Alle inzendingen over riet-geknak

956 resultaten.

Sorteren op:

Ontwaken (3)

netgedicht
4.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 442
Dode takken, geknakt als riet in een zware storm, liggen verstrengeld, bedekt met glanzend groen sponsachtig mos krakend in hun breekbaarheid. Wollige witte knoppen van magnolia's hoge kantvaren en monarchrozen sieren de nevelige openbrekende hemel. Miezerige regen blijft vallen in stille eerbied.…
Katty19 juni 2011Lees meer >

Drenkeling zonder water

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 514
langzaam heft de drenkeling het glas op het ondergaan van de zon, moedeloos maar wel gezondigd is zijn vaarwater zonder religie niet te drinken wie kent zijn juweel wanneer het spreekt en schittert terwijl de haven is gedempt neem mijn hand en streel me langs het leven, het is kort zoals het omgewaaid riet – wel scherp maar zonder bedoeling…
elze10 juli 2011Lees meer >

Remedie?

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 479
Ik me op de private tekst verlaat, het ene dicht de ander toe in de maat- en meetlint van de poëzie, fluitend riet waar de wind van de me toegemeten tijd in blaast, steeds hoger en altijd gehaast, reikt naar de toonhoogte van mijn verdriet, een odyssee naar een remedie tegen dyslexie.…
pama16 augustus 2011Lees meer >

Windesheim - Ommen

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 532
op dit harde pad waan ik mij een ster als liep ik over een rode loper knotten maken foto's het riet dat voor me buigt kieviten krijsen om het hardst zacht applaus van de wind paarse bloemetjes aanbidden de stam van een reus het mos ligt languit op de oever ik adem diep in en langzaam uit zie hoe een ooievaar groots opstijgt het…

In balans zijn...

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 674
De geur van gras en water dat kabbelt door riet omgeven. Waar later zwanen sierlijk neer strijken. En mensen langs de waterkant kijken naar schepen die voorbij varen, terwijl aan de andere kant van hen het verkeer voorbij raast. Rennen of stil staan in het leven waarin menigeen zich haast. Natuurlijk evenwicht is als yin en yang.…

Moment suprême

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 717
Op ongeschoren velden wuift het riet langs poldersloten. Vrij en opgetogen weerklinkt het liedje van de karekiet in dit gebied dat gonst van tiervermogen. De korenrozen bloeien vurig rood en wij, we vlijen ons in ’t golvend gras en zonder gêne geven we ons bloot terwijl de zon zich richt op het gewas.…

Leuvenum

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 522
En tussen het wuivende hoge riet ligt een half verdorde tak. Er hangt een geur van dier en gras, als je op het klaphek zit. En de wilde trotse bloemen kleuren van violet naar hemels wit. Voorjaarszon filterend door varens en berkenblad. De bomen hangen hoog en loom over het zanderige pad.…

De reiger

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 668
Ik ben een eenzame reiger en leef aan de waterkant ik vis naar wat ik kan krijgen desnoods eet ik uit uw hand ik ben een blauwe reiger en verschuil me in het riet ik kijk heel diep in het water maar veel blauw zie ik niet laatst had ik per ongeluk een piepkuiken in mijn bek dat werd me niet in dak afgenomen nu vis ik op een andere plek…

Spin

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 990
Vannacht nog streelde je een koe in India en ik was erbij terwijl je taart at op Judith's verjaardag Met andere armen zwom je naar mij op het eilandje verborgen in het riet Ik zag je wel op het bankje in de boomgaard van oma en opa een familiegeheim vertellen aan je zus ze had de jurk met ruches aan en was niet…
Zywa12 juni 2018Lees meer >

een middag in de herfst

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 487
verdeeld om een fabriekstoren laag in beeld tegenover een regel zon kruist een viaduct in de oorsprong met auto's op zijn rug een flits ramen beweegt langs de hemelbrug een kanaal duwt brede rimpels over het water een lijnenschrift vandaag gebruikt door een vrachtschip dat een klare taal voor de boeg opschuimt ik noem het wijde riet…

