15209 resultaten.
Bloemen in de goot
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
253 Marsman droomt van bruine vrede en warme schoten
terwijl de aarde onder mijn nagels kruipt
en de bomen staan te trillen in de wind
als oude mannen met een delirium.
De avond plooit zich om je schouders,
maar het houdt de tocht niet tegen.…
Oneindig zijn de vloeren van de nacht
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
619 Marsman droomt van bruine vrede. en warme schoten,
terwijl de aarde onder mijn nagels kruipt
en de bomen staan te trillen in de wind
als oude mannen met een delirium.
De avond plooit zich om je schouders,
maar het houdt de tocht niet tegen.…
Zielsgeluk
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
170 Het zijn beweegt
door mij heen
nog vóór ik het
kan denken
In elke ademtocht
raakt iets ouds
mij aan,
alsof het mij
herinnert aan
een oorsprong
zonder naam
Het zoekt mij op
in de ruimte
tussen
ademhalen, waar
de wereld
even lichter wordt
en ik bijna oplos
in een stilte
die niets van
mij verlangt
Daar stijgt
zielsgeluk…
De gekantelde stroom
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
150 De as van oude stormen
ligt achter mij,
mijn hoofd is vrij.
Geen nostalgie,
geen breekbaar buigen,
maar een open venster
waarin alles
wat ik liefheb
blijft stromen.…
Samenhang
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
145 Het leven trekt aan mij voorbij,
Het oude paard trekt de kar,
Wijl de voerman ment op d’bok,
Wolken trekken d‘hemel dicht,
De vrouw trekt d’gordijnen open,
Zet zo d’kamer in licht,
Schuift daarna het raam open,
Voor meer frisse lucht.…
Lichtvoetige vogel
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
184 Een nieuwe werkelijkheid spreekt
zich breed uit over nauwe stegen
waar hij de wolken bijna kan aanraken:
De euforie is waanzinnig brutaal
in de argeloze stenen achterbuurt
hij zwerft door de oude straten
onderweg naar de havenwijk
die openligt voor ongelovigen
met hier en daar luid geblaf
van een verdwaalde bruine hond
en blonde kinderen…
Frisia
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
125 Frisia droeg de zee diep
in haar bloed
waar wind nog sprak in zout
en oude stenen
waar storm zich mengde
met het oerbegin
zij kende de kracht die
uit de bodem groeide
een stil instinct ouder
dan het land
wanneer de zwarte schepen
nader schoven
de Vikingen kwamen
donker op het water
met ijzer vuur en honger
op hun kiel
frisia week…
De richting die ik was
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
160 Papa is geen totem, een half gevuld glas,
de rook die uit een oude schoorsteen grapt;
het is iets moois en wat je vaak behapt,
het is de dag toen je niet eenzaam was.
Geen onherbergzaam pad, een foutief woord,
de opstellen waarin jij je totaal gaf;
de verandering ben ik, de geëiste straf,
het vonnis dat je onlangs hebt gehoord.…
Van stormen en blauw
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
94 Een scheuren in 't oude en zware,
het schip dat breekt uit het diep.
Ik voel het vuren, het klare,
dat lang in de diepte sliep.
O, de winden die hoog opwaaien,
de wegen zo groen en zo vrij!
Zie de meeuwen die zwenken en draaien,
een nieuwe morgen in mij.
Geen stilstaan meer in de schaduw,
geen vrees in het zilveren licht.…
Oude huizen, nieuwe deuren
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
943 Wie weet
wat ik vind in vers steen: een oude
wandelstok, een nieuw been.…
jong
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
769 Oude mensen achten zichzelf jonger dan ze zijn
en jongeren ouder.…
Gepasseerd station
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
461 Als je zo de stad betreedt
waar je tot dan je jaren sleet,
betekent aankomen vertrekken;
een bevestiging van wat je nooit was hier,
een die je terugtrekt in je vertrouwde stoel
en verankert aan een oud plankier.…
50 jaar
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
909 Als je de ervaring en kennis van alle
mannen boven de 50 zou wegnemen,
Zou de wereld niet meer kunnen draaien.
Toch vertrouw ik op de jeugd,
Die gaan niet zomaar naar de haaien.
Als ik mijn kinderen en kleinkinderen zie,
is er toekomst.
Dan is er weer veel tijd voor goede economie.
Opa Rein Mulder…
Mijn zoon
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
733 Nu ben je zelf een vader.
Vader van een eigen zoon.
Het leven treed nu nader,
niet alles meer gewoon.
Je liefde is enorm,
voor dit zo kleine wonder.
Jouw hart loopt barstensvol,
nooit kun je er meer zonder.
Nu ken je het geheim.
Je weet nu wat geluk betekent.
Nu vorm je een gezin,
maar pas aan het begin.
Je zult nu moeten leren,
wat…
HARTENKREET
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
638 Hartzeer is veelal de aanleiding tot 'n
hartenkreet te schrijven
en bij een zeer pijnlijke 'n
smartenkreet: het uitgillen van:
ik weet het ook niet,
hoe moet het nou verder
maar ook zeker als m'n hart bonkt
van liefde en genoegens, geneugden
ik wel iets of wat of iemand
wel zou kunnen opeten
om het, hem, haar
dicht bij me te…
Gezinsverpakking
snelsonnet
3.9 met 7 stemmen
618 Chabotjes speelden als gezin voor schrijver
En hoopten op een enthousiast publiek
Al kregen ze op voorhand best kritiek
Ze kraaiden feestelijk na al hun ijver
Voor dit gezin zelf was het vast een feest
Iets anders dus voor wie hun boekje leest…
WRANGHEID
poëzie
3.6 met 13 stemmen
2.641 'k Ontwaarde, van de rug der heuvelketen,
weer 't oude kalm gehucht, welks lage daken
zo vreedzaam hurkten, grillig rondgesmeten,
en rood en ros van 't schuine zomerblaken.
