5913 resultaten.
Verzuurd?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
585 Vergeten tijd ligt
achter ons, in angst
baren we het leven,
tussen geboorte en
de eindigheid, we zijn
schipbreukelingen van
de hemel en de diepten
van de zee, we zijn het
ontgonnen land, borelingen
uit de eierstokken van de
zon en maan, de horizon lijkt
verder, zeilen bollen minder,
blouses minder wit, hét
ontbrekende in de volheid…
Kalme kracht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
653 Het lijkt een beeld van een apocalyptische toestand, maar vreemd genoeg kalmeert het me.
De zee en het besef van nietigheid.
De golven die in een eindeloos ritme op het strand slaan.
Brengen mij tot rust, turend naar een verte die niet te zien is.
Vanuit een wereld met z’n dagelijkse beslommeringen wordt ik losgeweekt.…
Het oude liedje
gedicht
5.0 met 5 stemmen
8.636 Nog even en het vee gaat weer verdwijnen uit de weiden
en nu al lijkt het, door de flarden ochtendmist, bij tijden
tot wangedrochten uit het schimmenrijk te zijn vervaald.
Maar wie of wat geen warmte wacht, begint de kou te vrezen.
Morgen zal het winter wezen.…
Weggerukt.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
959 Het leven lijkt nu een eind'loze tijd.
Dit heeft geen enk'le zin
zonder haar. Hij is haar kwijt,
want weet je, zij is een gemis.
De nachten zijn lang, de dagen kort,
het leven een grauw bestaan.
De dood heeft erin rondgeslagen,
ervoor gezorgd dat zij wordt gemist.
Nooit wordt het meer als voorheen.
De dag is verraderlijk licht.…
De dichtkunst als Stilte - dief
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
782 stilte in deze woorden
deze façade die als een cascade de ruimte vult
verban de harde leemte in dit stil verdriet
De waarheid verdraagt de kilte niet
Ergens stolt het hart
de stenen rollen door het hoofd
vermorzelen ons met een streling,
met knokkels van een zachte hand
Mijn ogen dwalen af
naar het teken aan de wand
binnenskamers lijkt…
Bekentenis
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
598 Het lijkt eenzaam, maar niet helemaal.
Ik heb immers mensen aan de overkant wonen,
hier in deze straat.
Zéér goede en juiste mensen, die ik me vroeger
wenste! Geluk bij een ongeluk? Neen.
Een missie, een leven. Een hartstocht, die zich
meer deed en doet uitleven.
Een richting, een bekentenis die leeft om te leven.…
hartverwarrende woorden
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.253 Honden brokken: kokette dames rokken omlaag getrokken
Mandelbrot avondrood: ja, Julia is nog lang niet dood
Het lijkt geen spiegel maar is er geen
Spiegelen spiegelen spiegelen
zo'n raar woord in zijn soort
Op het menu in Jamie's boek staan Engelse burgers
weer zo'n kabaal verhaal van die kannibaal
Het weer komt
en dan gaat het weer…
Langs de ladder naar beneden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 zich
Gescheurd en gevlekt
Op een ordeloze bult
Heeft neer gevleid
Ontwaar ik een lange
Houten trap die naar
De diepte leidt -
Mateloze diepte
Die misschien wel
De dood kan zijn,
Of anders een nieuw
Leven na mijn
Vorige, dat zojuist
Is afgelopen -
Voorzichtig daal ik
De ladder af waar ik
Na een tijd die
Oneindig lijkt…
Catastrofale vlucht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
556 Een kist zoekt de ruimte weer
Inmiddels voor de zoveelste keer
Voortdurend meedragend het onbekende lot
Waarop geen antwoord gegeven wordt
Maar oh, de eerste signalen
De techniek of de mens die wellicht gaat falen
Het lijkt nog enigszins te gaan
Hoewel de tijd niet leek stil te staan
De oproepen worden al snel heviger
Heimwee naar veiligheid…
De kleine Mens
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
720 Daarom lijkt er wel een reden voor de kleinere mens te bestaan.
De kleine mens die over smallere wegen zal gaan.…
Voor de prijs van een pilsje
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
583 Al lijkt de som van veertig niet direct op kattenpis,
toch valt het al met al wel mee, waarachtig en gewis:
De ~Groene Dreack~ en ’t vliegtuig zitten ook in het pakket
en Antilliaanse reizen en veel meer van dat soort pret.
