6828 resultaten.
de kortste dag (winterpunt)
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.216 toverslag
door de wind, die even zucht
wat laatste bladeren
aan takken kaal, bijna bloot
kleuren nog eenmaal op
van okergeel naar herfstig rood
het water kabbelt al in grijs
de lucht weerspiegelt laag
het zweemt al naar schemer
schaduwen worden lang en traag
in vlammengloed neemt de zon
afscheid van de kortste dag
de lucht tintelt naar donker…
VORSTLOZE WINTER
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
483 De vijver van het verlaten landgoed
ligt eenzaam en donker, streng omgeven
door oude, kale bomen, die triest leven
onder een grijze, gerafelde hoed.
Hun geboetseerde stammen zijn bebloed
met verleden, dat zich nòg wil geven
aan des adels gestorven bevelen,
slechts droevig verzinkt, maar steeds schimmig woedt...…
Toen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
528 Een warme band, bekend van lang geleden
omvat mijn donker hart dat huilt en lacht
in het bewust zijn dat het nooit weer komt.
Als stilaan alle tonen zijn vergleden,
blijf ik nog even zitten en ik wacht
tot in mijn hoofd die stille stem verstomt.…
Holocaust Memorial Day
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
775 displaced person
hier is het wak in het kroos
hier de grote staande snoek
en aan de overkant de roomsen
maar nu staat daar in lichte nevel
naast de melkbus met de teems
een vreemd en donker kind
een jutezak bedekt zijn schouders
daarachter rijzen takken van de vlier
verstrengeld en verwrongen
buurman haalt de jongen binnen
de vinger…
In de wolken...
hartenkreet
1.9 met 7 stemmen
1.186 Regenspetters, donker en ziltig koel
Mijn hartje spat open van blij gejoel.
Zin om luid te lachen, te springen en dansen
Wat schenkt Hij ons toch heerlijke kansen.
Zo naar de markt, ik toef graag tussen goede humeuren
De gestalde waren proeven, ruiken, die prachtige kleuren.…
Doka
gedicht
3.0 met 10 stemmen
4.143 Slaapt zij zich uit, schrikt
in water, verzonken in een opgelicht donker.
Zo komt zij in beeld. Daarbuiten ga ik in haar
zwijgen op. Ze ligt glanshard in haar huid.
Wat nu aan het zicht benomen is, ruist
achter een gordijn. Is een hand die zich opent,
sluit in die van mij. Een hand die afdrukt.
Dat het uitlekt geen hand te zijn.…
AAN DE GEEST DER MUZIEK DER NIEUWE MENSHEID
poëzie
2.8 met 8 stemmen
2.584 Nu dan de nederlaag geleden is,
De Geest der Nieuwe Mensheid, die de hoge
Geest der Muziek is, zich ver heeft onttogen
Aan het Nu, vestig ik, dwars door de duisternis
Des daags, en door mijns eigen doods donkere duisternis,
Dwars door de tijd en ruimte heen, mijn ogen,
Die mij nog nimmer, neen, nimmer bedrogen,
Op hare verre, eenzame…
Die eindeloze zee
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
707 het brede strand met ogen dicht
alleen met de wind op de wereld
stilstaan, richtingloos ronddraaien
de zee kan nu overal wel zijn
de zee, de zee, die eindeloze zee
neemt al je zorgen met zich mee
de zon, de zon, die warme zon
terug naar voor het begon
de wind, die zuiverende wind
blaast je hoofd schoon, m’n lief
dat hoofd vol met donkere…
Zachte schoonheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Mijn leven was donker, jij werd het licht
In al die zinloze dagen.
Jouw haar is zo uitstralend
En je ogen zijn diep als de Tijd...
Jij hebt charme, die is verleidend...
En jij bent een zachte schoonheid.…
Mevrouw Hermans, wie bent u?
