27001 resultaten.
Tijdloos
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
848 Het lijkt wel of ze gluren
naar de eerste oorsprong
luisterend naar de wind
die tot nu toe de deuren dichthield.
De tijd heeft nog geen afspraak
in mijn ogen en mond
al voel ik de schemer
en de verse rouwranden wel degelijk.
Ik voel woorden wellen
ook woorden die ik niet ken.…
Een belvedère op het heelal
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.973 De deuren stonden altijd op een kier:
ik kon de bibelots soms horen praten,
de glans van tafelzilver leek een teken.
Ook woonden ouders er nog ernstig in leven.
Ik durfde 's avonds niet te komen
waar slechts fantomen mochten wonen,
eendrachtig samenhokkend in de nok,
met schilferige stemmen in falset
die doedelden rondom mijn hoofd.…
kom op
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
614 kom op en pak je koffer
doe als een drukke doffer
vlieg nu eens uit
je dagelijkse sleur
daar is de deur
ja, het is een offer
het geeft je leven kleur
opeens ontdek je dat je fluit
met opgeheven hoofd
en kuilen in je wangen
ik zie dat je er in gelooft
ik hoorde in de verte al
je vrolijke gezangen
je krijgt een doel
daar ga je voor…
Het huis van mijn dromen
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
876 Het huis van mijn dromen
had geen deur waar ik kon binnen komen
het had geen muren en geen dak
en toch was er ‘t gevoel of ik er alles had.
Het was een huis van liefde en genegenheid
gedekt met de mantel der geborgenheid
er was veel warmte en veel licht
het had een ziel en geen aanzicht.…
Verandering van decor
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
403 Vodden en wagons tekent en beschrijft zij
zij braakt verzinsels, glazen deuren om achter
te verschuilen, weer haar pruillip te stiften
werkelijkheden niet te willen aanschouwen.…
Een zegje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 Weerklank aan mijn deuren
Er zingt terloops bewust
Een aanraking en geuren
Mij wakker gerust
Dit is het verhaal
Banaal sensationeel
Opengeklapt totaal
Gecomprimeerd intiem universeel
Belerend of gekscherend
Over wat er hoe dan zit
Waggelend of marcherend
Elke som blijft dit
Feitelijk en tragisch
Geheimzinnig uitgelegd
Beeldig beleefd…
Krummels
gedicht
4.3 met 7 stemmen
4.524 Ut mien snorre en mien kruus,
rond mien navvel en deur t haalve huus.
Tussen de tonen en op mien stoule,
man man, wat ain boudel.
Dat har ik ja noeit en te nimmer docht,
gelokkeg har k mie net ain krummeldaiffie kocht!…
Spiegel im Spiegel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 geen tierlantijnen
die de zwakte van een
melodielijn moeten
doen verdwijnen
nee hij laat de klare
eerlijke tonen die we
ooit eens ervoeren
weer verschijnen
geeft de melodielijn
alle ruimte om
z’n omgeving te kleuren
opent de gesloten deuren
naar de klankkast van de ziel
toen ik dat voor het eerst ervoer
drong het tot mij door
wat…
Spiegel im Spiegel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 geen tierlantijnen
die de zwakte van een
melodielijn moeten
doen verdwijnen
nee hij laat de klare
eerlijke tonen die we
ooit eens ervoeren
weer verschijnen
geeft de melodielijn
alle ruimte om
z’n omgeving te kleuren
opent de gesloten deuren
naar de klankkast van de ziel
toen ik dat voor het eerst ervoer
drong het tot mij door
wat…
Ewald
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
546 glimlachend tegemoet kwam
Met haar snoepgoed in een weckfles
Alleenstaand op nummer zes
Wel wat anders dan de gestresste man
Die onze voetbal van ons afnam
En drastisch uit zijn tuin weggriste
Wanneer een schot soms miste
En elke schafttijd schorde een scheur
Zich beurs om haar buitenspelende kinderen
En hoorden we dagelijks naast de deur…
Opmontering
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
433 Ach beste vriend vergeet wat achter je ligt
En leef je leven vandaag, leef in ‘t heden
Gooi achter je de deur naar ’t verleden dicht
Vergeet ’t verdriet wat je hebt geleden
Kom vriend en recht je rug, ga moedig voorwaarts
Zit niet gevangen achter een open poort
Met gebogen hoofd ga je zo snel neerwaarts
Geniet elke morgen als de zon weer gloort…
De bouwstenen van mijn leven
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
426 Maar enkel en geen een
open ik de deuren naar de wereld om mij heen
op de momenten van geven voor leven.
