5616 resultaten.
Bedumer les
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
507 Door nevels van whisky,
wiet en cocaïne zag ik opeens God verschijnen
in een blauwe boerenkiel met een zwarte broek.
Hij lachte naar me en Hij zei: Bedum, vriend,
is de andere kant op!…
het landschap kwam na alarm echt zeeuws weer tot bedaren
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
617 Al hun onverwachte prachtige rankere vormen
gaven me bij het hemelse blauw gedachtenstormen,
pas na enige zonnige verstillende ogenblikken
hervatte ik geheel opgetogen ’t ademen en slikken.
Dit gloren gaf me met een zachte glimlach en ‘n zucht
aan zee in dit gehucht als ‘n hemelse droom gedachtestroom.…
Merel
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.031 Ze stond te trillen op haar benen
Haar oog kleurde langzaam blauw
Collega’s probeerden haar moed in
te spreken en haar te troosten.
Maar dit had niet mogen gebeuren
Het was haar eigen stomme schuld
Ze was altijd lief en open naar haar
groep patiënten.
Ze had zoveel geduld.…
afscheid
hartenkreet
1.9 met 12 stemmen
2.676 het waren de ogen (en ja ja, ze waren blauw)
maar toch had ze nog haar functies.
Ik vroeg: hoe gaat het?
en ze antwoordde gewoon:
ja, helemaal goed.
Ik dacht: hoe lang blijft dit zo?
Toen deed ze per ongeluk haar ogen open
en toen weer dicht:
Ze wilde zeker gekust worden?
dus dat was ja.…
Angstzweet
hartenkreet
3.2 met 24 stemmen
1.727 Hij staat er weer
die kutvaas en de fragielheid
druipt ervan af
Een bosje lavendel met
bruine stengeltjes en blauwe bloemetjes
Het is veranderd, het was mooi
maar het doet helemaal niets meer
het is uitgewerkt
tot het minimale
in kracht
beperkt
Maar de geur van bloesems
hangt als een warme walm in deze kamer
En het is geen warmte van…
Vanuit vrouwenogen
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
613 open oren
laat me gaan wat ik voel
met alles wat ik kan, kan ik verstaan
ik weet wat ik doe
vanuit vrouwenogen
laat mij maar gaan
op nectardruppels van de vier seizoenen
fris in de lente
zoet als mei
ogen warmen zich aan de zomerzon
waardoor lichaamstaal groeit
broos en lief
biedt de herfst zijn schoonheidskleuren
en in bescheiden blauw…
Aansporing
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
567 Het frisse blauw spoelt door
je aderen. In dromenland val jij niet op. Ten oorlog!
Vredesduif. Ga heel lang de liefde bedrijven, geheel
onaangekondigd, ordinair, pijnlijk erudiet, pias.…
Alter Icarus
hartenkreet
2.5 met 21 stemmen
1.476 Zelfs wij, de architecten,
Vergaten onze weg naar de vrijheid
En dwaalden door de koele krochten
Wimperslag - de tijd geeft vleugels
Onwennige ledematen van was en veren
Zonlicht nodigt ons hoog uit
Voeten los van de vochtige stenen
We stijgen op in hemels blauw
Mijn vlucht duizelt
Stormt door Helios' vlammen
Duikt door het kolkende schuim…
Voor mijn kindje
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.971 Kindeke, bloeiend in 't zonnelicht,
Lachend en kraaiend met je olijk gezicht,
Knippend met oogjes en grijpend met handjes,
Knikkend het hoofdje boven de kantjes,
Boven de licht-blauwe, zijdene bandjes
Van je wit, gebold japonnetje,
Kindje, lachend in het zonnetje!…
Uitgestorte liefde en Meer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
432 Ik liet je liefde uitvloeien over
de duinen vanaf
mijn duin
Verzamelde vuil uit mijn leven
mijn tranen bleven steken in
mijn koele hart
hangen in de duinovergang
voor het zilveren licht
over de blauw grijze golven
gekamt met witte koppen
Tot ik eerst achteruit
dan vooruit dit
water verliet
mijn eigen
water de ruimte gunde
Me liet…
Wiegend ontwaken
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
525 Laat mij wiegend wiegen
op de melodie van tokkelende, druppelende,
warme, vochtige regentranen
glijdend van blad naar blad
uiteenspattend op vruchtbare grond,
verdampend tot nevelige blauwe slierten.