Zo’n zeventien miljoen aan vrouwen, mannen en aan kind
is wat zich op het ogenblik in Nederland bevindt.…
Geestcontact met Selma
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
534 Haar zwarte badpak lijkt wel de huid
van een tedere walvis, waarover ik
met mijn handen streel, terwijl zij
haar ogen sluit en ik haar mond beroer
met mijn onhoudbare mondkussen.
Haar speeksel smaakt als witte wijn
en mijn gezwollen lid klopt tegen
haar licht wijkende kasteeldeuren.…
L1CHT-SPEL1NG.
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
868 De zacht-gelende lamp lijkt vreemd verlaten
van 't schemeren, waar zij de kern van was;
't wit licht slaat binnen! Zie, hoe bleek zij staat en
sterft in goudig gesmeul en grijzige as.. .
Maar jij, bij dit altaar, jij wordt een wonder,
mijn herelijke vrouw!…
Het meisje in het Mauritshuis
gedicht
4.7 met 6 stemmen
3.396 je houdt me met een stille blik gevangen
en staart me met bevroren ogen aan
betoverd blijf ik zwijgend voor je staan
in twijfel tussen schaamte en verlangen
het lijkt of je heim’lijk om me lacht
plezier beleeft aan een hardvochtig spelen
een minnaar die je nooit zal mogen strelen
en die zo kansloos op een teken wacht
je schepper is een kunstenaar…
Lopen- lopen, LOPEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
567 De verte komt niet nader
lijkt steeds verder weg
toch zet ik elke stap
omdat m'n hoofd het zegt.
De einder is nog net zo ver
als toen ik begon te lopen,
m'n benen willen nu niet meer
'k begin naar het einde te hopen.…
als een moeder gaat
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
791 als een moeder gaat
maar niet echt wil
omdat zij een zorg achterlaat
is het moeilijk dat een geest
over de laatste grens heengaat
deze ziel zo bewust van liefde en trouw
is daar mee bekend, verliest zich teneinde raad
in de weg die men moet gaan, doorheen aardse rouw,
ook al lijkt het verscheiden op verraad
immers loslaten hoort bij een moeder…
overpeinzing
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
646 het zelf is
naar de verbinding tussen alles
zelfs al wil je alles verbreken
de scherven schuiven steeds weer terug
en passen precies in elkaar
breuklijnen als rimpels
als littekens van het leven
geen ontkomen aan
de reis gaat almaar verder
een eindpunt is er niet
zelfs niet aan die andere kant van de heuvel
waar het gras groener lijkt…
De straatvechter
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
551 eed
moet men elkaar verlaten
Hij wordt geïsoleerd
Hij heeft critici geweerd
Wars is hij van de elite
Blijkbaar een gevoelsmens,
Drijvend op zijn speciale antenne
De wereld bang voor zijn explosieve aard
Zonder intellectuele bagage
Weet men niet waar de wereld in vaart
Kennis haalt hij niet uit de boeken
De waarheid ver te zoeken
Het lijkt…
Een groene kerst
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
824 Dat kerstmis dit jaar warm en groen zal zijn
om geen rode haard vraagt en glühwein
ook dikke jassen, mutsen blijven in de kast
brengen bij het drukke winkelen alleen maar last
het lijkt of wij Kerstmis vieren in oktober
met kerstballen en glitter als gouden lover
geen berijmde bomen en bevroren grachten
in de kortste dagen en de langste nachten…
Gereanimeerd?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
541 paradijs,
ook daar kleeft de onrust
in mijn vrede als storm
beide in mij vereend, die
combinatie snakt naar lucht,
hunkering van lijf en brein
terug naar de moederschoot,
een lokroep in vermomming
misschien was alles na geboorte
slecht schijn en blijft de zucht
naar avontuur in het onbekende
wat mij elke morgen wakker
schudt, lijkt…
Vind jezelf op de vloedlijn.
