635 resultaten.
Dorps-idylle
gedicht
3.3 met 15 stemmen
10.069 Oranje wortels, druiven als violen
Fluweelpaars, in blauwe dauw gedoopt,
Roodwangige appels, welig opgehoopt
En bronzen peren heeft hij aanbevolen.
De wingerd, rood op witgekalkten muur,
Laat op het fruit scharlaken blaadjes vallen.
Verlegen blozend, staat de boer te mallen,
knipoogt, verblind door meisjes oogazuur.
- "Roodkapje, zeg!…
Aardsparadijs
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
941 'k Wil u nu echt niks verwijten
maar moest gij in die appel bijten?
Adam jongen, luister hier,
er was geen andere manier
om mijn honger te bestrijden,
'k liet me door 't serpent verleiden.
Maar een mens maakt soms een fout
en och, achteraf beschouwd
en als ik het had geweten,
had ik in een peer gebeten.…
Romeo in de war
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
471 Ik probeer de herrie in gedachten te sussen
want al is alles om me heen dan wel stil
ik kan de onrust in mijn hoofd niet verzachten,
Klokken, straaljagers, vallende appels,
irritante vogelgeluiden, ghetto- blaster dragers,
het wil niet afnemen de herrie in mijn hoofd.
Maar die zijn alleen maar opvulling!…
Humorloos gedicht
gedicht
2.6 met 5 stemmen
7.316 Waar winter schaduw aanblaast op het lijf
verstijft de ademtocht tot kleine rook,
van wellust geel, de appels van het oog,
na-oogst van brakke hoop, beslaan met rijp.…
Tepeltaartjes
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
498 Die 22ste van de
4de zagen zij licht
lijflijke liefde ervarend
nooit verloren gaand
't Gewelf spleet zich en
de hemel daalde neer
Haar paradijs als
de appel van Eva
Zeer verleidelijk
maar bovendien
zeer beslist
niet te weerstaan
Zij luchtbedt op
hoge golven van liefde
met schuimkoppen als slag-
room op tepeltaartjes
die gegeten…
We gaan een boom planten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
562 Het is vandaag of morgen echt
een goede dag om een boom te planten,
iets met bloesem voor de bijen
een fruitboom appel of kersen.
Wat wens jij je dochter en of zoon toe
op een dag van eens en niet te vergeten
om ooit in de toekomst te eten.…
Uitgelicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
523 je vrij
Mijn aandacht is nooit afgerond
Laat te laat weten hoe het er voorstond
Mijn blik wordt zonder te blozen gelezen
Ontkenning geeft geen zin
Je snapt mijn hele wezen
Humoristische benadering, houden wij erin
Wanneer ik mezelf niet begrijp
Leg je het mij gewoon even uit
Angstig ben ik zelden, tot je weer iets uit mij knijpt
De appel…
Gevoelsrecensieverslag Concert Kapel OLVG Oost, 20-3-25, Amsterdam
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
473 geuren los van een muziekmenu
om van te smullen, zo om van te genieten
muziek de onlosmakelijke menselijke motor
van je emotie, motivatie zijnde
de basis van je herstel als zieke
als je lichaam even of langer tegenzit
en je in het OLVG ligt in ziekenbed
ziek te zijn is een heel gedoeltje
maar waar de maandelijkse KapelConcerten
het appel…
Magritte? De stilte achter het zichtbare
netgedicht
2.4 met 26 stemmen
881 Ogen volgen lijn
stilte spreekt zonder woorden
wat is echt, wat niet
In de diepte van het
doek, waar een hoed boven een gezicht
zweeft dat zichzelf niet kent, een appel beweegt door
lucht zonder zwaarte, en een raam opent naar niets en alles tegelijk.…
Was tandarts Velinga maar een schat !
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
855 Hij was een nare Germaanse man met rode appels en een stoofpeer op zijn wangen.
En jagersokken aan.
Hij schoot de duifjes lief met zijn pistool uit de takken.
Verdoven deed hij niet aan.
