8934 resultaten.
hout...
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.054 hout
we voelen de nerven
blijven zwerven
tot de volgende jaarring
wortel
dieper verworteld in de koude aarde
voor het hout, geen grotere waarde
muziek
uit het hout klinkend
vrij of niet, voldoen aan behoeftes
niet zuur of zout, maar smaak
refrein
ontstaan uit het hout
waarom refrein, is dat waarom er liedjes zijn
liedjes
blijven…
Vooravond
gedicht
3.3 met 80 stemmen
76.543 De kachel doet haar best, maar hij blijft koud.
Alles is nog precies zo om hem heen -
Maar hij is uit de symfonie verdwenen.
Het boek, de maan, de kachel en de rook -
Eens, op een dag, verdwijnt dat alles ook.
Dat is de dag waarop de dood zal wenen.
--------------------------------------
uit: 'Rook zonder vuur', 1998.…
Faro
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.328 land zich schier tot eiland tongt
en bunkers kaal uit duinen zweren
wieken zich stralen door de nacht
als dorsers die de polders scheren
grauwend uit zwarte duisternis
hoor ‘k schepen en baleinen hoornen
weergalmend in d’onmeetlijkheid
van trage lankmoedige tonen
bundels priemen door mist en zwerk
klauwen verloren, blind en koud…
De bomen steken
gedicht
3.5 met 20 stemmen
8.758 Het is koud, verhoudingsgewijs,
goed schilderijweer,
oudhollands voor later,
de oude zonden
en gruwelijkheden van God
vergeten en, in zoverre,
vergeven.…
Grote mensen
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.517 En niemand die me zei dat sterven
vraagt om stevige conditie, de vlucht omhoog
naar vensterbank en hoe je daarna vallen moet:
een salto voor de nieuwe vlinders -
Maar niets spreekt vrij de nacht, het koude
licht waar al haar pijn blijft spoken.…
Broodkruimels
poëzie
3.7 met 15 stemmen
3.018 daar zit hij, koud en stram;
Hoe sjilpt hij om wat eten...
Och, dat ik nu mijn boterham
Maar niet had opgegeten!
Of had ik al de krummels maar,
Die moeder weg moest vegen,
Dan was het arme diertje klaar
en stond ik niet verlegen! -
Och, Moeder! Help mij uit de nood...…
De deur naar buiten blijft gesloten
hartenkreet
3.5 met 30 stemmen
3.016 Gevangen in de kamer van mijn hoofd
Met tralies voor de ruiten
Wordt het laatste licht gedoofd
Kon ik maar vluchten naar buiten
De ruimte geheel leeg
Koude lucht omklemt mijn hart
Een bloedende traan die ik wegveeg
Levend in een wereld apart
Opgesloten in een gesticht
Want die is niet goed snik
Maar de pijn wordt niet verlicht
Mijn grootste…
Buiten de wereld
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
663 meegesleurd door het intense
bittere gevoel dat haast afstandelijk
de buitenwereld omheint
in hooploze berusting
op aarde
koud van ledige woorden
leg ik mijn hoofd en gebreken
verder omlaag, lager dan
mijn geschramde knieën
in bedorven waan
met gezwollen buik van zwarte angsten
schuurt mijn ziel het laatste uur
langs rode vruchten…
Mijn eerste liefde...
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
3.018 Het was koud voordat ik jou zag.
Maar toen je er was
werd het licht in mijn hoofd,
voelde ik me warm vanbinnen.
De manier waarop je beweegt,
de manier waarop je lacht,
van je ogen met lichtjes erin
hou ik nog het meest.
Een tijdje was ik onzeker,
wou ik je gewoon als vriend?
Of was het meer?
