Alle inzendingen over zwarte

7172 resultaten.

Sorteren op:

Stel je nou eens voor!

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 989
Stel je nou eens voor dat er geen water was, stel je nou eens voor waarop boten dan moesten bewegen, stel je nou eens voor dat de lucht altijd zwart was, stel je nou eens voor, dat al deze dingen maar zo snel mogelijk vergeten moeten worden, want stel je voor!…
An Terlouw2 september 2010Lees meer >

Wilde Rosa.

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 679
Bloedrood sijpelende druppels kleuren de doornen, neerwaarts stromend de immer zuigende zwarte aarde in. Zoete luchten bedwelmend zwanger laag hangend en wee, leiden omringend naar verleiding en vervoeren een zalige diepe droom mee.…
Jantje Tee7 september 2010Lees meer >

er bloeit een laatste roos

netgedicht
4.3 met 23 stemmen aantal keer bekeken 741
de liefde is reeds lang vervlogen verjaagd door heftig zwart, heeft stil de wijk genomen naar een diepe donkere kast verzegeld en op slot gedaan stil ligt het in een hoek, wat geweest is voorbij grijs kleurt het levensdoek de nachten: donker, bevreesd, wijl er geen hoop meer is, geen liefde wordt verwacht...…
lijda20 september 2010Lees meer >

ze danst meren

netgedicht
3.4 met 25 stemmen aantal keer bekeken 774
voor Amanda Malinka het is mooi, zegt ze om naar anderen te luisteren terwijl iemand tegen het leven leunt en zwarte jassen slamt alsof woorden begaanbaar zijn tijdens het sterven het is mooi, antwoord ik en kijk naar haar smalle schaduw, zachtmoedig in de deuropening ze weet het zelf niet hoe het licht over haar heen valt en uiteenspat…

POSITIEF

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 922
De helderheid zal de zwarte nacht verjagen Een zonnekind kan erg veel verdragen. Een klein gebaartje, een knipoogje volstaat dikwijls om een gebroken hart op te fleuren met wat vrolijks. Kwaaltjes, verdrietjes, we hebben ze allen Dat mag deze dag zeker niet vergallen!…
sweetje25 oktober 2010Lees meer >

In de schemering

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 774
In de schemering De wilde varkens grommen bij hun voerplek krijgshaftig hurken jagers in de struiken mist druipt langs sparretakken in mijn nek en doet mij dieper in het hakhout duiken Zijn halsband schuurt mijn vingers open en Zwarte stort zich in het avontuur 't geknor bepaalt de richting van zijn lopen gespannen wacht ik op het eerste…

Gedachten bij Harry Mulisch

netgedicht
3.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 918
ik herken in mij zijn habitus niet zijn meesterschap springt bij mij in beeld maar de overwaarde wanneer hij over zichzelf sprak en het andere kleurde naar diens eigen aard juist hij geworteld in bruin en Jodenster droeg de oorlog een leven lang in hart en nieren hij versloeg de eigen tegenstand erkende in zichzelf de zwarte…

ALS IK VANNACHT STERF

hartenkreet
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.756
Als ik komende nacht sterven moet zie je dan nog eventjes naar mij om Let maar niet op die dovende gloed zie nochtans de verworven rijkdom Als alle lichtjes doven in mijn hart schrei dan niet om wat nog resteert Weet: De wereld lijkt slechts zwart voor wie ’t eeuwig op aard begeert Als ik ‘t oog tenslotte sluiten moet zie ik dat liefde…
Ton Rijkers9 november 2010Lees meer >

De overtocht

poëzie
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 7.033
De eenzame zwarte boot vaart in het holst van de nacht door een duisternis, woest en groot, de dood, de dood tegemoet. ik lig diep in het kreunende ruim, koud en beangst en alleen en ik ween om het heldere land, dat achter de einder verdween en ik ween om het duistere land, dat flauw aan de einder verscheen.…

Wilders' Heksenjacht

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 621
Vaak hebben heksen doekjes om het hoofd Ik zou dus stoppen met die jammerklacht Je kunt weer rustig slapen hoor, vannacht Ze worden van hun hoofdtooi snel beroofd Je hebt je weer voor niets zo uitgesloofd en alle PVV’ers houden trouw de wacht Ze letten thans op vrouwen zónder doekjes Tip: Ze zijn meteen herkenbaar als ex-heks belust op zwarte…
Aar Noordam5 december 2010Lees meer >

