5695 resultaten.
Vriendin en vriend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
569 Je hoeft mijn mond niet te volgen
geen geschenken te brengen
bloemen mogen tuinen blijven sieren
luister maar gewoon naar je hart
ervaar de resonantie in de kamers.
Het is te vinden, dat vertel ik je
met en in de kleuren van de natuur
als ik de spatels of het papier
tot mijn ogen maak, mijn iris
geheimen eindeloos uitdeelt.…
oude zomers
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
545 waard
maar er zijn van die tuinen
zo van zomer doordrongen
de zon valt in loeiende strepen
takken breken in vlakken van licht
en trekken slepende vierkanten oranje
om me heen de lange tongen
de hitte met haar loden zwepen
zuigt in golvende lijnen vochtige franje
de aarde zengt mee als in een gebedslied
en trekt de ziel uit de monden der bloemen…
Leeftocht
gedicht
2.5 met 2 stemmen
4.107 Langs de weg spinifex, dieren met namen die op bloemen
leken. De zon was iemand die hen tegemoet reed,
pas bij schemer werd hun willen minder,
de weg sloop uit de spiegel, een voorgoed voorbij gevoel.
Nu zouden zij een slaapplaats vinden,
hun naakte lichaam in een ruimte
oprichten zonder houvast.…
iets in de krant
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
468 zomaar, zit je stevig en goed in je stoel
wacht even ik zal het voor gaan lezen, of beter
ik zal je het bericht wel geven
uit de bloemen van deze dag
ben jij vertrokken zoals de
laatste bij die jij nog op je revers zag
nou ja, ik had je al heel lang niet meer gezien
maar vergeten doet eens herinneren
eens waren we bevriend, maar omstandigheden…
Het gras waarin jij lag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
526 Het gras, ik weet het nog
het gras waarin jij lag
te lachen naar mijn lach
de tijd verstrijkt, maar toch
jouw bloemen bloeien nog
ze geuren heel de dag
Wanneer kom je weer, kom je weer?
.....Je hoeft hier niets, je hebt hier rust
.....en ik maak klaar wat jij graag lust
.....Kom je gauw een keer?
.....Wanneer, wanneer?…
Voel ook jij de dag stralen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
514 De wind waait en de lucht wordt blauw wit,
de bloemen zwaaien en knoppen komen uit,
lente ontspruit, het is echt onroerend om te zien
al komt er 'n bui in 't zuiden ik wil de lente inluiden.
Heel de natuur kan ons nu werkelijk zo verblijden
kijk met al die jonge lammeren vandaag in de wei.…
Later
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
510 De ondergang de wederopstanding
het gedicht een bloem
de zon de motor
woorden als water
de verlossing komt altijd
Later…
GENIETEN
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
533 geniet van ons grote vrijheid
dat besef geeft zo’n verstilde blijheid
ik mag de meest idiote meningen uiten
en niemand niemand zal mij daarvoor opsluiten
geniet van ons klein zeurderige land
er is altijd van alles maar
eigenlijk ook weinig aan de hand
ik geniet van de natuur van al wat er leeft
van dat wat zij straks in de lente weer geeft
bloemen…
De waanzin
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
603 verwoest hebben
van alle Joden, Roma, Sinti, homoseksuelen, psychisch zieken, verstandelijk zieken,
en alle overigen die door de nazi-waanzin als niet menswaardig werden bestempeld,
rechteloos werden gemaakt, naamloos werden gemaakt, tot nummer werden gemaakt,
gemarteld, verminkt, vermoord, vermist, verontmenselijkt
Daar verwelkt elke bloem…
lentenvirus
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
486 terwijl vroeger dan hiervoor
fris van groen en bloemen
de nieuwe lente zich kondigt
spint zich een nieuw virus
wereldwijd een eigen web
dat overal alles en iedereen
verlamt in het doen en laten
dat ons altijd vanzelf spreekt
geen kruid is nog gewassen
dat weerstand bieden kan
aan wat onzichtbaar nestelt
in de haarvaten van ons zijn
dat…
Moederdag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
632 Je kunt toch iets voor je
moeder doen
iets moois geven
bijvoorbeeld een
prachtige
bos bloemen of iets
kleins.
