6352 resultaten.
Melancholie
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.107 Melancholie van scheiden en hervinden,
Stadig verliezen en verloren gaan,
Van binden en gebonden zijn; beminden
Aan dood en leven eeuwig af te staan,
Hoe komt ge mij, waar bitse winterwinden
Hun ijzige gesels op de woning slaan,
Door leed geboog'ne en door liefde verblinde,
U weer te melden met Uw oud vermaan!…
Blinkende portretten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 weet wel, ik bepaal niet
Niettemin, de overtreffende trap keert terug
en het bewustzijn overstroomt gebieden
in mijn brein
die leken op een zwartgeblakerd terrein
na een kernaanval
de dood van geliefden is zo’n aanval
die alles verwoest
maar zij brengt leven op plekken
die niet meer bestonden
diezelfde plekken schilderen
in mijn hoofd
eeuwig…
Windstreken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
642 Je bent het hoge noorden
de laagstaande eeuwige zon
het land van zangerige woorden
waar de liefdestaal begon
Je bent het diepe zuiden
de oase voorbij het eindeloze zand
waar broeierige muziek voor ons luidde
we in koortsdromen waren gestrand
Je bent het verre oosten
de beken met de wilde stromen
fonkelende glazen waar we mee proostten…
De weg naar Pasen
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
610 Zo is ook de Mensenzoon
ons voorgegaan
op die zware weg naar het kruis
door een woestijn van eenzaamheid
van boete, vasten en gebed
om eeuwig in het land van
Licht en liefde te ontwaken.…
verre blik
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
500 minnen konden
zonder dat de wereld het wist
de verre blik in jouw ogen
kijkt voorbij de onpeilbare diepte
van de betekenis die wij hadden
onuitgesproken of uitgeschreeuwd
naar en met elkaar hunkerend
de verre blik in jouw ogen
kijkt eindeloos voorbij de horizon
waar wij eens weer samen zijn
om daar de draad op te pakken
die voor eeuwig…
Vannacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
512 Bij die gedachte, bij die werkelijkheid,
heb ik eeuwig stilgestaan.
Vannacht.…
Ik droom mijn steelse dromen.
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
558 Rustig verscholen zit ik uit de sterke morgenzon,
mijmer en laaf me aan deze eeuwige oerbron
en slurp loos turend in 'n verse hete kop koffie
de weerkerende heimwee over steelse illusies.
Ik droom mijn eindeloze dromen,
overbrug zeeën en verre landen,
ondergraaf diepdonkere valleien
en hemel over steile bergkammen.…
Herfst perikelen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
451 weet dat na dit najaarsspel
van blad en wind
de donkere dagen zullen komen
met kale takken aan de bomen en
open armen
naar de hemel gericht
een wolk
van triestheid breekt
de weemoed van mensen
met hun pijn
in saamhorigheid richtend op de ander
vinden in liefde voor elkander samen
op weg naar
de gouden stad van de eeuwige…
Zoals de dichter zijn zwarte letters grift in poëzie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
481 vertolkt
Eenzaam maar niet alleen
als allerlei drukte nabijheid verhinderen
ondanks het lichamelijk van elkander gescheiden zijn
bewust van ' t gevoel verbondenheid
Als hij allerlei herinneringen in zich levend voel worden
de aardse dampen, de woeste zee
met in ons gevoel de trooster die troost
ontsprongen uit de bron
één Zon die eeuwig…
kinderen in de sneeuw
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
453 sneeuw is zacht gevallen
met ingehouden adem
kale struiken hurken zwart
de kinderen zijn gekomen
ze springen onverwacht in
de stilte van het park dat
nu ver ligt buiten de stad
ze hollen tussen drijfnatte