Duister licht

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.244
En je verbleekt thuis op de bank en niks stroomt, niks loopt, alleen de klok die oorverdovend tikt en je verstopt je hoofd onder een kussen, en je waakt bleek en bent bang voor wat komen gaat en denkt tegelijkertijd ook niet aan morgen, je leeft bij het moment dat zwart is, dood-…
c. paris5 januari 2011Lees meer >

Mijn godenlach is weg

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 572
Toch lig ik hier in mijn kist nog wat na te hijgen, de ademnood wordt alsmaar groter, het zwart zoent de tranen, die continu stromen, ondanks dit onterechte verraad spreek ik je naam, Mirjam, tot mijn laatste adem heel liefdevol uit, voel je lijden zo diep in mijzelf, draag je met me mee tot God me weer doet lachen in het hiernamaals met…

Vroege tijden

netgedicht
3.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 588
leg me nu maar weg de waarheid toonde zijn gezicht in het licht van een alledaagse dag laat het rusten in ons oog blader niet meer door de regels de lijnen zijn onevenwichtig ze bieden geen houvast zet me in de eikenhouten kast de eens vertoonde passie gevuld in rood en purper doen de nacht blaken in ’t zwart geen contouren spelen met…

Eindtijd

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 776
Teevees die op zwart vallen, internet en telefoons zwijgen in alle talen, aards leven dat stil staat, stilte voor ’n Apocalyps die in de lucht hangt, vogels zwijgen, insecten verdwijnen, doodse stilte waarin niemand dood gaat want de dood vreest dat het ook zijn einde is omdat erna niets meer is dat sterven kan; hij is weggeslopen in een hoek…
Custor10 februari 2011Lees meer >

Jouw reeds gestold hart

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 587
liet de lente zien als een vaal muziekstuk op papier nu maart haar klanken melodieus al tot na zessen laat horen, hoereert mijn bestaan tot stof en zalf ik de voorbije uren als was in mijn handen moet ik dankbaar zijn voor de regen op het bleekje waar jouw wit zich ontvouwde naar de kleuren van jouw as Neen, de kolenkit kent geen zwart…
elze7 maart 2011Lees meer >

FLONKEREND HEMELLICHTJE

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.647
Hoog in de hemel fonkelt een lichtje ‘t enig lichtpunt van de zwarte nacht Het doet mij denken aan je gedichtje dat jij daarboven reeds op mij wacht Diep in mijn hart gloeit ’t verlangen naar wat in ’t verschiet verborgen is In gedachten aai ik zacht je wang en fluister dat ik jou verschrikkelijk mis Hoog in de hemel fonkelt een lichtje…

Plezant

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.317
Hier zit ik dan, in zwart gepeins verzonken, en leg me neer bij treurnis' heerschappij, want vriendschap die uitbundig werd geschonken, leek op een dag de houdbaarheid voorbij. Ik weet niet meer hoe onze stemmen klonken, al liepen wij gestadig zij aan zij.…

Stuifzand

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 581
Daaronder op de grote stille heide kuisen kuddes schapen de braakliggende taal , ontsnapt en aan de herders van de ledigheid, ten prooi gevallen aan de zwarte wolven en getapt uit het vat van deemoedigheid.…
pama15 mei 2011Lees meer >

VERLANGENDE BLIK

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 637
's Avonds loopt een kind peinzend achter het huis om, ziet door zwarte boomkruinen het sterrenrijk: hoge èn verzonken hemels binnen bereik van één wijd, overweldigend vorstendom. Benauwend klein is de wereld rondom, glazen wanden onder duwende lucht gelijk.…

BOTTEL

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 627
Ik zie je in je winters bedje mokken op zwart zaad. Zo van buitenaf bekeken heb je het te kwaad, maar ik wil het zeker weten en hoe wil je dat ik dat ontdek? Doordat ik mijn nagels langs je door de kou verweerde huidje trek? Of stroop ik je af om te zien hoe je zicht steeds minder wordt, maar je vuur steeds heter?…
othello26 augustus 2011Lees meer >

