12648 resultaten.
Droomnatuur
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
618 droom schilderde
het stille landschap
veel kleurrijker dan zijn herinneringen
konden vertellen
om de betekenis te duiden
diep in zijn duisternacht
een kleine kwast in zijn handen
om de wereld even te veranderen
in de fantasie van zijn gedachten
onderweg naar een nieuwe droom
en het fantasie landschap woekerde voort
de innerlijke natuur…
De gesel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
456 losgelaten
het boek
met genetische
blauwdrukken
uitgegeven als
geschiedschrijving
ja dat van de
apocalyps met
het menselijke als
leidraad eet
of wordt gegeten
van micro
naar macro
waarbij de grote
soorten al
verdwenen zijn
en het grut
listigheid in
virale en bacteriële
vorm op de mens
heeft losgelaten
het misbruik
van de natuur…
Heel het zacht
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
588 Oneffen en gebroken
niet meer heel en ongedwongen
Hard klinkt het breken en de trilling diep en doordrongen
Hoe heel ik dit
vragen mijn voeten,
hoe bewandel ik dit kapotte deel
Zacht, zegt mijn hele natuur
zacht is hoe ik dit heel..…
De ruil
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
395 Natuurlijk krijg ik geen antwoord
Een vogel op een straatlantaarn
kijkt naar mij, het is nacht
dus ze zingt niet
of ze nu vrij is of gevangen
ze zingt niet, want het is nacht
Maar we zijn nu niet alleen
en ik wil wel met haar ruilen
Ja, dat heb ik gedaan…
´Ontluikende lelies´
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
535 en sierlijk
Wachtend op het licht, dat hen wekt
Dan openen ze langzaam hun kelken
En tonen hun schoonheid, puur en perfect
Ze geuren zoet, als een zachte bries
Ze kleuren het meer, met wit en roze
Ze dansen zacht, op de golven mee
Ze stralen vreugde, uit elke pose
Ze zijn een symbool, van zuiverheid en liefde
Ze zijn een geschenk, van de natuur…
Het zwart contrast
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
499 ik ben
in wit
gaan graven
omdat zwart
geen schaduw
kan dragen
ook hoogte en
diepte ontbreken
zonder schepping
in zijn vele
nuanceringen
van de natuur
de melodie
van schakering
die van de harp
vingers komt
de variaties in
kleur oneindig
wordt dus altijd
nog is er het contrast
van tegendeel
juist bij zwart wit
is de balans…
Schilderspapier
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
632 Er bewegen stille blonde mensen
in de geschilderde hoofdstad
van een onbekend land
voor de verdwaalde kwast
naast een onbemind bed
het schilderspapier wacht geduldig
op een nieuwe natte verfstreek
en groene bossen vol natuur
onder een strak gestreken lucht
beamen in dat stille verdriet
tranen die de verf verdunnen
voor oude mensen…
De Ontreddering
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
680 In deze immense stilte de grote oneindige schreeuw
van de natuur. De ontreddering.…
bosrand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
549 waarachtig, wat speelt
zich hier af
op de plek waar ik begin
mijzelf aan te vangen
met natuurlijke overgangen
tussen licht en donker
flagrant blijven liggen
tweezijdig ontwaken of slapen
vergeefs de dag verdrijven
die grenst aan vlees noch vis
als voorwoord om nog
wat langer in bed te blijven
alvorens mijn weg te bestraten…
HERFST
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
584 De natuur gaat in rust.
En wordt in de lente terug wakker gekust.…
Als vlammend diamant
netgedicht
4.2 met 58 stemmen
440 op de zachte
muziek van de wind
ze wenkten met
hun kristallen en
flitsen vroegen
om aandacht
voor hun mêlee
aan kleur die
buitelde
tegen elkaar
stuiterde als
vlammend diamant
de witte dwarrel
die langs mijn raam
zweefde verkleefde
af en toe even
in nieuwsgierigheid
naar binnen waar
hun capriolen op
schrift werden
gesteld natuurlijk…
Dansen in de wind
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
563 Laat de natuur nu toch spreken,
Hoor het lied van de aarde.
In elke beweging, een echo van leven,
Een dans van verlangen en eeuwigheid.…
ENGEL
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
841 juist op een dezer dagen
heb ik eindelijk het licht
van een engel gezien
met ferme trage vleugelslagen
zweefde hij langs de hemelboog
zag jij hem ook vraagt hij haar
ze wist dat hij onbewust weer
vanuit z’n fantasiewereld loog
ja natuurlijk dat is toch zonneklaar
jij hebt voor dat soort dingen
een scherp oog jij oude kroegtijger
maar…
De laatste Pauselijke Franciscus zegen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
749 Natuurlijk is zijn bewegen
vaderlijk gesproken geschreven
Franciscus lied
in nachtelijke uren
vogeltjes in wandelen
armen bezoeken
Heilig jaar
Open deuren ademen
Zalig Pasen
De laatste krachten begeven
de zegen uitspreken
in ochtendgloren
Paasmaandag 't lichaam verlaten
huiswaarts varen
hemels ontwaken
bladeren die opwaaien…
wederkerigheid
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
462 soms aanvaard ik eigenlijk het alleen zijn
steeds meer en heb ik vrede
in mijn bestaan,
natuurlijk negeer ik niet het unieke gemis
.
vaker spreekt in mij ook de rede
die er op duidt de huidige weg te gaan
zoals die zich reeds allengs ontvouwt en
al meedragend een onvervangbaar zielenbestaan
.…
De vergeefsheid van het lezen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
696 De irritatie
Mijn vrouw natuurlijk.
