7557 resultaten.
Tijd
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.005 In ’t land zelf zullen ze nog steeds in het Engels uit moeten leggen
De wetenschap, alles gebaseerd op pure theorie
En ik? Is het dan wel echt wat ik zie?…
Theodoor
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
626 Ik land graag op een lapje vlees
of een stukje vers gebak
of op de rand van de honingpot
met het allergrootst gemak.
Ik mijd lijm en vliegenvangers
en ook spray als 't effe kan,
en de slag van 'n vliegenmepper
daar word ik zo duizelig van.
'k Zit nu op je boterham,
mijn menukaart is nooit saai.…
Het wachten moe
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
416 Als - in spot - uit de witte hemel een
meeuw op mijn schouder wil landen
en bezit neemt van mijn wezen - als
rover - die z’n naam nog moet planten
op nog niet ontdekte stranden, dan zal
een verlegen wind mij zeggen ook wanneer
dat niet meer wordt verwacht, om uit
het niets, alles te kunnen halen, en zal
ervaren hoe onbewegelijk stil het wordt…
Ex libris,
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
730 Op de eerste stap in een ander jaar,
nu moederziel alleen, zonder haar,
rijplicht omvat de keel van mij en
het bevroren land, het is niet zo
dat de steel van de blanke lelie is
gebroken, vertrokken alle keren
op een houten slee, die plaats
biedt voor twee, ik dien dat te
accepteren, voor al die anderen
die het tegendeel beweren,ik
beween…
De mist
poëzie
3.5 met 15 stemmen
3.596 De schim van stranden,
van lage landen,
verzonk, verdween.
Wij turen, turen
door eenzame uren
en dan, een wijl, -
als vanuit dromen
tot ons gekomen, -
verschijnt een zeil.
Wij zien, - een rimpel
in 't licht, - de wimpel
hoog in de mist
voorbij ons drijven.
Daaronder blijven
als weggewist
de vage lijnen,
die weer verdwijnen.…
Stil wonder
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
793 Het land gehuld in wit,
wolken waar nog sneeuw in zit,
bomen trots geheven,
met de witte rijp omgeven.
De wind is neergestreken,
’t kristallen kunstwerk zou kunnen breken,
voorzichtig laten de eerste zonnestralen,
zich door de takken dwalen.…
liedje van vergangen
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
624 Zachter tijden kwamen over
het totaal verwoeste land
maar slechts onkruid
woedde welig waar
het goede zaad verbrand
in de vuurzee en de vlammen
van het nooit gedoofde lied
weggewist maar nooit verdwenen
met de tijd toch wonden liet.…
Nederland O Nederland
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
713 het weer op mijn schouders neer
Moet ik voor je vechten
Doet het jezelf te veel zeer
Ik sta achter je
Dat heb ik al zo vaak gezegd
En ik zal weer stemmen
Ik doe mijn best te hopen op betere dagen
Van voor af aan
Maar niet echt opnieuw
Geen schone lei maar een om te poetsen
Durf je mij weer te vragen
De eerste man van het land…
Aarde
poëzie
3.3 met 6 stemmen
2.402 Als kind al zocht ik u, mijn aarde, en wou ik
U kennen heel, uw hemel met zijn vieren,
Uw oceanen waar uw winden gieren,
Uw blank-zeilende wolk, zwerk zwart en rouwig;
