5365 resultaten.
Het einde van een vriendschap
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.158 Al doet het me nog zoveel pijn,
ik denk dat jij en ik verleden tijd zijn.
Gewoon omdat dat beter is...
.... voor mij.
Het ga je goed.…
Tweede deel van rondreis door Zuid-Spanje
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
518 Op de stad neer zien:
die slanke spitse torens
zijn sterke vingers;
ze houden rijk verleden,
bemoedigen de toekomst.
Rechte muren zijn
vol gaatjes en schelpengruis,
waren eens klippen.
Gieren speuren rond,
vliegen vreedzaam, zonder buit,
tussen ooievaars.…
Terug bij af
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
718 Als een naakte baby ben ik geboren
en ik wist nog niets van wiskunde,
Paul Verlaine en Karel Van de Woestijne
ze leerden me cijfers en letters lezen
en schrijven, domme liedjes zingen en
vooral veel bullshit onthouden,
eindeloze verhalen over het verleden,
oorlogen en concentratiekampen, inclusief
de meest afschuwelijke beelden van
uitgemergelde…
Jonge nestvlieder
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
548 het kind niet met het badwater weg,
kom gerust terug, als je je vleugels bezeert,
ik blijf je veilige haven, onthoud dat maar,
mijn bed was ooit je trampoline, jouw uitleg
respecteer ik volop, mijn klerenkast beheert
nog steeds je zelfgemaakte plek, ik ontwaar
engelen op jouw subtiele voetstappen, spit
in de grabbelton van ons rijke verleden…
Oriana en de Dalai Lama
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
577 Zijn amandelogen goudomrand geslepen
Hadden tussen de rozen reeds begrepen
Dat ik een vrouw ben zonder pausen of goden
Over het verleden sprak hij en de doden
En hoe hij vergeefs zijn lusten dacht te doven
Door metergrote kolen te verbouwen in de moestuin
En dat hij graag monteur had willen worden
En over de Baby Austins en de Dodge
Die…
Oerboek van de mens
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
839 angstaanjagend was
't kabaal
Der prooi die roofdiermagen vult
Als slachtoffer voor 't avondmaal
Gesmoorde kreet in oerwoudtaal
Klank als teken van gevaar
Werd steeds vertrouwder op den duur,
Gelijk de hooggestuwde wolken
Rook van kamp- en maaltijdvuur
Zou ooit de jacht der omnivoren
Op de oerwoudbeestenboel
En savanneherbivoren
Tot het verleden…
Is het de doorzichtige inktverdeling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 Is leven inderdaad die rode oranje of een groenere dag
elk uur meteen ons verleden, tijd vermengd nu dit heden.
© Annemieke Steenbergen…
Dat wat overblijft
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
818 Jouw tijd is nu verleden
jouw kleur
jouw passie
jouw galante verschijning
is met een ruk wind mee
verdwenen uit het heden.
Kan ik licht in licht zien
een menselijk wezen
in de diepste natuur
heeft dood nog leven in zich?
Het onwetende
blijft
een heilig vuur.…
Een vooruitziende blik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
389 Overblijfselen uit een ver verleden, ik kan ze niet eens haten,
hun hart en hoofd noch ziel had het ook toen niet in de gaten.…
Vraag van Sint
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.212 of dat je pas laat je lijf eens neerlegt
tussen gezond en ongezond
onbevreesd en ongegrond
tussen wat is geweest
en wat er nog komt
het heden dus zonder verleden
zomaar blij en zonder reden
soms zij aan zij, dij aan dij, zonder kleden
tussen een-ik-alleen en soms tussen een-wij
tussen dik en heel slank, van: zie eens mij!…
improvisatie op een thema
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
492 Iemand begon met het opruimen van de donkere rommelzolder van het verleden.
Er zou geen einde aan komen.
Onder afval vind je het leven niet.
