954 resultaten.
In balans zijn...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
674 De geur van gras en water
dat kabbelt door riet omgeven.
Waar later zwanen sierlijk neer
strijken.
En mensen langs de waterkant kijken
naar schepen die voorbij varen,
terwijl aan de andere kant van hen
het verkeer voorbij raast.
Rennen of stil staan in het leven
waarin menigeen zich haast.
Natuurlijk evenwicht is als yin en yang.…
Feeëriek aangelicht
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.376 het laatste exposé
van dit jaar is
weer in mijn atelier
feeëriek aangelicht
bieden mijn schilderijen
hun kleurig aangezicht
damast op de tafels
in riet gesorteerd heb ik
mijn leven aan u geoffreerd
mandjes met zorgen over
dit jaar in biezen geluk en
ontspanning vlak naast elkaar
in wit pitriet mijn
artistieke prestaties
gebundeld…
Moment suprême
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
717 Op ongeschoren velden wuift het riet
langs poldersloten. Vrij en opgetogen
weerklinkt het liedje van de karekiet
in dit gebied dat gonst van tiervermogen.
De korenrozen bloeien vurig rood
en wij, we vlijen ons in ’t golvend gras
en zonder gêne geven we ons bloot
terwijl de zon zich richt op het gewas.…
Leuvenum
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
522 En tussen het wuivende hoge riet
ligt een half verdorde tak.
Er hangt een geur van dier en gras,
als je op het klaphek zit.
En de wilde trotse bloemen
kleuren van violet naar hemels wit.
Voorjaarszon filterend
door varens en berkenblad.
De bomen hangen hoog en loom
over het zanderige pad.…
De reiger
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
668 Ik ben een eenzame reiger
en leef aan de waterkant
ik vis naar wat ik kan krijgen
desnoods eet ik uit uw hand
ik ben een blauwe reiger
en verschuil me in het riet
ik kijk heel diep in het water
maar veel blauw zie ik niet
laatst had ik per ongeluk
een piepkuiken in mijn bek
dat werd me niet in dak afgenomen
nu vis ik op een andere plek…
Spin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
990 Vannacht nog
streelde je een koe in India en ik was erbij
terwijl je taart at op Judith's verjaardag
Met andere armen zwom je
naar mij op het eilandje
verborgen in het riet
Ik zag je wel
op het bankje in de boomgaard
van oma en opa een familiegeheim
vertellen aan je zus
ze had de jurk met ruches aan
en was niet…
een middag in de herfst
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
487 verdeeld om
een fabriekstoren
laag in beeld
tegenover een regel zon
kruist een viaduct in de oorsprong
met auto's op zijn rug
een flits ramen beweegt
langs de hemelbrug
een kanaal duwt brede rimpels over
het water een lijnenschrift vandaag
gebruikt door een vrachtschip dat
een klare taal voor de boeg opschuimt
ik noem het wijde riet…
Ballade voor mijn vrouw
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
709 Ik ben opmerkzaam voor de bloemen
aan de zoom van landerijen,
de blauwborst in het riet, de snor
en krekelzanger, gele kwik en leeuwerik,
kluut, tureluur en groenpootruiter in het slik.…
dromen tussen bomen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
526 dansen tussen lange bomen
doen zij, de slanke vrouwen
als gewillig riet bewegen de schimmen
het doet mij herinneringen beschouwen
waarin de liefde groeide en bloeide
tussendoor de zwaarte van de dagen
hoe droeg ik een werkelijkheid
die zo bovenzinnelijk vloeide
doch het zicht verblindde,
ik zag geen dubbele lagen
toch is het tot in alle…
Gulzig onthaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 Vandaag mijn benen grijsgedraaid
met blote benen
het langdurig incontinente weer
had de natuur een wulpse
overdadigheid gegeven
het groen heupwiegde, en
schreeuwde me uitbundig toe
De lokale muggen hadden een
voor mij onvoorziene rol
in hun klamvochtig schouwspel
