659 resultaten.
met een sjaal op het terras praten we over dijken
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
729 zonnig terras
weer verandert met de wind
of zijn afwezigheid…
Schilderijenzwendel
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
605 De ex-manager van Herman Brood
is ontmaskert als fraudeur,
hij valt met zijn neus in de botervloot
tijdens een televisieprimeur.
Zelf ontkent hij al het gesjoemel
en geeft hij eerlijk echtheidscertificaten,
toch wil hij zo in China aan de boemel,
zolang ze de nepperds daar maar laten.
Hij zegt dat hij alles mee heeft gespeeld,
omdat hij…
Waterland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
290 Vanaf Het Paard
is er flink gegraven, dwars
door het eiland, daar
waar nu de Oostervaart
loopt, tot aan de terp
van Wittewerf
Verder, op het vasteland
ging het kanaal door
het Groote Meer
onder langs het Zwet
schuin door het patroon
van het Waterland
langs Holysloot en
de Bloemendalergouw
tot aan Durgerdam, verder
reikte het vertrouwen…
rozengeur en schone schijn
netgedicht
3.5 met 18 stemmen
872 De bliksem slaat voortdurend in
de dijken zijn doorbroken
we zitten in de reddingsboot
dus hoor je ons niet klagen
de golven slaan als in 't begin
ze hebben land geroken
we gaan niet van de armoe dood
dus zullen niets meer vragen.…
In the eye
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
694 knipper
klapwiekende wimpers steken het glazen
en dolgeslagen sloepje over
achter de dijk huilt gegroefde
huizenbaksteen bosjes nutteloos
witte mascara over het
bestofte bladerpad
de overschaduwde
jongen schept zijn pollen vol
houdt het omhoog ziet het licht
enkel in stukken vallen
noemt het water
toch bewoog niets
dan de zon en…
mijn lage land
netgedicht
4.3 met 24 stemmen
960 nog verder dan de dijk
voorbij de lage drassige velden
schuurt de stroom
tegen overvloeiende lijnen
soms op mateloze wijze
maar ook in haast
aaibaar deinen
onderhavig aan
een onduidelijke macht
beheerst door het land
doch vaak evenzeer
wanneer het water
zijn kracht doet gelden
terwijl het weder
soms onberekenbaar
het strijden…
een dag met de wind
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
776 malse koren
zij rust even uit in een oude eik
zuigt zich vol en waait verwoestend
door de hagen, waar slierende mussen
mij kwetterend belagen, schelden
we naderen de zee waar westenwind
ons toespreekt, vloed komt verder
als het zand bulderend wordt toegesproken
ik wrijf in mijn ogen en open een dialoog
als we gaan liggen achter de oude dijk…
harde wind
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
975 benen, die zwarte
panty in het licht van 'n regenbui
daar komt er nog een, ook mee
haar rok omhoog, als een ballon
stijgt ze in mijn ogen, ze steken
straf en als vliegende vissen gaan
zij over de brug de polder in, alleen
tegen wind, ik ben jaloers, kerdju
zie de jonge twijgen zweten aan
de sleedoorn, het gras ligt al plat
tegen den dijk…
Oortjeshekke
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
873 Achter de slingerende dijk
- elke bocht een openbaring -
het glanzende water waarin
de groengepruikte wilgen
zich als ijdele freules spiegelen
Terrassen vol mensen en mensjes
tussen voorzichtig groenende bomen
Kleurige kleding, exotische honden
met hun verliefde eigenaars
tussen de auto's van alle tijden
Borden vol bio-verantwoord voedsel…
Droom verbaasde bomen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
541 land vol droom verbaasde bomen
liep hij met een bijl in zijn handen
om tot een oordeel snel te komen
maar geen boom in dit land beviel hem
geen beslissing kon hem bekoren
hij hoorde zijn hart, een lieve stem
zoveel natuur was er reeds verloren
totdat hij zag, een oude eik
stam zo dik, kon hij niet vellen
in een klein bos, naast de dijk…
voor jou en lenteliefde
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
674 in sint maarten laat ik mij vervoeren
door jouw ogen en de regenboog
langs polders van je vlakke land
kijk ik naar scherp belijnde velden
waar kleurrijke tulpen
zich overvloedig laten gelden
transparante maagdelijkheid
danst op witte bomen
langs de dijken
en gaat de appels voor
zo uitgelaten lente fris
lachen wij golvende duinen door…
Fantaserend
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
497 In mijn gedachten heb ik weer gewandeld
over de dijk langs het water van de rivier
met aan mijn linkerkant de uiterwaarden
en rechts van mij de bomen in het bos
genietend van de schepen die daar voeren
en de wind die zorgde voor een frisse blos.…
Nederlanders leven met water.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
541 Dus bouwen wij dijken
In de watervolle wijken.