De sierlijke, roodgevederde Napolitaan is regelmatig
het slachtoffer van zinloze woedeaanvallen
van de Kleine Vuilbek
Is het waar en is het nodig, vragen biologen.…
Verrijking
hartenkreet
2.4 met 9 stemmen
650 Dagen en nachten gaan voorbij, wat is het heerlijk
om te drijven op jouw vloeibare inkt waar rijm en vers op bezoek
komen op een klein stukje papier maar ook enige sporen van verleden nalaat
die ik stuk voor stuk zal bewaren en opslaan als een herinnering om nooit meer te vergeten.…
Libel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
492 Bovendien geven de gedetailleerde facetogen en
lichaamstekening kleur aan het landschap waar zij haar verleden
van verve(l)ling heeft losgelaten, verwerkt, geaccepteerd zowaar afgesloten
Het lijkt alsof ik leef in een droom waar ze mij draagt naar ongeziene rust en sereniteit.…
Een verborgen abdijtuin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
422 Hoe water zich voortbeweegt tegelijk werpen
de nabijgelegen abdij en kerk als knap staaltje architectuur
hun verleden van rijkdom en weelde over stad en land terwijl spiegelglas
een blauwe hemel reflecteert waar schilderijen van wolken en zon in luchtgalerij hangen.…
Andere tijden
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
448 Aanwezig en zichtbaar, het begint vorm te krijgen maar
ook dat de basiskleuren rood, blauw en groen worden gemengd om
verschillende tinten bruin, geel, oranje en paars te maken tegelijkertijd voel
je een verlangen om terug te keren naar een verleden die nooit echt is weggeweest.…
De rivier
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
510 vrouwenhand verscheen
Die hand voerde mij mee, dwars tegen de stroom, naar boven, tot op de golf
En daar, in de volle zon, kwam jij naast mij zitten en zei: Daar gaan we dan
Vertrouw op ons, ik ben jouw rivier, ik toon je de heuvels en de dalen
En in storm en wind, kun jij mijn bedding zijn, wij zijn voor altijd samen
En zo begon de reis, van verleden…
De herinnering leeft
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
571 Weet je nog de bevalling, zo moeizaam was ook
eerste schooldag, van kinderjaren tot een jongvolwassene
Verleden tijd van samen zijn, het eerste kleinkind blijft bijzonder
De stem van je stilte blijft me steeds weer bekoren, voel jouw aanwezigheid.…
Het laatste blad
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
559 Wegzakkend gevoel
het laatste blad aan de boom
angst om te vallen
Wankelend op een uitstekende herfst waar ik hang
te mijmeren en wegdromen over een verleden dat nooit weg
was weggeweest; afgelopen zomer van ratelen, ritselen en zich groen
wentelen in het blauw, mijn glanzende huid waarop alle koelte wordt gevangen.…
Lied: De bedrogen minnaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 hem hartenzeer
Toen werd die bedrogen minnaar
een verstokte vrijgezel
en hij gaf zich nooit meer over
aan het zoete liefdesspel
maar soms dacht hij nog aan vroeger
aan de minne van weleer
en dan kreeg hj wel wat wroeging
voor die vierde en laatste keer
Toen hij oud was en versleten
en door iedereen vergeten
pochte hij met zijn verleden…
Wakker in de nacht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
556 Tegelijk is het een gepaste tijd om te filosoferen, me-
diteren, mijmeren, overwegen of eens grondig te overpeinzen
over het leven hier op deze aarde, even afzonderen zonder prikkels van
buitenaf om tot rust te komen waarbij ook wegen verleden en heden elkaar kruisen.…
Eeuwige cirkel
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
579 Gedurende de winter maak ik aandenkens van dit
rijk leven waarin het vervlogen verleden met de daarbij horende
traandruppels heel lang wordt bewaard en zo optimaal mogelijk opgeslagen