Ik proef het mistige vocht op mijn lippen
en laat een druppel vallen in mijn mond.…
Aan een gevallen makker
gedicht
2.2 met 164 stemmen
27.623 "Ik heb het koud" klaagden zijn blauwe lippen
zijn weke hand zocht tastend naar een maat
ik zag zijn leven met zijn bloed ontglippen
en steeds maar liever scheen mij zijn gelaat.…
Zomer.
poëzie
3.0 met 4 stemmen
2.269 De wilgen waren zilverbleek en stil
Voor 't stralend blauw, van wolk en nevel vrij;
Een glazenmaker vloog, met lichtgetril
Op 't parelmoerig vleugelgaas, voorbij.
De schuwe vissen, in 't koeldonker diep,
Verschoten snel, of stonden lang op wacht,
Waar d'aarde zich, in beeld, nog schoner schiep,
Dromend de zomerdroom van eigen pracht.…
Pubervakantietijd
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
775 Oh zuiderdiep, met je rijen bomen
langs het uitgegraven veenkanaal
de waterkant uitnodigend dromend
over vergane tijden, in ’n oud verhaal
liggend achterover, warme hand in hand
kriebelgras in m’n ongewassen groezelnek
‘t lage zonlicht schuinschijnsel over ’t land
acrobatisch gierend de zwaluwtjes als gek…
jouw blauwe vijvers kijken door me…
Macht
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.486 Opgezwollen lijk 'n padde,
wrocht de blaasbalg en hij spoog,
dat de vlam, in blauwe bekken,
door de wijde kave vloog.
Langs de strate, half bedeesd, in
't zomerzand, op hunne knien,
zaten jongens, naar de krinkels
van het dansend vuur, te zien.…
zomer op het land
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
524 rimpels gedachte is een vorm gebleven zweven
zeepwolken in de diepe hemel
zee is een natte jurk opgeschort schuim
verlangende schrijvers van eenregelige confetti
bewegen papieren naar de kustlijn
een onbesproken lief raadsel sluimert
als een zeef van vergeten
golven bidden witte slingers
de zee is een zoutwater bak
het schip een blauw…
toen je niet meer ademde
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
624 toen jij ophield met ademen
stokte iedere adem in de kamer
pas één maand leefde je hier
en niet meer in de buik van mama
je kleine gezicht grijs, blauw rond je mondje
angst gierde door de kelen
zou jij deze wereld reeds inruilen
voor een onbereikbaar zijn?…
IJspret
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
608 wordt ik op het ijs verwacht
van de warmte, op het koude zeil
mijn sokken zijn weer eens zoek
schoon ondergoed na de dagelijkse teil
gevolgd door een corduroy broek
de thee staat te dampen in een mok
snel een ontbijt voordat ik moet gaan
haastig een blik op de grote klok
ongeduldig om op het ijs te staan
het is helder en de lucht is blauw…
Als de Zeemeeuw
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
2.364 mooiste vliegers
aan een lijn ondersteboven
En verdronken wij de schelpen
die de zee zo hebben wou
Ik hield je vast om wie je was
en keek je aan om te geloven
Om te zien hoe lief je ogen
spiegels zochten met het zout
Daar waar de zee geen zee meer was
maar ons iets anders zou beloven
Met de zon op stillend water
witte zeilen in het blauw…
Brieven
gedicht
3.7 met 3 stemmen
10.966 iemand zei:
gij hollanders, ge zijt allemaal hetzelfde
terwijl ik toch had betaald
en een franse bril op had
en een duitse gedichtenbundel op zak
en thuis op mijn tafel
Anne Sexton's onovertrefbare gedicht
'wanting to die'
en luister hoe ik de stoppen vernieuwde
en het licht opeens weer brandde
en zij op de bank lag te slapen
onder de blauwe…
Eerste deel van rondreis door Zuid-Spanje
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
512 Een gordel van rust
uit blauwe, zwakke branding
en witte huizen
omringt schappelijk vertier
in de drukke kustplaats.