Een kwartiertje in de trein

netgedicht
4.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 716
Zijn vrouw laat, als zij dan onze coupé verlaten, een zwarte handschoen vallen op het middenpad. Die raap ik op, en kijk hem even aan: mijn vader lacht, knikt vriendelijk. Dan, weer alleen, laat ik me gaan: hoe hevig die gelijkenis! Venijnig scherp brandt het gemis. (dit gedichtje is eerder gepubliceerd in Maatstaf nr 5, 1995)…
Tjoke27 augustus 2011Lees meer >

IJzel en brem

gedicht
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 6.648
In de hoekjes van de ogen huilt het Zienderogen werd de winter een keel Het is de keel van de winter die krast De brem op de akkerrand lijkt bevroren De brem op de akkerrand leek geelzwart Winter hurkte als een kraai op het dak Zwart en geel en kraste uitzinnig Toen ijzel op de straatweg tokkelde IJzel tokkelde op de straatwegen toen De…

WAT KOMT ?

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.282
Schuilt onder zwarte dennen een schimmig beest, dat mensen aanspreekt, naar het moeras leidt? Weldra dwalen in dit wonderlijke woud... Mochten we dan op een lichtje bouwen, een kaarsvlam, welke voor ons uit wil zweven, echter niemands bezit is, zichzelf behoudt.…
Han Messie15 november 2011Lees meer >

ALS ZELFS STILTE ZWIJGT

hartenkreet
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.102
Ik laat mijn moede hoofd maar hangen nu ’t zo zeer naar neerslachtigheid neigt Mijn levensgeluk laat zich niet vangen nu zelfs het diepste van de stilte zwijgt Ik staar in zwarte duisternis, vele uren nu mijn hart vreselijk huilt van verdriet Hoe lang moet toch de duisternis duren vraag ik de tranen.…
Ton Rijkers18 november 2011Lees meer >

Onzichtbaar

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 612
geen wapenfeiten uit de kosmos meer verwachten dus nog een stapje verder gaan en zelfs in vreemde gaten duiken zwarte gaten spugen hen uit maar de aliens komen eraan en de nucleaire opbouw in Iran is kattepis voor hen ja die zotten zullen zich helemaal rotschrikken maar ook die andere zotten die zich oppermachtig wanen maar daar komen…

Nachtelijk schoon

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 513
Deze avond ving de vroege nacht zo duister aan de hemel kleedde zich in stemmig zwart satijn waar heldere sterren als rijen lichtjes zijn die door de kosmos trekken ieder in eigen baan een universum toch zo onmetelijk groot wat is een mens om dat te kunnen bevatten tracht slechts enkel het tal der sterren te schatten voelt men zich dan niet…

vergane glorie

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 751
De ondergang na jaren vernuftige uitvindingen, waar de macht zo zwart was als de nacht en het geld zo verdoezeld als de wegkwijnende zon. De tol die wij allen hebben betaald voor de hebzucht van wezens met een hart van steen die geen greintje gaven om het leven van hun medemens.…

Toen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 528
Een glimlachendl gezicht dat op komt doemen, verwaaide zwarte haren in een zomerbries. Een warme band, bekend van lang geleden omvat mijn donker hart dat huilt en lacht in het bewust zijn dat het nooit weer komt. Als stilaan alle tonen zijn vergleden, blijf ik nog even zitten en ik wacht tot in mijn hoofd die stille stem verstomt.…

de foto

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 535
ik op een klapstoel boek in mijn hand voor een tent op een camping in Spanje, net onder Barcelona El Torro Bravo een jaar of veertien nog maar toen werd de zwart/wit foto genomen mijn moeder was er niet bij alleen mijn vader en wat zussen die vader heb ik de hele vakantie niet gezien ik was alleen op het strand weet nog wel dat ik weggestuurd…
enrico29 februari 2012Lees meer >

Triode aan Albayrak

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 485
(Kettingvers) Het zwarte haar half lang (half kort?); de ogen spieglen haar bestaan, dat vorm geeft aan wat is en wordt. Ze heeft al heel veel wél gedaan, maar uiteraard nog veel meer niet. Dat daagt haar uit om door te gaan. Gedreven,goedogende griet: Geknipt voor leiderschap, toch? Niet?…