5922 resultaten.
Veervrouw
netgedicht
3.8 met 30 stemmen
5.347 Jij zette over met een vrouw
zij had je dochter kunnen zijn
Ik kon alleen maar naar je kijken
raadsels als mysteries latend
Aan de overkant vlogen de scholeksters
af en aan, van pier naar binnenland
tedere geluidjes makend, strelend
aangenaam als de koele bries van zee
Lopend over de roestige ijzeren buis
vroeg ik naar het doel van afscheid…
Liefdesverdriet
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.647 't Was zomer, toen-ze afscheid had genomen.
Ze vroeg zich af, wanneer ze weer zou komen
en van het wachten werd ze depressief.
'Mevrouw, stap op uw rijwiel of ga sporten,'
was, wat d'r psycholoog 'r adviseerde.
Hij vond, dat dit het wachten zou bekorten.…
Adagio
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.558 hijgend dicht
na hun halsbrekende toccata-plicht
de galm versterft in deinende rimpels
palliatief uitgeleid door hoofse klavecimbels
partituren zien hun einde naderen
dwarrelen neer als herfstige bladeren
hobo en fagot slaken de laatste zucht
wijl cello's vertrekken voor hun ultieme vlucht
de harp streelt zich in weemoed en tranen
ten afscheid…
Karakter
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.691 hart
uit de ingewanden van een boot
liep langs de oevers
van een onbewogen kust
bouwde vogelpaleizen
langs de zijkant van het huis
was nooit ergens anders te bekennen
dan onder mijn moeders wil
die grenzeloos
en ontoereikend
door worstelde met Brabants verleden
van eindeloze bossen
vol gewonde soldaten
doodsgedichten prevelend
afscheid…
Houten kerk Bickerseiland 1968
netgedicht
3.0 met 15 stemmen
1.390 vrouwen in het zwart
die in de donkere aarde staren
beelden vervagen bij m’n ontwaken
Een eeuw later woon ik er naast als
hof en kerk zijn geruimd en gesloopt
en mijn Amerikaans vriend met
een kleine gekwetste schedel loopt
waarvan ik weet dat het Grietje is
Grietje gaat mee naar Amerika
om niet voor gek te staan neem ik
stilletjes afscheid…
bewust en eerder lievere plicht
netgedicht
3.4 met 28 stemmen
2.329 mezelf, de achtste
de lange lengtes grijpen overal
met de liefde als voor de oeroceaan
ze strekken zich tussen de lakens
en onder je voeten voor hetgene
dat nog zal komen in het eelt geëtst
incluis het regresseren een kloof die
langzaam dichtgroeit maar nog liever
ga ik krabben op de kuit waar ik me nog
ongebonden voel eerder dan het afscheiden…
- Ik wil zo graag bij jullie behoren -
hartenkreet
4.2 met 23 stemmen
935 Temidden van het prachtige puur,
het zachtglooiende avondrood,
temidden van het herfstlandschap,
dorpjes en wonderlijke taferelen,
neem ik afscheid van de natuur
en kijk even stil en dankbaar om.
Ik wil zo graag bij jullie behoren
als mijn dag ontwaakt, het leek
alsof ik niet verder mocht komen,
mijn gezichtsveld duidelijkheid kreeg.…
Tijd voor nieuwe schoenen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
570 je groeit er juist
weer in
ze bekijkt het met andere ogen
zoekt de kleuren
die vanaf het “nu”
bij haar passen
voelt de stof
tussen haar vingers
wat niet bevalt
ruimt ze op
ze heeft een doos
daarin stopt ze
haar verleden
dat wat ze nooit meer dragen zal
elders in een achteraf hoekje
hangt ze de spulletjes
waarvan ze nog geen afscheid…
Vuurdoop
hartenkreet
4.9 met 61 stemmen
1.361 mijn oude ik kijkt naar mij
aan de andere kant van de spiegel
ik ben vrij... maar de pijn van het afscheid
vormt zoute tranen op mijn huid
de wind neemt ze mee
en blaast dit oeroude verhaal
de wereld uit
ik steel nog een paar tranen
als zeldzame schelpen
herinnering aan hoe het was
oud verdriet is vaak zo vertrouwd
als een goede vriend…
rimpeling
hartenkreet
3.8 met 14 stemmen
1.211 Je wordt ziek, en krachten nemen af
je laatste wens: nog een keer naar "mijn plekje"
God zij dank is het een mooie dag
praten is je te veel, maar ik zie een lach
je ogen gaan ver, en nemen alles waar,
ik hoop met heel mijn hart,
misschien is het afscheid nu minder zwaar.…
zoete dronk
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
679 vraag me niet
te schrijven of te spreken over iets anders dan Haar
daar ik zal moeten antwoorden; wat bestaat er buiten Haar
kringen van eeuwige wording, dan mijn afscheiding in gedachten?