Van meisjes knabbelend aan rood en gele tot gifgroene appels hield hij van.
Het stonk naar Vim en Dettol in zijn praktijk.…
Een sprookje
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
675 .~
Vrouw Jansje, wat verward maar blij verrast
wees Greetje naar vier appels op de kast:
~maak die van goud als ik je vragen mag,
dan heb ik een verzorgde ouwedag.~
Fee Greetje zwaaide met haar toverstaf
en vrouwtje Jans stond van verbazing paf,
de appels van het type goudrenet
die bleken plots in puur goud omgezet.…
VIJFTIGER JAREN
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
966 delen
de fiets in de schuurperiode het is
geen speelgoed het veld in op zoek
naar zuring en klein avontuur de vis
per bakfiets uitgevent de borstrok
de lange kniekousen met teengaten
de klompen met metalen kapbandjes
stukken leer anti slijten pestkaarten
harten jagen het vetgemeste varken
geslacht na gil en knal de bloedworst
de zure appels…
een sprookje met een rieten dak
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.207 ik wil je glooiend
op een gele heuvel
je perst weer zure druiven
vergist je wijn en droesemt
op de zielen in de fles
je hebt jezelf weer weggezet
in krochten die tochten van
onderwereld en bedorven lucht
je bent weer koning
in het sprookje van eergisteren
de appel heb je doorgeslikt
nog ben je niet gestikt in
schuld en boete als geile…
Paradijs
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.019 Al knarsen de bomen in hun ruwe mantel
Al rot de verboden appel tussen de kastanjes.
Hoor je die hoestbui tussen de takken?
Adam liep te koppig, te naakt in de kou
bewaarde zijn listen in krakende kisten.…
William Shakespeare
hartenkreet
2.7 met 11 stemmen
5.203 Toneelgroep Appel.…
Morgen.....
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
920 Morgen, als het lente wordt
vlecht ik voor de wereld een biezenmand
waarin rotte appels zullen verdwijnen,
een voorwaarde voor een duurzaam bestand.
Morgen, als het lente wordt
maar, wat die ik vandaag nog in de sneeuw, morgen
lijkt nog steeds een eeuw en worden ondertussen
weer andere groeicijfers over mensen uitgestort.…
Misschien had ik op mijn moeder geleken
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.110 Ik wil de dochter van een moeder zijn