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
538 En als dan het ene geloof afzwakte,
diende iets anders zich aan; vele wegen om te geloven,
met vele woorden, vele donkere, gevoelens achter alles,
ach, wat dan nog te dichten als dichteres.
De stilte haar waardigheid toedichten.
Dat is dan nog het enige wat ik kan.…
zonder grenzen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
794 onontgonnen land
een wereld zonder grenzen
vruchtbare aarde
maar ik ben bang
meedrijven
maar waarheen mijn god
ik voel de vrijheid
wanneer ik weer wil kiezen
de rups en de vlinder
als het aloude verhaal
geen weg terug
en ik val
stilte overal
ik zweef over een donker dal
mijn ogen dicht
ik voel het licht
spiegelen kan ik niet…
HOORT GIJ DE EIK?
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.261 Hij droomt zijn donkere dromen,
de boom van mijn hart!
Zijn stam is rond, zijn kruin nog ronder,
zijn schors is ruw en hard.
Hij plooit noch boven noch onder,
de boom van mijn hart!
Waai stout, mijn eik, alover 't blode,
uw hoge vreugd en smart,
gij levende onder de dode,
gij, boom van mijn hart!…
De gouden aarde
poëzie
5.0 met 1 stemmen
4.354 De gouden Aarde is vol en vast en klaar,
De Hemel welft zich donker en zacht blauw,
Het Heelal is die donkerzachte dauw,
Alleen de Zon en de Aarde zijn zichtbaar.
Van die twee samen, van dat jonge paar,
Is de Zon de algoudene flambouw,
En de Aarde de liggende landouw.
In goud en groen beide volkomen baar.…
Zonder ramen de trein
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
830 Loop verdwaald rond op
Wat een treinstation moet
Zijn in de plaats die mijn
Hoofdstad genoemd wordt
Maar waar ik al meer dan
Veertig jaar niet ben geweest -
Alles anders, alles is anders
Dan toen, toen de treinen nog
Gewoon ramen hadden waardoor je
Naar buiten kijken kon - nu zie
Ik alleen donkere wagons met tralies
Voor luiken…
De rest moest nog komen
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
602 Het bevrijdde om telkens woorden
te tekenen als merk
in de donkere nacht der mist.
Toen wist ik niet volledig: nu beter,
voor meer dan vijfenzeventig procent.
De rest moest nog komen.…
Struikgewas des levens
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 Gevoed door haat baadt hij zich een weg uit het struikgewas
Het struikgewas des levens, donker als de nacht
Takken en doorns op het pad van de dromen
Achter hem een bewandeld pad
Gemaakt door de droom van een enkeling
Bewandeld door de volgeling
Meegaan in een droom van de voorganger
Het aanbod is verleidelijk door eenvoud
Deze weg is hem…
VOORTUIN NAAR DE WINTER
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
612 hoe wispelturig en onstuimig ik ook ben
te moeten struinen
door vroeg donkere avonden
kun jij mijn blazen begrijpen
of speel jij mij de zwartepiet toe?…
Tot dusver,
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
476 ik zoek naar sporen in de oorsprong
van verklaring voor de feiten, maar
oorzaak en gevolg zijn allang vervlogen
en hangen als donkere wolken boven waar
het zout van het verhaal mee is ingewreven.…
Herder te voet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
507 ’t Is donker en het sneeuwt in de woestijn,
de herders waken trouw over hun schapen,
ze spieden in het rond en gaan niet slapen
nu wolven op de stroop naar lamsvlees zijn.
Dan breekt de lucht en engelen dalen neer.