Ballade voor mijn vrouw

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 709
Ik ben opmerkzaam voor de bloemen aan de zoom van landerijen, de blauwborst in het riet, de snor en krekelzanger, gele kwik en leeuwerik, kluut, tureluur en groenpootruiter in het slik.…

dromen tussen bomen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 526
dansen tussen lange bomen doen zij, de slanke vrouwen als gewillig riet bewegen de schimmen het doet mij herinneringen beschouwen waarin de liefde groeide en bloeide tussendoor de zwaarte van de dagen hoe droeg ik een werkelijkheid die zo bovenzinnelijk vloeide doch het zicht verblindde, ik zag geen dubbele lagen toch is het tot in alle…

sonos animalis

netgedicht
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 578
in de schemering het weemoedig loeien van een koe twee houtduiven in een zacht aanroepend koeren een kwakend kikkerkoor verschuilt zich in het riet krassende kraaien zoeken zwermend naar de ultieme plek in het struikgewas betovert de nachtegaal met melodieuze zang in het donker tolt de slapeloze tobbend in zijn bed…

de sirenes aan hun graf

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 858
voorbij het koren rijpen rijdt de dorser naar zijn loon waar vroeger boeren bundels bonden groeien granen uit een kloon bomen krijgen nu de lengte van de plukkers van het fruit de takken zijn vol vruchten en de herfst al ver vooruit waar is de boerderij gebleven het rieten dak, de lange stal er staan geen bomen langs de dreven de voedersilo…
wil melker13 augustus 2005Lees meer >

Zwarte orchidee

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 938
aderen voelt vloeien Alaila hoor, de liefdeszee golft ruisend haar gezangen in een branding van verlangen voor jou, mijn zwarte orchidee Alaila lach, onze verbintenis breekt al de geheimen open die je sluimerend beslopen in de zwoele duisternis Alaila dans, de goden waken over het kind dat je achterliet bij de sawa, in ‘t gebogen riet…
Biba4 augustus 2004Lees meer >

RITSELEN VAN HET STIL

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.057
Ritselen doet ’t stil niet meer dat is zij lange reeds vergeten Maar ach, de stilte van weleer zat vol trieste afscheidskreten Ritselen doet ’t stil niet meer zij wacht mij en ligt te staren in het duister steeds maar weer naar de pijn van duizend jaren Ritselen doet ’t stil niet meer ook in het oeverriet is ze dood Schoon het riet gaat…
Ton Rijkers8 november 2004Lees meer >

Moesson

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.100
Ons dorp was nimmer zo nat de regen watervalt van de dakpannen cascades van sluiers omspannen het landschap en de hof wordt een bad Een verdwaalde moesson teistert het lage land waarop de boer verbijsterd het gewas verdrinken ziet de maïs wuift en golft als tropisch riet Ik drijf langs wolken vol donder naar een eiland in de zon het leven…
kees keizer23 november 2004Lees meer >

INDISCHE NACHTEN (2)

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.793
nederig het oude spoor en laten eeuwen door hun handen vlieden aanvaarden wat het leven heeft te bieden want niets wordt gewonnen, niets gaat teloor ze voelen vormen, scheppen uit graniet gestalten waarvan niemand weet hoe oud want deze stille kunst verandert niet onder een onderdak van donker goud verrijst hetzelfde beeld uit melk en riet…

Door andere ogen

netgedicht
4.3 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.275
op ongeschoren velden wuift het riet langs poldersloten en koeienogen levenslust gonst door gans het gebied dat groen ziet van haar tiervermogen papavers bloeien wild en vurig rood twee kontjes hoog is het golvend gras jij en ik vrijen de zevende hemel bloot woorden ruisen ongehoord door het gewas ik voel jouw adem op mijn verhitte lijf…
Hanny27 juni 2008Lees meer >