Nu weer DSL, laatste editie,
verloren gelegd.
Te veel leesvoer slingert rond.
Schermlezen kan ook, wordt dan gezegd.
Ben ik zo niet voor.
Hou van de zinnen in mijn hand,
de woorden op mijn vingertoppen.
Fingerspitzengefühl, weet je wel.
Het inzicht
Sijpelt geregeld door.…
Verlegen vlinder in een natte jas
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
360 Hij heeft de intense emoties
om lief te hebben in stilte
door pure glorie
van natuurlijke heimwee
op de lange duur
in zijn mystieke erotische dromen
waar koude nachten
in verlaten steden
huilen om een wreed verleden
van armoede, verdriet en pijn
hij houdt zichzelf niet aan het licht vast
zoals de nacht soms om de dag lacht
is…
De filosofie van Maät
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
287 Goedheid en waarde
zijn duurzaam bedoeld,
onverstoord
vanaf hun ontstaan,
terwijl alles en iedereen
die de voorschriften schendt
wordt gestraft;
de natuurlijke wetmatigheid:
zonder essentie geen authenticiteit;
zonder authenticiteit geen echtheid;
zonder echtheid geen rechtheid;
zonder rechtheid geen juistheid;
zonder juistheid…
De logica van stilte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
250 De natuur verspilt geen adem,
geen druppel licht, geen schaduwval.
Uit één enkele oorzaak
weeft zij duizend stille gevolgen,
alsof eenvoud zelf
een meesterbrein bezit.
Een blad dat valt,
een golf die breekt,
een vogel die draait op de wind,
niets is toevallig,
alles is een fluistering
van een groter plan.…
Regels zijn maar regels
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
230 (voor anderen natuurlijk)
want er zijn er nooit genoeg
.....(ze zijn nooit goed genoeg)
dat weten we allemaal
.....(men glipt ertussendoor)
ja, er is zoveel dat niet deugt
want dat is de vrijheid
.....(iedereen gaat zijn gang)
en handhaving is duur
.....(niemand laat zich storen)
liever vraagt men
.....…
Oeverloos
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
144 Hier heb je onlangs de blauwe rivier ontmoet
met de beminde vrede van de ongetemde natuur
en beide bruine ogen open op de gevleugelde vogels
woeste weemoed had
geen schijn van kans
in de weidse felheid
door de overheersende zon
je bent een wilde
vreemdeling geworden
het water trekt zich
van de oevers terug
terwijl de zwoele wind…
Eindelijk
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
143 Hij zocht in het wilde weg,
Hij vond niet hetgeen hij zocht,
Dat was natuurlijk geen wonder
En evenmin domme pech.…
De berusting van God
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
120 Mensen mishandelen en twisten
en dat was niet voorzien -
een ongewenst gevolg
van hun zelfstandigheid
Natuurlijk kan God zich bedenken
Weg met de schepping!
Weg met de scheiding van de wateren
in de hemel en op aarde!
Een zondvloed, en zand erover!
Opnieuw! Ander plan!…
Oktober regen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
47 Alleen dat is wel kortzichtig gedacht,
Ook wat egoïstisch voorwaar,
Want de natuur snakt er naar,
Die heeft er al heel lang op gewacht.
Dus het is maar hoe je ’t beziet,
Of het fijn of vervelend is,
Maar dat het al dagen erg giet,
Dát ontkent niemand niet,
Maar ook deze regen gaat voorbij,
Maakt d’ene blij, d’ander niet.…
Herfstgedachte van de wandelaar
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
102 Herman dwaalt daar nog langs het kale meer
wanneer de kille herfstwind ruw begint
het bange hart zoekt rust en zoekt niet meer
slechts bladeren jagen mee met het avontuur
een stemmig zwijgen ongehoord maar klaar
spreekt de geest diep in het duister aan
het droomkompas wijst nu de weg waarnaar
de mens met al zijn feilen door moet gaan
daarom…
De wijsgeer
poëzie
3.8 met 8 stemmen
4.021 Toen Natuur 't heelal gewrocht had,
Heeft zij al de pracht en schoonheid,
Die op al de delen schittert,
In een meisje alleen verenigd.'…
Hoe 'k altijd maar dichter word
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
563 schreeuwt en scheurt
ze valt
patat
tot op de groenig opgedroogde vijver
en verdampt op haar gemak
tot de volgende keer
In een bezorgde bui smeek ik mijn pen
ze komt toch terug komt ze terug
Jaja jazeker ze vroeg zelfs of we haar
Muze, noem ze zo maar
straks in het open veld komen opzoeken
Ondertussen lig ik al klaar
met niets dan natuur…
Angst van de filosoof (prozagedicht)
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
537 Moeder natuur schrijft mij
af en ik vervolg m’n reis op eigen kracht; voelt als
verlichting baas te zijn over eigen geest en vlees.…
Denken en weten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
534 onverschillig voor wat komen moet
grillig in greep van de natuur
en slapen wil, ieder uur
wachtend als roedeloze wolf
op volgende onbewuste golf
of wordt hij gewurgd?…
Genoeg
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
599 grote hekel aan opinies
en wilde weten of God zelf Principes heeft
Die in zijn Huis, het Universum, geldig zijn
waar niets en niemand zich aan kan onttrekken
want, dacht hij, Isaac, anders blijf ik zweven
en heb ik nooit een fundament onder mijn kont
Hij was 'n exacte geest, een mathematicus
hij dacht en zag wiskundige getallen
in de Natuur…