5388 resultaten.
De pracht van de zee
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
452 Dat al vroeg in de morgen een in waas van mysterie ge-
hulde zon verschijnt boven de horizon waar ook enig boot of schip
uit de schaduw treedt van een afgelopen nacht om uiteindelijk zich te laten
meestromen met deze nieuwe dag waarin men ook de eerste vogelgeluiden kan horen.…
In de zomerjaren van mijn leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 Op welke wijze het gevleugelde zich even ontsnapt
aan de werkelijkheid en geniet van de totale rust en vrijheid op
hetzelfde moment bloeien en groeien spetterende kleuren in een volle zon
Geraakt door hun spelende schaduw dansend als een reflectie op het wateroppervlak.…
De kracht van melancholie
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
532 Wanneer ook nog eens klanken van stilte bij vogels in
bleke dageraad te horen zijn, zijn hun schaduwen en silhouetten
gesluierd door een dichte uitgestrekte mist tegelijkertijd stromen enige tranen
die langs het netwerk van aders en slagaders mijn breekbare-en-kwetsbare hebben bereikt.…
Hoogtijdagen van de herfst
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
508 Tegelijkertijd vullen warme kleuren en krachtige tinten het glooiend landschap,
hun ongewone schaduwen dansen op aarde als een speelse echo van vervlogen zonlicht.…
Onderweg naar Kerstmis
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
572 Een grauwsluier van opeenstapelende wolken blijft nog
even hangen in de lucht van waar men een bittere wind hoort
schuren langs de bladloze boomtakken die met hun volledige kaalheid
donkere schaduwen werpen over het maagdelijk wit van het golvend landschap.…
Ode aan mijn muze
netgedicht
2.8 met 22 stemmen
553 Mijn honger is maar niet te stillen doordat mijn
hart ook nog eens warm wordt gehouden door een bijzonder
unieke stem die enig lyrische poëzie vertelt tezelfdertijd neem ik een mooi
lichaam waar die in het licht weerkaatst zodat je niet in de schaduw staat van een ander.…
The Weeping Elephant
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
479 Dat emoties weer geuit worden in mooie traandruppels
die hartverscheurend, meelijwekkend maar ook zeer prikkelend
zijn toverend uit twee ogen op hetzelfde moment drukken ineengekrompen
flaporen, een plooiende slurf en lange slagtanden hun schaduw af op een herfstgrond.…
Naar zee
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
430 Dat al vroeg in de morgen een in waas van mysterie ge-
hulde zon verschijnt boven de horizon waar ook enig boot of schip
uit de schaduw treedt van een afgelopen nacht om uiteindelijk zich te laten
meestromen met deze nieuwe dag waarin men ook de eerste vogelgeluiden kan horen.…
Als een vlinder
netgedicht
2.5 met 50 stemmen
1.839 Als bijzonder wonder is ze leidraad in elke
droom waar haar schitterende kleuren verhalen vertellen
Geboren uit de schaduw van een cocon leidt ze een vluchtig bestaan
die ieder van ons herinnert dat schoonheid verborgen zit in de kleine pure dingen.…
Herinneringen aan jouw licht
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
483 Stralen in de mist
jouw licht draagt mijn dagen voort
schaduw wordt zilver
Wanneer de avond in de nacht verdwijnt
sluit ik mijn twee ogen tegelijk dwarrelen mijn gevoelens
naar jou die diep en intens mij terugbrengen naar de eerste ontmoeting
Stralen van jouw toentertijd uitgezonden licht en warmte zijn nog altijd waarneembaar.…
Mensen om me heen
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
450 Mensen om me heen, hun schaduwen vallen op mijn pad,
soms wandel ik mee, soms verdwijn ik stil in hun horizon.
Maar wat blijft is hun aanwezigheid, diep in mijn bestaan,
als sterren die glinsteren, zelfs wanneer de nacht lijkt verstom…
Als de hemel fluistert
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
437 Klokken rusten in schaduw van vervlogen
uren, hun wijzers gevangen in een tijd die zich nergens
heen haast. Achter verweerde ramen flakkert nog even het laatste licht
en in de omliggende straten hangt de geur van vochtige aarde en vervlogen stemmen.…
De stiltecoupé
netgedicht
2.7 met 13 stemmen
612 Het zachte bonzen van de rails tilt mijn
lichaam als een wiegend blad, en buiten verandert elke boom, elke schaduw
in een drijvende droom, alsof de wereld nog even weigert helemaal wakker te worden.
Wanneer ik uitstap, draag ik de zon als een
onzichtbare mantel om mijn schouders.…
Waar het blauw zich hecht
hartenkreet
2.4 met 16 stemmen
664 Blauw kleeft aan de grond
stil fluistert wind haar verhaal
herinnering blijft
Onder het riet, tussen slootwal en
schaduw, waar voetstappen niet meer komen maar
licht nog durft te landen, staan zij als herinneringen die zichzelf zijn
vergeten en in stilte bloeien met een naam die fluistert wat wij niet willen verliezen.…
Reflectie
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
316 En tegelijk tegengehouden
door schaduwen:
kritiek die te scherp snijdt,
vreugde die te snel wordt weggewuifd.
Tussen deze polen
ontstaat iets wonderlijks:
een innerlijk landschap
waar tegenstrijdigheid
juist de kiemen van groei draagt.…
In jouw genade
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
301 Je beweegt je buiten de tijd,
in een stilte die niets hoeft te bewijzen,
als een schaduw
die zich uitstrekt —
niet om vastgehouden te worden,
maar om te blijven.
De hemel is je doek.
