8759 resultaten.
bloemlezing in de tuin
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
747 in een waterplas
maan ik een spiegel aan
tot stilstand
aan de rand, van mij alleen
rolt een steen uit
ik verberg hem
onder mijn huid
alsof zonder niet meer kan
alsof hij ogen baart
die zich niet kunnen weren
tegen de bewegingen van het water
wanneer wolken stil liggen
en niets meer lijkt te ademen in mijn lichaam
het oor leeg, naast…
Taalgrens
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
592 mijn bloed, zoek ik,
wie het vindt mag het
roepen wat alle pagina’s
beslaat uit woordenboeken,
wat ik lees is lopend vuur
verliefdheid zó heet, dat
de dood ontdooit en waar
mensen gaan, de haat
verbleekt, tot er zinnen
vallen, als bladeren
gestorven zijn in beide
handen, verbleekt maar
ongelofelijk rein, dat
woord is waar en stil…
het voelt zo aan
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
723 woorden vallen zacht in warme regen
dicht bij de dagelijksheid, gedateerd
en waarin ik me stil houd
waar stromen ze heen, waar zullen ze geven
zonder het ultieme
te verlaten
zal jij ze leren zingen, de tijd er uit verdringen
vermommen als herinneringen
verzen die ik uit mijn lichaam heb geschreven
met één grote beweging
van het hart…
liefde.
hartenkreet
2.3 met 9 stemmen
1.109 Eerst praat je dan ben je stil,
Eerst doe je wat die jongen wil.
Je komt er achter dat het niet goed is,
Je had het verkeerd het was mis.
Eerst was er liefde nu is er haat,
Zo is het nou hoe de liefde gaat.
Er is niks te veranderen daar aan,
Je moet gewoon voor die ene jongen gaan.…
de wereld
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
459 soms lijkt het voor jou stil te staan .
er gebeuren ook zoveel dingen tegelijk.
soms te veel
maar de wereld draait maar door .
hier een dipje daar een licht puntje .
de moed niet laten zakken ,
de draad weer oppakken .
soms heel moeilijk .
de ene keer is t makkelijker dan de andere keer .
maar doorgaan moet je wel .…
Het vrolijke toverkind
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
967 Een kinderhandje strekt zich uit
over de bruinrode aarde
Het streelt de bloemen
en het gras
Stil en verlegen
vertrouwt het kleine meisje
mij haar geheim toe
als ik de wereld met moeite
tegemoet treed
de goden vrezend
uit angst voor het grote niets
Zij spreekt met guitige oogopslag
de tover uit
over sterren die -niet bang
Voor…
Aan mijn prinses
gedicht
2.2 met 236 stemmen
30.917 Liefste, hart en woorden
Houden voor jou stil,
Jij blinde vlek in mijn vermoorden
Van wat ik vergeten wil.…
Het licht verstrengelt zich..
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
610 Zoals wel vaker, wanneer het stil zich laat horen
het licht hem strelend aansprak, treffend vermeden,
trok zijn mond genoegzaam wat schuin,
wie kent deze koesterende figuur?
