7717 resultaten.
Nog meer over vaccineren
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
634 De eerste met wie ik in oppositie kwam was mijn oudste broer
Onschuldig waren de voorvallen,
en het waarom, maar toch:
een sleutel die in 't gat bijvoorbeeld recht moest staan,
een hoofdletter voor een naam, of een dt
Maar hij hielp me ook met een dictee,
met het zoeken naar een huis hielp hij me mee
Nu vindt hij dat ik me moet laten vaccineren…
vandaag
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
498 weilanden
haast was geboden
de dag diende geplukt
en weken bbq nog in te halen
Terrasstoelen
stonden verregend in de tuin
het zwembad
was allang geleden opgeruimd
en iedereen zei niet klagen
We zwommen maakten vrienden
dronken bouwden we zandkastelen
en schouders verbrandden gelukkig alsnog
De zon
rond als onze blauwe Nivea-bal
namen…
Goudlokje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 Papa lag in mijn bed
lang geleden, ik bewaar dat
in het ovalen Tjoklat blik
bij mijn strogele haren
van de eerste keer
geknipt door papa
Mama stond in de keuken
Ze had haar pantoffels aan
Hij wachtte ongeduldig
op de pap en nam de schaar
Daarna was zijn pap te heet
en die van mama te koud
Daarom schoof hij door
naar mijn bord, krak…
In de straten van Babylon
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
511 Een stuf ging over mijn naam
De mensen kwamen tegenover elkaar te staan
bijna was ik vergaan
Maar ik word telkens weer een lied
Doorheen tranen strijd en verdriet
Zangers bevolken mijn hart
en vertolken hun snarenspel
De klanken omhelzen en strelen
tot diep in mijn ziel
Blij en vrij voel ik het warme hart
wil overstromen
Dicht…
DE GEEST IS GEWILLIG, MAAR HET VLEES IS ZWAK
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
707 Lichamelijk klaar voor de sloop
Maar dan spreekt m’n geest
En geeft het lichaam een duwtje
En dat zijn duwtjes in de goede richting
Zonder navigatie vind ik ook mijn wegen
En mijn wegen zijn talrijk en kleurrijk
Ik blijf nog steeds door de bomen het bos zien
Want mijn geest is niet alleen gewillig maar ook grillig
En daar ligt met name…
La france et toi
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
460 wij rolden als
goud over de
bloemen van
het franse land
zij hebben
van die harten
waar je altijd
innig en liefdevol
van houdt
als zon
geopteerd
meedraaiend
met hoe licht en
wind als hendel
lavendel aan
eenieder met
warmte en
liefde fêteert
jij had speciaal
voor la france
dat joyeuze
nam snel het spel
van va et vient…
HET
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
448 kwestie hebben beziggehouden ben ik kwijt, ik noem alleen de naam van Els Borst.