Fragmenten

gedicht
2.7 met 62 stemmen aantal keer bekeken 18.283
Het is geen huis dat ik voor jou heb kunnen bouwen geen dak dat ik uit riet gevlochten heb geen bed dat ik heb uitgelegd. De zomers waren droog, het koren dat niet eens mijn enkels haalde, de vruchten zonder vlees, waar die nu niet van aarde meer te scheiden hun netten vulden trok ik lange sporen door het zand.…

winterzotheid

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 831
we luisteren naar de winter kijk, een roerdomp in paalhouding is zijn camouflage kwijt in het riet wat aangeslagen ligt onze polder te schitteren in het witte kristal jij draagt mijn liefde, helder straalt het heelal, we luisteren naar de roep van ganzen, verkleinen ons hart maken ruimte voor het ademloze…
Rieg6 januari 2008Lees meer >

Er gaat iets boven.

gedicht
4.5 met 56 stemmen aantal keer bekeken 6.210
Bedijkt en veilig schurken kleine eeuwenhuisjes zich tot dorp langs lang bedwongen diepen, kaarsgelijnd en dicht met riet geritst. Waar overal en nergens heen de horizon verstoppert met de wolken en mosterd, graan en koolzaad zomen aan een gouden rand.…

Lentegevoel.

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.114
het gevoel van de lente komt de winter gaat het felle licht over het water de stroming schittert kabbelende vogels schreeuwende meeuwen jengelende kinderen prachtig die contrasten ik loop en ik denk ik kijk en ik voel ik zie en ik ruik ik hoor en luister en bundel de energie het ruisen van het riet meerkoeten hobbelen als drijvende…
vogh10 maart 2006Lees meer >

Rastaboom

netgedicht
4.3 met 32 stemmen aantal keer bekeken 706
Treurende reus jouw rastatakken raken troebel water oude tak poreus windvlaag doet haar kraken eenden kwaken willen takken raken rimpels in het water lopende kring wordt groter cirkelding raakt de oever niet wel het wuivend gele riet knoppen verschijnen park wordt groen zon gaat schijnen..…

Opwekking

netgedicht
3.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.177
kom, dan neem ik je in mijn armen zing een wiegelied, zacht als vlas over dotterblommen en margrietjes die de zon aanbaden en hoe zomerwind golven blies in het hoge gras kom, dan neem ik je in mijn armen en lees het verhaal van een donderkopje die zich verschool tussen het riet bang voor de glasharde vissenogen tot ze weifelend het water…
Hanny14 december 2009Lees meer >

Halverwege, de liefde

gedicht
2.3 met 117 stemmen aantal keer bekeken 31.320
Zoals een doffer loopt, koerend over het binnenplein, roekeloos over de rand van de goot, kop omlaag, staart omhoog - Of zoals een woerd kruist door het veld of het riet, blindelings oversteekt, voor geen jager of wagen wijkt - Zo gaat het nooit en zo gaat het niet, zo ging het ooit, maar ooit ging het mis, met hen en met ons, zo moest…

Ongelijk

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 751
Na elf steden over ijs meer tussen riet dan tussen rijs is goed dineren echt ’s lands wijs. Eén tochtgenoot was niet van ijzer. Niet ons soort mens, sociaal een rijzer, een windvaan, niet een vaste wijzer. Men deelt als men van iemand ijst met zo’n persoon niet graag wat rijst. Iets waar men hem discreet op wijst.…

ontluikende liefde

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.479
Zo stil als liefde kan ontwaken en uit een droom kan worden geboren slechts door zachtjes aan te raken en als een fluistering te horen als een ruisend riet of als de vleugels van een vlinder, net uit haar cocon bevrijd en langzaam groeiend in de tijd.…

Sprakeloos begin

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 478
Traag breekt schemer door ochtendnevel hemel kleurt reeds rood in morgenlicht steeds duidelijker tekenen zich contouren vormt zonneschijn een schoon vergezicht vanuit de stroom stijgen nog de dampen waarboven sierlijke witte vogels zweven ontwaart men langs oever pluimen riet zo’n ochtend beleeft men het mooiste leven aan elke twijg van…

Reiger

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 540
Het riet dat golvend wisselt van klank door wind soms hard, dan zacht bewogen, verschaft zijn beschuttende achtergrond. De kop haaks op de nek staat frank waakzaam scherp, zo ook zijn gele ogen. Gebeeldhouwd dier dat hier altijd al stond.…