Zo vind ik bescherming voor het moment.
Wijk ik af van de gewone vent.
En zoek ik de variatie voor heel even.…
Kansloos
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
509 van vele ploeterende zwoegende jaren
waarin noch overheid noch
maatschappij mij spaarde
te laat voor de hoop
dat alles ooit anders worden zou
ik ben het schilderij
in de schijnwerpers
ten gunste voor commercie
de laatste eurocent geïnvesteerd in de kunst
en aan 't eind van het jaar
klopt de penningmeester
aan mijn deur…
Sidharttha
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
509 Voordat hij zijn leerlingen paraat bevond
En naar het Oosten en Westen uitzond
Ondervroeg hij hen ten lange leste
Om ze spiritueel te testen:
Dus als jullie straks de wereld ingaan
En ze de deuren in je gezicht dichtslaan
En mijn bevindingen enkel misverstaan
Wat geef je dan ten beste?…
Café herinneringen in coronatijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Maar de deur van je stamcafé is gesloten,
door de kille ramen zie je je lege kruk,
in tranen zie je ook de andere bargenoten,
zonder je vertrouwde café zit je helemaal stuk.…
GEESTELIJKE DRUPPELS
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
513 Hemelingen
door lover en over gras strijkt
de beide vriendinnen
ontsteken gewijde kaarsen
wier vlammen schijnen en deinen
ter ere van hun verwanten
die met ziektes kampen
koffie met versnapering
geeft in spijshuis de Zevenster
plechtig doch ontspannen genot
bij het zien van schilderwerken
waar Gods Blijde Boodschap uit spreekt
ze gaan de deur…
Openstaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
450 Er wordt gezocht vannacht,
mits onze ramen en deuren,
wijd openstaan.
Het is vijf uur geworden.
Lampjes doe ik zelf uit.
Ik wil nog slapen.
Dromen.…
Glazen Kooi
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 De deuren van mijn kooi zijn weer geopend,
Maar de vrijheid van mijn geest is al ontnomen,
Ik staar naar een wereld wat enorm is veranderd,
Dat spreken over “het oude” de waarheid ontmaskert,
Ik zie hoe de aarde huilt en voel haar pijn in de regen,
Ik zie hoe de mensen achter hun glimlach een rol bespelen,
Ik hoor mezelf praten terwijl mijn…
Zintuigen des leven
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
513 Achter elke gesloten deur.
Wij zijn in het leven gekomen,
Zonder smaak,
Toch proef ik jou.
Als ik het leven aanraak.
Wij zijn in het leven gekomen,
Zonder balans,
Toch voel ik evenwicht,
Als ik samen met je dans.