bomen treurend in de bast
hun stemmen licht gedraaid
zijn even dicht bij als ver af
links en rechts glijden ze in een
springtij van eeuwig…
MOEDERHART
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
560 ooit las ik iets over een moeder
zij verloor haar kind
en dan probeer ik
me voor te stellen
hoe hartverscheurend
zij dit wel niet vindt
een versnipperd moederhart
in duizend stukjes voor altijd
weggewaaid door de wind
een kristallen vaas
voor eeuwig versplinterd
en net zolang duurt het voor
zij ze allemaal terug vindt
misschien heb…
Deze dagen 6
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
455 Eeuwig het gevecht door ons gestreden
onthouden, weten waardoor we toen leden
niet nog een keer, o lieve god
en bidden tot de Heer.…
Tabernakel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
436 zo vergaat het de mens al jaren
waarom zou ik nog praten over
datgene wat ieder al weet,
overal en hier,
eeuwige liefde kan je niet bewaren
een vers in het donker,
geschreven en gebleven,
gaat heel lang mee
in de kluis van de duisternis
geloof en de hoop rusten daar in stilte
met hun wensen in wit gedrukt
zij waken over alles wat ik mis…
de lichtkracht van een ster
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
546 Andromeda redde
En Keros door hem werd gedood
Kreeg de liefde vleugels
Toen Perseus het hoofd van Medusa toonde
En vijanden ter plekke versteenden
Kon de liefde zegevieren
Toen er vele kinderen kwamen
En Andromeda trouw aan Perseus zijde stond
Schonk Zeus haar een plek aan de hemel
Toen Andromeda de hemel bereikte
En zij voor eeuwig…
VERJONGEND WERK
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 Eeuwig mag voor hen bewondering rijzen,
dankzij lange behandeling, fijn maar zwaar:
ogen vorsen, vingers kappen en schuren almaar.
Mild papier mag die stukjes spijzen.
Antwerpen toont zijn herboren kunstgebouw:
hier kennen vloeren verbrokkelde eenheid:
kruimelig kleurenspel: samengaan getrouw.
Rustig bruin omhelst wild rood met beleid.…
Muziek en Tijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
512 Muziek en tijd en eeuwigheid
Aspecten van oneindigheid
Bestaat er wel zoiets als
een melodie geboetseerd
in de oneindigheid
ritmiek gebeiteld in patronen
zonder einde of begin
en wat zijn tonen in akkoorden
zonder harmonie in de kleuren van de melodie?…
December 2021
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
681 verslaan
Weinige die door de deur naar binnen gaan
O merk op , hoe fris is het thuis
Waar de wind ruist door het huis
Geurt dennen als lente Jezus is met ons begaan
De blinkende ster, mijn God mijn lief mijn Overschone
‘t Licht in donkere nacht dat op aarde kwam wonen
Och Wonderwezen met een hart zo zoet en zacht
Bron van eeuwig…
DE ONMENSELIJKING UIT ZWARTE VERZEN
netgedicht
4.7 met 29 stemmen
732 hebben dit misstand
niet genivelleerd de een
zijn brood is de ander zijn
dood was heel snel geleerd
het hete vuur van
besef zorgde voor
een ongekende deling
feesters die het
naderend einde
verwelkomden en
de laatste gokkers
die tegen beter weten in
de zon ook in zijn laatste
dagen wilden zien schijnen
om dan met aarde voor
eeuwig…
ELISABETH DE TWEEDE OP DE EERSTE PLAATS MOEDER VAN HAAR KIND
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
637 laat staan, staan
Maar nog meer niet achter de gesloten deuren
Van haar bijna honderdjarige Koninginnemoederhart
Dat hart zit op de goede plaats maar
Dat hart gaat niet meer lang mee
Als zij haar ogen met tevredenheid sluit
Vullen die van haar kind zich met dankbare tranen
Hij zal zich dan meer en meer herpakken
Op basis van de eeuwige…
WAAR BLIJFT DE LENTEZON?
