925 resultaten.
ik streel de glazen stad
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
698 fragmentarisch zie ik jou
puzzel knoop en touw
uit weinig weten, hoe kon
ik jouw essentie zo vergeten
ik beeldde je in glas
de vormen kende ik maar pas
en je verscherfde op slag
ik kan gevoel niet
kleuren, weet niet
wat er gaat gebeuren
als ik je aan de wereld toon
je bent onwezenlijk schoon
in mijn ogen schijnt je ster
steeds lichtere bogen…
CONGRESGANGER
gedicht
3.7 met 64 stemmen
16.151 Ik was daar in het bezige gezelschap
van mensen, aangegord tot het verbouwen
der samenleving, en ik zag hen doende,
bouwmeesters, metselaars en timmerlieden,
en boog het hoofd en zocht de fundamenten,
nieusgierig en bezorgd; ik vond alleen
mijn beide schoenen die daar eenzaam stonden
ergens op aarde, ik vernam
als wind het reppen van de vele…
wind
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
971 Wind blaast al het stof van me af, de regen valt op me neer als zoet verdriet van iemand die ik niet ken
Ze blaast steeds harder, ze wil niet weg, het zoete valt stuk en raakt bitter als ze doorgaat met verdriet
't Raakt niet, gaat met een boog om me heen, voel de tikken van de druppels als ze neerkomen op mij
Waarheen moet het gaan als het niet…
Dromenwever
hartenkreet
2.7 met 43 stemmen
5.620 De werkelijkheid is kaal
en brandend leeg
Zo zingt de dromenwever
Kom in mijn rijk ,
Schone vrouwe, satijnen engel
Vergeet de buitenlanden
Zie het palet van avondkleuren
Zij geuren naar rozen en jasmijn
zoals je haar,
zoals je lippenrood,
dat de wolken openbreekt
Weet je hoe mooi je lied is,
de tere boog van je hals,
het verhaal van…
Vleugelwoorden van liefde
hartenkreet
3.5 met 14 stemmen
1.052 zacht omlijnd
beparel ik vleugelwoorden
van liefde tot één
langs gastvrije bogen
die bewegen
het neemt je mee
over zeeën van tijd
zwart op wit, zoals altijd
zoals je voelt
in de cirkel van raaklijnen
die liefde verbindt
rond jezelf en anderen
vanuit de wereld
aanreikend
vol raadselachtigheden
in het theaterdecor
van het…
WATERMERK
gedicht
4.1 met 17 stemmen
11.925 “Weer boog Hij zich voorover en
schreef op de grond”(Joh. 8,8)
Toen de man in het zand schreef,
schreef hij het verleden weg
en in zijn gebaar verzamelde hij
het spreken en lijden, het zachte zwijgen:
dimensie van tederheid
je zag het aan de glooiing van zijn rug
een vreemd verdriet lag in de schaduw
van zijn schouders hoewel het licht…
journaal
hartenkreet
2.4 met 9 stemmen
1.579 dan schud ik mijn gedachten op
en besef dat ik met te weinig ogen
de ganse wereld niet kan zien,
dat ik niet kan bogen
op alom zijn bovendien,
dat de spanwijdte van mijn armen
de aarde niet omvatten kan,
de reikwijdte van mijn erbarmen
blijkt te klein voor alleman.…
Achter je laten
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
789 Ze stond bij het graf en boog
was met de dood oog in oog
er was niets anders meer
gekruisigd was haar Heer
hoe kan ze nu nog leven
wie nu nog uitzicht geven
In haar ziel brand er een traan
wat hebben ze Hem aangedaan
waarom huil je klinkt het dan
omdat het echt niet anders kan
Het lege graf brengt nieuw gezicht
het is nu vol met engelen…
Ik huil mijn tranen in stilte
hartenkreet
4.0 met 14 stemmen
2.035 druppelen ze omlaag
Niemand die me nu ziet huilen
Alles was zo slecht vandaag
Ik huil mijn tranen slechts in stilte
Heb helemaal niemand om me heen
Ben van god en iedereen verlaten
Beklaag mezelf, van steen en been
‘k huil mijn tranen slechts in stilte
De eenzaamheid is torenhoog
Mijn trots is me opgebroken
Mijn dwarse kop die ‘k niet boog…
Overleg
gedicht
2.2 met 34 stemmen
12.039 Mijn zoon spant bogen
samen met mijn vader.