Het bescherming tegen water
Kan niet wachten tot wat later.
Jaren lang wij zijn in strijd
Tegen het water alle tijd.
Daar zijn wij goed in, allerbest;
Dat zit al binnen onze geest.
Wij zijn niet moe, wij blijven staan,
Wij zullen uitdagingen verslaan.…
Rijsdam
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
460 Aan beide kanten
Beladen met kleine
Flesjes en potjes
Van allerlei soorten
En maten - ik fiets
Achter je, kleine
Jongen die je zijn
Opa noemen mag
Pet scheef op
Het hoofd, rustige
Twinkeling in je
Ogen die mij de
Moed geven die
Ik zelf niet heb,
Samen gaan we
Naar een klus bij
Boeren aan de
Overkant van de
Dijk…
Eilandspolder.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
612 Ik denk aan de ringvaart,
de molens, de sluizen,
aan de krommingen in de dijk.
Ik denk aan de nevels,
de mist, de sluiers,
de prachtige luchten boven het land.
Ik denk aan de zomer,
de lente, de winter,
de herfst, en zie dan die polder,
mijn polder, mijn Eilandspolder.…
Aanbidding
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
437 Boven op de dijk is het water altijd mooi!
Maar op 't nivo van 't water zelf,
zittend op 't basalt,
voeten in 't nat,
om aan de kou te wennen,
even... halt,
dan, me erin te laten glijden,
laten omringen door meegaandheid,
zachtheid, beweging,
't klotsen, kabbelen,
als een spel,
een babbelen van golven...…
De Schutsluis
poëzie
3.6 met 5 stemmen
1.809 De tjalken schieten aan tussen de strakke dijken
en vullen 't glad kanaal met driftig schuimgedruis,
totdat zij met een vaart hun lange zeilen strijken
en glijdend binnengaan in 't veilig vak der sluis.…
Boekweitveen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
553 boeren groeven
door de leidijk heen
om water uit het veen
te laten stromen
en hun boekweit
tot bloei te zien komen
wat niet ging
de commandant hield
het veen drassig
voor de landsverdediging
een pad van
betonnen platen
door de akkers heen
heet nu Boekweitveen
Over de Dijk
bij Jipsinghuizen
je ziet er geen
mens, alleen twee reigers…
landschap
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
741 punt
strak overtrokken door een gebogen horizontaal
stevig ondersteund door sterk betonnen palen
schitterend belicht door de stralen van de zon
het constant zware zoemen in de verte
boven een oneindig lange zwarte baan
door geel en groen gekleurde velden
onder veranderende hemelvormen
dit schouwspel zie ik vaak vanaf de dijk…
Wat boven blijft drijven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
48 Het leven bespaart ons niets:
namen, van de ene op de andere dag, weg,
de verre grens waar mensen worden geteld,
het water dat een dijk vergeet
en tot in de kamers klimt.
Wij weten hoe zwaar een dag kan vallen
op een vermoeide schouder.