een kind aan een ouderlijk thuis
als in een heugenis, waar ik morgen
de herinneringen aan nog verder dan gisteren
vergeet
en daarna
zal het vader zijn
die altijd de krant las
moeder de aardappelen schilde
en iedere avond een appel
zo voor het slapen gaan
op de bank, samen
nog even tv keken…
Moskow kinderkerst
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
1.382 Besmeurde kinderhanden
Nagels zwart omrandt
Diep in straten daar verzonken
Niemand die om hen rouwt
Flakkerend kaarslicht
Verwarmen ogen koesterend
Gesprongen koude handen
Tot disk ontvouwde krant
Glinsterend getooid
Belemmerd het zicht
Met ijzige witte parels
In het schamele licht
De kou dreigt te winnen
De appel zeven parten…
MOSKOW kinderkerst
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
535 Besmeurde kinderhanden
Nagels zwart omrand
Diep in straten daar verzonken
Niemand die om hen rouwt
Flakkerend kaarslicht
Verwarmen ogen koesterend
Gesprongen koude handen
Tot disk ontvouwde krant
Glinsterend getooid
Belemmerd het zicht
Met ijzige witte parels
In het schamele licht
De kou dreigt te winnen
De appel zeven parten gedeeld…
Als de Godin mij verleidt
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
1.044 verleid mij niet
of juist wel
te denken die ik ben
of verban mijn gedachten
bijwijlen
naar een hemels paradijs
waar ik slechts
die ene vrouwe ken
ontbloot van zeden en kleed
doch getooid met
zacht betoverend vlees
dat verzuurde appelen
nog verzot zo zoetig spijst
zij krult langs mijn haren
stroperig van kruin tot zool
omringt…
Staphorst
gedicht
3.2 met 27 stemmen
6.264 Gemengd bedrijf: aardappels, knollen, graan,
het varken en de kip, de koe, het paard,
de mens, het huis, de stal, het groene land,
de nacht, de dag, de kringloop van de maan,
het schommelen van de wieg, de wekroep van de haan,
drift, vruchtbeginsel, rijping, ooi en lam,
zomer en winter, appels, pruimen, jam -
slagregen, windhoos, hagel, bliksem…
Nog niet geschoren…,
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
512 Het gras van verwachting voelt
vochtig aan beide lichamen, de
monden zijn twee helften van de
zoete appel waarin we elkaar
ontmoeten, wortels uit een boom,
vertakkingen geschetst in witte
wolken van de toekomst, de
maan is een geschoren schaap, zon
en zomer twee autonome herders,
jij en ik, de een scheert de dromen
van de tijd…
ontaarden
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
491 De appels blozen, vader. Het graan torent huizenhoog.
Het prikkeldraad is mild gesleten, in de wei
staan de blauw bevlekte schapen droog.
Je hebt je sporen verdiend, de ingedroogde klei
onder je nagels weggewassen. Machines aangeschaft.
Het land verbouwd. Pronkt met cabrio en open haard.
…
Gewoon een appeltje
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
761 Een graai, een zak verdwenen was het ding
de schaal stond leeg, dat mooie ding
de appel daar werden tanden in gezet
mooi was tie niet meer maar let:
Mensen pakken zelden, ook van een mooie schaal
het laatste stukje, da's toch niet normaal?…
Glooiend op een gele heuvel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
548 je perst weer zure druiven
vergist je wijn en droesemt
op de zielen in de fles
de druiven rijpen
in de stilte van je lach
de zon van je gedachten
je hebt jezelf weer weggezet
in krochten die tochten van
onderwereld en bedorven lucht
bent weer koning
in het sprookje van eergisteren
de appel heb je doorgeslikt
nog ben je niet gestikt…
Glooiend op een gele heuvel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
580 je perst weer zure druiven
vergist je wijn en droesemt
op de zielen in de fles
de druiven rijpen
in de stilte van je lach
de zon van je gedachten
je hebt jezelf weer weggezet
in krochten die tochten van
onderwereld en bedorven lucht
je bent weer koning
in het sprookje van eergisteren
de appel heb je doorgeslikt
nog ben je niet…
knappende tak
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
1.104 spreeuwen, als èèn grote zucht
storten zich met z,n allen in de vlier
eten zich rond, kwetterend van plezier
dan trekken zij weg, hoog door de lucht
eikels in de dop, een wilde framboos
fel gekleurd de rozenbottel in oranje
langs de berm , wilde haver als franje
en de beukennootjes in hun doos
zij zorgen voor die herfstige kruidengeur
appels…
Corneille
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
640 Ik vind Karel Appel en soortgelijke verfspuiters
maar ordinaire prutsers vergeleken met jouw parels.
Ik vind je naam even liefelijk als je achtergelaten
werk, wat voorzeker met de minuut in waarde stijgt!
Geef je hemelse banknummer maar even door, kun je lachen!…
macht
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
897 ik het geld en jij de poen
ik de kus en jij de zoen
jij het laten, ik het doen
jij de veter, ik de schoen
ik de schilder, jij de kwast
ik de ober, jij de gast
jij de ploeg en ik de voor
jij de tractor, ik het spoor
ik de kade, jij het schip
ik de schommel, jij de wip
ik de klepel, jij de klok
ik de broek en jij de rok
jij de appel…
Stil eens even
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
599 alles ligt zo stil te wezen
op dat geschilderde stilleven
toch die glimmende appel
hé wacht es even
die glimt zo omdat ze lacht
en die fles dieprode wijn
bevat een kloppend hart
beïnvloed geestelijk leven
en kijk eens wat je nooit verwacht
en slechts ziet in je stoutste dromen
is dat trosje druiven zich zien verheugen
om tot leven te komen…