Ik werd gulzig onthaald
als een langverwachte gast
Het mugpeloton…
Wij willen niet met een kluitje in het riet gestuurd worden
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
603 verdriet
als we onze familie en vrienden die bij ons horen
Wekenlang niet zien maar 't besmettingsgevaar is groot
daarom mag 't niet;
maar zij die willen overleven pogen sterk te zijn
Wij zitten allemaal in het zelfde schuitje
schommelend op onzekerheid en pijn
Maar 't is de bootsman die ons niet weg stuurt met een kluitje
in 't riet…
Zwarte orchidee
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
938 aderen voelt vloeien
Alaila hoor, de liefdeszee
golft ruisend haar gezangen
in een branding van verlangen
voor jou, mijn zwarte orchidee
Alaila lach, onze verbintenis
breekt al de geheimen open
die je sluimerend beslopen
in de zwoele duisternis
Alaila dans, de goden waken
over het kind dat je achterliet
bij de sawa, in ‘t gebogen riet…
RITSELEN VAN HET STIL
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.057 Ritselen doet ’t stil niet meer
dat is zij lange reeds vergeten
Maar ach, de stilte van weleer
zat vol trieste afscheidskreten
Ritselen doet ’t stil niet meer
zij wacht mij en ligt te staren
in het duister steeds maar weer
naar de pijn van duizend jaren
Ritselen doet ’t stil niet meer
ook in het oeverriet is ze dood
Schoon het riet gaat…
Er gaat iets boven.
gedicht
4.5 met 56 stemmen
6.210 Bedijkt en veilig schurken
kleine eeuwenhuisjes
zich tot dorp langs
lang bedwongen
diepen, kaarsgelijnd
en dicht met riet geritst.
Waar overal en
nergens heen de horizon
verstoppert met de wolken
en mosterd, graan en
koolzaad zomen
aan een gouden rand.…
Moesson
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.100 Ons dorp was nimmer zo nat
de regen watervalt van de dakpannen
cascades van sluiers omspannen
het landschap en de hof wordt een bad
Een verdwaalde moesson teistert
het lage land waarop de boer verbijsterd
het gewas verdrinken ziet
de maïs wuift en golft als tropisch riet
Ik drijf langs wolken vol donder
naar een eiland in de zon
het leven…
KLOOSTERWIEL
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
699 als vrede iets met harmonie van doen heeft
schuilt het geheim misschien wel hier
terwijl een bleke maan op het water drijft
een late vogel naar zijn rustplaats wiekt
waar het boerenland zich in gewijde stilte
hult en elk gerucht in het duister verstomt
het riet een bewogen lied van vrede ruist
de schepping hier al eeuwen…
INDISCHE NACHTEN (2)
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.793 nederig het oude spoor
en laten eeuwen door hun handen vlieden
aanvaarden wat het leven heeft te bieden
want niets wordt gewonnen, niets gaat teloor
ze voelen vormen, scheppen uit graniet
gestalten waarvan niemand weet hoe oud
want deze stille kunst verandert niet
onder een onderdak van donker goud
verrijst hetzelfde beeld uit melk en riet…
Lentegevoel.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.114 het gevoel van
de lente komt
de winter gaat
het felle licht
over het water
de stroming schittert
kabbelende vogels
schreeuwende meeuwen
jengelende kinderen
prachtig die contrasten
ik loop en ik denk
ik kijk en ik voel
ik zie en ik ruik
ik hoor en luister
en bundel de energie
het ruisen van het riet
meerkoeten hobbelen
als drijvende…
Rastaboom
netgedicht
4.3 met 32 stemmen
706 Treurende reus
jouw rastatakken
raken troebel water
oude tak poreus
windvlaag doet haar
kraken
eenden kwaken
willen takken raken
rimpels in het water
lopende kring wordt
groter cirkelding
raakt de oever niet
wel het wuivend gele riet
knoppen verschijnen
park wordt groen
zon gaat schijnen..…
Fragmenten
gedicht
2.7 met 62 stemmen
18.283 Het is geen huis dat ik voor jou
heb kunnen bouwen geen dak dat ik
uit riet gevlochten heb geen bed
dat ik heb uitgelegd.