Ik ken je al vanaf mijn 10e.…
Kindergraf
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.917 Dit monument vol treurnis
verscholen en ook zo dodelijk stil
vertolkt zo koud en pijnlijk schril
de eeuwige grendel die op zijn deur is
zijn gulle lach uit het volle leven
is peilloos diep in het graf gedreven…
Lied van de lapjespop
gedicht
3.5 met 127 stemmen
28.300 Ik ben de lapjespop die niet praat
en zich alleen op je liefde verlaat
's Avonds lig ik blind en stil en doof
en slap is dan mijn zaagselhoofd
Mijn handen rusten en mijn lijf
wordt na je heengaan koud en stijf
Zonder je hulp kan ik niet lopen:
je hebt me zomaar kunnen kopen
en zult me nog op een oudejaarsnacht
domweg verbranden terwijl…
Heimwee 6 maart 2004
hartenkreet
4.0 met 16 stemmen
1.135 het gaat nu over ons gemis
daar scheen de zon en hier
verschijnt de grijze mist
een nevel die me koud bedekt
de haren nat, glimmende huid
ik hoor hoe je stem verlegen
aarzelend klinkt, me roept
met een zachte, tedere lach
ik hou mijn handen op mijn oren
verdikke ik wil je niet meer horen
vanmorgen toen ik van Waasland
vertrok om boven…
Antwerpen Zoo
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
4.917 kamelen met slappe bulten
de brug waarop wij stonden die
in reparatie nergens naar leidde
mijn armen om jou heen bewoog jij
leunde voor en achteruit, raakte mij
met koude, rode wangen die vanzelf
leek het wel mijn warme lippen vonden
je was gevangen en je ontsnapte
hoog boven ons in de lucht schreven
zilveren vliegtuigen een teken
wist zeker…
Ga maar lieverd..
hartenkreet
3.6 met 15 stemmen
2.621 Ik streel je koude wangen
Voel je handen nog één keer
Ik wil niet dat je gaat
Blijf hier in mijn leven
Ik sla mijn armen om je heen
Streel door je prachtige haar
Ik wil niet dat je gaat
Dood..breng mijn liefste terug..…
interactie
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.938 de stilte onder gedichten
verwoord slechts een amen
het kleuren van gezichten
geluk zonder voeren van reclame
zuiver lijkt het in de zomer
in de winter is het koud
Ik ben vaak een dromer
en soms toch wel wat stout
weet dan dat mijn gedachten
speels verwijzen naar het leven
waar nog veel valt te verzachten
om ook even een glimlach te geven…
Vergankelijk
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
857 Je koude haar is een doorwaadbaar weefsel.
En op je nauwelijkse lippen ligt
De oude dauwglans van je lauwe speeksel.
Je siddert en uit trillingen bestaat
Je naakte slaap. Bijna alsof je luistert
Of aan mijn niemands mond een kus ontstaat
En ik mijn adem in jou adem fluister.…
laat de lente komen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
924 Waarom is hij van lange duur,
deze winter, koud en guur.
Laat de lente nu maar komen,
Nieuwe bladeren aan de bomen.
Laat die zachte zonnestralen,
Heerlijk op ons nederdalen.…
Turfsingel (Groningen)
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
890 Het koude water in de oude gracht
spiegelt stil in het kille ochtendlicht.
Tevergeefs wacht de kade op een vracht,
zware ankers worden niet meer gelicht.
Nooit doorklieft een scheepskiel nog het water,
ook de brug kan zelfs niet meer omhoog.
