35281 resultaten.
De jacht
poëzie
2.0 met 3 stemmen
2.199 En, de echo wekkend, brengt een horen
Zijn koopren groet en boodschap van de jacht.
Meteen weerklinkt hoeftrapplen en gebas,
En, of een rozentuin ontloken was,
Zo bont zie ik mijn weide binnenrijden
Een stoet van jagersrood en groene zijde,
Die stijgert, danst en duikt in 't struikgewas.…
De Hemel schreef een sprookje
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.231 Nu een ultramarijne hemel mild de stad sluiert
zijn voetstap achterlaat in een nachtelijk gedicht
vullen straten zich met het gemurmel der fonteinen
en een manke tortelduif
Het woekert, het wordt later
dan verwacht als een gehaaste tred in echo ’s
tegen de gevels ketst
Zijn kraag bedekt zijn aangezicht
Zijn handen vouwen stevig het auto…
Verhalend hout
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
610 te gaan naar tropische bossen
op eilanden die voorbij roeiden
in zwoele zomerwolken
hun staanplaatsen zijn veroverd door vlegelachtig gras
en ander opschietend gewas
dat nietsontziend de opengetrokken graven verhult
de jaarringen van de verwanten zijn ongeteld
weggerold achter deinende kimmen
gebroken komen hun stemmen terug
zwakke echo…
Het geluid van de stilte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.300 Want mijn woorden
vallen als de regen stil, zonder wil,
echo van niets dan stilte.
En men is bang voor elk gebod
van de hoge neon god,
en aan alle kanten preken
lichtreclames als een teken
dat de woorden van profeten
op de schuttingen staan als vermaan.
Er rest alleen de stilte.…
eindeloos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
570 betekenis ervaren
van jouw handen op onze schouders
die weg wijzend ons sturen blijven
ons avontuur van leven voortgaand
weten wij jou in onze rugzak gekropen
van waaruit jij ons zachtjes fluistert
wat de weg naar het weerzien plaveit
jouw lessen van liefde wijsheid en geduld
waar jij altijddurend eindeloos bent
blijft de prachtige echo…
tergdicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
619 het taant aant aant
geld dat maant aant ant steek
de dood straks ook
schone lucht in pakjes klimaat
zonder beheer amazon com
geen geld val dan dood ook
Link links linkser
elitaire ridders in een wereld
van wielen zonder moraal
lijk lijkt op rechts paard
van Caligula
media dat geilt eilt ijlt
democratie kalft alft alft
af en weg
echo…
Nova
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
523 Toen ik jou zag, liet je mij verdrinken in jouw ogen
Hoe aantrekkelijk ze ook waren, telkens lieten zij het hart
sneller en beter kloppen, bewegingen op zacht klinkende muziek
Echo van jouw stem blijft nog even hangen tot wanneer ze zal uitdoven.…
Als de lente ontwaakt
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
596 Het is ook een fantastische periode van
prille liefde en verliefdheid waarbij men danst vol ritme
en beweging om op eender welke wijze indruk te wekken bij een partner
Vrije geluiden her en der verspreid, hun echo weerklinkt nog even in opklarende hemel.…
De laatste trein
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
443 Laat ons die sporen volgen, waar het verleden blijft ademen,
en hun echo in de wind ons steeds opnieuw beroert.
Geschiedenis roept ons op hun verhalen te blijven dragen,
zodat geen stilte hun lot verzegelt, geen vergetelheid hen ontvoert.…
De kunst van vleugels en nesten
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
667 Elk lied lijkt een echo van een universum
waar ik naar verlang, een plek waar woorden niet nodig zijn, en alles gewoon bestaat.…
Wanneer licht zich opent
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
599 Een vage echo van bloesem die
zich aarzelend openvouwt in het zachte licht, en in het breekbare spel van
schaduw op uitgestrekte velden ontspruit in stilte het nieuwe leven van een pril seizoen.…
Het stille meer
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
650 Zijn echo verdwijnt in
de open ruimte, waar avond zich nestelt in de wortels van de oude, gebogen wilgen.
Tijd vervaagt hier, zijn scherpe randen ver-
dwijnen in de diepte van het meer, waar verborgen werelden
slapen onder een oppervlak van zilver en blauw.…
Reflecties van rust
netgedicht
2.5 met 17 stemmen
818 Elke echo is een herinnering aan de rust die ik zoek.
In de reflectie van het meer herken ik
mezelf niet meer, mijn innerlijke chaos is zacht veranderd
in rust. Wereld fluistert mij toe om te vertragen en samen met de natuur ga ik
op zoek naar vrede in het stille water waar alles wat ik was en zal zijn, één wordt met het moment.…
Wij staan op
netgedicht
2.5 met 17 stemmen
748 Elke stap, elke vuist
omhoog geheven, is een echo van hen die voor ons hun moed hebben gegeven.
Van de fabrieksvloer tot de straten,
van schriften vol verboden woorden, van de moeder
die eist en smeekt dat haar kind nooit meer in angst zal worden geboren.
Wij bouwen een morgen waarin geen vrouw haar stem nog hoeft te verbergen in zorgen.…
Het lied van de balts
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
648 De balts is voorbij, maar de ongekende echo
blijft weerklinken—een ritueel van de natuur, dat nooit zal verstommen of verdwijnen.…
In de schaduw van Erato
netgedicht
2.2 met 19 stemmen
1.203 Waar elk gebaar een
echo draagt van tijdloze klanken, en elke zucht zich nestelt in de ziel van wie luistert.…
Symfonie van het bos
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
688 Toch blijft het onmetelijke woud in mij klinken, als een
diepe echo van stilte, golvend tussen mijn hart en horizon, verweven met het ritme van de tijd.…
Verdwaald in de bibliotheek
netgedicht
2.2 met 31 stemmen
501 Maar dragen je
gedachten hun echo met zich mee. En ergens, diep tussen de rekken,
wacht al een nieuw begin: klaar om ontdekt te worden wanneer de tijd er rijp voor is.…
Bosfluisteringen
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
23 Wanneer ik straks weer terugkeer naar de drukke straten,
neem ik deze zachte echo ongemerkt met mij mee.