Uw landen waardoor zilvren stroomen zwieren,
Uw bergen waarop hoge pijnen razen,
Uw weiden waarop wilde kudden grazen,
Die Mexicaan aan lasso medeslieren; -
En 'k zag u heel,…
D
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
854 De wind waait over land en zee
De wind waait altijd met je mee
Een mens blijft soms achter op een plek
Dat terwijl de ander vertrekt
Laat mij vliegen als de wind
als in een fantasie
Van dit kind
Ooit was ik bemind
naar verre streken waai ik heen
Al moet ik lopen
Op één been
Afstand is maar een paar letters
Een woord
Maar afstand van…
Een zilveren lint
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
501 Stromend, ook door vlakke landen.
Rustig kabbelend daar voort,
Tot hij aan de blanke stranden’
Bij het bruisend zeewater hoort.…
De banvloek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
529 (voor J.J.Slauerhoff)
Door vele kwalen ingehaald,
zwierf hij van zee naar zee,
door burgers grof vermaald
nam hij zijn noodlot mee
en waar hij ook kwam,
tussen de dijen van een vrouw
of toen hij opium nam,
zijn obsessies werden grauw,
zodra het land veroverd was.…
Zuiderzeeballade
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.457 tot aan Stavoren
kon men zeemansliedjes horen
die hij speelde op een trekzak
met zijn zonverweerd gezicht
door zee gebikt zijn oude handen
flink gezouten schippersarmen
ruwgebonkt en hard als staal
twee ankers bovenaan gelicht
Hij speelde slepend aan de kade
er zijn zuiderzeeballade
zong van schermerwind die opstak
over zilt verdronken land…
Licht
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
538 Hij schrijft op een kaart:
'Groeten uit een land ver weg',
Terwijl hij droomt.
Het natte krijt
Droogt in zijn handen.
Hij lacht bij termen,
rotsen en stenen die het licht niet dragen kunnen.
Verdwalen kan hij niet,
Want hij is niet onderweg.
Zijn hart als orgel in zijn oren.…
geef leven en bezieling
gedicht
3.0 met 8 stemmen
6.626 laat vliegen, laat haar vliegen
de witte sluier met blauwe kraaltjes
naar het luchtruim van mijn geliefde Anatolië
laat gaan, laat zweven naar verre landen
met brandend verlangen
de geur van tijm, de geur van mint
de wilde rozen van het Taurus-gebergte
omhul mijn witte sluier met blauwe kraaltjes
met de sfeer die je meebrengt uit Ephese…
Ik zal je missen
netgedicht
3.7 met 34 stemmen
4.093 Wij zijn elkaar gegeven
en ik verheugde
mij om 't eens gedeelde land.
Ik zal je missen...,
niet gebroken verder gaan,
want wat ten diepste
ons verbindt zal waaien
door de bomen.
Wij dragen onze dromen:
in tranen zaaien,
oogsten aan de overkant.
Uit: steeds weer exodus, p.11…
duizend bloemen
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
944 bruidsschat in mijn hand
duizend bloemen raap ik bij elkaar het is
niet te veel gevraagd om te speuren naar
de blauwe korenbloem in de akkers
vergaar ik schoonheid voor jou alleen
duizend bloemen zo veelkleurig als je
nog niet eerder zag je zoveel rood voor
ogen als de dag dat ik je die papavers
bracht van de heuvels uit het verre land…
- Wilde wateren -
netgedicht
3.9 met 50 stemmen
590 Het waterrijke gebied leeft,
spreekt in wilde vrijheidstaal,
land van wilde wateren geeft
een combinatie van verhalen,
leeft aparte mogelijkheden.
Elk leven geniet van het wilde,
water zo eeuwig blauwgroen
de watervallen, de diverse
soorten stroomversnellingen,
ongetwijfeld in probleemgebied.…
brieven aan ene onbekende I
poëzie
2.7 met 11 stemmen
3.947 De verre wind, die over de aarde ruist,
Het smachtend ritslen fluisterend door de blaren
Die van geen zwijgen weten of bedaren,
Daar ene ziel, begerend, in hen huist,-
Hoe wordt dit één op ééns met wat er huist,
Diep in mijn ziel: begeerte om op te varen,
De vlakten ver, verschieten te overstaren
Tot waar dit land de luide zee ombruist.…
na pakjesavond
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
1.693 Sinterklaas is uit het land vertrokken.
De makkers staakten reeds hun wild geraas.
De koektrommel zit vol met speculaas,
de chocoladeletter is in brokken.