over wat anders dan de zoete dronk van de wijn der Liefde
kan mijn hart nog zingen, eens Haar lippen gekust te hebben?…
Ma bien-aimée roos
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
645 om een huisje deur
zag ik witte liefde in jouw ogen
en het groeide binnenin ons
enthousiast
jij liet me dansen en glimlachen
bij dageraad en bij nacht
tot daar het einde kwam
eens te meer drukt afscheid
laat stilte achter in ’t hart en oog
en achter mijn deur
om te bewegen
over twee provincies
binnen en buiten
wat de natuur repeteert…
Traan op het medaillon
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.571 zonnestraal
net of ze ontsnapt is aan ’t grote licht
Het straaltje licht lijkt schier illegaal
en is waarachtig exact op mij gericht
Dan zie ik jouw lach in ’t medaillon
net zo stralend als je toentertijd was
Zo je er toen uitzag in die nachtjapon
zie ik je nu achter ‘t ontspiegeld glas
Herinneringen borrelen mij omhoog
over liefde en afscheid…
Het doel.
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
1.008 Als pijn en ademnood je leven leidt,
Hoop ik op een snel afscheid.
Want zo langer doorgaan, kan en wil ik niet,
Dit geeft me enkel maar verdriet.
Ik weet dat ik het toch niet winnen kan,
En vraag me af, wat is de bedoeling hier dan van?
Elke dag een strijd voor het bestaan?
Nee laat me dan maar liever gaan!
Lion Queen, 25 April 2006…
DE LINDEBOOM
poëzie
3.8 met 4 stemmen
2.151 '
Ik wilde een takje breken
Van 't stervend lindehout,
Een woord tot afscheid spreken;
Daar rilde ik bang en koud.
De linde hoorde ik klagen
In felle stervenspijn:
'Ik zal na luttel dagen
Uw laatste woning zijn.'…
Publiek geheim
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
558 Vinkenoog Ingrid Jonker
in Amsterdam ontmoette
wist hij natuurlijk ook niet hoe
het met haar af zou lopen
hij keek diep in haar ogen
streelde de schitteringen
hij zag de glimlach op haar gave gezicht
volgde de charmante bewegingen van haar
slanke gestalte, vergat pardoes een joint
te draaien, werd high genoeg van haar
maar tijdens het afscheid…
klok
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
637 zuigen deze
wereld leeg van het lieve liefste woord
alleen geschreven woorden niks
waard staar richting de muur van
gestorven poëzie gelikt gif en
sterf zachtjes langzaam aan
vergeten doet men nooit
haat is altijd voltooit verleden
zinsontleding nog geen lichaamsdelen
wat plakt aan dit zwaard van waarheid
vaarwel tot dan is geen afscheid…
de zomer voorbij
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.037 Een open haard
met zijn knapperend vuur
verwarmt en verlicht in het donker uur
en ik neem afscheid in gedachten,
dag zon en zomer, ik zal wachten
tot je hier weer bent in zachtgroene tederheid
in dit eeuwig ritme van tijd tot tijd.…
Oriëntatie
gedicht
3.7 met 3 stemmen
3.487 gelegen
ik wachtte tot de sterren en de maan
me richting gaven, maar ik moest voortaan
langs zelfgeknoopte touwen voortbewegen
ik hakte takken af, maakte ruim baan
kwam heremieten en profeten tegen
vroeg hun naar het geheim van het bestaan
ik heb hen uitgedaagd, eiste een zegen
ze keken me alleen maar minzaam aan
en namen afscheid…
Einde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
682 Als ik nu zou ophouden met bestaan
Zou ik dan zeggen, heel cliché
Ik heb mijn best hier op aarde gedaan