Het zachte geruis van water
je begeleiding.…
Vier keer tien en zeven keer een - van harte
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
698 Patrick bleef naast je staan,
niet als schaduw, maar als maat.
En Arjen - jouw broer,
die met je meeloopt sinds het eerste uur
kwam nog dichterbij,
Vandaag vragen we niets van je.
Vandaag mag je ontvangen:
rust, liefde, een knuffel,
en het simpele besef
dat je gezien wordt.…
Gekend worden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
374 Toch vraagt vriendschap ook om een helder gezicht,
zonder schaduw die vals in de stilte blijft lopen.
Blijf trouw aan jezelf, op de waarheid gericht,
zo blijven de deuren naar de eigenwaarde open.
Want in de spiegel die de ander je biedt,
moet jouw eigen licht onverminderd schijnen.…
Scharlaken Stilte
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
304 In het scharlakenrood van de schemering
waar de avond stil ontwaakt
Schaduwen die zich langzaam lengen
tot het licht in verval geraakt
volgt hij een betreden pad door vergeten straten
waar het licht niet langer schijnt
Hier klinkt de weergalm van het verleden
dat langzaam oplost en dan verdwijnt
Herinneringen blijven heimelijk hangen,
een…
In hetzelfde vel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
223 In dromen schuif ik mijn vel als een sluier opzij,
loop ik door muren die overdag onwrikbaar zijn,
spreek ik met schaduwen die ik overdag niet durf aan te kijken.
Daar, in dat zachte ongeremde,
ben ik even los van alles wat me vasthoudt.…
De hittegolfkomedie
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
195 De schaduw is onze beste vriend,
maar zelfs die voelt nu wat bemind.
Het asfalt smelt en plakt aan je schoen,
En in de verte zie je een luchtspiegeling zo zoet als een droom.
De katten liggen plat, de honden hijgen hard,
zelfs de mussen hebben hun zingen gespaard.
De barbecue ruikt heerlijk, maar wie wil er bij staan?…
de houten bank
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
152 De zon werpt haar schaduwen als een tedere kus,
terwijl de bank zucht van geluk, in de avondstilte.
Ze herinnert zich de kinderen, spelend in de buurt,
de oude man die zijn gedachten stuurde.
De geliefden die fluisterden, met hoop in hun hart,
en de vogels die zongen, als een kunstzinnig kwartet.…
De Blinde Man en het Laatste Licht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
110 Zij leeft in een gister toen de liefde nog bleef,
voordat de donkere schaduw over haar dromen heen zweefde.
De wereld draait door, maar zij staat stil in de tijd,
gevangen in herinneringen en een diepe eenzaamheid.
Maar kijk omhoog, zie de blinde man die naar de wereld staart,
hij schiet op alles wat beweegt, niets blijft hem gespaard.…
het mysterie van DNA
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
135 Oplossen van Oude Moorden
In de schaduw van het verleden,
waar duistere daden ooit zijn gepleegd.
DNA onthult de waarheid,
rechtvaardigheid die nooit vergaat.
Verloren Ouders en Kinderen
Een kind dat zoekt, een ouder die mist,
met DNA als gids, wordt de waarheid belicht.…
struikgewas
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 bepleisterd waren de avonturen
waarmee ik “ rijpte “ doch ik lachte, al kende
de zolderkast mijn schuwste emoties die
ik uitte zonder geluid doch wel met schaamte
want, want deze kast had oren en bezat snorharen
die vast zaten aan een spinnende zwarte kat, mijn
vriend die de vrolijkheid bezat om de reepjes licht
die ik bespiedde op valse schaduwen…
Voorbij de woorden
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
140 Misschien is taal
slechts wat wij bouwen
rondom wat wij niet kunnen
bereiken
een brug van klanken,
zorgvuldig gelegd
tussen twee oevers
die zich nooit verplaatsen
wij noemen het verstaan
wanneer woorden
de overkant bereiken
maar soms komen zij aan
als iets anders,
een vogel wordt een schaduw
een hand wordt een gebaar
de stilte…
De geur van schoenpoets (Barbarossastraat 1968)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
24 We daalden dikwijls diep af in ons gewelf van zelfgenoegzaamheid
Zochten zuchtend naar de graal van het leven
Terwijl onze hospita, een schuwe schaduw van een vrouw,
Onhoorbaar aan onze deur klopte met haar zwabber van zorgzaamheid
De keldergang moest geschrobd, de voetstappen uitgewist
De toekomst duldt geen verleden
Soms betrapten we haar…
Binnen een ogenblik
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
896 Ondertussen volgt de schaduw het licht
En vangt men glimpen van de tijd
In de verdichte lucht verstrooi ik mijn idealen
De zon schijnt
Ik sta op en open het raam met een zwier…
HARBA LORI FA*
gedicht
3.8 met 33 stemmen
14.056 Ik zag de laurierboom weerspiegeld, ik zag hoe de schaduw
van de bladeren wegdreef over de bodem.
Dit was alles wat ik wilde. Harba lori fa.
Mijn leeftijd hangt aan een draad. Zo ben ik de spin
boven het pad.…
Beatrix, moeder met majesteit
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
2.478 warhoofden en langs hen die eerder vielen
regerend in een niet verkozen stilte
ontdooit gestaag haar onbegrepen kilte
Van al haar prinsen weet zij kwaad
van vader, moeder, echtgenoot
kent zij het lachen en het zuchten
de hele waarheid, ook de geruchten
de warme band en de koele dood
de eenzaamheid van een frontsoldaat
Nu op Soestdijk de schaduwen…