Alle inzendingen over bos

3717 resultaten.

Sorteren op:

WEELDES HERDENKING

poëzie
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.283
Ter stad gekeerd herdenk ik blij de weelden Der donkre heide, breed en eindeloos, Van 't hoge bos waar reeds de blaren geelden En van de dreven die mijn dolen koos.…

Najaar II

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.135
De najaarsstilte ligt al over 't land, Het bos vergoot zijn loof, als drop na drop Van bloedend blad vervloot, wijl groene knop Zich zwellend zette aan ronde takkenrand.…

Hexagoon

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 474
tussen de blauwe basten van een winterbos stonden we daar kopkluivend klinkt zo smeuïg tegen de bleke berken blote billen haar kerndier een scarabee en ik een stinkzwam dippend doodshoofdaapje nooit noemde ik haar liefje en schampte niets dan het oppervlak ik rustte mijn ballen en liet haar ruiken dit ben ik lekker spelen vond ze dat…
Peau Pilosa30 oktober 2020Lees meer >

De regen voorbij

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 386
Ik voor mij drink de stilte van het bos in en wandel die eeuwigheid naar verderop de tijd in.…

Over zee...

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 385
Het is zaterdagmiddag geworden. Laten doe ik wat ik laten kan. Kijken doe ik om me heen. Mensen lopen door onze winkelstraat. Van daar, naar hier en verder. Hier blijf ik waar ik ben, totdat ook ik zin krijg, om op weg te gaan. Mijn geest reist me al vooruit. Mijn lijf wil naar huis toe gaan. Mijn ziel met schepen mee. Wil veilig zwerven…

Zilverlicht

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 354
In het woud waar schaduwen zweven, waar oude stammen adem halen, Laat het zonlicht de kruinen leven en kleurt de morgen met gouden stralen. Een rivier kronkelt door het veld en draagt het glanzen van de dag. Langs de stenen worden verhalen verteld, op een fluistertoon die blijven mag. Vogels stijgen hoog in het blauw, hun vleugels raken…
Johny Donovan21 november 2025Lees meer >

DUIZEND DODEN

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 487
voor de houtversnipperaar * *dit beeld opgedaan in ons ‘Blauwe Bos’ van een paar jaar geleden schoot me weer te binnen na het lezen van het fraaie beeldende gedicht ‘Aan een boom in het Vondelpark’ van Vasalis.…
catrinus11 september 2020Lees meer >

Even slapeloos

netgedicht
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 470
Aan die bekende geuren van ook het natte mos het gras als de eerste stralen haar beschenen heeft, dan denk ik weer aan oudere bossen en dat ene bos waar bramen groeien en kamperfoelie en van alles leeft. Waar reeën en egels en nog ringslangen wonen bij het pad vele eksters leven, eekhoorntjes in de herfst nootjes rapen.…

EIGEN PLAATS

netgedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 485
De eik staat eenzaam, hoog en slank, in bladertooi, op het heideveld: beeld van een groene druipkaars, trillend, luchtig, vrij levend.…

WEER THUIS

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 539
terug van waar ze was de straat met een geur van olie en benzine de pizzeria en kebab en uitlaatgassen en kut alweer de fiets gestolen alles is weer zoals het altijd was passend als haar oude favoriete jas hij loopt weer als vanouds door het altijd eerlijke bos hoort tussen het kloppen van de ijverige specht een overvliegende koekoek…

Bezeten stroom

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 130
Zij staat gekeerd naar de bezeten stroom! De Amstel scheurt het trage, grijze lijf der wakkere stad, waar blanke misten dwalen – o bleek gerookte kade die haar ziel omvat! Belinda staat! Een storm van zielsverdriet licht flitst en brandt diep in haar slapen -nacht, zij hoort het waanzin-janken henen gaan in kille winden door haar dunne kleed…
mobar3 oktober 2026Lees meer >

Harm Heisa (1873-1956)

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 634
Wantrouwig en alleen met een deken om zich heen liep en sliep hij overal in een hooiberg of een stal in het bos onder een boom in de regen en de kou gaven ze hem eten en kleren dat hij niet bevriezen zou bouwden hem een hut gat in de grond met takken, plaggen daar zat hij beschut het had geen nut Harm bleef buiten slapen.…

DE PRIJS

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 430
lopend langs de wei waait de stank me tegemoet welvaartsmaatschappij…
catrinus12 april 2019Lees meer >

BOSWONING

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 506
Een zwaar, enigszins ingevallen dak dekt het kleine huis van Olle Kapoen, de wortelman, die woont tussen het groen van lieve vlierstruik en oude, kromme tak. Het kereltje is gesteld op zijn gemak, maar moet somtijds wat groots heldhaftigs doen, houdt zich daarbij vastberaden en koen; daarna verloopt het leven ongestoord mak. Deur en raamluiken…

Moordkuil. een buiten bijzondere

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 457
Wandelend in het Amsterdamse Bos met man en hond, labrador Mika lonkt het ontluikende groen zoveel vrolijkheid in me op lokt m'n manische kant te beschrijven, op te schrijven ik pak mijn schrijfboekje van vriendin Inez gekregen ik wil van mijn hart geen moordkuil meer maken ik kan het wel uitschreeuwen van de schoonheid dan val ik plotseling…

Wederzijdse liefde

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 516
Nevelig herfstbos Herbergt vele roodborstjes Tjilpend in de kou Het jaar loopt weer af Ze kleuren tezamen rood Op een grauw toneel Wolkjes waterdamp Gevormd door kleine bekjes Cirkelen weeldig Bladloos in de kou Met zijn talrijke bomen Woont het bos in hen...…
M. Bos9 december 2020Lees meer >

Zomer

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 442
Ik herinner mij die wandeling in dat kleine stukje bos. Jij wees me op dingen die ik zelf nooit zou zien. Ik leerde met jouw ogen kijken. Ja, het was zomer en ik herinner mij. Door de geur van kamperfoelie… kwam die dag ineens voorbij. Wat waren we gelukkig en blij.…
Antje24 april 2021Lees meer >

Beslissing...