De zomers waren droog, het koren
dat niet eens mijn enkels haalde,
de vruchten zonder vlees, waar
die nu niet van aarde meer te
scheiden hun netten vulden trok
ik lange sporen door het zand.…
winterzotheid
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
831 we luisteren naar de winter
kijk, een roerdomp in paalhouding
is zijn camouflage kwijt in het riet
wat aangeslagen ligt onze polder
te schitteren in het witte kristal
jij draagt mijn liefde, helder straalt
het heelal, we luisteren naar de
roep van ganzen, verkleinen ons hart
maken ruimte voor het ademloze…
Door andere ogen
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
1.275 op ongeschoren velden wuift het riet
langs poldersloten en koeienogen
levenslust gonst door gans het gebied
dat groen ziet van haar tiervermogen
papavers bloeien wild en vurig rood
twee kontjes hoog is het golvend gras
jij en ik vrijen de zevende hemel bloot
woorden ruisen ongehoord door het gewas
ik voel jouw adem op mijn verhitte lijf…
Opwekking
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
1.177 kom, dan neem ik je in mijn armen
zing een wiegelied, zacht als vlas
over dotterblommen en margrietjes
die de zon aanbaden en hoe zomerwind
golven blies in het hoge gras
kom, dan neem ik je in mijn armen
en lees het verhaal van een donderkopje
die zich verschool tussen het riet
bang voor de glasharde vissenogen
tot ze weifelend het water…
Halverwege, de liefde
gedicht
2.3 met 117 stemmen
31.320 Zoals een doffer loopt,
koerend over het binnenplein,
roekeloos over de rand van de goot,
kop omlaag, staart omhoog -
Of zoals een woerd kruist
door het veld of het riet,
blindelings oversteekt,
voor geen jager of wagen wijkt -
Zo gaat het nooit en zo gaat het niet,
zo ging het ooit, maar ooit ging het mis,
met hen en met ons, zo moest…
Ongelijk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
751 Na elf steden over ijs
meer tussen riet dan tussen rijs
is goed dineren echt ’s lands wijs.
Eén tochtgenoot was niet van ijzer.
Niet ons soort mens, sociaal een rijzer,
een windvaan, niet een vaste wijzer.
Men deelt als men van iemand ijst
met zo’n persoon niet graag wat rijst.
Iets waar men hem discreet op wijst.…
ontluikende liefde
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.479 Zo stil als liefde kan ontwaken en uit een
droom kan worden geboren
slechts door zachtjes aan te raken
en als een fluistering te horen
als een ruisend riet of als de vleugels
van een vlinder, net uit haar
cocon bevrijd en langzaam
groeiend in de tijd.…
Sprakeloos begin
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
478 Traag breekt schemer door ochtendnevel
hemel kleurt reeds rood in morgenlicht
steeds duidelijker tekenen zich contouren
vormt zonneschijn een schoon vergezicht
vanuit de stroom stijgen nog de dampen
waarboven sierlijke witte vogels zweven
ontwaart men langs oever pluimen riet
zo’n ochtend beleeft men het mooiste leven
aan elke twijg van…
Reiger
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
540 Het riet dat golvend wisselt van klank
door wind soms hard, dan zacht bewogen,
verschaft zijn beschuttende achtergrond.
De kop haaks op de nek staat frank
waakzaam scherp, zo ook zijn gele ogen.
Gebeeldhouwd dier dat hier altijd al stond.…
Fragmenten
gedicht
2.2 met 18 stemmen
7.087 Het is geen huis dat ik voor jou
heb kunnen bouwen geen dak dat ik
uit riet gevlochten heb geen bed
dat ik heb uitgelegd.
De zomers waren droog, het koren
dat niet eens mijn enkels haalde,
de vruchten zonder vlees, waar
die nu niet van aarde meer te
scheiden hun netten vulden trok
ik lange sporen door het zand.…
Tussen ijs en wallekant
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
570 ritmisch krassen schaatsers
het gele riet voorbij
de ruggen diep gebogen
zwieren ze in lange rij
blikken op naar voren
met aan de verre horizon
een nevelige toren
passeren brug en boerderij
nog klotst het water
tussen ijs en wallekant
een wak is afgedekt
met takken en rood band
het is geen wedstrijd meer
ze ademen dezelfde lucht…