5922 resultaten.
Jouw water bij mijn wijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.240 passeerden
uit het oog maar niet uit het hart
wat wij ook probeerden
Net toen ik jou bijna vergat
en ik bijna opnieuw verliefd werd
kwam jij weer op mijn pad
en hebt mij de weg versperd
Eindelijk liet jij jouw hart spreken
jij wilde opnieuw beginnen
ik bleef jou elke dag steken
ik zat veel te diep van binnen
Jij wilde mij niet verliezen…
Ouderdom en buitenleven
poëzie
3.7 met 23 stemmen
9.065 Dit zou het leven zijn, dat ik me zou verkiezen,
Ik wou mijn eigen zelfs met zo te doen verliezen;
Ja wens alzo te zijn, tot aan mijn leste reis
Om, eer de dood genaakt, te scheiden uit het vleis.…
Overspel
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.810 verstrikt in sleur op den duur
niet in basis monogaam
kijk eens rond in de natuur
en loop niet achter feiten aan’
‘ik doe het echt met regelmaat
het zit vast in mijn systeem
niet dat ik hier dan over praat
want dan heb ik een probleem’
‘voor mij blijft het fantasie
vind het moeilijk om te kiezen
want ben bang bij jaloezie
mijn partner te verliezen…
Herinnering
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.040 dienstgeweer
Hij vreest gevaar, en dat komt altijd weer
Benauwder nog dan overdag--dat is de tropennacht
Gevaar dat is nooit weg, zit altijd in de buurt
Ligt op de loer, soms onverwachts, een schot
En wie het treft ontkomt niet aan zijn lot
Het is de angst die blijft,zolang zijn term daar duurt
Het is al meer dan vijftig jaar geleden
Maar de verliezen…
De prijs van Liefde
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.481 Blind ging ik voor mijn doel,
niet wetend wat ik zou verliezen.
Niet alleen jou, mijn nieuwe schat,
maar ook mijn vele "vrienden ".
Nu achteraf zie ik dat,
ik dat misschien wel verdiende.
Heb sommige mensen pijn gedaan,
maar volgde slechts mijn hart.
Liet mijn verstand een beurt overslaan,
het noodlot werd getart.…
t(er)reuraarde
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.208 windzang
de broze stilte met twinkelend refrein
ze spreekt niet, stelt geen vragen, maar
ze beeft, ze breekt
als verdoken broosheid
apocalyptische woede vonkt
tot zij drachtig van vuur
grommend uit haar voegen barst
ze spreekt niet, stelt geen vragen maar
gekweld door geweld
drijven mens en aarde uiteen
wie zal het gevecht met de tijd verliezen…
Nog éénmaal
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
978 Nog éénmaal mij in verliefdheid te verliezen
en de tijd even stil te laten staan en mijzelf te
vergeten in de betovering van ons samenzijn.
Nog éénmaal op een koele zomeravond de
nachtegaal in de vroege schemering ver
achter in die vertrouwde tuin te horen slaan.…
Als de liefde niet bestond
gedicht
3.6 met 300 stemmen
349.490 liefde niet bestond
Als de liefde niet bestond
Zou de zon niet langer stralen
De wind zou niet meer ademhalen
Als de liefde niet bestond
Geen appel zou meer rijpen
Zoals eens in het paradijs
Als wij elkaar niet meer begrijpen
Dan is de wereld koud als ijs
Ik zou sterven van de kou
En m'n adem zou bevriezen
Als ik je liefde zou verliezen…
Hoe zou het zijn
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
874 Hoe zou het zijn als in de herfst
Mensen hun armen verliezen
En dat ze in de lente weer gaan groeien?
Hoe zou het zijn als
Onkruid niet bestond
En er altijd bloemen zouden bloeien?
Hoe zou dat zijn?
Hoe zou het zijn als
Stenen konden praten
En ons alles zouden vertellen?…
diepgang
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
1.530 We helpen
maar doen we dat voor die ander
We voelen
maar raakt het ons echt
We geloven in een God
maar geloven we in onszelf
We leven in vrijheid
maar zijn we werkelijk vrij
We leven
maar halen we er alles uit
Of zijn we zo
geconditioneerd
geindoctrineerd
en misschien bang
voor diepgang
om de controle
over onszelf te verliezen…
Altijd zicht op de blinde muur van nu of nooit
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
865 Je grijpt al je winsten bijeen want je hebt niets meer te verliezen.
Op het nippertje een eindsprint trekken.
Weet je half waarom ?
Vergeet niet te rekken en te strekken
anders loop je daarom nog morgen krom.
Je doet je best wel maar valt er nog veel te streven?…
Dezelfde passen ?
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
616 Gisteren nog te vroeg en morgen te laat, er
komen ogenblikken dat een van beide de
competitie lijkt te verliezen door te wijken
voor een andere dans, om daarin te bezwijken
met berouw vervuld.
Toch in de rol te schikken, met herhaling
van de passen, kennelijk zijn we in dat ritme
het beste en daarmee het meest vertrouwd.…
Begraasd ?
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
640 Te kiezen, te delen om mijzelf
weer te verliezen, maar wat geeft
het, want ik lijk – in de verte –
niet op die iemand die ik ken,
waait het stof op van alle dagen
en slaat de tijd mij terug, zonder
dat ik weet waarheen.…
Kwetsbare herinneringen.
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
900 Soms mag jij jezelf wel eens verliezen
vaak krijg je het daardoor voor de kiezen,
verlies je ook eens in mijn teksten
hoor hoe al ruziënd onze woorden kwetsten.