Het is een fluistering die vandaag én morgen standhoudt:
zoek de vertraging op, want hier vind je altijd de kern.…
Schaduwruimtes
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
31 alles is meegenomen in de stile waanzin
geluid sterft nog voor het op kan staan
om als echo in de leegte te verdwijnen
tegelmensen
ze zijn er niet meer, slechts hun schoenen
duisternis schijnt een kleur te hebben
het vale geel dat woekert voor mijn ogen
een kleedruimte als voorportaal
van de hel
die lijven hadden huid en konden huilen…
een behouden vaart
hartenkreet
4.2 met 43 stemmen
13.352 Steeds kleiner lijk je op die zee, er is geen weg meer terug.
Veel wilden wij nog zeggen, al was het even vlug
Wij turen naar de horizon waarin je net verdween.
Het schip maakt ruimte voor de zon, wij zijn geheel alleen.
Het dringt nu langzaam tot ons door, een traan valt in de zee.…
DOLCE FAR NIENTE
poëzie
3.0 met 24 stemmen
3.186 Het zilvren wolkje lacht en lokt,
Als riep het: 'o ga mee,
Reis met mij naar een beter land,
Ver over zee bij zee!
Zeg knaap, indien ge eens vleuglen had,
Zeg, vlood gij de aarde niet?
’t Is heerlijk in dees vrije lucht,
In ’t grensloos wolkgebied.’
Maar ik – ik lig in Hollands duin,
Zo goed in ’t lauwe zand.…
Zomergevoel
hartenkreet
2.4 met 10 stemmen
2.254 stoeiend in het zand
Mijn ogen dicht sproeten op mijn neus
Ik geniet met volle teugen van het strand
Zoveel mensen bruin of roodverbrand
Allerlei soorten dun lang slank of moddervet
Allemaal een dagje lekker naar de kust
Op handdoek of lezend op een ligbed
Blikjes bier en ijsjes worden gretig verkocht
Kinderen maken een zandkasteel bij de zee…
De Friesche poëet II
poëzie
3.4 met 8 stemmen
2.593 Sinds verliepen er honderden jaren;
En men hield het er algemeen voor,
De bodem der zee droeg langer
Van Oud-Staavren geen enkel spoor.
Slechts vond men er nog op Schokland,
Die zwoeren bij kris en bij kras,
Dat er onder in de diepte
Nog heel wat over was.…
DE FRIESCHE POËET VI
poëzie
3.1 met 15 stemmen
3.071 - maar eet ondertusschen voort, -
Ik ben dat weeuwtje van Staavren,
Daar ge mooglijk wel van hebt gehoord;
Die een lading Dantziger tarwe
Aan stuurboord in zee werpen liet ....
Maar, man, waar wordt ge zoo bleek van?
Dat hindert u, hoop ik, toch niet?…
Saudade
poëzie
4.3 met 21 stemmen
6.058 Nog meer: uit alle hemelkringen
Als golven uit de zee aanstromen
En over brede stranden komen,
Maar nooit een korrel zand verdringen.
Ze fluistren alle door elkander
Wild en vertederd, hard en innig;
Ik word van weelde nog waanzinnig,
Vergeet mijzelf en word een ander.…
Waar bleef de zwaan?
poëzie
3.9 met 10 stemmen
7.529 Vliegende jongen zwemmen mee
Door stroom en zee,
Door stroom en zee.
Zij groeit in ’t levendig element,
En wast de veren,
En vaart spansseren
Tot ’s levens end.
Stervende zingt ze een vrolijk lied
In ’t suikerriet,
In ’t suikerriet.
Zij tart de nijdige dood uit lust
Met kwinkeleren
En triomferen,
En sterft gerust.…
fantasia pax
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
706 de zee neuriet tevreden
en schiet haar vonken terug
naar de zilveren maan;
de maan - trouw aardekind -
giet zijn witte stralen uit
over dit eenzaam badend eiland,
neemt de aangekleefde zee
in zijn omloop met zich mee,
schuift haar heen en weer
weerloos heen en weer,
ontbloot de blonde randen
en dekt de naakte toe.…
Verbonden in de lucht
hartenkreet
1.4 met 16 stemmen
1.399 Ze stak haar tenen in het zand
En streelde zacht over de foto in haar hand
Ze keek naar de zee en de helderblauwe lucht
Ze zag de vrije vogels, en slaakte een zucht
'Kon men maar vliegen', dacht zij
'Dan was je nu heel dicht bij mij'
Hij staarde uit zijn raam, en dacht aan haar
Zijn hart fluisterde: 'wij horen bij elkaar'
Een traan gleed…
ondeugend (schuin)
hartenkreet
3.3 met 13 stemmen
3.705 uit het diep helder blauw van de zee
sneed de boeg van het schip wit rollende kragen
alsof ze met haar ranke lichaam de golven uitdaagde
zo gevaarlijk hing ze over de reling heen
van enige afstand sloeg ik haar gade
hoe jong mag je zijn om je zo te kunnen gedragen
ze was oud genoeg om als bloem te worden geplukt
zeker toen ze zich ondeugend…