Nog kon mijn blik langs wond're lijnen zweven...
Geen bloem van liefde is in mijn borst ontsproten.…
Aan de Winter
poëzie
3.8 met 16 stemmen
2.708 Ha, oude Kennis! weer in 't land?
Ontzie een Koudkleum, zo 't kan wezen:
Mijn levenskerfstof geeft u dra
Zes kruisen met een krap te lezen.…
AAN GUIDO GEZELLE
poëzie
3.8 met 43 stemmen
5.357 Wanneer te sterven ging de zon,
De schemering heur webbe spon,
Wanneer de smart mij overwon
En ik die smart niet dragen kon;
Dan heb ik vaak me neergezet
Dicht bij dat oud-verkleurd portret...
Daar toeven was een schoon gebed,
Gezelle... m'n heilige Gezelle.…
Zomerblonde
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
745 Zwartwit deze oude foto, vergeeld papier,
we proberen - tevergeefs - jou te herkennen,
volgens Anna sta jij toch echt links vooraan,
maar Bertold beweert dat jij dat niet bent,
Wat is er toch met jou gebeurd? Vreemd
toch, dat wij jou niet eens herkennen?
We kijken en we kijken nog eens, Loes
zegt dat deze oude foto haar niets zegt.…
Twaalf momenten van inspiratie
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
755 Als de schepping eenvoudig uitgelegd
kan worden op ‘n briefkaart is dat voor
de één verlichting, de ander bezwijkt
door instorten van z’n oude fundatie.
De grootste liefdes zijn nooit ontloken
passeren elkaar op armlengte afstand.…
- Ballade van de Bezieling als Spiegel van de Zee -
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
698 kleuren,
oude barsten in onduidelijke zinnen breken,
terwijl het verhaal confronterend viel te begrijpen.…
Wrangheid
poëzie
2.3 met 6 stemmen
915 'k Ontwaarde, van de rug der heuvelketen,
weer 't oude kalm gehucht, welks lage daken
zo vreedzaam hurkten, grillig rondgesmeten,
en rood en ros van 't schuine zomerblaken.
Nog kon mijn blik langs wond're lijnen zweven...
Geen bloem van liefde is in mijn borst ontsproten.…
herfst
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
809 van de dauw
en de zon die scheen
toverde in mij iets van wauw
ik was verrukt over zoveel moois
elk draadje was met zoveel zorg gemaakt
en ik overzag mijn jaren
en voelde opeens iets van warmte op mij stralen
de vele druppels op elk draadje
weerkaatsen elk de bron
het tere web verankerd in de struiken
dat vangt zelfs de zon
als ik oud…
Het Verdriet van Hama en Homs
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
2.160 bakkersbroden die zij kneedden
Stookten kleine stukjes houtskool
shisha's appels uit de soeks
Hun haren glommen, ach zo mooi
door soenna's messen fijn gesneden
En zij lazen voor het theehuis
uit het theeblad van hun leven
Zag ze gaan ooit, dadeldragers,
broodverkopers nog van toen
Langs blauwgepuide smalle straten
tempelpoorten, oude…
Zonsopgang
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.493 De nacht is oud; door de stilte, de lamp die suist,
En de branding, die op de rotsen,
Ver, ver onder 't venster, bruist;
Vóór moeë ogen een hand;
Op gezichts verduisterde veld
Beelden uit jonkheids land; -
En 't vertederde hart ontwelt
Erinnerings dankbaar loon:
‘O leven,
Gij zijt zoet, gij zijt schoon!’…
De ruïnes van Arcadië
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
533 Weemoedig volgt een oude man
de opbouw van het schaduwspel.
‘t Herscheppen van verloren dagen;
In de mist ontwaart hij ’t meisje
- de dochters van Arcadië zijn
boven Lethes stroom verheven -
Ze was zijn eerste ware liefde
thans verrezen uit ’t verleden.…
Aan de Winter
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.574 -
Ha, oude Kennis! weer in 't land?
Ontzie een Koudkleum, zo 't kan wezen:
Mijn levenskerfstof geeft u dra
Zes kruisen met een krap te lezen.…
De ontdekking van het dagelijks leven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
831 Wat ik er terugvind in oude kasten,
is in geen ander huis te vinden.
Op zolder, in vergeten dozen,
wacht nog mijn verleden.
Hier, in onze groene, wilde tuin,
voelt inheemse natuur zich thuis.
Onze kater wordt er opgewonden van.
Ik zie hem door een echte jungle gaan.…
Clockdown
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
535 en zingt
men sjanst en drinkt
Marieken, ach
mijn lieve kind
De mooiste miss
van Vlaanderen
is malle babbe
duivelin
Laaiend vuur
grijpt om zich heen
besmette feeks
kroegtijgerin
Zij ziet de bubbel
níet, maar dubbel
één uur telt
voor twee maal twee
is vier, al lijkt
het maar klein bier
--------------------
En in de oude…