6320 resultaten.
Edele edelsmid
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
741 Ik zag je met precisie edelwerken maken
en ik proefde de contouren van je lichaam,
dat als een gazelle heen en weer schoot,
je wist de obstakels in mij te kraken
en zonder dat ik mij schaam
ben ik de krolse kater in jouw dakgoot.…
Vertwijfeling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
438 Mijn lichaam is een kegel
in een winter's spel. Het is mijn
eenwording met een natuurlijk tegenspel,
dat maakt dat ik mijn sprongen anders tel.…
aan het oog onttrokken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
497 tweeduizend jaar ben je
adembenemend jong
je kinderlijf tachtig
stamelende centimeters lang
bij toverslag verdwenen
Isis' krachten
Ra stolde de zon
Horus doofde het licht
de mens stolde
het vloeibare lichaam
van de kleine jongen
tot onvergankelijkheid
de zachte hand van Anubis voerde
het kind naar het dodenrijk
de oever langs…
Erosie?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
418 Als in de avond de
zonnen ondergaan
verbleken schaduwen
op de voorbestemde weg
in mijn tijd en ervaring zijn ze langer
rekken zich uit in het voortbestaan
het lichaam verliest aan kracht,
de lichten wordt milder, transparant
in de rimpeling van water door de warmte
van de huid ingebed , de tijd houdt me in
z’n greep en wijst mij…
Ik is een vlag
gedicht
2.0 met 6 stemmen
2.718 Maar vlaggen zijn weerloos en mijn lichaam
bewijst hier niets. Al schrijft het ik en stelt het zich
voor.…
blauwe maan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
544 op weg van het meer naar de duinen
verdwaal ik in haar huis
ze heeft haar lichaam gesluierd
en ik kniel
doe mijn ogen dicht
en wacht op de blauwe maan
in het donker van mijn ogen
licht ze even op
een vuurvliegje
een vallende ster
of dans je dan te hoog
door daken
door muren en ramen
valt de blauwe maan
over schelpen en stenen…
Boerenpaard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
793 kracht
alleen zijn boerenverstand
Toen ik als kind zo’n paard bij opa zag
besefte ik hoe sterk het was
dampend van ‘t zweet, gewerkt
terug thuis komend uit polderland
Dan… op een dag
trok het paard de wagen
met daarop zijn boerenmens
ingetogen stil, stond men aan de kant
Nu zijn de boer’n knollen vrij
machines doen hun werk
maar hun lichaam…
Wachters
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
508 naar het woeste water
en als het dan dagen moet duren
dat stortregens
neerdalen en vogels tuimelen
in de mond van dolle hond met
schuimkoppen
rond de mond dan
verlangen we naar wachters op de muren
om te schuilen
tegen hun kloppend hart
als buiten licht en duisternis
elkaar bestrijden
angst zweet dat uitbreekt
in het wanhopige lichaam…
als het dromen voorgoed begint
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
761 de nacht is stil
en mijmeringen zijn als geboren
klinkers, vertrekkensklaar
dat is niet erg
want ze leiden me naar de oorsprong
hoe gelukkig we zijn met
man en vrouw
het geschonken leven
dat meestal perfect begint
en, hoe ongeneeslijk het leven ook is,
het lichaam reilt en zeilt, van vlies tot
ziel, hart tot holtes, lief voor leden…
Vlinder
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
668 Ooit, zei de rups
Dan zwem ik de wereld rond
Ik zal duiken, ik zal plonzen
Geen nood meer hebben aan een grond
Ik zal spetteren en drijven
Me met de eb mee laten gaan
Langzaam zal ik dan verdwijnen
Aan de horizon vol maan
Maar toen de rups, gehuld in zijde
Almaar droomde van de zee
En zijn lichaam transformeerde
Nam zijn cocon zijn dromen…
Tot ziens
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.319 gemis
voor iets waarvan ik voel
waarvan ik steeds zekerder weet
dat ik het niet heb gehad
Ik wil een zachtjes houden van
een geruststelling
een liefde net zo fysiek
als het romantiek was
Een liefde die overloopt
van zeggen, en alsjeblieft
en voelen, en nemen
en niet alleen in mijn hoofd
Je zat in mijn hoofd
je zat niet in mijn lichaam…
Rouwvrouw
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
619 Ik kan je minzaam strelen, van
top tot teen en alles daar tussen in,
je lichaam, geest en ziel helen,
de residu-somberheid wegklappen
en je een trouwjurk aanmeten.…
Vermaning
poëzie
1.7 met 3 stemmen
1.108 Zij slaapt in zwaarvergulde bedden,
Levert haar lichaam uit tot dank.