Op de gevels klinkt nu eendengesnater
waar ooit de stad zich luidkeels bewoog.…
Brandstapelgekte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
539 Hoe tegenstrijdig is het doden:
met vuur maakt hij je koud.…
mijn stervende hoop
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.301 intens zwart was de nacht
terwijl de maan achter de wolken riep
ga niet ga niet op weg
in je droom die verloren is
sinds gisteren aan de horizon
gezonken was in het zilt
het bed was koud
en de winter liet me weten
dat vluchten geen zin meer had
en zodra ik het verloor van de slaap
kwam ik terecht op de gletsjer
van vervlogen dromen
en…
Ik hoorde van je komen
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
908 Ik hoorde van je komen
zware stappen morrelend aan mijn deur
kom schenk wijn in voorzichtig
leg je hoofd naast mijn gezicht
mijn handen de koude tegels
sterven van verlangen
het blauwe ijs bekruipt
het web is met je haar verweven
het kruis krast je wervels bloot
jij omhelst de geur thuis
ik sta hier buiten uitgeloot van geduld
geef haar…
Februari in Brunei
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
865 Alles tegelijk
De lente vond ik er in zachte geuren
in witte bloesems in de wind
De herfst bracht vallend blad
in houten kleuren
met sterke adem
van een kruidenbad
De winter was er in de kale bomen
alleen de koude werd electrisch
binnenshuis gevoed
De zomer zong haar warme krekelliedjes
de kikkers zeiden 's avonds alles na
de tjitjaks…
scherpe kant, botte rand
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
1.689 op het eindeloze pad
koos hij teveel voor
richtingloze deuren
tijdloos balancerend
op de botte rand
van het scherpe mes
in te harde realiteit
in zijn dromenwinkel
ruilt hij oude idealen
voor verse dromen
van een mooie stilte
tegen redelijke prijs
niet bang meer zijn
voor lonkend leven
duistere gedachten
over koude dood
die wegsmelten…
bevroren maanlicht
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
646 achter het vroeg gesloten raam
bedrijf ik onverschillig de liefde
met roestbruine windvlagen
die dode vogels laten vallen
tussen bewust verzwegen verzen
het huis kreunt niet langer meer
om de lege kamer, waar doden
’s avonds wederkeren om
slapeloze nachten te vergezellen
naar een koud beslagen vlakte
de verte duizelt op mijn huid
en ik…
Nooit meer
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
3.561 Nooit meer mijn koude voeten
bij je warmen, of die
‘voor het slapen zoen’.
Nooit meer met de kinderen spelen,
met de voetbal of de blokken.
Nooit meer elkaar vervelen
en ach ik zou jokken,
als ik vertelde dat er nooit een
vervelend woord viel.…
Parende paren
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
4.232 Dwingend dringend zijn haar bekken
verkrampte benen die verwurgen trekken
Zweet tussen geplette borsten waarop ik steun
half geopende natte lippen smoren mijn gekreun
Gelijk in het ritme van de Bolero
Parende ongeremd tijdloos geil ineen
Zweet laat zilte druppels druipen
Langs billen borsten de beslagen ruiten
Emotieloos koud klinkt haar…
ik zou je willen houden
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
849 de wereld
eens zo luid
ik trek me terug
schik het huis naar het noorden
genoeg tot alles
en tot waanzin naast geraamtes;
het lege staren, de weg terug
het verwensen van herkenning
en de diepte binnenin
mensenvreemd
en daarna verdwenen
draag ik het gevloek op heupen
of waarin ik ga geloven
weerloos
woon ik samen
op koude…
Geheime liefdes
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
704 stukken verdriet
dacht ik in steen
een beeld te geven
mijn werk brokkelt af
de dagen zijn gekrompen
handen in gepeins verzonken
ik hakte op herinneringen in
maakte een sterk begin
het is bij pogingen gebleven
liet mijn harten bloeien
maar de stenen bleven koud
er konden weer geen tranen vloeien
sleep mijn puin
naar de ravijnen die…
Halverwege, de dood
gedicht
3.4 met 11 stemmen
6.953 Nu sta ik hier en ligt zij daar, koud, zij -
en ik bezweet van zomer, haast en gêne.
Zij lijkt een beetje op een zonnebloem:
gebruind gezicht, blonde haren,
nog lang niet uitgebloeid, toch geknakt.
Zij ligt voor schut; slaap noch diepe rust.
Niet stuk, niet beschadigd, niet ziek:
kan nog heel goed bloeien in een vaas.…
moederhart
hartenkreet
2.2 met 18 stemmen
2.715 tot jij mij plots verstoot
heel hard en koud:
weg is ons leven saam
geen glimp nog van jou,
helemaal niets.
rest mij alleen nog pijn en verdriet.
hopen is al wat ik nu kan
ooit komt het toch wel goed?
jij bent mijn kind
mijn vlees en bloed.
dag en nacht ben je in mijn gedachten.
boos ben ik en ik wil je verachten.…