele neergang van orde tot aarde, water en slijm, het kleven van woorden aan handen ontdaan van hun grip, vuur dat vreet aan molm, gebinte van kerken, donker gewemel diep in een crypte, barsten, glasbreuk, stofwalmen, krakende vloeren, steenslag, roest, gelig vet in de kromme hoek van het blad…
Dirk Vekemans5 september 2023Lees meer >

AANVAARDING

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 535
en stroom je wel mee ‘Be like water’ in een stoffelijk ongelubriceerd Er echter áltijd de ziel is Die het leven smeert…

Grasduinen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 666
Mysteries ontrafelen ...misschien zijn de wind of de regen gewoon de aarde, die haar uitlacht. Een apocalyps... Ze ligt in het gras. In dat ene moment benijd ze de eenvoud van geluk en laat haar denken met wolken zweven voorbij de horizon de hemel als haar dak haar levensreis het pad van haar zijn haar bestemming.…

Sterven

hartenkreet
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.033
Ik wacht , op een zachte wind, die langs jouw gezicht zal strijken. Ik wacht, terwijl ik je handen in de mijne neem. De wind komt eraan en jij gaat mee. De vlam is uit, de wind is gaan liggen.…
SOKKEL9 maart 2004Lees meer >

Geven

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 685
Geven, ‘t lag niet in zijn aard, bleef inhalig heel zijn leven, in vergaren heel bedreven, een echte gierigaard. Vriendschap bleef hem ook bespaard, geen talent om liefde te geven, geven, ‘t lag niet in zijn aard, bleef inhalig heel zijn leven.…
jan Arno10 december 2009Lees meer >

De steilorige senior

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 447
De aarde schudt, het stervensuur Van menigeen heeft vorm gekregen Een wooncomplex, een klachtenregen Verschuiving naar miniatuur Problemen met een nieuw bestuur Met samenwerking, nieuwe wegen De aarde schudt, het stervensuur Van menigeen heeft vorm gekregen Waar is die ooit zo goede buur?…

Zij fluistert stilte .....

hartenkreet
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.372
Wanneer ochtend geen nieuwe morgen meer is en de nacht haar vals licht ontwijkt ademen uren in alle rust de tijd in en uit de wind waait tijdloos door alle dagen glimlachend schrijdt de klok wijselijk voorbij verloren gewaand verlangen waar het gewonde hart weken snijdt splijt een eerste narcis de aarde in licht bevroren grond, haar hart…
metha10 maart 2005Lees meer >

stemming

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 640
lentestorm de kolkende luchten worden straks doorkliefd met helwitte bliksemaders die blijven trillend staan in de aarde zwart en huiveringwekkend rolt de donder dan rommelend en knetterend door de grijze hemel ruisende regen trekt een fris gordijn over het land straks zal de kamperfoelie geuren…

Hemel

poëzie
3.5 met 30 stemmen aantal keer bekeken 5.097
De mens, aan zorgen prijs gegeven, Gelijkt een schip, door wind gedreven - Het Hemelrijk heeft zielsrust in.…

laat me

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.054
, al moet ik nog veel leren laat me zweven op de wind en als ik val, dan is het mijn ego dat breekt en ook dat zal dan weer helen…

Ode aan december

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 680
het deinen, schijnen, doelloos wiegen van kaalgekrenkte ranke takken vergruizelt in het winterwoelen tot een wind grasgefezel tot een vlakte een bos baart, een duister hol thuisloze sterren kraken door het neergestorte meer ijszwarte spiegel van een heelal tot diep in de aarde stroomt de nacht weg, aan de kabbelende oevers leeft een…

zand straalt de eonen terug

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 869
je proeft de hete lucht gespreid aard je de rots je geest verlaat de tijd in rimpelloze vlucht zand straalt de eonen terug, de wind waait vroeger in een lange zucht geurt naar eerdere bewoners emoties in gepleisterd wit het leven hardt en stikt in de natuur, door bevingen spuit bloed tegen de muur ploegen met een steen groeien…

pyrofiel

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.194
in het hart van het vuur waar de hitte overheerst tot felle hoopjes intens wit in gebalde knopen pure energie strekt de kosmos zich eindeloos uit vervoegen hel en hemel zich in samenspel tot aardse taferelen voeden hongerige vlammen flitse fantasma's vol prisma's die stralen werpen in het rond en winden stevig stromen laten wervelen door…

" Danser, les enfants du monde "

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 410
Krom de weg, het bestaan is recht, dans; bloem der aarde, verbindt het mondiaal gekleurde lint met uitbottende jeugd, ontbloot het sprookje. Zaai; de zuivere deugd van jullie natuur en in elk verworpen kind. werp de kille wind terzijde,dans je wegen om palissaden te vermijden,sla bruggen naar een humaan licht.…
pama26 oktober 2008Lees meer >

Hoor de wind waait

netgedicht
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.169
wie zoet is krijgt Geer en Goor terug bij de toppers wie stout is vindt het ook nog belangrijk de wind wakkert aan het regent hagelstenen moeder aarde huilt om weer duizenden extra soldaten gestuurd naar broeihaarden van extremisme Nederland zwicht wie zoet is blijft aan den arbeid tot hij sterven gaat rijk worden heeft te maken…
windwhisper3 december 2009Lees meer >

