5517 resultaten.
Ode aan de Sluitspeld
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
130 Je kunt een scheur dichten, een knoop vervangen,
of een verloren knoop in de stof verhangen.
In een wereld vol chaos ben jij een baken van rust,
verenigd met de eenvoud, zonder enige lust.
O, sluitspeld, met je bescheiden heerschappij,
je blijft voor altijd een wonder voor mij.…
Aan Hannah Arendt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
93 moe, onmachtig langer aangeharkt aangehaakt te blijven
te zwaar ligt de molensteen van goed willen en doen op mijn maag
te zwaar drukt de plunjebaal met gemengde gevoelens en overtuigingen
loodzwaar weegt de pet volgezogen van verhit sociale meningen
zuur is de boosheid die met angstig lage pH aan mijn hart vreet
mijn ziel en dichtader dicht…
Bosfluisteringen
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
23 Tussen stammen
schuift zonlicht over het bosgroen
een blad blijft liggen
Traag wandel ik onder het dichte bladerdak,
waar de ochtendwind zacht de oude takken raakt.
De lucht draagt een milde geur van mos en aarde,
en ik adem rustig in, alsof de tijd heel even stilstaat.…
Uitval Nijmeegse Vierdaagse
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.264 In de Fort Kijk in de Pot Straat
passeerde in Nijmegen de karavaan
lopers dicht tegen de finish aan
er zat een pronte dame heel kordaat
Haar bevraagd: ‘u zit fier achter ’t bier
wat geeft u hier zo’n lol en vertier?’…
Verkeerde man
hartenkreet
4.5 met 28 stemmen
2.564 Toen vertelde ze jou recht in je gezicht
Dat je ons allen sloeg, en jij sloeg helemaal dicht
En ik begreep dat niet alleen ik ben in elkaar geslagen
En jij begreep dit waren jouw allerlaatste dagen
Zes jaren lang heeft mijn meisje moeten lijden
We deden er alles aan om jou te mijden
Maar NU kun jij gaan oogsten wat je hebt gezaaid
En wij zijn…
Een beetje Mister Pfeiffer
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
2.118 Ben een beetje alles
Van alles een beetje niets
Houd wel van wat sporten
Of een beetje op de fiets
Ben een beetje zanger
Dicht er een beetje bij
Voel me graag verbonden
Ben het liefst een beetje vrij
Nog steeds die Mister Pfeiffer
Mag er wat fitheid bij?…
Mmmmm
netgedicht
3.7 met 26 stemmen
2.361 De deur gaat open en ook weer dicht.
Ik sluit mijn ogen en wacht.
Ik voel je armen om me heen je warme adem in
mijn nek je tilt me op en steunt, je moet niet
zwaarder worden, dit is te gek.…
paesaggio con Natale a Toscane
netgedicht
3.1 met 18 stemmen
1.530 om zijn prachtige vlinderachtige vlucht
en kuif, een kerstgroet vanaf veilige afstand
klokken galmen door het dal, alsof engelen
strooien met gaven van gouden wensen
het licht kleurt hier altijd enigszins oranje
ristorante ‘creatore di pomodoro’ brengt
ons tussen de geneugten van het leven
wij praten over onze wandeling, jouw hand
zo dicht…
Wat ben ik moe...
hartenkreet
4.1 met 13 stemmen
2.196 Maar het maakt niet uit, ik doe mijn ogen wel dicht,
En ik laat me verdwijnen in het volle maanlicht.
Ik ben zo moe.
Ik word niet begrepen.
Ze kijken me niet begrijpend aan,
En dan willen ze nog even onderstrepen,
Dat bewegen het beste is voor zo’n jongeman.
Zelfs artsen en geleerden weten zich geen raad.…
Mijn vader
hartenkreet
3.1 met 19 stemmen
2.934 Even doe ik mijn ogen dicht
In mijn gedachten verschijnt het gezicht
van mijn vader
Het lieve, oude, vermoeide gezicht van pa
De rimpels om zijn ogen, de glimlach om zijn mond
Zijn grijze haar dat langzaam dunner wordt.
