3717 resultaten.
WEELDES HERDENKING
poëzie
4.0 met 6 stemmen
1.283 Ter stad gekeerd herdenk ik blij de weelden
Der donkre heide, breed en eindeloos,
Van 't hoge bos waar reeds de blaren geelden
En van de dreven die mijn dolen koos.…
Najaar II
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.135 De najaarsstilte ligt al over 't land,
Het bos vergoot zijn loof, als drop na drop
Van bloedend blad vervloot, wijl groene knop
Zich zwellend zette aan ronde takkenrand.…
Hexagoon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 tussen de blauwe basten van een winterbos
stonden we daar kopkluivend klinkt zo smeuïg
tegen de bleke berken blote billen
haar kerndier een scarabee
en ik een stinkzwam dippend doodshoofdaapje
nooit noemde ik haar liefje
en schampte niets dan het oppervlak
ik rustte mijn ballen en liet haar ruiken
dit ben ik
lekker spelen vond ze dat…
De regen voorbij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
386 Ik voor mij
drink de stilte
van het bos in
en wandel die eeuwigheid
naar verderop
de tijd in.…
Over zee...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
385 Het is zaterdagmiddag geworden.
Laten doe ik wat ik laten kan.
Kijken doe ik om me heen.
Mensen lopen door onze winkelstraat.
Van daar, naar hier en verder.
Hier blijf ik waar ik ben,
totdat ook ik zin krijg,
om op weg te gaan.
Mijn geest reist me al vooruit.
Mijn lijf wil naar huis toe gaan.
Mijn ziel met schepen mee.
Wil veilig zwerven…
Zilverlicht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
354 In het woud waar schaduwen zweven,
waar oude stammen adem halen,
Laat het zonlicht de kruinen leven
en kleurt de morgen met gouden stralen.
Een rivier kronkelt door het veld
en draagt het glanzen van de dag.
Langs de stenen worden verhalen verteld,
op een fluistertoon die blijven mag.
Vogels stijgen hoog in het blauw,
hun vleugels raken…
DUIZEND DODEN
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
487 voor de houtversnipperaar *
*dit beeld opgedaan in ons ‘Blauwe Bos’ van een paar jaar geleden schoot me weer te binnen na het lezen van het fraaie beeldende gedicht
‘Aan een boom in het Vondelpark’ van Vasalis.…
Even slapeloos
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
470 Aan die bekende geuren van ook het natte mos
het gras als de eerste stralen haar beschenen heeft,
dan denk ik weer aan oudere bossen en dat ene bos
waar bramen groeien en kamperfoelie en van alles leeft.
Waar reeën en egels en nog ringslangen wonen bij het pad
vele eksters leven, eekhoorntjes in de herfst nootjes rapen.…
EIGEN PLAATS
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
485 De eik staat eenzaam,
hoog en slank, in bladertooi,
op het heideveld:
beeld van een groene druipkaars,
trillend, luchtig, vrij levend.…
WEER THUIS
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
539 terug van waar ze was
de straat met een geur
van olie en benzine
de pizzeria en kebab
en uitlaatgassen
en kut alweer
de fiets gestolen
alles is weer zoals
het altijd was passend als
haar oude favoriete jas
hij loopt weer als vanouds
door het altijd eerlijke bos
hoort tussen het kloppen
van de ijverige specht
een overvliegende koekoek…
Bezeten stroom
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
130 Zij staat gekeerd naar de bezeten stroom!
De Amstel scheurt het trage, grijze lijf
der wakkere stad, waar blanke misten dwalen –
o bleek gerookte kade die haar ziel omvat!
Belinda staat! Een storm van zielsverdriet
licht flitst en brandt diep in haar slapen -nacht,
zij hoort het waanzin-janken henen gaan
in kille winden door haar dunne kleed…
Harm Heisa (1873-1956)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 Wantrouwig en alleen
met een deken om zich heen
liep en sliep hij overal
in een hooiberg of een stal
in het bos onder een boom
in de regen en de kou
gaven ze hem eten en kleren
dat hij niet bevriezen zou
bouwden hem een hut
gat in de grond met takken, plaggen
daar zat hij beschut
het had geen nut
Harm bleef buiten slapen.…
DE PRIJS
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
430 lopend langs de wei
waait de stank me tegemoet
welvaartsmaatschappij…
BOSWONING
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
506 Een zwaar, enigszins ingevallen dak
dekt het kleine huis van Olle Kapoen,
de wortelman, die woont tussen het groen
van lieve vlierstruik en oude, kromme tak.
Het kereltje is gesteld op zijn gemak,
maar moet somtijds wat groots heldhaftigs doen,
houdt zich daarbij vastberaden en koen;
daarna verloopt het leven ongestoord mak.
Deur en raamluiken…
Moordkuil. een buiten bijzondere
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
457 Wandelend in het Amsterdamse Bos
met man en hond, labrador Mika
lonkt het ontluikende groen
zoveel vrolijkheid in me op
lokt m'n manische kant te beschrijven, op te schrijven
ik pak mijn schrijfboekje van vriendin Inez gekregen
ik wil van mijn hart geen moordkuil meer maken
ik kan het wel uitschreeuwen van de schoonheid
dan val ik plotseling…
Wederzijdse liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
516 Nevelig herfstbos
Herbergt vele roodborstjes
Tjilpend in de kou
Het jaar loopt weer af
Ze kleuren tezamen rood
Op een grauw toneel
Wolkjes waterdamp
Gevormd door kleine bekjes
Cirkelen weeldig
Bladloos in de kou
Met zijn talrijke bomen
Woont het bos in hen...…
Zomer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 Ik herinner mij die wandeling
in dat kleine stukje bos.