Zij lijken sprekend
op grote mensen die gemeen-
zaam aan het werk terloops
wijsheden verkondigen.
Terwijl mecano-onderdelen
tot een brug worden gesmeed
legt vader uit dat sommigen
na honderd jaar de over-
kant bereiken.
Zijn wij sommig?
leidt het kind hem af.…
Terugkeer
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
729 klopte nog in de keel
alsof het land, het water
de zon me niet herinnerde
al was er wel de vertrouwde wind
met een verhaal van jaren zout
Zou jij nog dezelfde vrouw
alle gegadigden voor jouw hand
afwijzen vanwege gedachten aan mij
terwijl het koninkrijk juist om die reden
of juist daarom niet zijn bestaansrecht vond
In de hal hing nog de boog…
Bickerseiland
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
595 De maan scheen over de bogen.
De treinen reden over de dijk en
het gebouw van machinefabriek Jonker,
stak hoog en donker boven mij uit.
Voor mij op de cafétafel stond een kopstoot
en ik proostte op mijn oma.
De stem van mijn opa dacht ik te horen,
Ik rook nog steeds de geur van teer en olie.
Een auto reed de Bickerstraat in.…
Reizen: deel I Oosterpoort
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
414 Morgenslierten verademen tot blauwe einders
terwijl zon en land elkaar omarmen
geuren en tinten het leven verwarmen
nieuwe dag, alles vergeten over vroegere winters
Doolhof van het leven, wit en zwart
dansende vlagen van vreugde, immense blijheid
waarin alles wordt gestart
alsmaar hoger in zomerse volheid
trekt de zonnewagen, boog van bruisend…
School
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.297 Een boog, te sterk gespannen,
Springt lichtelijk vanéén.
Heil onzer dat het leren,
Vrij van te slaafs gekwel
Zo wij ons vlijtig weren,
Verwisseld wordt door 't spel!…
Roffel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
544 Dan landt hij, ja hoe krijgt ’t ie ’t voor elkaar,
precies aan ’t einde van een sinus-boog
(het was haast niet te volgen met het oog)
in ’t hoogste topje van de hazelaar.…
NOCTURNE
gedicht
5.0 met 1 stemmen
2.851 . -
----------------------
uit: De boog (1917).…
Harlingen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
532 Hoe ik boog voor het beeld
van Anton Wachter en daarna een kroeg
bezocht, met een keur aan bieren
hoe ik verveeld langs de rijke panden gleed,
een bar bezocht, waar Vestdijk en Slauerhoff
ook gedronken hebben, heilige grond,
in beschonken toestand urenlang op de dijk
heb gezeten, besluiteloos over het feit
welk eiland ik wilde bezoeken
of toch maar…
Veel doden, maar geen einde...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
576 behappen
Wit is geen kleur, maar de eigenschap van sneeuw
Zwart van rouw om zoveel
Van droogte, honger, kindersterfte tot oorlogen die
Veel doden, maar geen einde kennen
Zwart is geen kleur, maar de eigenschap van leed
Het continent is beslist niet een en al droefenis
Laat staan slechts zwart, bruin, blank
Maar alle kleuren van de RE-GEN-BOOG…
Aliqua.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
594 Naar gewoonte,
hou ik goed in het oog,
gespannen als ’n boog
de ronde kont
van mijn hond.
Naar gewoonte,
met alle hens aan dek
tot aan de juiste stek,
om met dra fatsoen
’n kakkakske te doen.
