6829 resultaten.
schouder ietsjes afgewend
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
656 je hoofd wat scheef
schouder ietsjes afgewend
het was die houding
die steeds bij mij bleef
je ogen keken donker
haren langs je hals
oor en oog in schuine lijn
je kon zo heel uitdagend zijn
lichaam in een warme draai
uitnodigend naar mij
mijn arm rond je schouder
gelukkig waren wij
in woordenloze stilte
is het misgegaan
we leefden…
de natuur
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
903 Het licht is gekomen de donkerheid verdween
je kunt zien en loopt niet meer verloren.
Je ziet de natuur, de bomen het bos
de slootjes de struiken de prachtige heide.
Ruik al die geuren de planten het mos
en geniet van de rust die hen ons bereiden.
Bezin jezelf mens en geniet ieder uur
maar probeer er vooral van te leren.…
Sneeuwwitje
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.216 niet vooruit
je zwermt zwerft
je kamer door
ijsbeert tot de nacht sterft
en dan pas doe je
het licht aan, zeg je
ik moet je niet meer redden
zie je mij mezelf slingeren
en wingeren tussen de spijlen
van je nachtmerries
neen
ik mag je niet meer redden
de ochtend is vermoord door de stenen
kastelen in jouw fantasie en het
donker…
stijf staand van gebeden
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
633 schouders rondjes afgezakt
afgegleden in een buig of barst
bot de koppen
op de dikke nek
met starheid ingebed
stijf staand van gebeden
vingers friemelen aan het kruis
meiden dromen schurkend
over duivels ongerechtigheden
graag verdwalend in Gods huis
handen graaien zacht in wit
en rond, beesten smakken mond
en lippen in een donker…
Wezenlijk geluk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
625 gevormd in het dagelijks patroon
Routinematig sleep je door de onveranderende dag
Gevoelens spelen al lang niet meer de boventoon
Je werkgever betaalt je voor zijn beslag
Niemand waarschuwde het verloren kind voor dit hard gelag
Vooruitstrevende toekomstplannen betalen geen loon
Ik bepaal mijn eigen lot is slechts spot en hoon
Het werd donker…
Tweegesprek
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
948 Zeg bruine heer
mag ik je vragen,
waarom je keer op keer
weer zit te klagen
Er schijnt geen licht meer door je ramen
wat zie je het toch donker in
neem een voorbeeld aan deze dame
kom in actie en begin!…
Sinds
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
2.812 jasmijn diep uit
haar slagaderen gaan
geuren is de sneeuw op de top-
pen gesmolten sinds wij
deze weg zijn ingeslagen
is een man geluidloos
achterover getuimeld
door de lucht die we in-
ademen ach, het is alle
lucht van de aarde over-
weldigd door het iele ge-
luid van verdriet sinds
wij deze weg zijn ingeslagen
worden we 's-avonds donker…
Gedachtes
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.167 In de rust van de donkere late avond
Is het dat ik mijn gedachtes naar mijn pen zond.
In de schemer van het mooie maanlicht
Schreef ik vanzelf weer een gedicht.
Al mijn gevoelens en emoties uit mijn diepste wezen
Op papier om later terug te lezen.…
Duisternis
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
1.520 Wordt het weer donker om je heen
Kijk dan eerst eens goed in je hart
Het Licht geeft je een heldere start.
God laat niemand in de duisternis alleen.…
Maansverduistering
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
604 Mijn donkere ogen zien
de maansverduistering
een deel van jouw lichaam
vol rotsen van heuvelachtig
wulps verlangend vlees
jouw schaduw
voelt jouw lippen
door schaamte
die doorkijkt, doortastend is
jouw beweging
als een bewegend licht
met kleuren die op klanken
lijken,
we worden verliefd
ik zie jouw hand
langs mijn begeerte glijden…
Haast
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
684 die grote appel daar aan ’t eind van de tak
daar moet hij heen, dat is zijn doel
eventjes rusten nu… even op het gemak
ademrust, hartkloppend benauwd gevoel…
snel weer verder, het angstige duister komt
voor ’t donker binnenzijn.. een veilige schuil
maar wat is dat …daar om de tak gekromd?…
Een brandend kaarsje
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.329 Een brandend kaarsje dat licht verspreidt
Licht in donkere tijden van droefenis
Troost, als wij treuren om het gemis
In alle bewogenheid en eenzaamheid.