Zijn gelijkenis stempelhard in gebroken wit
blijft ongeëvenaard, een schaamteloze glimlach
onwerelds zacht gedragen tot op heden.…
Eenvoud in verhaal
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
446 Mijn blik dwaalt over het eenvoudige verhaal,
volgt het hobbelige oude karrenspoor door akkerveld
langs klaverblad en gedorst hooi,
blijft rusten aan de oevers van het water
waar het riet in de fluisterende, wiegende wind
murmelend het stil verhaal meezingt.…
waarvandaan
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
570 het was een zacht begin
toen jij dichterbij
kwam
en de rivier achterliet
die ten dode was opgeschreven
je was de enige
die zag hoe het water
treurde
hoe stil haar stroom de klanken
volgde
van de wind, de verte
waar niemand wil komen
en nog trager vogels herleest
dan de woorden, die zichzelf,
nog in hun schaal, niet begrijpen…
De ochtendzon
poëzie
4.0 met 10 stemmen
4.887 In het goedkoop hotel van Boabdil
Blijven de blinden dicht, de gangen stil;
Alleen een boy gluurt door de gescheurde deuren,
Maar ziet - het is te vroeg - nog niets gebeuren.…
De bromtol
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
542 spiralend staal
beweegt van stroef
naar soepel
sneller en sneller
op en neer
het rood in blauw
kleurt streepjes grijs
de holtes zingen
in de ingehouden stilte
de tol zoemt over zeil
wijkt langzaam
naar de rand van ’t Perzisch
wankelt, rammelt, rolt
toont uitgerateld
schilderingen in het blauw
handjes grijpen
het nodigend rood
stil…
IS DAAR IEMAND...
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
1.405 jou
geen hersencel die 'dat' bedenken zou
van diepzwart naar heldere kleuren
niets kon het bevroeden
en
niets deed het vermoeden
Getroffen door een donderslag
jouw tijd leek al verstreken
maar uit 't niets, in 'n paar weken
de ommekeer, die jij beleven mag
niets kon het bevroeden
en
niets kon het verhoeden
Het meldt zich stil…
Aan een draad hangen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
531 Dragelijk is het moment in mijn hoofd wel,
als een weke foetus hangt het daar maar stil
aan een draad te wachten om te verdwijnen.
Ik geloof dat ik Freud zou moeten raadplegen.
Wat betekent wat en hoever kan ik daar in mee-
gaan? Als om tijd in te halen stapelen daarna
gedachten zich op, verdringen zich haast.…
Avond
poëzie
2.8 met 5 stemmen
3.388 Je hebt weinig gedacht en veel gezwegen
En stil de handen om mijn hoofd gelegd,
Zo zeggend: ‘Ook de grootste liefde kan niet tegen
De dood die niets ontziet en alles slecht.’…
de ideale kerk
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
626 En dat iedereen
Jezus erkent als Heer
Elke dag
ja, telkens weer
De maaltijd houden
in zijn huis
en heel stil worden
bij het kruis.
Geen macht,
geen aanzien
van een persoon,
maar dienend bezig zijn
zo heel gewoon.
De nood der heiligen delen
soms met één
en soms met velen.…
Engelenhart
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
1.611 Voor Hilly Nicolay
Stil en zuiver
uit de zachtheid
van een bloemenkraag ontloken
lok jij de vlinderende dag
van ver
Waar het nectar op
romige lippen glinstert
verzadig jij
als hongerende harten
zich in jouw tuin op bladgoud neer vleien
Engelenhart en edelsmid
bewonen jouw hemelse gedachten
en toveren het onoverwinnelijk…
BANK
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
742 Overdag is het stil;
Een oud heertje of een vrouw,
Zij zoeken warmte op mijn rug.
Is de zon dan weg, dan gaan ze gauw
Naar huis, heel vlug terug.
Dan wordt het druk!
Ik zie niet veel,
Als vriendje maan er niet is,
Maar als hij schijnt, weet ik het grootste deel
Van wat liefde is...gewis.
Maar ik ben een bank
En ben van hout.…
Liefdesleed.
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.501 zonlicht glimt op je glazen wang
breekbaar zacht in doorschijnend wit
je lippen gesmolten en stil
wezenloze, starende ogen
die voor het laatst bewogen
je leeft nog wel, maar ook weer niet
ik denk aan vroeger en zie je niet
ik zie het leven in je ogen
die mij uit liefde bedrogen
in je roep om creatief vertier
je hartstocht kuste het…
Dromen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
894 Ik voel jouw onzichtbare zinderende handen,
als een tedere afdruk op mijn papieren huid,
zachtjes smeulend begint mijn hart te branden,
vlammen laaien op in een koor van stil geluid.…
Mooie Aarde.