Steek 't huis in brand om haar te redden!
Neen, gij snikt liever op een bank
Of speelt in 't ijle licht van Wega
Zuiver éénsnarig op uw citer.
Zij houdt zich slapend om haar eega
Of geeft u antwoord met een gieter.…
een man die niemand ooit had zien huilen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
627 hoe zij zich toen nestelde
als een poes
in de witte rieten stoel
haar moeders stoel
en wat te doen met haar vader
die - op de bank
naast de kanarie -waar
zíj altijd mee sprak
omdat ‘t met hém niet kon -
bij herhaling kreunde -
waar ben je nou toch
en wat moeten we nu…
en hoe zij geen woord van troost
uit haar leeggehuilde lichaam…
Vertrek
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.339 Zijn lichaam gelooft hij niet.
De dood heeft hem al bijna gedoofd,
zijn sleutel is op slot.
Ik klim als een Mohammed
3 x daags over het balkon
naar mijn berg.
De zevende dag zei hij verbaasd:
"Eindelijk dat je d'r bent!…
Beesten en mensen.
poëzie
3.6 met 5 stemmen
1.093 Kom, laat ons (sprak de Heer) met onze handen bouwen
Een lichaam dat altijd de hemel kan aanschouwen,
En uit ons eigen mond, die ‘t alles roeren doet,
Hem blazen in de borst een redelijk gemoed,
Bekwaam om ‘t hoogste goed te kennen, te aankleven,
Te dienen zonder dwang en eeuwiglijk te leven.…
insomnia
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
498 steunen van de aarde
wellend duwend naar boven druppel
na druppel traag vloeibaar lood persend
met het zuigend gemurmel van bolvormig worden
ik hoorde het roest knisperen
in de onderbuik van de pompsteen
verborgen dimensies namen bezit van mij
de elementen baarden akoestische ruimte
grenzen rekkend vanaf mijn huid tastbaar
als een groeiend lichaam…
Het wordt zwaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 Het lichaam en de ziel zijn nog één,
maar het hart klopt onophoudelijk,
van vrees en pijn.
Laat het ophouden,
zodat wij weer vrolijk kunnen zijn.…
Zwarter dan de nacht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
584 Een leven zwarter dan een kille nacht
zonder sterren voor een greintje hoop
Uit haar mond kwam nooit een klacht
ze liep nooit met haar verdriet te koop
Druppels bloed, ze gutsten als tranen
als ze ’s nachts in haar lichaam sneed
Teneinde zich korte tijd blij te wanen
’t leed kwam weer toen het haar speet
Sterven kan droevig zijn ‘t leven…
Aarde, wees niet streng
gedicht
3.5 met 12 stemmen
10.937 Aarde, hier komt een eenzaam lichaam aan
waarin een koninklijke zon is opgegaan.
Achter de ogen scheen een zomermaand,
het middenrif liep vol zacht avondlicht
en bij de hartstreek rees een tovermaan.
De handen voelden water, streelden dieren,
de voeten kusten stranden, kusten steen.…
Pasen - Het laatste
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
489 Hoop is er niet meer, totaal uitgedroogd
omdat het lichaam en de geest niet meer
met elkaar kunnen opschieten.
Zo is het Hem vergaan, de mens, het dier…..