Een brandend kaarsje om hen te gedenken
Waarmee wij lief en leed hebben gedeeld
En al zo lang aan elkaar waren toebedeeld
Dat God ons allen Zijn troost mag schenken.…
Zo maar een dag
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
684 Dromerig op mijn rug liggend
in het gras met moeder natuur
en de wind als gezelschap
bekijk ik de voorbij drijvende wolken
ik zie van die grote witte
en iets donkere donderwolkjes
er tussen, ze nemen vormen aan
ze gaan leven, voor mijn ogen
een glimlach kleurt mijn wangen
als ik vliegtuigstrepen er
een kus zie vormen
kruisjes in de lucht…
sanfte ruh
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
731 vrijdag is eindelijk voorbij
eerste sterren fonkelen ver
de duisternis weet van niets
nu kun je knielen en huilen
de tranen vrij laten stromen
bij het donkere open graf
deze goede avond verdwijnt de haat
zwijgen we de verloochening dood
verdringen bespotting en geseling
denk alleen aan de liefdevolle vergeving
van onze man uit nazareth…
Tentdoek
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
687 In het donker dwaalde ik door zalen
waar hymnen slapend in 't gebinte hingen
en spiegels licht van dode sterren vingen.
Nergens was er nog verhaal te halen.
Op de drempel van de morgen ligt het beeld
dat eens de verste einder overspande
en met één enkel woord mij kreeg geheeld
in stukken: torso hoofd en losse handen.…
Het roze vonkt in hoge lucht
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
641 oogopslag
als dromen zijn verdwenen
geen licht zoals verwacht
de ochtend is heel traag verschenen
het roze vonkt in hoge lucht
sterren worden met de zon geblust
vogels kwinkeleren als
het donkergrijze is gevlucht
ik lees de dag na mijn ontwaken
de middag in het ochtendlicht
de avond is nog wit gelaten
omdat het licht daar donker…
Zijsprong
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
500 Er hing een donkere hemel
boven water, als forellen keken
ze omhoog, gespiegeld zagen ze
zich zwemmen in de diepte van
een meer, de school bewoog als
trage wolken naar het ginder van
oud zeer, de lucht was grijs,
passies glansen op de vinnen, als
de zon verscheen, te zweven
langs het lelieblad, waaronder
een aantal onzichtbaar…
Streling
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.260 Kiezel met dromen, verlang naar het donker,
gezeten op pluche, rood pluche
Dicht naast haar, warmte van haar hand,
langzaam omhoog langs je dij,
steeds hoger, dichter en dichter naar je
Kiezels, zoet en warm, jouw kiezels
Een blik in haar ogen, priemend door het duister
zegt ik wil ze,
jouw kiezels, haar hand kruipt hoger,
hoger, dichter, warmer…
Velouté
gedicht
3.8 met 9 stemmen
7.680 Wat vale vlekken heeft, de doordeweekse,
wat licht gerimpeld raakt van niet gebruiken,
wat wacht op afgeraspt tot naakt en sappig,
wat valt te snijden tot minieme velen,
wat slaag verdraagt, wat tegen donker kan.
Dat in een pan.
Vermalen tot geen vorm om wie of wat
op aan te spreken. Verzameld in een geur.…
Bij 'Vrouw met kraai' van Pablo Picasso
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.094 De edele vrouw kust
hem op het achterhoofd, alsof het een donkere prins
betreft. Het kleurrijke innerlijk van de vogelziel
wordt herkend en zo zien wij hoe Pablo wist dat de
bron om liefde smeekt, dat de kern van kunst een
gedaante heeft, die door velen veracht wordt.