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
815 Geduld is niet mijn sterkste kant
'k Doe hard mijn best, zet me eventjes stil aan de kant.
Aandachtig luisteren naar diep verdriet, het is van belang
Een schouderklopje, een knuffel en die ander wordt minder bang.
Elk mens is uniek en ik laat ieder in zijn waarde
Dan wordt ze mooier, onze aarde.…
HET ANTWOORD
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
502 Zal ik het vinden op de Hooge Hil
Of op de wandelboulevard van Schagen
Of zal de golfslag het me overdragen
Of Carmen Sylva met wat goede wil
Het zomert in november en ik tril
Met helmgras mee gedurende wat dagen
Inzicht heeft hier een goede kans van slagen
Al krijg je het verkeersgeruis niet stil
Gezeten op de hoogste uitkijkpost
Zie ik…
Leefklimaat
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
494 Agenten in kogelvrije vesten betraden de woningen en schreeuwden dat alle aanwezigen stil moesten staan of naar buiten moesten. Dat heeft de huurders flink schrik aangejaagd. Ook werden afgesloten deuren geforceerd.…
donjon
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
491 de haard vertelt me beurtelings van blauw en
gele vlammen
in het vuur, dat stil een groot verhaal verdraagt
had ik gevraagd om liefde rond de omvang
van mijn zijn
maar het was groots, geen uitgedachte
woorden, slechts de ronde toon
van vrienden die hun vreugde vonden
en de ogen van mijn pijn
tijdloos dikke muren houden oude levens vast…
Ze moet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 Hoe zij vaart over zeeën van willekeur
De gespannenheid smoort haar in de kiem
Ik wou dat ik haar vertellen kon dat ze
soms even stil moet staan
Dat ze het krampachtig vasthouden van dingen die
belangrijk lijken maar uiteindelijk niet zijn even los laat
Door het doorrazen en te veel gedachten in haar hoofd
mist zij details die van schoonheid…
maan
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
490 De zacht rode volle maan
neem ik onder mijn armen
mee naar binnen
doe er een kleedje om heen
hij is nu van mij
niemand mag hem meer zien
genoeg onrust is gezaaid
vooral bij mij
hij houdt zich stil
voor even
de splinters in mijn ziel
maan beschenen
nemen gigantische vormen aan
van draken en doders
worstelend
om het grote gelijk
dat niet…
gras
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
524 sussen en zwijgen verstrooid in
rust aan niets hoeven te wennen
het gras glijdt mee met gedachten
het ademt diep wat te binnen schiet
dicht bij de aarde reiken halmen
naar de hemel zonder te bewegen
liggen tussen de stand van het gras
zo vast dat niets de drijvende wolken
aantast
het gras lijkt meewarig te suizelen
dan is het stil…
Ochtendbos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
522 Bladeren vergelen, kleuren dansen in de zon
het ochtendbos ontwaakt, het licht herwon
ik volg de paden, fiets op golvend terrein
kijk steeds rondom om hier stil te zijn
De vogels vliegen, eenden in de sloot
Een moeder brengt hier haar jonkies groot
De schapen grazen, blijven rustig staan
Laten die fietser gewoon maar gaan
In dit bos kan…
Regen over de graven
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
715 De natuur weent nu ook, al sieren zoveel
bloemen de graven, de plaatsen waar de
mensen komen om eens even stil te staan
bij wat echt belangrijk is. De liefde
die gegeven werd of ontvangen, die verder
gaat dan enkel maar dit korte bestaan.…
Sporen van de nacht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
700 De laatste ster maakt de ochtend
hoewel vogels nachtbrakers
fluitend naar bed begeleiden
Voor even stond de tijd toen stil...
Duizelend brokkelde steen van
sterren die wensen stillen
Tijd in het heelal verstilde
toen de klap de aarde schudde
waardoor het zoeklicht doofde…