We zijn in het leven gekomen,
Zonder bewustzijn,
Toch ervaar ik vreugde,
En voelt je bestaan veel te fijn.…
leef passie - van harte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
628 Je hoort zacht het vogeltje
dat in verenkleed gestoken
voor jouw venster fladdert
het snaveltje tikt op de ruit
als zij jou vrolijk opgewekt
dit verjaardagslied toezingt
laat de muzikanten komen
schenk hen glazen gele wijn
zet alle deuren royaal open
vier dartel deze vrolijke dag
geen lijstjes die jou vertellen
wat-ik-moet-doen-vandaag…
halloweenpret
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 griezels
angstaanjagende geesten met grijnzende tronies
zweven door schaars verlichte straten en stegen
in het duister rammelen botten en kraken beenderen
die vrees beklemming en angst duivels doen voelen
kinderen in bloedstollende kostuums gestoken
met pompoenen vol griezelig verlichte gezichten
kloppen jammerend of gillend aan onze deuren…
Honora division
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
508 keu
Wie kent hen niet, velana robinet
ritmeester van de kamp en akujobi
of fichtinger azouzzi vente mbayo
en visus providence en carbonell
En wie ik inderhaast vergeten was
peixao unnerstall oldrup tahiri
kadile zagaritis bakayoko
valerius kongolo en akpom
Geen misverstand, ik heet u allen welkom
voor dure spitsen openen zich deuren…
Krullig schrift
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
445 spiegelruit dacht
dat zij a- live
naar binnen
zou stappen
waar ik van
de wereld in
de ban van haar
heftig geemotioneerde
blik de ogentaal aan
het ontcijferen was
die was gemarkeerd
met een buitengewone
hoeveelheid expressie
in kleur en haar gezicht
etste een bizarre
schoonheid ter plaatse
in ruil voor een
vreemde hand die
de deur…
Russel's Paradox
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
711 Een klok die slaat en niks onthoudt,
een deur die opent naar de nacht,
een cirkel zonder middelpunt,
een naam die uit zijn letters valt.
Er is een kaart die steeds vervaagt,
geen grens, geen stad, geen schaal.
Een zeeman staart naar wat er staat
maar vindt geen haven in de taal.…
Eindeloos en tijdloos
netgedicht
3.8 met 33 stemmen
312 heel af en toe
flitst er iets
markants voorbij
in de lay-out van pijn
liefde en verdriet
een view met een
opkomende zon
wit rijpende vorst
aan de grond en kou
in godvergeten mooi
om er even bij stil
te staan dat juist de
emoties eruit springen
bij gebrek aan contact,
verbinding en vertrouwen
juist nu deze tijd gaan
de deuren…
Eindeloos en tijdloos
netgedicht
4.4 met 28 stemmen
293 personality
heel af en toe
flitst er iets
markants voorbij
in de lay-out van pijn
liefde en verdriet
een view met een
opkomende zon
wit rijpende vorst
aan de grond en kou
in godvergeten mooi
om er even bij stil
te staan dat juist de
emoties eruit springen
bij gebrek aan contact,
verbinding en vertrouwen
juist nu deze tijd gaan
de deuren…
‘Comment arr-(êter)’
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
512 Dus mocht uw zielenpijn
zich verder willen ontwikkelen
door te klagen,
zonder diepere lagen
te willen zien,
zoals ik
of iemand anders
al eerder zei:
‘als u pijn wilt lijden,
de deur staat open’,
altijd.…
Slaap
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
308 De deur staat op een kier.
Er komt geen tocht meer binnen.
Morgen legt zich al klaar
op de stoel.
Mijn kleren hangen eroverheen
als een lichaam zonder wil.
Maak me niet wakker
als het licht door de gordijnen drukt.
Laat het huis zelf maar merken
dat ik niet opsta.
Geen bloemen.
Geen witte lakens.…
Gekte der narcose
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
369 De anesthesist zegt
dat ik de controle
mag loslaten
alsof controle een jas is
die je even aan een haakje
hangt
naast de deur van de operatie
kamer
mijn lichaam knikt beleefd
mijn hoofd twijfelt
zeker nog
over eigendomsrechten
op bewustzijn
een slangetje, een getal
op een scherm
en dan horen-
we tellen tot tien
de gekte…
Wat je mij meegaf
netgedicht
2.5 met 20 stemmen
401 Je handen waren als een
huis met open deuren, een plek waar
woorden mochten rusten en elke storm ging liggen,
daar je zelfs in de diepste schaduw een lichtje wist aan te steken.…