Jij wees me op dingen
die ik zelf nooit zou zien.
Ik leerde met jouw ogen kijken.
Ja, het was zomer
en ik herinner mij.
Door de geur
van kamperfoelie…
kwam die dag ineens voorbij.
Wat waren we gelukkig en blij.…
Beslissing...
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
4 Waarom ben ik toch zo boos?
zo lamlendig en chagrijnig.
Wat is er met mij loos.
Met een boosheid zo groot.
Ik ben toch nog niet dood.
Toch lijkt het er wel op
alsof ik ben uitgerangeerd.
Ik voel me ergens anders
al ben ik in mijn eigen huis.
Het is er niet meer pluis.
Mijn huis is vol met mensen.
Ze hebben het over mij.…
BOOS opent de Seksenjacht, hartenkreet in Kaboutertaal.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 Knibbel, knabbel , knuisje
Kom je straks in m’n huisje
Flip, flap, flop
Kom je achter m’n laptop
Les, las, loos
Kijken we naar ‘Boos’
Pricht, precht, pracht
Gaan we op seksenjacht
Binden, banden, bonden
Ik voel me al zo opgewonden
Blijf je nog even in m’n huisje
Ik wil zo graag in je kruisje…
Tot ZIENS
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
548 moest je meestal aan de lijn
want oei jouw neus was zo
verdraaid gevoelig zo fijn
maar nu mag je voor altijd los
ik weet dat wanneer mijn tijd
daar is om te moeten gaan
dat jij daar op me wacht en
klaar zult staan om weer door
het bos te lopen – wij saam…
OCTOBERRUST
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
753 De feeeërieke herfst lokt ons naar het bos
kinderen met plastic zak gaan er op los
eikels , kastanjes en beukennootjes zoeken
en plataanblaren om te drogen tussen boeken.…
NIETS
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
459 ik sliep in het bos en
kon alleen maar
luisteren en staren
naar de sterren.
er knabbelde iets, er rende iets
voorbij.
iets zoemde, iets tsjilpte,
verder niets.…
KLEINE GROOTHEID
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
545 Door luchtig eikenlover
dalen vleugels zonlicht
op groepen bosanemonen
hun verblijdende witte kleur
glanst en spreekt van
zuivere wil tot teer bloeien
en ontembare kracht
om na gezamenlijk vergaan
en verborgen wachten
steeds weer opnieuw te leven
in sommige kroontjes
vertoont zich wat ijl roze
een schier verdampte wijndruppel…
Doodlopend spoor
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
442 Het was vroeg en bladstil
in het schemerende bos,
ik was er alleen
en volgde het spoor.
Het sneeuwde licht,
niets dan witte
zachtheid om mij heen.
De bevroren aarde
protesteerde krakend,
leek, overal waar ik liep
om antwoord te vragen,
maar de in nevel
gehulde bomen zwegen
en zuchtten diep.…
Bosbeleving
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
504 Een bos bevangt mij
zijn rust neemt mijn adem in
mysterie nabij
Hoe heerlijk het is om te struinen in
het bos waar ik verscheidenheid aan flora en fauna
waarneem op hetzelfde moment genieten van vrije klanken van een
helder kabbelend beekje of van zacht aanvoelend mos dat een stukje bodem bedekt.…
troostvolle herfst
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
738 Het bos is stil
alsof ze zeggen wil
laat me maar even
laat me even in mijn afscheid
van fris groen en beknopte
nieuwigheid
Ze kleurt ervan
ja weet je
ook ik moet loslaten
gevoed en groot gebracht
De wind laat haar zacht
troostvol wiegen
We verwonderen ons
om haar kracht
in stilzwijgend vallend blad
Het bos heeft geen strak…
STLLTEWANDELING
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.045 een stiltewandeling doorheen het groene bos
maakt een stroom van gedachten in mij los
er is ‘n hogere stem die mijn ziel aanspreekt
Hij die hierboven over hemel en aarde heerst
Hij neemt me mee op Zijn wonderlijke wegen
‘k zie overal van Zijn werk ‘n overvloed en zegen
maar vaak blijf ik toch ook vol ongeloof staan
heeft Hij dat werk toch…
SCHOTSE HOOGLANDER
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
516 Het ruige bruine rund
afkomstig uit
woest heuvel- en bergland
graast lustig
met waakzame ogen
op Nederlands
of Vlaams heideveld
onder het bedaarde eten
danst losjes zijn geduchte kop
waaraan twee lange kromme hoorns
steeds naar de bosrand wijzen
in dennen en sparren
de verstild woorden vatten
van dichte warrige wouden
uit het verre stamland…
Bomen
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
617 Bij nacht wanneer er niemand getuige is
op het onvolprezen groene kerkhof
van de eigentijdse melancholische narcist
waar bomen simpel bomen zijn
is de echo in haar oren te horen
nymfomane van het woordgebied
met beide voeten op de grond
geworteld in het ruwe heden
buigen de ontbladerde takken
voor woedende wind, weerbarstige regen
breken…
Canon
snelsonnet
4.7 met 9 stemmen
775 Onwetend was ik dat de geur van regen
-Althans, wat in de Canon wordt beweerd-
Door geosmine wordt geproduceerd,
Toch heb ik op die geur best wel wat tegen.
Die natte geur gun ik de bioloog,
Ik geef de voorkeur aan de geur van droog.…