___________________________________
HET
Ja, van die dingen mensen, van die dingen
Wanneer is het pre-existentieel
En is het wel anti-conceptueel
Voor 't kerkkoor van hosanna wil gaan zingen?…
Kavkas #2
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
399 Uit de buik van de boot
als beeld van onze Moeder
Aarde, die geboren is waar ze is
in de schoot van de hemel
boven de heilige bergen
die de eeuwigheid kussen
op de grens van ons bestaan
We trekken verder en geven namen
aan de wereld die we ontdekken
Tijd en ruimte omarmen ons…
In linnen gebonden
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
478 tussen mijn handen voel ik moeders gezicht
waar de dood pas nog op heeft geschreven
zijn signatuur is op de huid achtergebleven
waarna hij zich verschool in gedempt licht
haar lichaam wordt nu in linnen gedragen
met namen erop van hen die haar mogen
in haar leven had ze maar zelden gelogen
alleen op de antwoorden van wat vragen
in haar besluiten…
Je eigen hand
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
539 nog huppelde
je niet maar
genoot van
de muziek
zag lieve kleuren
passeren zonder
naam totdat
geluid en licht
knipperden in
het volume
hier ben ik van
een eerst herkennen
waarin kleur
contouren tekende
pas later kwamen
daarin geur en geluid
in het proberen en
imiteren van mama
haar ogen en warmte
waren het thuis
in jouw leven…
Graf
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
521 Zware donderwolken
verduisteren maanlicht
de gele trompetnarcis breekt
in donkere nachtmerrie
naast de steen met de naam
van een vriend uit onzekere tijden
landwegen kronkelen zich
in zijn sombere gedachten
emoties stromen
zijn als wilde rivieren
tranen vinden warme wangen
alle onrust in een nacht gevangen
er is een weg naar…
niet vergeten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
548 gevochten worden
kaatst verleden de belofte
aan wie wij nu herdenken
die strijdend voor het recht
in vrede en vrijheid te leven
juist toen dat bezit verloren
geen enkele vrede en vrijheid
fluistert zacht het verleden
in het stil van de herinnering
spreekt gewoon van zichzelf
waar ons de historie vervaagt
moet ieder die daarvoor viel
naam…
Wij waren meteen thuis
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
429 vonkjes die
oversloegen
vlammetjes
die lieflijk
dansten op het
uitnodigend
ritme van blauw
gele warmte
zij vertelden
elkaar geen
verhalen maar
deelden hun
stralend comfort
wij schoven
wat dichter
naar elkaar
communiceerden
met handen en ogen
waar woorden
tekort schoten
omdat nieuwe
opwindende energie
bezit van ons nam…
Zonder vis
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
492 net boven het
zand dat te
drogen lag na
de jongste vloed
kleine tornado’s
kwamen al hoger
na hun aanloop
op het vlakke
strand en vrijwel
uitgeraasd te zijn
zoutkristallen
deden een aanval
op je kwetsbare huid
die jij met knipperende
ogen afsloeg en je van
deze slagen afkeerde
om de natuurmassage
goed te laten inwerken
namen…
Verbintenis
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
428 ik zag nog
de bloermentuin
die ik in speelse
arbeid op je zonnige
rug had aangelegd
waarbij jij als architecte
de kleurcomposities
maakte en ik voor
het zware werk de
niveauverschillen
voor mijn rekening
nam en ook de
werkafspraken
steeds sensitiever
met duim en vingerteken
door drukverschil en
warm en kou in het
directe contact…
Qalam al-A‘lá
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
414 Hij riep tot één wereldreligie op
Nam onze vooroordelen op de schop
Destijds door vrijwel niemand onderkend
En zette een spiritueel precedent
Zijn prediking was ongeëvenaard
Van wereldse geleerdheid gevrijwaard
Krachtens een onaflatend aantal verzen
Kroonde men hem honend "God der Perzen"
Velen misgisten de dief in de nacht
Die niet uit…
BEKLEMD TOCH HOOPVOL
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
234 Olivier Bommel
in een naar kaal vertrek
van de gevangenis
de gebroken kettingboei
en krassen op de muur
zwijgen stug duiden tergend
op gevaarlijke boeven
die ooit hier verbleven
geheel verslagen
zit onze geliefde Ollie
met gebogen hoofd
op een harde stenen bank
slechts vergezeld van een homp brood
en een kan water
de vertrouwde naam…
het verlangen naar goden
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
404 Nu rolden zij
met de stenen mee,
door de rivier
tot in die ene zee,
met namen die klonken
onder het gedonder:
het bijzonder gewelddadige
der breed bewierookte zonden.
