6467 resultaten.
vonken
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
654 het paard als een dolle door de wei
het wou mee mee mee
naar de wereld in haar wonder licht
toen het winter werd wist de winterjuffer
als geen ander de vorstschade te omzeilen
haar wezen te transformeren
naar een bevroren stilleven
in de ruïnes van het winterpaleis
wachtte de mens in duistere omstandigheden
het leven liefde en schoonheid…
Melkmeisje
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
735 Zie hoe zij haar ronde loezen torst
Die haar een dubbele schoonheid verordenen
En ons mannen opzadelt met een dorst
Waaraan ontgroeid wij van gespeend worden
Nectarbronnen waar zuivel parelt
Uit twee handvol blanke roomfontijnen
Voorposten waardoor wij worden gesjareld
Welke hotsend op haar torso deinen
Weerstand bieden of zich verweren…
Verstilling en Strijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
486 ‘t Eerbeeks Atelier
de Scherpte van zijn Blik
’t Metier dat ik waardeer
in gedetailleerd Sfeerbeeld
de Precisie van ’n Droom
in Werkelijkheid gevangen
vaag Verlangen naar Lucht
vrijwel zonder Hunkering
‘n dunne Vervulling van Zijn
eerder Afvlakking van Pijn
al tonen de fijne Twijgen
de Levenskracht van de Hand
die Kou tot Schoonheid…
Dikke touwen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
301 Zijn verlangen naar het eind mocht ik niet,
en de schoonheid die trouwde met zijn pak,
die als een van de eersten de dood zag.
Dat de winter hem ineens alleen liet,
voelde als vergelding en ongemak;
op zijn tere lippen rust het spinrag…
Zangen in het ochtendgloren
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
299 Waarom zou ik dan nog zo nodig schrijven
en mijn woorden pennen in gedicht
zolang vogelzangen in hun schoonheid blijven
als dank bij het gloren van het ochtendlicht.…
WOELIG MAAR KORT
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
217 Men ziet om naar verleden vol schoonheid,
denkt onzeker aan wat de toekomst bereidt:
angstige beelden of zegeningen?
De wereld krioelt van belevingen
met vluchtige aard of hecht voor altijd.
Wie zoekt het ruime en voelt zich verblijd
bij 't hoofd opheffen naar Hemelingen?…
‘Ik heb het te druk om dichter te zijn’
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
335 Ik heb het te druk om dichter te zijn
Want dat vraagt tijd om goed na te denken,
Dus niet drinken, maar te staren naar wijn,
Ook geen halfjes, doch vol aandacht schenken:
Droesem uit de strot van leven schrapen;
Troebele gevoelens slikkend herzien;
Voor de schoonheid steeds de waarheid kapen;
Los van het ik, liefst onder pseudoniem.…
één knippering
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
195 dit gaat verder dan de bodem
van die cellen waarom het draait
daalt dieper af in de dalen
dan elke beek waardoor het stroomt
vraagt om meer aandacht
op ieder waarneembaar niveau
één knippering
en de schitterende schoonheid kan gevlogen zijn
van die sublieme ervaring
als de ultieme herinnering
waarvan het vervelendste is…
Atelier : 'een laatste dialoog'
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
1.936 Aan het einde van het pad langs
een zijden schaduw van bronzen
bomen laat ik samen met jou
de herfst ontwaken