Al heel jong heb ik dit opgeschreven
bewaarde dit stil mijn hele lieve leven,
heel misschien nadenkend dit lezend toch
herinner jij je die verregende vakantie nog.…
mijn vink
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
593 Als we verliezen valt dat ons niet zwaar.
Als we winnen, krijgen we bloemen
en mogen een mooie vrouw zoenen.
Je moet de sfeer eens opsnuiven.
Nee, niet van pintelieren of fuiven,
maar van kalmte, rust en vertrouwen.
Het zal jullie zeker niet berouwen.…
Ondanks dat ze er niet meer zijn?
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
603 We verliezen heel wat " geliefden" om ons heen,
ik vraag me wel eens af
Waarheen?
Doodstil, liggend in een kist, een laatste blik,
'k wou da'k wist, hoe de dood tegen te houden.
Maar dat lukt dus niet, en zo heb je bij verlies
door doodgaan, emmers vol alleen maar verdriet.…
Oud
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
812 Gaat alle moed verliezen
Voor zijn vrienden is hij een groot chagrijn.…
Trauma
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
537 We vluchten naar het strand, daar
Schijnt het veilig te zijn, maar we
Verliezen elkaar al snel uit het oog,
Hoe houd ik me staande?…
Rivier
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
451 Menigeen zal zich in haar verliezen – telkens weer.
Sporadisch resten aangetroffen – amper enkele keren.
Hoe zelden komt de bedding droog te staan.
Velen bezonnen erin teloorgegaan – telkenmale weer.…
Ven-nevelingen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 Eens was hier bos ,
de mangrove begint echter te verliezen,
bomen laten langzaam los.
Treinen jagen voorbij,
leeg met haastige reizigers.
Het veen heeft geen haast,
het wacht geduldig,
maar niet op mij.
Pijpestrootje en mos,
groeizaam in het water,
hier en daar een plukje bos.…
Wabi-sabi
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
615 Wanneer bladeren langzaam
droger worden en hun glans verliezen, is
er geen verdriet, slechts een zacht teruggeven. Het buigen
gebeurt zonder enige weerstand, een stille erkenning dat alles een plek heeft.
Wat achterblijft, keert rustig
terug naar de aarde die haar geduldig draagt,
de cyclus voltooit zich zoals altijd.…
vasthouden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
401 Zo stroomt wat we vrezen te verliezen
ongezien tussen de vingers door.
Hebzucht is geen gulzigheid alleen,
het is ook het niet durven geven.
Het is blijven zitten op een troon
die allang geen vragen meer hoort.…
Wanneer kou loutert
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
427 In deze open, winterse ruimte
vind ik langzaam mijn maat, gevoelig en helder
tegelijk, zonder mezelf te verliezen. Ik sta hier aanwezig,
geworteld in elk detail, gelouterd in de kou, gedragen door een diepe stilte.…
De mens die weigert
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
369 Wij kunnen onszelf verliezen
maar ook terugvinden.
En wanneer een mens zegt
dit ben ik
zonder versiering
zonder verontschuldiging
valt alles op zijn plaats.
Dan is hij
even
wat hij altijd al was.…
Klassiek Toneel
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
249 de opkomst van vele personages
persiflages op uitgevoerde werken
versterken opgeblazen verwachtingen
vanachter verwilderde coulissen
waar verliezen diep worden doorleefd
de wave het theater bijna verlaat
het kwaad als scène verschijnt
of wegkwijnt in een akte die rijpt
geen splijtende dialoog die de vloer aankan
geen masterplan dat een…
Nachtbraker
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
132 eigenlijk lang geleden
niet dat ik op haar had gewacht,
verre van dat
zij is er een van die velen frêle wezens
die mij in de zomerdag,
meestal in het donker en onzichtbaar
enkel mijn hand kussen
uit behoeftige onvrede
en ook niet wacht op een teder gebaar
mijnerzijds,
nee later kruisen wij de degens waarbij
ik meestal aan de verliezende…
Rubik's kubus
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
133 weer op een andere
Van die 43 triljoen kleurenmassas
Soms merk je dat een zijde
Perfect geordend is
Je kunt het laten zien en
Pronken met het mooie
Éénkleurige vlak
Maar schijn bedriegt
Wat betekent het oppervlak
Als eronder chaos ligt
Dus je gaat weer draaien
En draaien
En draaien, maar je wilt
Dat mooie éénkleurge vlak
Niet verliezen…
De Eberhard van der Laan Laan
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
480 Het overlijden van van der Laan
is geen doodlopende weg
maar een blijvende Laan
waar wie goed doet goed ontmoet, op
DE EBERHARD VAN DER LAAN LAAN
en alle overige straten, pleinen, stegen en grachten
van Amsterdam!…
Stilte na jullie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
191 Maar ik weet, binnenkort zal het afscheid waaien,
waar naartoe—dat blijft de grote vraag.
Toch is het een illusie,
te denken met gesloten ogen
dat jullie hier nog zijn.
Alles is nu anders.
Niet wetend wat te doen,
luister ik naar elke beweging buiten,
hopend dat het jullie zijn.…
Ik zoek de lente (3)
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
1.142 Mijn afscheid gaat naar het jaargetij
waarin de lucht onbewogen haast bevroren
tussen het zoemende vuil van het seizoen
trillend doortrokken was met niks liever
dan verkoeling vinden in een dag als deze.
Belovend van gloren zonder ongewenst zwanger
te hoeven zijn van de hitte.…