In zie zijn lichaam, door ouderdom
en ziekte langzaam wat gebogen.…
Aan Betsy
poëzie
4.4 met 17 stemmen
11.712 Nu echter dronk ge alleen de fles leeg, onbewust,
Dat de inhoud nog al koppig was, - 't was witte port, -
En sloot uw loddrige oogjes dicht en sliep gerust. -
Nooit heb ik zóveel tranen op één dag gestort.
-----------------------------------------------
uit: Tijgerlelies (1851 - 1853)…
O tempora!
poëzie
3.6 met 7 stemmen
3.246 Ik doe mijn best
Net als de rest
Van stichtende poëten,
Ik dichtte met mijn hartebloed,
En nu durft mij dat addrenbroed
Een grappenmaker heten!
De lieve Heer
Bewees ik eer
Met zangen vroom en vaardig -
Ik sprak van deugd en godsdienstzin,
Van kristenvreugd en kristenmin!
Helaas!…
Vergeten boek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
596 bedachtzaamheid als de doorn
aan de roos met de kleur van het onbekende
langs het pad van eenvoud lopen de blinden
driftig zoekend naar een vertrouwde legende
die afgestorven takken samen kan binden
troebel is de lens die geluk dichterbij brengt
gebroken licht lijmt de zin en de tijd tot leven
van witte letters nevelt een beslagen schaduw
op dichte…
Muren praten immers niet
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
681 van de bezoekers
haar ten dans vroeg
een markante kop
donker krul haar
weemoedige bruine ogen
zou ze……wel verdorie…ze deed het
muren praten immers niet
dacht ze uren later
het was al in de morgen
haar bed doorwoelt
ze stond onder de douche
een warme stem vroeg
“wil je koffie”
stil dronken ze die samen op
toen de deur achter hem dicht…
de zon en de dag
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.384 te voelen als je ’s ochtends opstaat
Zorg dat elke nieuwe dag van het leven
door jou stevig wordt vastgegrepen
zodat het niet aan je voorbijgaat
Stevig vastpakken en vooral niet meer loslaten
Want wanneer het tijd is, zal het zelf wel losraken
Je ligt 's nachts in bed, rustig wachten tot het gaat komen
Je spieren verslappen, ogen vallen dicht…
Het onweder
poëzie
3.3 met 6 stemmen
1.991 In een onweerswolk verscholen,
Met de hand aan pijl en boog,
Hield hij, waar ze mochten dolen,
't Minnend paartje dicht in 't oog.
Blozend, knorrend op zich zelve,
Keerde Lise uit 't bosje weer.
Kalm was 't aan de luchtgewelven,
Doch haar hartje was 't niet meer.…
EENZAAMHEID
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
872 Nooit ben je uit mijn gedachten
sinds de dag, dat je mij beschermde
in het onstuimige water
was je heel dicht bij mij
in mijn ijlkoorts sprong ik overboord
een wisse verdrinkingsdood tegemoet
lange tijd hield je mij boven water
gaf de haaien geen enkele kans
nu jaren na mijn redding
gaf ik je een naam om je te gedenken
"EENZAAMHEID" wat…
het geluid van stilte
hartenkreet
2.8 met 19 stemmen
1.642 liet zijn zaad het leek zo heel gewoon
maar het visioen dat vastzat in mijn hoofd
had iets beloofd
met het geluid van stilte
en in zo’n droom loop ik alleen
door kille straten nergens heen
langs het licht van een lantaarnpaal
ben ik alleen met mijn eenzaam verhaal
en mijn ogen branden door een straal
van een vergezicht
de nacht ging dicht…
Rebels
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
658 's Nachts check ik alle gordijnen of ze wel
goed dicht zitten, of ze geen kieren hebben,
die het gevreesde straatlicht doorlaten, met
mijn aangeschoten ogen durf ik soms heldhaftig
naar de lantaarnpalen te kijken, vaak veel te
fel, ooit flakkerende olielampen, denk ik dan.…
Jij bent het
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.255 School, studie, vrienden, familie en werk,
Niemand die iets aan me merkt,
Ik heb een masker op, een blij gezicht,
Maar eigenlijk wil ik mezelf dan gewoon even
afsluiten in een kamer met alle deuren en ramen dicht.