Of heb ik er toch geen vrede mee
Zou ik zeggen: Mijn leven is volbracht
Me neerleggen bij dit moment
Of zou ik toch hebben gedacht
Dat ik het echte leven niet heb gekend
Zou ik überhaupt afscheid kunnen nemen
Van de mensen om wie ik zoveel…
Uitgeblust
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
529 In sereniteit stromen tranen
om het afscheid van verdriet
vast-geankerd in het pijn lichaam
geïnspireerd door beeldend verleden
waarin gesproken woorden
onbeduidende uitgebluste lege hulsels bleken..!…
Schaduwwoord
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
484 het laatste afscheid vooral moet
blijven daar waar het nu is
eens zal ik hem toch ontmoeten
om mijn laatste streken af te leren.…
- Klaarlichte dag -
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.333 Gemarkeerd, de standaardvorm
in het rozenperk, bijzonder
ter nagedachtenis
een plek met veel liefde
rozen en rozen bedekt
afscheid...
ooit ontmoeten mensen teksten
getypte of gespelde woorden
elkaars liefde bloemen lezend
in vergeefse pogingen, rozen..…
Over namen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
551 Maar toen hij wegging dacht ik:
van hem wil ik afscheid nemen.
We schudden handen,
'fijn met u gesproken te hebben', zei hij.…
Waarover zal ik spreken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 Of zal ik spreken
over ziekte en verdriet;
over eindigheid;
over het doodgaan;
over afscheid moeten nemen
van zo geliefde dingen,
al wil je het niet.…
ROUWEN, KOUWEN...terug naar het leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
931 Rouwen doe je het beste alleen
niet met anderen
laat staan in een grote groep
Dat, je laatste afscheid
is dan ook even doorbijten
want iedereen leek z'n vriend
Iedereen was wel ergens bij betrokken
dat is ook zo, maar daar heb ik weinig aan
nu en wellicht zelfs voor de toekomst
Ik wil je alleen, alleen missen
omdat ik, ik alleen, alleen…
De laatste trein
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
610 sterft in klanken
tussen roestige spanten
neon brandt koud
in dit oord waar mijn
reis ruw is verstoord
wacht gelaten op
de laatste trein die
er al lang had moeten zijn
weet dat die nog gaat komen
met wagons uit mijn dromen
ik heb hem al eerder gezien
stellen met geboorte en jeugd
rijtuigen met beslagen ramen
de kussen en afscheid…
Met tedere handen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
510 Tedere handen openen gevoelens
als zij wandelt zonder schoenen
een verlies met gebroken tranen
souvenirs om mee te verzoenen
Met tedere handen stabiel op aarde
lichamelijke krachten verminderen
een afscheid in haar woonomgeving
emoties in lege handen verkruimelen.…
Taj Mahal
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
553 Met op iedere hoek een minaret
Werd op een plateau een mausoleum
Neergezet; kreeg de laatste eer van
Een man aan zijn vrouw symbolische waarde,
Bij zijn afscheid van hem aan haar op aarde.…
Jaren later
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.500 verzonnen heb
dat zich om jouw schouders leggen liet
als een warme arm of als een sjaal,
maar je pover in mijn taal onthaalde,
waar het altijd tochtig was,
omdat ik door de eerzucht werd verteerd
om 't plechtige verdriet van dikke kinderen
of 't sjofele gesjacher van een meisjeslijf
te spellen met een overspel van woorden,
al jaren op het afscheid…