Inkeer is de grootste weg naar schoonheid.…
Wolk
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
685 baard
op hete kolen, liepen we
zeezoekend, mistvindend
vertrokken we, slapend
verdwenen we langzaam
als een kleine zon in de zee
verlangden we postzegels
en lange brieven vanaf de maan
liepen we in beleefde dinsdagen
als verklede giraffen, lange nekken
stropdassen, kromme benen, zere tenen
kochten we op woensdag
toen de markt in donker…
Onbekommerd
gedicht
3.3 met 19 stemmen
9.328 Uit ontelbare vervuilde neusgaten
blaast ze kwaadsappige dampen
over haar daken vol televisie-antennes
en duiven, waarboven de hemel
licht wordt en weer donker, sterren
balanceren een paar minuten op de spits
van een kerktoren, carillons
mengen hun valse stemmen in
de oorverdovende musique concrète
van auto's, ambulances, pneumatische
boren…
Het dorp
poëzie
3.3 met 14 stemmen
7.576 vleermuis aan de nacht
hangt niet uw adem aan een vreemde adem
zo gij dit beseft het dorp
en de mensen nacht'lik huis aan huis
één licht - wellicht bij de pastoor -
en langs uw weg een late koe
In de wig van weg en stroom
is van de leegte zo het dorp
alsof 't een boot was die maar voor korte tijd
op anker ligt
Om het staketsel kletst
het donkere…
- Stille Heiligheid -
netgedicht
4.2 met 41 stemmen
1.060 Alles slaapt,
eenzaamheid waakt,
het hart zingt, het springt
van ijs en van helderheid,
gezangen en gebeden
vredig luiden grote klokken,
de eindejaarsperiode aangezwengeld
in de donkere nachtelijke verte.…
Meisje
hartenkreet
3.8 met 18 stemmen
1.336 vlinders willen vangen
Klein meisje in mij
onbetwist vertrouwen
In liefde genegenheid
luchtkastelen bouwen
Klein meisje in mij
kermis en suikerspinnen
Spelletjes meedoen
om te willen winnen
Klein meisje in mij
groei ga eens groeien
Leer van elke dag
een vrouw zal opbloeien
Klein meisje in mij
banger om de angst
Malen in het donker…
- Diamant aan de hemel -
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
601 Luister naar onbeschrijfelijke geheimen,
die lichtvaardig lijken
donkere gebieden als beschaving grauw
trekken in zones weg, verschuiven
naar verweven hemelsblauw.
Van het licht naar waarheid,
schoonheid in liefde zien stralen
multi-dimensionaal in dromen,
volgt de redding onvoorwaardelijk.…
Droomreis
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
740 De Braziliaanse meiden met
prachtige lijven in alle tinten
tussen licht en donker, maar
licht is in de mode zeggen ze
het verhoogt hun status en
een kans op betere relaties
ik ben blond met blauwe ogen
en dacht in mijn jonge jaren
dat is voor mij het paradijs
De schoonheden flaneren op
het strand aan mij voorbij
ze lachen uitdagend…
Te gek voor woorden
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
824 aan de stalen tafel
schrijft hij zijn annalen
zijn pen gevuld met vitriool
de data en de namen,
de onbekwame, de gegeselde
en de gek
hij haat hen, ze kennen zijn gebrek
vanuit het raam ziet hij
de rozentuin, de rotsen en
het getraliede hek
zijn hoofd staat niet naar strepen
die schuinweg de tegels delen
licht en donker
hij tekent…
Indië, mijn gerouwde liefde
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
646 dessa
van zweet en onze kruiden
ook de hitte van de leegte
in mijn hart
de kris is van vader
hangt in leer aan
de wand
die ook na mijn slaap,
en wanneer dagdroom ik niet,
er is,
als schild
en verbindt met
de gerouwde liefde van ginder
ik word geleefd
door gedachten die moeten
onophoudelijk,
met onze glimlach eigen
mijn donkere…
Duivel noch God
netgedicht
4.2 met 48 stemmen
1.270 zo zwaar en donker als ik kan zijn
hoeveel groter moet het licht
de ruimte die ik ben, zijn om 't te dragen
de stroom vliedt in en uit mijn hart
klamp ik mij vast aan hetgeen gegeven
hard als steen zal ik zijn, zwaar wandelen
ploeteren in het zweet des aanschijns
om het verschil te ervaren
dagelijks nog eten wij zelf van de appel
maar…