Wereld place

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 597
al deze kostbare parels zou je willen omarmen denk je aan, tijd, sta even stil geef vrijheid en levensvreugde door aan alle mensen langs de levenszee glimlacht troost wanneer de warme wind zacht vloeiend over het groene grasland waait op vrijdagochtend in mei…

In een wereld die slechts vraagtekens kent

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 574
’s Avonds in de betonnen stad waar de wind onze namen fluistert murmelt een lied in zachte zangstemmen en sluit ik de dag weer toe Kleine kinderzieltjes zweven vrijelijk in de innerlijke ruimte en verhalen van tierelantijntjes in de jeugdige sprookjes die zij kleuren Ze geven troost aan beide zijden van het bestaan die ons soms onaangenaam…

MIST

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.411
Het maanlicht worstelt om met flauw geglim Te dringen door het klamme grijze rag, Dat om het aard-gelaat zweeft als een schim. Want wind-stil weegt de kalmte van de dag, Geboren uit de tranen van de kim, Nog neder op de nacht met vreemd gezag. ------------------------------------ uit: Tonen en Tinten (1900)…

Bomen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 477
Naast het pralen met hun bladerkroon, vegen zij bij wind de hemel schoon; geven schaduw, en de wereld lucht. Voor al dat dienstbetoon vragen zij niets terug. Nu ja, misschien om hen te sparen.…

Een eend vliegt uit de bocht...

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 481
wakkert nieuwe dromen aan de schemer sluip dichterbij en de schaduwen staan in de rij De aarde schroeit, de ijskap smelt de bodem schudt met grof geweld maar de maan heeft geen zonnewijzer nodig om te weten hoe laat zij op moet staan.…

Mijn weg door de wereld

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 476
eigen slagschaduw werpt schapen slapen daar, herkauwend, herkauwend, herkauwend tot de hei is gesponnen tot grove wol, mijn mantel, warm tegen de wind, ik sla hem om, wapen me met jouw zand in mijn zaken en reis, licht bepakt, verder – met jou verder in mijn hart zonder jou geen weg door de wereld…

Gewichtloos?

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 459
, verrijkt in de omwentelingen van de geest om vrede te sluiten in een bloemrijk bestaan, onafhankelijk waaruit de wind waait.…
Pama18 november 2019Lees meer >

Onsterfelijk?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 484
Mijn lemen voeten in de levens oceaan, een ode aan vergeten goden en op de longen van de wind en aan perkamenten wijzen in de as van vliegend vuur , schimmen die elkaar in geblinddoekte spiegels omarmen de aarde kiert door de magma van haar vruchtbaarheid brengt spijzen op de plank en ook van niet ontdekte plagen de oude magiër tekent de…
Pama26 april 2020Lees meer >

TOEN JE LAATSTE ADEM ZUCHTTE

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 605
het kille steen boven jou; mijn blik ziet in het firmament een ster Die ster fluistert ver, kom nu toch gauw nimmer werd een afstand bij ons zo ver Je woorden boden mij vreugde en smart verrukkelijk was het om je stem te horen Maar in essentie spaken wij met ons hart, dat we al op aarde aan elkander verloren…

Kiemtijd

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 999
De wind vlijt langs ons rug. Er ontwaakt wat in de tuin... Men heeft hier iets begrepen. Onze ogen staan op stelen: de winter is echt weggevlucht! Er is weer plaats voor warmte. Geluiden zwellen aan. Helaas ook de maaicultuur. De schuur is nu de buitenlucht. We stevenen af op de Goede Week: het zaad dat kiemt in de aarde...…

Afscheid in pijn

netgedicht
5.0 met 79 stemmen aantal keer bekeken 461
ik zag je op strand gebruinde voeten in slippers je droomwinkeltje onder de parasol van riet waardoor het lied ritselde van winds warmte in een brandende zon jij verkocht niet maar samen met de klant een koude sangria in de hand verkenden jullie het spirituele verband van blauwgroen gekleurde golfjes op het mediterrane zand…

December 2021

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 681
mijn Overschone ‘t Licht in donkere nacht dat op aarde kwam wonen Och Wonderwezen met een hart zo zoet en zacht Bron van eeuwig Schoon O Waarachtige Zoon Geeft mijn ziel Uw spijs en drank vanaf Uw Hemeltroon Verblijd ten alle tijd dat U de God van onverdeeldheid zijt…

Warmwatervisjes

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 428
ze vielen als witte papiertjes fladderden traag nog rond in vage vlagen op cirkelende wind hun lege magen verdroegen geen warmwatervisjes uit de voedselkring die daarmee deze en vele andere diersoorten om zeep had gebracht hun sierlijkheid en kracht was alleen terug te vinden in de genenbank die hen als combi wisten het was gedaan…
wil melker21 oktober 2023Lees meer >

Master in het maaien

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 394
Ik buig mee met de wind, voel de aarde, En groei stil, ver weg van hun regels — Een stem zonder letters, maar vol met leven.…

Op weg naar Asciano Italië.

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 273
die om hen heen speelt met de droge lindeblaadjes en de luifels aan de gevels van gelateria’s hebben ze alleen de geur verdacht Gevonden, herfst huist in mijn hart hier is het, dat aardse, het gloedvol geluk met jou in mijn binnenzak, ik hoor mijn denken open en dicht gaan…