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4
Waarom ben ik toch zo boos? zo lamlendig en chagrijnig. Wat is er met mij loos. Met een boosheid zo groot. Ik ben toch nog niet dood. Toch lijkt het er wel op alsof ik ben uitgerangeerd. Ik voel me ergens anders al ben ik in mijn eigen huis. Het is er niet meer pluis. Mijn huis is vol met mensen. Ze hebben het over mij.…
Antje18 november 2026Lees meer >

BOOS opent de Seksenjacht, hartenkreet in Kaboutertaal.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 581
Knibbel, knabbel , knuisje Kom je straks in m’n huisje Flip, flap, flop Kom je achter m’n laptop Les, las, loos Kijken we naar ‘Boos’ Pricht, precht, pracht Gaan we op seksenjacht Binden, banden, bonden Ik voel me al zo opgewonden Blijf je nog even in m’n huisje Ik wil zo graag in je kruisje…

Tot ZIENS

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 548
moest je meestal aan de lijn want oei jouw neus was zo verdraaid gevoelig zo fijn maar nu mag je voor altijd los ik weet dat wanneer mijn tijd daar is om te moeten gaan dat jij daar op me wacht en klaar zult staan om weer door het bos te lopen – wij saam…
catrinus24 september 2022Lees meer >

OCTOBERRUST

hartenkreet
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 753
De feeeërieke herfst lokt ons naar het bos kinderen met plastic zak gaan er op los eikels , kastanjes en beukennootjes zoeken en plataanblaren om te drogen tussen boeken.…

NIETS

netgedicht
4.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 459
ik sliep in het bos en kon alleen maar luisteren en staren naar de sterren. er knabbelde iets, er rende iets voorbij. iets zoemde, iets tsjilpte, verder niets.…
Simon K.13 januari 2023Lees meer >

KLEINE GROOTHEID

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 545
Door luchtig eikenlover dalen vleugels zonlicht op groepen bosanemonen hun verblijdende witte kleur glanst en spreekt van zuivere wil tot teer bloeien en ontembare kracht om na gezamenlijk vergaan en verborgen wachten steeds weer opnieuw te leven in sommige kroontjes vertoont zich wat ijl roze een schier verdampte wijndruppel…

Doodlopend spoor

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 442
Het was vroeg en bladstil in het schemerende bos, ik was er alleen en volgde het spoor. Het sneeuwde licht, niets dan witte zachtheid om mij heen. De bevroren aarde protesteerde krakend, leek, overal waar ik liep om antwoord te vragen, maar de in nevel gehulde bomen zwegen en zuchtten diep.…

Bosbeleving

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 504
Een bos bevangt mij zijn rust neemt mijn adem in mysterie nabij Hoe heerlijk het is om te struinen in het bos waar ik verscheidenheid aan flora en fauna waarneem op hetzelfde moment genieten van vrije klanken van een helder kabbelend beekje of van zacht aanvoelend mos dat een stukje bodem bedekt.…
CB6 september 2023Lees meer >

troostvolle herfst

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 738
Het bos is stil alsof ze zeggen wil laat me maar even laat me even in mijn afscheid van fris groen en beknopte nieuwigheid Ze kleurt ervan ja weet je ook ik moet loslaten gevoed en groot gebracht De wind laat haar zacht troostvol wiegen We verwonderen ons om haar kracht in stilzwijgend vallend blad Het bos heeft geen strak…

STLLTEWANDELING

hartenkreet
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.045
een stiltewandeling doorheen het groene bos maakt een stroom van gedachten in mij los er is ‘n hogere stem die mijn ziel aanspreekt Hij die hierboven over hemel en aarde heerst Hij neemt me mee op Zijn wonderlijke wegen ‘k zie overal van Zijn werk ‘n overvloed en zegen maar vaak blijf ik toch ook vol ongeloof staan heeft Hij dat werk toch…
Greta Casier25 september 2023Lees meer >

SCHOTSE HOOGLANDER

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 516
Het ruige bruine rund afkomstig uit woest heuvel- en bergland graast lustig met waakzame ogen op Nederlands of Vlaams heideveld onder het bedaarde eten danst losjes zijn geduchte kop waaraan twee lange kromme hoorns steeds naar de bosrand wijzen in dennen en sparren de verstild woorden vatten van dichte warrige wouden uit het verre stamland…
Han Messie28 september 2023Lees meer >

Bomen

netgedicht
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 617
Bij nacht wanneer er niemand getuige is op het onvolprezen groene kerkhof van de eigentijdse melancholische narcist waar bomen simpel bomen zijn is de echo in haar oren te horen nymfomane van het woordgebied met beide voeten op de grond geworteld in het ruwe heden buigen de ontbladerde takken voor woedende wind, weerbarstige regen breken…

Canon

snelsonnet
4.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 775
Onwetend was ik dat de geur van regen -Althans, wat in de Canon wordt beweerd- Door geosmine wordt geproduceerd, Toch heb ik op die geur best wel wat tegen. Die natte geur gun ik de bioloog, Ik geef de voorkeur aan de geur van droog.…
Wim Overweg2 november 2023Lees meer >