Voorbij zijn de verbaasde oh’s en ah’s.
Terwijl we ons banket naar binnen schrokken
drinken we chocomel met grote slokken.
Geen maaltijden vandaag, alleen gegraas.…
Winterweer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
521 Etten-Leur -In het gehele land raakt de voorraad strooizout op. 100.000 kilo hebben de Nederlandse wegen al over zich heen gekregen. Zand is geen echte oplossing, omdat daardoor de riolen verstopt raken. In Etten-Leur hebben ze een alternatief gevonden.…
Straatje
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
590 Jan Peter raadt ons zeer indringend aan
Om na het driften, dwarrelen en stuiven
De sneeuw van onze eigen stoep te schuiven
Het land blijft dan op eigen benen staan
De Kamer moet hém straks ook maar bewegen
Om rond Irak zíjn straatje schoon te vegen.
----
Den Haag.…
Ramp Haïti 2010
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.231 Goed om hier bij stil te staan
en gelijkertijd te beseffen
Dat zo een natuurramp
ook ons land kan treffen!…
Helse compositie
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
613 Arthimeo, Arthimeo, laat ons gaan
Beëlzebub is een duivel uit de cirkel
van het rondgemaaide graan
dansend in een gloeiende spiraal
vlamt hij het vuur aan de schenen
vloekt en spuugt withete taal
Arthimeo, Arthimeo, laat ons gaan
Beëlzebub is een duivel uit de cirkel
van het dolgedraaide graan
weer zal hij onzichtbaar landen
het vuur van…
de eerste zondag
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
771 in mijn aardse spiegel
een rij mensen met bewaarde ogen
geloven even in zichzelf, lijfelijk
en laatst
tot plicht, vredig in zicht
het huis is rommelig en huivert bloemen
tot oude kransen
- de aarde is koud
een onverdraaglijk woud -
ik mijd verbeelding en verraad
proef het bloed van mijn nietig zijn terwijl ik jou
in dit vlakke land…
Niet Verwachtend
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
929 lichaam heen
Samen in de zee zijn wij een
Daar ben je dan de stralen van de zon brachten jou mee
Niet meer verwachtend
Wachtend
Waren wij daar samen
Overspoeld door gelukzaligheid
Raken wij elkaar niet meer kwijt
We storten ons in elkaars armen met de lemmet in onze handen
Nu vloeit ons bloed te samen in de zee en het bereikt onbekende landen…
Jong als de lente
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.103 Ze bakt de taarten van zand,
Zij bakt de beste taarten
van het hele land
blootsvoets rennend,
springend, bevlogen
met een zonnige lach
Haar zanderige snottebel
spatte uiteen
met puntige pieken
van loodrecht blond haar
vlak daaromheen
ook sporen van verf
markeren haar dag.…
Lentegeluiden (een herinnering)
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
604 Verder het land op
zag ik een boer
met grote ernst
de stalmest uitspreiden.
Het winterruige paard
sloeg met zijn staart
de eerste vliegen weg.
Het was de derde maart.…
Heksenjachtslot
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
851 Hij zei me:
'Ik trek door het land
en steek heksen in brand.
Ik heb altijd een brandstapel bij me.'
Ik zei toen, dat die niet bestonden,
waardoor hij zo op werd gewonden,
dat ik werd verrast,
want hij pakte me vast
en ik werd op z'n stapel gebonden.
Het was in een heel rustig buurtje.
Geslagen leek mijn laatste uurtje.…
Een cirkel van wit licht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 oog opent
bij een stille trom
Aan de koningslach
herkent men bewaarkracht
Want één zijn
is niet alleen zijn
is in een cirkel wonen
van wit licht
Wanneer de tijd vraagt
om gulden tranen
beperkt te dragen
dan opent zich,
versterkt en lovert zich
een nieuwe zin
En zoals de mier
een bladnerf bewandelt
loopt men, de wegen
in zijn land…