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
368 In momenten dat ik de zee verstond,
dat de golven wisten waar ze voor
stonden en ze redetwisten konden
rij naar rij, die tijd lijkt voorbij,
het stuifwater in rollende schuim
belandt in de schaduw van gedachten.…
Een hemels festijn
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
671 deuren moeten vroeg openstaan
God kijkt glimlachend achter 't hemelblauw
Hij wil dat wij van de dageraad genieten
de verse bloemen plukken in de dauw
en de uitgedroogde plantjes vlug begieten
de courgettes en pompoenen zijn gegroeid
snijboontjes gerijpt, en de tomaten kleuren
tussen basilicum en tijm die zalig geuren
de kleine moestuin lijkt…
Focus?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
612 de stroming in van licht
wat joeg het mens-zijn aan tot zijn dood,
het maakt niet hoeveel we rouwen, met
zoveel data en vernuft als laagje verveeld vernis,
niet alles camoufleert de verschraalde tijd, die ons
de les laat lezen uit de geschreven geschiedenis,
geoogst en getroost door menselijke tranen
met de afmetingen van alle oceanen, lijkt…
Waardevol
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
573 En al lijkt het niet zo leuk,
bezie ons als personen.
Soms wil de linkerhand niet mee,
maar we hebben ook een rechter.
Dus niet getreuzeld, een, twee, drie.
Die rechter neemt het over,
met dubbele energie.
Al hebben we geen benen.
we hebben kracht in onze armen.
Ontwikkelen daar extra kracht,
met spieren en met pezen.…
een doorgaande weg
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
442 als mijn wereld dreigt zich
voor haar taak te verblinden
waar ik als door de tijd heen vaak van wakker lig
lijkt een er geen toekomst, is het als het ware
tossen of een dichte mist trachten op te klaren
wijl ik diep de adem bevries of het vocht zacht
of ongeremd laat gaan
dan wel dwangmatig zoek naar de uitkomst
al vele mijlen verder, zakt…
Kinderen van de wind
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
405 Ik hou ook van de wind,
zei het vrolijke zomerkind,
Want als het vreselijk warm is
en je gezicht op een tomaat lijkt,
dan is het heerlijk als een briesje
zachtjes langs je heen strijkt.
Ik heb een hekel aan de wind,
zei het mopperende herfstkind,
Hij rukt de blaadjes van de bomen,
het stormt en er valt veel regen.…
EEN ENGEL AAN MIJN HAARD
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
711 Jouw glimlach warmt die late avonduren
als mijn hart op een naakte winter lijkt
verdrietig om ons geluk dat niet mocht duren
en waarvan de glans toch onuitwisbaar blijkt
mijn koude handen wil ik aan je warmen
mijn ijzig voorhoofd tegen je zachte hals
die zaligheid voelen van een intens omarmen
als het dromerige zweven op een trage wals.…
constant
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
423 valk
die op met vrucht beladen akkers
het ritselen van voedsel ziet en verder
niets dan vallen doet: eenvoud lijkt de wet
waarnaar je eigen hand zich richt, lied
dat jou en haar tot niets verdicht.…
Take it easy
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
512 Alsof
een vrome wens ons heeft gered
En
stilte ons meer waard is dan oekazen
Poetsen
straks de plaat als bange
hazen
Onze
geest onthoudt nooit wat
we lazen
Glazen
bol - het lot zal ons verbazen
We doen het even heel erg kallem aan
We
doen zo rustig dat je niks meer voelt
Doen
praktisch niks, al raak je onderkoeld
Het
lijkt…
Waar het zacht is
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
474 Ik voel jouw stilte
zonder dat je iets zegt
mijn hart antwoordt al
Er zijn ochtenden waarop de
wereld te luid binnenkomt, waar elke stem
snijdt, elk gebaar een echo achterlaat, en zelfs stilte te vol
lijkt om in te schuilen—dan zoek ik de plek waar mijn adem weer zacht mag zijn.…