Ik streel over ’t groenige water
en meng grijze tinten
doorheen het roestige bruin
van verdorde bladeren
In zachte bogen laat ik
je sierlijk dansen wanneer
een koele bries het kleurende
lover laat vervagen
Door elke windvlaag…
je rinkelde in glas
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
980 spiegelde
een kleine vrouw
die ontrouw niet kon velen
jij, die recht door zee
het hart brak van zovelen
ik zag je langs de lijnen
met licht op onbetreden
paden schijnen
ontmoette jou in lente
met niet begrensde wensen
we zijn de zomer
ingegaan hebben elkaar de
liefde aangedaan in duizend uur
en even zoveel nachten
verlangen liet de herfst…
Schrijven
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
855 oneindig
Lezen is je hart openen
Voor een ander
In eenvoud delen
Met elkander
Wanneer gedichten spreken
Schrijven
is geboren worden
in grenzeloze woorden
schrijven
is praten
met een hart in je hand
schrijven
is houden van
met lichtjes in je ogen
schrijven
is ademen
in een duister woelen
schrijven
is sterven
in de herfst…
Kikkervisje
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
1.526 Een oude scheve boom
Staat om te vallen
Over een watertje gebogen
Honderden twijgen houvast
Ik zie kikkers drijven
Gezegend met bolle ogen
En gladde waterdichte lijven
Loerend zonder mededogen
Niemand kan vermoeden
Waar wortels ooit begonnen
En argeloze bonte bloesem
Blijft bestuivers lokken
Bronnen staan niet stil
De herfst blijft…
Gij zijt de goede vrouw
poëzie
4.0 met 8 stemmen
2.699 Gij zijt de goede vrouw ten drempel mijner dood, -
Gij die me uw ogen als een zomer-nacht ontsloot
Vol wondre lichten en vol rust'ge duisterheden;
Gij die me uw leden als de rijkste herfsten bracht,
En, schoner dan een schemering, de zéekre kracht
Van vredig leven en zich goed bemind te weten.…
Herstel
netgedicht
4.7 met 22 stemmen
1.345 Mijn nieuwe buren hebben hoeven
Met grote ogen kijken ze mij aan
Hun hoofden grazen in een stille cadans
De herfst krijgt met hun hulp een buitenkans
Intussen is mijn heg gans kaal gegeten
tussen de bomen gloort thans de horizon
in de verte kauwen hooglanders op de bosrand
mijn huis staat nu in psychisch vaderland
rust valt versterkend…
'Een lege postbode verdrinkt op de landweg'
poëzie
3.7 met 47 stemmen
14.805 Morriën)
het is verdomd al weer haast herfst
en mijn vermoeid lichaam dat geen honing kent
lichaam zwak boven mate en gespleten
het is een oud huis als in Greenwich Village
de bomen staan haastig in te pakken
hun bladeren gaan in de koffers van de grond
de wind is een gezwinde sleutel
en over het deksel legt zij een kleed van wolken
de…
Discrepantie
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
506 .
*******
Gehandhaafd heb ik verloren momenten
tezamen met uitgemergelde beenderen
welken mij de herfst drachtiger maakten
dan jonge enten van een steeds weer
nieuw begin – niet dat de lente
bezworen is met leugens, want wat men
ziet is de zuivere compilatie van het bestaan
waar jeugd vroegtijdig sterft met de oudheid
in hun…
Versailles
gedicht
3.1 met 19 stemmen
6.345 De tijd staat stil als de herfst in de tuinen.
De vijver luistert niet meer naar zijn huidig water,
de uilen zijn genummerd, net als de spoken.