Het belangrijkste is
misschien wel het contact,
waar ze op hoopt in het
zien op afstand of
de telefoon.
Moederdag, ik denk
vooral terug aan mijn
kinderjaren, dat ik iets
tekende
of maakte voor haar.…
Geven om is niet meer voldoende
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 Al vindt ook zij nog steeds liefde en ook geluk in dingen
zijn wij niet de enigen die wakker zijn in de rozentuin,
ik zou nu over die broze bloemen en sneeuw willen zingen
over nog even genoeg dingen en zeker nog geen kastanjebruin.…
Nieuwbouwhuizen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
551 Hier bezoeken vlinders bloemen.
Hier jagen donkerbruine padden.
Hier zien we af en toe een muis.
Samen met een nieuwbouwwoning,
bleven we jong en werden oud.
Hier werden onze kinderen groot.
Hier groeide ook een thuis
Nergens anders herinneren we ons,
ons ver verleden en verbleven wij.…
HET VERKEERSLICHT
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
698 Toen ze nog een lief tienermeisje was
van zo rond vijftien a zestien jaar oud
Leek ze het minst schone van de klas
van die bloem was de knop van goud
Op zekere dag ontmoette ze een man
haar man dat wist ze eventjes nog niet
Hij vond haar aantrekkelijk o, dat kan
voor haar was er al wat veel geschied
Getuige was ‘t spiegeltje aan de wand…
WITTE SERINGEN VOOR MARIA
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
455 Altijd hangt er innige sfeer
iedereen komt er graag, of keert er geregeld weer
tussen bloemen, kaarsen en groen wordt Zij vereerd
of een blauwe hemel hier veel geneest.
Maria geeft ook altijd aan ieder een teken
blijf eens staan, wij moeten eens spreken
houd uw hart open en klaar
zo brengt Uwe Moeder, alles weer voor mekaar.…
vetel mij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 die het voorjaar brengt
vertel van de wind die verhalen leest
van huiverend woud en vertel van het blad
dat een bries imiteert
op de zachte deining
van een slaapdronken nacht
banend een weg in het veld
dat fluistering bergt
vertel van de maan en haar kosmische zilver
dat het spel der verliefden streelt
vertel van het kind
dat bloemen…
hard gaan - van harte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
638 zoals ik jou nu zie staan
herinner je mij aan toen
elf jaar alweer net als jij
de tienerjaren eindigen
waar nu pubertijd lonkt
vol verwachting en hoop
wensen en uitdagingen
die in toekomst hangen
de speeltjes van gisteren
zijn vandaag achterhaald
net als jouw veilige bed
dat jij ruilen wil en gaat
voor een chille bedbank
als bloemen…
schildering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 tekens herbergt en rangschikt
tot beelden die haar landschap ordenen
met kleine gebaren komt linnen tot leven
uit tonen die ontstaan uit een vrije val
van kleuren wervelend langs onzichtbare lijnen
naar een bron waar dromen zwerven
en verbeelding zweeft op de thermiek
van een hand die wolken wast
boven een huis waar zij in lege kamers
bloemen…
Terugblik
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 Ze heeft geleefd met volle teugen,
haar kinderen als bloemen rondgestrooid.
Veel geluk, en pijnen ook,
door ziekte en de onvermijdelijke dood.
Met woede…soms berustend.
Beseffend, dit vergeten kan ze nooit.
Door haar hoofd spelen de gedachten.
Met een glimlach worden ze begroet.…
Pastorale
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
427 Een vlindertje fladdert
en kust voorzichtig een bloem.
Een bij vliegt erheen
met een heel zacht gezoem.
De weidebloemen met
hun heerlijke geur
spelen een wedstrijdje:
Wie heeft de mooiste kleur?
Het koren deint heel zachtjes
mee met de wind.