Ze blazen zich de lippen vol met blaren
op toeters in een hemelse fanfare,
getoondicht door de allergrootste Heer.…
ZONDER JOU
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.421 Nu je ogen voor altijd zijn gesloten
staar ik dikwijls in de donkere nacht
Door ‘t traan zien mijn ogen rood en
besef ik dat eenzaamheid mij wacht
Nog altijd fluisterend met je praten
laat ons nachtenlang toch samenzijn
Dan voel ik mij nooit alleen gelaten;
lijdt mijn hart een tikje minder pijn
Duizenden verre sterren schitteren
alsof ze…
kist
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 Zo lang als ik kon zat ik onder de dekens verborgen
Ik sta uiteindelijk op en drink mijn koffie op deze donkere morgen
met stille hoop een beetje meer energie voor vandaag gekregen te hebben
ik doe mijn best de rest van deze dag nog te redden
nog maar kort geleden keek ik nog in jouw vertrouwde ogen
nu doe ik zo mijn best om onopvallend mijn…
Notre Dame
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
592 en stenen
eeuwen hebben een traditie opgericht
zacht gemurmelde gebeden naar hoge
schouders van de muren opgeheven
het ronde venster stort een roos kleuren
waar stralen op de vloer stil staan
je kunt niet wankelen in dit licht
je bent hier gekomen onder genade
van het voorjaar
het koraal golft tussen pilaren stralend vroom
de donkere…
Die lichtvoetig dansen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
502 sprookjes lijken alleen nog
te leven in oudere geesten terwijl
de decors hetzelfde zijn gebleven
donkere delen van het bos
hoog struikgewas met open plek
het vijvertje met oevers mos
sterren en een volle maan
fee en elven die lichtvoetig dansen
de droomprins op het witte paard
maar de kinderen zijn los gegaan
in stemmen die relaties…
Paasfeest vandaag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 zien,
Op het magere omhulsel na
Van de persoon die
Ik genoemd wordt -
Vanmorgen is alles anders,
In de vroege ochtend van
Paaszondag is er die vrouw
Die nietsvermoedend op
De tuinman afstapt
En verwonderd vraagt
Hoe het kan dat die
Steen die tot voor een
Paar minuten nog zo zwaar
Op haar maag lag
Is weggerold voor
Dit donkere…
LENTE
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.060 De regen tinkelt in de plas,
En lichter groent het lage gras,
De tere blaadjes lopen uit,
En donker gloeit het heidekruid.
De vogel tjuikt zijn liedje weer,
In blauwe dromen ligt het meer,
Een zachte wind waait door de lucht,
En sterft in ’t woud met flauwe zucht.
Hoor!…
Mijn hart ligt in deze woning
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
719 Het is, waar ál het kwade, wat donker
duister was en scheen... door mijn goede inborst
gezuiverd gaat worden!
Hier ligt mijn hart, mijn leven, geluk
ziel en zaligheid.
Hier wil ik wonen, ja
wél tot in zalige en eeuwige vergetelheid!
Mijn leven, mijn lust en goedertieren
ik ga ze hier simpelweg botvieren...…
Als jij er niet bent
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.098 Ik kijk uit het raam naar paars bevruchte wolken
vlak voordat een bliksemflits door de hemel snijdt
de uitgestorven buurt op zijn grondvesten schuit
voel ik het donker haast over me heen glijden.…
Hardleers
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
561 Inmiddels zijn ze alle opgevreten;
’t is donker waar het gele goud ooit glom.
Maar ja ik had veel beter moeten weten,
het is de derde keer al en da’s dom.…
Nickerie.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
653 warmte te verjagen
de golfplaten klepperen
als wilde castagnetten
het geel aan de papajaboom
is gerijpt in de vruchtbare zon
de wilde honden huilen
in de maanloze nacht
zij domineren de straten
en blaffen de tamtam
je trotse ziekenhuis
met je grootse plannen
je unieke palmen kanaal
vol schone waterlelies
dorp aan de donkere…
De onbereikbaarheid.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
635 Maar je lijkt het meest op de lucht hierboven
op het spel van buien licht en donkere wolken
met tussen in weifelende schemering
die ons van elkander scheidt.
En met een in zachtheid verpakte huivering
adem ik het ondenkbare in,
besef de onbereikbaarheid van het mysterie
en stap midden in de storm
de stilte in...!…