De angst voor de vrees dreef
onder het gewelf waar
elk enkel idee stierf
in haar zuivere zelf.…
Droomwereld
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
895 vraag je aan het geweten
van jouw intieme innerlijk
jouw naam staat zelden
in de krant kent niemand je
in dit land ben je onbekend
hoor ik je weer
aan mijn deur kloppen
het zou de deur
van mijn hart kunnen zijn
in de benevelde droomwereld
van mijn eindeloze fantasie
om met mij de huwelijksdans
te voltooien onder maanlicht
o donkere…
De berggeit
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
1.244 de geit kijkt neer, het dal
diep en wijd
daar woont de twijfel,
daar verstrijkt de tijd
hij zoekt in rots een spiegel
voor zijn naam
alsof hij zonder echo
niet bestaan, kan gaan
de wind gaat langs,
de lucht wordt
dun en koud
de vraag wordt zwaar
het pad wordt steil en smal
gebouwd
wat blijft staan en wacht
op zeker weten
zal…
whiskey-ellende
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
439 De bar is dicht, maar ik zit nog steeds hier met een lege fles en jouw naam in mijn keel als glasscherven.
Buiten jankt de stad als een hond die geslagen wordt,
binnen jank ik stiller, bloedend uit oude wonden die nooit helen.…
De orde van het licht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
101 Alles lijkt
elkaar al langer te kennen
dan namen bestaan.
Alleen de mens
vraagt wie dit bedacht,
wie het begin bewaart,
wie over morgen waakt.
Terwijl de merel zingt
alsof geen antwoord
ooit nodig is.…
havezate
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
203 Misschien is het handig
om te weten waar
zijn namen vandaan komen,
voordat ik mijn handen brand
aan zijn vurige karakter,
van die jongen
uit een eeuwenoud
Nedersaksisch geslacht.
Hij waardeert het zeker,
als ik denk te weten
wie hij precies zou zijn,
dat met hem te delen,
zodat hij verder kan
met leren en gamen.…
het mes van de middag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
19 snijdt de schaduw open
en daaruit kruipt een vogel
zonder veren zonder naam
stenen praten in het riool
ik hoor hun natte tanden
de straat buigt als een rib
onder een te zware hemel
ogen groeien aan de lantaarns
zij knipperen rood en monniks
een kind eet wind uit zijn hand
en spuugt sterren terug
ik stap in een plas
die dieper is dan…
De zon daalt over je graf...
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
2.426 De zon daalt over je graf
Stralen schijnen geruisloos
Ik kniel voorzichtig neer
Mijn tranen lijken eindeloos
Ik laat mij los in verdriet
Samen wilde ik met jou zijn
De dood ging tussen ons in staan
Wat overbleef was die enorme pijn
De zon schijnt over je naam
Het voelt alsof je even bij mij bent
Je handen..je lach..je stem
Lieverd jij…
Ochtendlof.
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.140 Hang je vruchten
te luchten
uit het ochtendlijk raam
en roep Zijn Naam.
Kom, kom , kom
schone morgen, kom.…
Onder uw handen
poëzie
3.8 met 16 stemmen
4.196 Onder uw handen
mij binnen halen
in de kleine portiek van de zeer hoofse zalen
waar ik hoor zingen
dat vér-ijle lied
als ge mijn naam zegt
of zacht naar mij ziet.…
Ondeelbaar zonder troost
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.686 Vooruit vlogen verliefde schaduwen van naam
op uitzicht en de euforie
die langs de wolken van een ver verleden
in een poel van vrijheid gleden.
Het was de grote sprong, van bloesem;
de droom in niemandsland en eeuwigheid
die tekende voor afstand en spijt
en bracht de treurwilg in ons midden.…
de pooier op het strand
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
947 colbert,
in gezelschap van een bodyguard
en een mastino napoletano, vierkant en onvervaard
het was midwinter, maar warm als op een mooie dag in maart
honden die anders nooit buiten kwamen
zochten elkaar, maar afstand werd bewaard
tot de mastino napoletano die, onverstoorbaar was zijn aard,
de rechte lijn over het strand liep die de mannen namen…
Vrij spel ....
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
954 Waar hoeven net niet
vochtige zandkorrels
raken, schrijven schelpen
namen in opgewaaid zand
de wind heeft vrij spel,
raakt zacht elke letter aan
tilt deze op, neemt haar mee
in een golvend verhaal
als een waaier vliegen
zij richting horizon
ontmoeten elkaar net
niet, alvorens zij, licht
dwarrelend, verdwijnen
in het duister…