Dat weggetje, daar bij de sloot,
lijkt net een kronkelend lint.…
Man van steen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
615 Ik maak een foto,
toon deze aan dochter, maakster ooit
en aan mijn zoon
of zus om inkijk
in mijn uitzicht en hoe rijk
bloemen rondom bloeien,
boven hem appels groeien
Ook stuur ik de foto naar een vriend,
die vlug apjes leest en reageert
wij vinden dat hij lijkt op de stenen man
de ene keer mysterieus, vanwege donk're hoek
maar ook…
In de schemer van onze lichaamstaal (Liedgedicht)
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
983 Waar jij nu ook bent en met je ogen
misschien gesloten in een veld met
wilde bloemen en jonge rozen ligt
denk je aan mij zoals ik aan jou niet
mag denken, er is te veel gezegd
de averij even afgewend
op een verdwaald moment zullen we
elkaar wel weer ontmoeten, als de
luwte ons gunt van wat ooit in zicht
wie weet voltrekt zich dan het…
Zijn droombeelden verboden.
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
624 Wanneer ze schrijft
lijkt het
alsof elk woord haar streelt,
haar huid met de zachtheid van een veer van ouderwetse ganzenpennen wordt aangeraakt,
alsof er 100 vlinders op haar gezicht gaan zitten
zachtjes met hun vleugels slaan
een heerlijk aroma van bloemen verstuivend,
met daaronder een liggend gevoel
van wakker en waakzaam zijn…
Stilte tussen ons
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
542 Niet altijd zijn het bloemen die mijn
hart verwarmen, maar de blik die jij niet durft
te delen. Ik ben hier, niet om te redden, maar om te begrijpen,
om de zorgen die je verborgen houdt, die soms te zwaar lijken om te dragen.
Onze verbinding is als zachte regen
die groeit, die de wortels van ons bestaan vindt
zonder haast.…
In het licht van een roos
netgedicht
2.4 met 22 stemmen
529 Dan verlang ik naar
de stilte van een zachte bloem, waar kleuren ademen en niets me overweldigt.
Een roos opent zich niet in
haast, maar in vertrouwen, laag voor laag,
zoals een hart dat voorzichtig spreekt. In haar vind ik een taal
die ik al kende vóór woorden, een begrijpen dat stil is, maar glashelder aanwezig.…
Niet zo snel, niet zo luid
netgedicht
2.4 met 16 stemmen
386 Ik zie wat jij niet ziet: het
knikken van een bloem, de aarzeling in je
ogen, de stilte die zich tussen woorden nestelt. Ik moet
die wereld eerst in mij voelen, voor ik verder kan, voor ik werkelijk kan begrijpen.
Ze zeggen: schiet op, doe
iets met je tijd — maar de mijne stroomt
traag, langs mijn huid naar binnen, als water door zand.…
Waren je handen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
426 Als het grootste geheim,
voor iedereen verborgen onder omstandigheden,
onmogelijke wachtwoorden in codetaal,
(ik houd nou eenmaal van omslachtigheden),
niet als een bloem ontdooit,
ongelooflijk liever haar tijd versluiert,
‘een eind weg ratelt als een slangetje’,
zoals jij groots zei,
uit een beroofd hart,
over mij,
-het stuitergevalletje…
Vlinder van het licht
netgedicht
1.4 met 9 stemmen
274 De wind wiegt voorzichtig
de randen van de bloemen, een fluistering
langs stengels en bladeren die niemand hoort, maar elk
detail blijft hangen, alsof het zich alleen aan de gevoelige ziel onthult.…
Hades en Persephone
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
718 zo ging ze naar de geesten die in
de onderwereld gevangen zaten
en at ze een oneven aantal
granaatappelpitten om te blijven
verhit werd ze gezocht tot een correctie
niet abrupt niet streng maar onmiskenbaar
werd de rust uit
de sluimerende zelfgenoegzaamheid gehaald
ze zou lang in
het verborgene blijven
II
ik wilde duizend bloemen…
poème nature
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
249 Ook als wij de vogels zouden verstaan
de bloemen begrijpen, het beest in ons verslaan
de rijpe vruchten der bomen en hun dromen doorzien
al het klaterende water onze diepste dorsten lessen laten
het gif uit onze aderen persen, deze grond waarop wij leven
teruggeven aan de aarde onder onze voeten
ons heilige moeten gunnen diep tussen wortels…