Op een dag word ik verstild en versteend, zowaar gekomen en gegaan; waar zal jij zijn?…
Javaanse ziel
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
486 Soms als ik schrijf heb ik nog geen idee
waar dit vers leidt, het heden of verleden
zoals naar tempo doeloe lang geleden
waar allah meer dan christus werd aanbeden
de gordel van smaragd rond java's zee
maar wat ik zeggen wou is namasté
en slamat datang, heren van de thee
wees welkom in het land van stille kracht
die onderhuidse werking van…
Iranium aan 't atomium weekend van 6/7 september 2025/België
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
924 Wereldwijde inslagen
bloedakkers in het verleden
Daar waar wij "Vlaanderen" bewonen
nergens is er zo veel bloed vergoten
Sabbatdag Zaterdag
Heizeldrama's 't Atomium
Tienduizend mensen komen samen
ongezien
Perzische golven botsen
Iraanse tapijten rollen uit
Mike Pence en Guy Verhofstadt
liberaal spreken
dictatuur, democratie, aansturen…
GW No Way
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
308 Hij dacht een opera buffa te gaan zingen
doch niemand zag hem zitten als premier
verloor z'n kop, met al die buitelingen
totdat een diva zei, ik zing wel mee
en groef haar graf al in de opening
Verkenners uit 't verleden kwamen langs
een blaaskaak die niets deed dan grijnzend zwemen
met hoge hoed, niet serieus te nemen
Twee oude mastodonten…
Park
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
370 Ondertussen valt de regen uit de grijze hemel
Druppels lopen over zijn gezicht
Net als verbitterde tranen
om lang vervlogen tijden
De kinderen zijn weg
Schuilend voor de regen
Op het ritme van de neervallende druppels
valt er een breekbare stilte
De man staat langzaam op
Met gebogen schouders vervolgt hij zijn weg
Draagt hij zijn verleden…
OPSCHONEN VAN LICHAAM EN GEEST, EEN HARTE-SMARTEKREET VAN DE JORDAANDICHTER ________________________________________
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 gekscherend blij geschreven
en als er rouw is, dan betekent dat
dat er vooral echte liefde is, intense liefde
rouwen de verlaatvorm van houwen
en jij bepaalt hoe lang dat vast te houden
'GOED ROUWEN DOET GOED LEVEN'
je viert, siert, versiert het geleefde leven
je brandt een kaars, je zwijgt en denkt
aan dierbaren in 't heden en verleden…
De Blinde Man en het Laatste Licht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
110 De waanzin raast, de grens tussen goed en kwaad vervaagt,
terwijl de echo van het verleden door de lege straten jaagt.
Je wacht op de klap van het noodlot, de kogel in de vlucht,
en de rook van het gevecht vult de trillende lucht.…
ER STAAT NOG NET GEEN PAARD IN DE GANG!!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
279 Nog net niet want het paard werkt
galoppeert in de binnenvertrekken
van mijn, ons kleine appartement in de Jordaan
het springt over dozen, kratten, zakken
stapels van dit, dat, wat niet al: boeken, tijdschriften, kranten
maar vooral veel van mijn verleden anno 1952 tot in de 19e eeuw
't paard springt ook over stapels kleding, beddengoed,…
Jouw wereld
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
26 Als ik duizend harten veranderen wil in beloften
smeed jij dan jouw verleden om tot waarheid?
leer jij me hoe ik stilte moet lezen
en hoe ik dansen moet met schijnbewegingen?…
De geur van schoenpoets (Barbarossastraat 1968)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
24 We daalden dikwijls diep af in ons gewelf van zelfgenoegzaamheid
Zochten zuchtend naar de graal van het leven
Terwijl onze hospita, een schuwe schaduw van een vrouw,
Onhoorbaar aan onze deur klopte met haar zwabber van zorgzaamheid
De keldergang moest geschrobd, de voetstappen uitgewist
De toekomst duldt geen verleden
Soms betrapten we haar…