Maar wat schiet ik ermee op,
Daar alleen in die kamer met allemaal gedachtes in m´n kop.…
Naakt
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
630 toon je geheel nakend aan mij
opdat men gevoel kan zien
waar ik in jouw hart verblijf
durf je de geest te strippen
te ontdoen van denken, denken
en zoveel doodse wenken
je hebt natuurlijk angst
dat ik of wie dan ook
je ziel zal krenken
o. ik zie het al
de winter bedekt het zicht
warmte wordt buiten gesloten
je bent bloot en toch zo dicht…
HET WONDER.
poëzie
3.6 met 5 stemmen
2.125 inwendig beeld,
en in zijn daden en woorden iets giet
van de zoete wijze die zijn hart streelt, —
die mengt door al zijn doen een fijne geur
van eigenste eigenheid, en een aroom
van 't allerdiepste allerschoonst gebeur
dat mensheid kent: de zoete liefdedroom, —
die blijft zelf door de jaren onverlet,
hun hete adem schroeit zijn Borst niet dicht…
Rust zacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.416 Geen traan, geen troost om dit gemis te dichten.
Steeds hoor ik je stem en snel draai ik me om....maar tevergeefs.
Zelfs je schaduw is geschiedenis.
Mijn hart, mijn hart vindt alleen de juiste woorden.
Om jouw plaatselijke leegte te kunnen vullen.
Mam, mam, mam!
Zachte schreeuw in een oneindige stille lucht.…
fellatio
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.084 Ze spuwt de lauwe flodder In bet gras
staat moeizaam recht en knoopt de bloes dicht.
Onder de lamp verft zij haar rode mond weer rond.
Hij sluit zijn gulp en boert
tevreden naar de hemel en prevelt naar gewoonte:
Deo Gratias.…
ONDERWEG
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
523 pijnlijk
zijn dan gauw weer vergeten
of geven bange voorgevoelens
daarnaast geuren wiegende velden
graspluimen en bonte bloemen noden
hier lui te blijven liggen
horzels en muggen snorren dreigend
dwingen tot snel doorlopen
verder langs die blanke slingerweg
tot bovenaan een helling
je ziet neer op een zachte glooiing
beneden ligt een dicht…
Slapeloos
poëzie
4.0 met 1 stemmen
900 Als iemand die schrik overmande, hij staat,
Rillend van vleugelen licht,
Doch eer hij verruist en verder weer gaat,
Drukt hij de oogleên mij dicht.
1884…
Pensioen
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.267 Pensioen, genieten met volle teugen
De tijd van zakelijke plicht is voorbij
We voelen ons nu frank en vrij
We mogen ons in deze tijd verheugen
Pensioen, je hobby’s botvieren
Fietsen, wandelen er op uitgaan
De deur achter je dicht gedaan
En door de bossen en hei zwieren.…
De familie piggelmee - eerste verhaal / tweede serie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 Een gemiddeld gelukkig dwergenpaartje,
dat zijn dagen slijt zo dicht bij de zee.
Bij het rollen van de golven kent het leven
weinig mot, kabbelt tussen eb en vloed,
een rustig dwergenleven in een omgekeerde
bloempot.…
de rivier
gedicht
3.5 met 14 stemmen
18.226 uit al haar armen brandt de rivier onder de rotsen
en onder de kleine zon boven de bossen
spuwt naar tellurische wortels naar de staart van de wolk
en met gesperde muil dwars door deinende scherven zij zwermt
met grillige warmte over de wereld
de duisternis dicht bij haar buik buigen gulzige bloemen
en daar is een hol en een poel en het kraken…
Stilte van de dageraad
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
633 Al nadert je gewisse dood
en trekken de wolken dicht
van wit naar grijs tot zwart
het waait al sterren
je laat mij mijmeren.
Jij weet je plaats al en ik
ik uit met vlinderende gevoelens
ons bloed is vermengd
zo leef je straks in mij door
je voet blijft nu nog haken.…