Amandelsoep vloeit;
haar smaak, schoon onbekend, wordt
"opwekkend" verklaard.
Bij avondzoelte
afdalen naar Granada:
we zien een zwart dal
vol vuurvliegjes, staan spoedig
onder heersende lantaarns.…
Februari, Bergen aan Zee
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
603 Nog net niet onder was de zon,
Als een gebergte hingen duinen
diep in muien,
die blauw blonken.
De zandeilandjes verbonden door een sprong
of een natte schoen,
de zee grauw golvend,
ver de pijpen van IJmuiden.
We liepen op een duinpan af,
ik wilde er wel wat met jou,
zomaar in je jas en in de kou......…
DE KOEHOEDSTER.
poëzie
5.0 met 1 stemmen
3.043 Zo blauw als ver de lucht, omhoog,
was 't jurkje en 't droomwijde oog,
en goud als zon en koren glom
lag 't wilde haar heur hoofde om,
en bruin tot donkerbrons gebrand
was 't rond gezicht en voet en hand.…
FRANCISCUS EN DE VLAAMSE GAAI
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.521 Daarop werd urenlang verteld
Hoe het in Vlaanderen was gesteld…
Een hemel blauw of parelgrijs
Gans Vlaanderen een paradijs!
Noch lucht noch water leek verpest
De vogels bouwden er hun nest
In geurig groen, bij riet en lis
Nog nooit dreef er een dode vis!…
DE DAUWDROP.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.021 't Scheen me een perel schoon en fijn
Van een hoge prijs te zijn,
Of een blauw saffier,
Of een diamantsteen, flonkrend
Als een sprankel vier.
Lang bleef 'k bij de bloemen staan,
'k Zag den drop wel tienmaal aan
En bezag hem nog;
En ik vroeg: wie gaf die schittring
Aan het dropje toch?…
Onvervalste blueszanger
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
578 Ik zat in een chic gekkenhuis toen ik jouw
'Blauw' over de radio hoorde en mij gezien
voelde, getroost voelde, trots als een pauw
dacht ik, als hij het kan, misschien...…
Babel
gedicht
2.2 met 4 stemmen
1.107 We bouwen aan trappen die naar de hemel stijgen
hoog prikt het skelet door de blauwe aanblik die
zich met diademen van sterren verlicht, rijzen
tekenen van twijfel, ontmoediging en frictie
aan gene zijde van onze horizon.…
De wind
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
490 De
Maan reflecteert het blauw van het
Meer tussen de bomen. Met mijn handen
Drink ik daar, helder en klaar. Door
Mijn lust ben ik gezwicht voor de elfen
Van het avondlicht.
De wind heeft mij gebracht naar het
Land van 'nu zijt wellekome'
Ik verwacht het wonder van het wit
Dat het onschuld op zich heeft genomen.…
Melkweg
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
682 Een kleurenspectrum
ver weg van het blauwe huis. De
aarde schept verwarring in zijn
nietig spel. Ruimte voldoende
tussen hemel en hel.
Wie lijkt hier nog te denken aan
ruimte en tijd. Verloren de ziel
die hier zijn dagen slijt.
Problemen zo gewichtig verliezen
hier hun kracht. Hun zwaarte lijkt
te kleven aan de aardse macht.…
Illusies
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
517 Traag sijpelt de zon door de laatste flarden van het eens zo grijze wolkendek,
wit omrand rafelt alles naar het blauw.
Ik zie de stralen goudgeel blinkend zuchten,
zoveel luchten,
het is een sluier die hier wijkt..
Niets, echt niets,
is wat het lijkt.
-
De aarde ruikt,
verliest zich terug in haar bestaan.…