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
550 toon toch een glimp van Uw Gezicht
wij willen U in glans zien verschijnen
waar blijft Gij O ontluikend leven
de aarde zwelt al tot barstens toe
ieder zaadje dat tot kiem werd verheven
is zijn aardse verborgenheid al moe
toon U O eindelijk als verrezen -
alles wil uitbotten in groene kracht
Gij geeft aan de schepping nieuw leven
Uw eeuwig…
Het bootje in
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
494 Als jij en ik als grommende motoren
Voor de stampende kiel van ons schip op zee
Tot vlammen, tot inktzwarte as konden mengen
Hoog de leegte de hoge lege wolken in als regen
Voor eeuwig uitgestort als zware as in diepe zee
Volkomen in ons immer mengen samen
Elkaar tot in de lange diepte zakken
Tot armen van de inktvis lengen
Tot zwarte inkt…
Rozenkrans. Gedachten in de ouderdom 3
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
518 rijg doorheen mijn bestaan
hoop op geluk dat dwingt of zingt
met loslaten inherent aan mijn bestaan
zo ga ik als ieder die door het leven
aan de grote cirkel is geringd
Onderweg ervaar ik bij tijd en wijle
een vrede in mijzelf
geschapen uit sterven en geluk
ja, zo ervaar ik gaandeweg de aan mijn gegeven tijd
En proef ik iets van eeuwigheid…
Jouw voeten pad
netgedicht
4.8 met 23 stemmen
424 overgave ging
jij je gedragen
naar wat er
gevraagd werd
daarbij bleek
dat dag en nacht
niet alleen elkaars
tegenpolen zijn
maar dat zij dezelfde
verbindingen aangaan
zoals alle clusters in
elk omniversum
ook ik raakte
verstrikt in het
ongekende
machten spel van
jouw voeten pad
dat lichte liefde
gaf in een heelal
dat eeuwig…
Rouw
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
879 dag bij mij
Nu wordt die dag er een van rouw
Een dag van gemis
Een dag waarop ik jullie zoek
In mijn hart
De plek
Waar ik jullie altijd vinden kan
De wereld viert feest
En ik mis jou
en jou
en jou
en jou
en jou
Het meest
Jullie namen
Hangen in de boom
Hartjes hangen erbij
Voor altijd in mijn hart
Voor eeuwig…
aankomst
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
514 manhaftige traanmoeders
bevochten de eeuwige slaap
en wreven zich krassend
het oog uit hun kassen:
ga toch spelen kinderen,
kraaiden ze,
op het pleintje
voor het te laat is om
op het pleintje
pleintje te spelen.
ik zag daar niets van, maar verzon het
toen de trein waarop ik zat Brussel
binnenreed, in 2007.…
Slapeloos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
478 Van nooit meer slapen naar eeuwig rusten
Van steekvliegen naar grondprincipes
Een reis door Noorwegen biedt echt ontzettend veel meer
2. Furieuze fjorden die klaterend het
Water van hoog ontvangen
Voorzien van de beste, grootste en
Mooiste vissen die jij zonder nadenken
Vousvoyeert
3.…
Venetië
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
496 Ook wat nog komt is gelijkmatig op de heldere rimpeling
in een lichte doezelig verzoend met eeuwig.…
provoceerde en domineerde
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
456 over alles
was goed en
diepgaand
nagedacht
ook over de
verschillende
trappen die
diverse groepen
te nemen hadden
triggers en
immuniteit
in levende
organisaties
ze waren er maar
nog niet volmaakt
wilden allemaal
graag eeuwigheid
ook bij de mens
daar waren ook
fouten binnen
geslopen want zijn
arrogantie sloopte
de schepping…
IN DE STILTE VAN DE DOOD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
724 In de diepste diepten van het heengaan
geloof ik mij in moeder aarde’ s schoot
Is dit nu ‘t eind van mijn aards bestaan
heerst hier slechts de stilte van de dood
Na een doodsstrijd kwam de acceptatie
werd mijn lichaam ijdel en onder nood
Mijn ziel overleefde de snelle crematie
o en ik zweef naar t’ eeuwige der dood
Van ‘t pikzwarte zweven…
Heaven can wait
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
485 Uw blijk van waardering
voor de eeuwige terugkeer
van de schittering in mijn oogopslag voor alles
wat leeft en bloeit
doet mijn hart juichen
gelijk een dolgedraaide springbalsemien!…