Zo vergaat het nu de wereld………
Loverboy
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
485 ontaarde
en hij hij schreef haar naam bij
in z’n geheime agenda die hij
voor zulke gevallen bewaarde
arme lieve aarde
dan begint het geklooi
hij zei ik gaf je zoveel van waarde
want ik vind je zo mooi
gaf je alles wat je kon wensen
en wat heb je mij gegeven
wat heb ik nu dan van jouw gekregen
geef jezelf voor mij aan de mensen
met je lichaam…
Stairway to Heaven
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
482 laat mij iets beseffen
Ik hoor de titel ‘stairway to heaven’
Het is de 222e droom welke ik noteer
en gaat over die hemelse trapleer
Dan een dag daarna
Wordt mij een wonder gewaar
Ik pendel Amethist, Lapis Lazuli en Sodaliet
Eerder droeg ik die drie tezamen niet
Deze stenen die gelinkt zijn aan
de bovenste chakra’s van mijn energetisch lichaam…
Webhof
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
423 is, het web waarin ik de weg
ben kwijtgeraakt, waarvan de draden dun
en dof geworden zijn en gemakkelijk
breken in de genadeloze zon
die de blinkende druppels dauw
van de hemelsblauwe illusies
uit mijn jeugd heeft verdampt
en iedereen noemt dat wijsheid
die met de jaren komt
om mensen los te maken
van hun verlangens en laatste
lichamelijke…
Zoals de dichter zijn zwarte letters grift in poëzie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
481 tijdperk
de vreemde wanorde die ook ons huis is binnen gedrongen
soms hebben we geen andere keus dan ons te verzoenen met ons lot
Zoals de dichter zijn zwarte letters grift in poëzie
iets van zijn geest voor de mensheid tracht te behouden
in liefde vertolkt
Eenzaam maar niet alleen
als allerlei drukte nabijheid verhinderen
ondanks het lichamelijk…
Het kiert….
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
438 Houd het maar vast, er
is nog zoveel te beleven
in het bladgoed van bomen,
hun roest verliest ver
verspreid in hun valiezen van
overwintering in de tijdzone
van de grond, de wind zijn
multifunctionele sleutel
vindt, rolt de loper uit in
het patchwork van
vastberaden wolken
de vensters van mijn
lichaam staan nog open
maar op het…
Ouder worden
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
612 Al laat je lichaam het soms lelijk afweten,
bovenin als in een vuurtoren straalt toch je geest.
Nee, ouwe reus, je bent voor ons nog niet versleten.
Wij willen, als jij wilt, nog heel wat jaren met jou door.
Eén ding: hoewel je nog uitstekend de kranten leest,
moet je wat doen aan de verbetering van je gehoor.…
Poly - of monogaam?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
439 Voor toegang tot het tijdelijke paradijs
is wat het heden ons steeds zal leren,
overhandig je een ongeldig plaatsbewijs
begeeft je ziel en lichaam zich op glad ijs
onderzoek je opmaat, geef het een naam
dan blijft het niet alleen bij mooie woorden
maar gedreven door de mysterie van het
kloppend hart, wordt de euforie niet anders
dan bij…
Dag van een sneeuwengel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 afsluit met een koude douche
Je witte, van bloed onttrokken voeten
Als ijsklompen bungelend aan je benen
Zijn dood en leven, gedragen in een
En willen dansen, eindeloos
Die naakte voeten willen rennen
Naar een wonderlijk ver land
Waar zorg en pijn geen naam hebben
Omdat ze simpel niet bestaan
Alsof het je laatste dag is
Drukt je lichaam…
Mijn recht van spreken over Vaccinatie
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
705 Vrijheid is waar wij allen naar verlangen en streven
Overtuigd zijn in doen en laten en ook zo ernaar leven
Gelijk in bereik tolerant en begripvol
Respect voor ieders keuze ook al lijkt het soms niet zinvol
krijg ik hier een getuige want deze rechtstaat wil ons buigen
ons verplichten om zomaar een goedje in ons lichaam te laten spuiten
ook al…