Een dag duurt eeuwen in dit huis vol huizen
en vol koningschap, tot brandbaar stof vergaan.…
"Nil desperandum"
hartenkreet
3.5 met 24 stemmen
1.857 te aanvaarden
brengt geen rust in 't eeuwig zoekend hart,
De tijd was te lang dat wij elkander
met verborgen verlangen zochten
De weemoed van ’t niet zien gaf geen rust
maar onuitspreek'lijke smart;
ge kunt niet van 't hart verwachten
dat het losliet wat het eerst heeft bevochten;
De warme zomers zijn geweest,
de trieste herfsten…
zomerblues
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
609 o zon je bent niet meer wie je bent geweest
ik vrees je nu meer nog dan vroeger
je bent een al te wakker beest
ik wou dat de herfst weer begon
en dat ik weer kon schuilen
o zon je bent niet meer wie je bent geweest
laat jouw naam niet rondzingen
omdat mensen blij zijn met dit feest
ik word er alleen maar somber van
o zon je bent niet…
Grote Beuk
gedicht
3.8 met 25 stemmen
10.820 Alle seizoenen
krijgen kwartier, hij is het opgetaste
korte en lange jaar, in de zomer fluistert
nog de witte sneeuwjacht in zijn blad en bronzen
herfst omarmt stormend zijn schors in de meimaand.…
als een ijsbloem op het raam
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
785 weer het leven
te ontdekken diept zich tot de bodem
tussen al het levende dood - de dood
zonder stem en het leven in de ban van angst
termijnen geselen het besef dat de tijd
onze verleden doet vergeten en dat de hemel
ook blauw kan wezen
doch met jou aan mijn zij en jouw hand
verbonden met mijn nerven is mijn
steeds aanwezige herfst…
De hand van liefde vinden
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
646 zou ik als de els
aan het water mogen wonen
de stroming zien
de zon dichtbij beleven
elke lichtstraal pakken
dat wat er drukt
in de kleine golven laten zakken
zou ik na een roerige herfst
de rust van de winter
de stilte van de sneeuw
rustend op mijn handen
verder dragen
naar de wachtende wereld
verscholen achter de rietkragen
zou…
Seizoenen vol hoop
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
470 Waar zal het hart in late herfst zich keren
omgeven door het dor kleurloos kale hout
een hemel bewolkt grauw somber en koud
geen plek waar nog warmte is te creëren
huilen van de wind door troostloze bomen
de velden leeg en dor zelfs mistige horizon
in mijn brein slechts verlangen naar de zon
wanneer zal ooit het nieuwe leven komen
maar…
Schoon is de roos
poëzie
2.5 met 4 stemmen
1.713 Bevallig lacht, en met volmaakter schoon,
De lieve roos, die we op uw kaak zien blozen:
Een storm verniele in veld en bos de rozen,
Zijn woede deert geen bloem op zachte maagdenkoon,
Doch ook die bloem heeft eens haar' herfst te duchten!…
De tijd staat niet stil
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
2.647 Geniet van vele mooie dingen: de zonsopgang, (want die
is elke dag weer nieuw), de herfst die nu al nadert, de
kinderwoorden en de bloemen, ook al blijven die niet duren.
Voor de verjaardag van Margreet…
Eilandspolder.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
612 Ik denk aan de zomer,
de lente, de winter,
de herfst, en zie dan die polder,
mijn polder, mijn Eilandspolder.…
Jaarwisseling
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
560 (Dichtrijk 2014)
Als Oud Nieuw wordt, wordt Nieuw vanzelf
weer ouder
Zowel weken als maanden zetten door
'De tiid hâld gjin skoft', pauzeert dus geen moment
Zowel aan begin als eind is het kouder
Lente, zomer, herfst, winter steeds vertrouwder
laten lange tijden hun sporen na
van een geboorte tot volwassenheid
van warm tot frisjes, groen…
Het enige wapen?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
428 van geluid, zijn zwijgzame
boreling waarin ik meer te biechten
heb dan schrijven kan
de geschiedenis is nog niet
gedrukt en ligt verborgen
tot wie het vindt, dan stuur
ik het naar ieder kind in hun wel of
niet begrijpen, laat het liggen tot
hun tijd mijn ziel
zal rijpen om zichzelf te plukken
in de aanrollende golven
van de herfst…
Eindelijk weer even
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
532 Toch is vreugde niet voorgoed gegaan
want onverwacht schijnt even weer de zon
en trilt de herfst in duizend gouden tinten.
Ik zie hoe jonge kinderen blij dansen in het rond
en nog geen vragen hebben zoals wij zo vaak.…
December
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
739 December stapt weer in het jaar
De beuken kaal, het eikenhakhout bronst iets groen
De vlinderstruik moet het met dorre aren doen
De perken kleurloos want de herfst is er mee klaar
December stapt wat vreugdeloos in ’t jaar
December glijdt weer in het jaar
De ochtendvorst, het struikgewas rouwt grijs berijpt
De hongerige kraai die naar een vetbol…