Toch, als het water zakt,
komt er iets boven dat niet verdronk.…
Bellingwolde aan Zee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
465 Stormvloed van 1509
golven beukten tegen
de Magnuskerk van Bellingwolde
gek, want die ligt niet
op een lage plek
we hebben de neiging
dit te vergeten
maar met zeespiegelstijging
kunnen de dijken
weer breken
zee overstroomt land
de nieuwe waterkant
bij Bellingwolde
rolt branding op het strand
tussen Blijham en Winschoten
varen boten
tegen…
Nederlanden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
903 Zie het vernuft, met waterwegen in dit land
ons voorgeslacht met spade, paard en wagen rijk
groeven kanalen, bouwden molens, eerst een dijk
de werken van hun handen houden immer stand.
En is er elders veel gewoel, dan lees ik deze regel even:
Holland polderland, gemaakt voor samenleven.…
zij roest in haar boeien
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
902 ik zag je hand
in het laagliggend land
de polders, kwelders en zee
jij gaf eb, daarna vloed
maar wij namen de klei
en leefden er mee
uit zand van het
strand groeiden duinen
jij liet de winden daar struinen
wij braken met dijken en pieren
de golven omdat zij ons met hun
kracht zouden hebben bedolven
jij wakkert de wind
tot orkanen…
Fantaserend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
420 In mijn gedachten heb ik weer gewandeld
over de dijk langs het water van de rivier
met aan mijn linkerkant de uiterwaarden
en rechts van mij de bomen in het bos
genietend van de schepen die daar voeren
en de wind die zorgde voor een frisse blos.…
Nomade & Bengalen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
456 '
't Is in het holst der nacht,
de nieuwe maan
Schijnt niet, maar in z'n hoofd blijken de dijken
Poreus, de baren weten niet
van wijken
Voor de nomade geen
ontkomen aan
Is 't een illusie tussen droom
en daad?
Je leest in het vervolg hoe 't verder gaat...
...to be continued...…
WILDGROEI EN BOUW
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
280 Als onkreukbare vorst schouwt hij langs de dijk
aan rivier de Mark, is voortdurend gereed
tot waken bij spel van vreugde en leed
in zijn klein, beschermd, niettemin ruim rijk.
De boomkroon verspreidt moed voor het leven
in ruig struweel, op moeras, waar nesten
van bos- en waterdier hun zorg geven.…
Eet meer gras.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
145 tevreden met deze kersverse dag vol zonneschijn
Uitdagingen en kansen goed aanwenden blijft steeds raadzaam en doordachtheid primeert
Die visser aan het strand houdt al jouw gedachten in zijn hand, ik ben er dankbaar om
Hij werd wel gekruisigd
Het leven is te kort om klein te zijn bijgevolg is zelfbeklag onwijs en brengt geen zoden aan de dijk…
Laaglands
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
464 Wees welkom in het luid gekwaak
der hofvijver in haagse kring
van ooievaar in niemandsland
van kikkerland en bonestaak
van redeloze meerderheden
waar alle minderheden reden
in 't nieuwerwetse voorportaal
van 't huis der staten-generaal
Wees welkom in het koninkrijk
het laagland van de minderheden
het groene hart achter de dijk
bekneld…
land van me
netgedicht
2.3 met 15 stemmen
3.826 net over de bocht in de dijk
die kerktoren
de groene prikkeldraadwei
koeien, eeuwig
gedomesticeerde koeien
maar ook Przwalski paarden
en Heck-runderen
bij steppeachtig aangevreten struiken
hooiberg zag ik graag
en de dorsers schuiven,
het rieten dak gedekt, de luiken kleurig,
linden verstrengeld
wortels duwen m’n pad omhoog
maar m…
Wintervooravond
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
880 Alleen de zuivere regenkinderen,
uit de beschutting van polders en akkers
te voorschijn gekropen, de dijk op-
gegaan met een omhaal van kleding
zeggen het elkaar: hoor!
De Tijd slaat Ragnarok, hoor!
Plaatselijke vaarten schijnen
beamend te klotsen tegen beschoeiing,
waar rottend riet door baggeraars
werd neergesmeten.…