Naar gewoonte,
opgekuist staat net,
't milieu weer gered.
Bobby, de fiere triomfant,
ik, poepzakje in de hand…
Dauw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 mijn kippenvel, het is gênant
dat ik moet plassen aan de waterkant
We staan stil om niet te vallen
Schouder voor schouder met zijn allen
We staan stil voor de foto als atleten
voor de start, strekken ons uit, vergeten
het harde plankje, de overstekende tenen
het koude ijzer tussen billen en benen
We staan stil alsof we zweven –
een boog…
apocalyptisch
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
460 Ik mag jouw zweet als regen
willen vangen in het bootje,
ik mag jouw lippen als twee bogen
in de wolken willen plakken,
maar geen wolk zal ik daar zien.
Ik mag zuchten, ik zal zinken,
zinken zal ik uit de leegte
en dan zal ook de leegte
niet meer bestaan.…
Het kapje
netgedicht
5.0 met 37 stemmen
422 ik zag
haar ogen
boven het kapje
ze peilden mij
oneindig diep
loslaten kon ik niet
we wisten
van het prikken
toestaan of je
anders schikken
zij boog ik bood
mijn arm aan
zij voelde
hoe mijn huid
zich onder haar
vingers spanden
toen de naald in
mijn spier belandde
haar beweging
ging al terug
zij entte mij vlug
in het nauwelijks…
SCHOON BEHOUD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 Ietwat verduisterd, dan doorschenen oog
verstaat hoe beitel en penseel, fel maar wijs,
eens aanvielen als pijlen uit een boog,
daarna, vermoeid door de gedachtenreis,
de vrede kenden van vrienden aan de toog:
kijkvernuft in Antwerpens Muzenpaleis.…
Hocus Pocus Focusverschuiving
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
631 de naar binnen buigende Bogen
van ’t Theater van de onmogelijke
Dromen als Ribben die breken
onder zeer geanimeerde Handen
zullen de Omkeringen als Duinen
de Vloed aan Wensen doen wreken
de Poppenspeler repliceerde
‘ik ben ‘t Hart
dat zich niet fijnknijpen laat
dat geen Baat ziet in ‘t rondpompen
van steeds hetzelfde Bloed
hoe zeer…
Onbetaalbaar
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
238 Boog in de hand,
twinkelend van nieuwsgierigheid.
Weer heb je een moord gepleegd.
En dat noem jij liefde?…
Psychologieën II
poëzie
3.0 met 9 stemmen
1.835 Zo dacht ik soms, als ik mijzelf verscheen,
Of ik misschien, nog eer ik 't kon bevroên,
Mijn zijn verward had met een schone schijn; -
Zodat wat schijn was zijn werd en mijn zijn
Mij wel een vreemde schijn moest schijnen, toen
'k Mij in mijn ziel boog en haar zag - alleen.…
Zang (Amaril, had ik haar uit uw tuitje)
poëzie
3.1 met 15 stemmen
4.478 Amaril, had ik haar uit uw tuitje,
‘k Wed, ik vleugelde het goodje, het guitje,
Dat met zijn brand, met zijn boog, met zijn flitsen,
Land tegen land overeinde kan hitsen
En beroofde de listige stoker
Van zijn trots, zijn geschut en zijn koker.…
WANDELEN
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.216 paden op de lanen in van stal
gehaald intussen stevig stappend
zet ik de afstand naar mijn hand
zie om mij heen rijk geschakeerd
de zomer naderen de spreeuwen
bevestigen mijn gevoel luidkeels
mij wordt aangeraden mijn zorgen
te verpakken in een plunjezak
verzekerd dat de weg naar Tippe-
rary lang is maar mijn liefje wacht
met een boog…
Zwaluwzwerm
poëzie
2.3 met 10 stemmen
2.881 Dat mijn zwierende gedachte
Zo het al te zwaar geachte
Met het overwinnend licht,
In een wieglend evenwicht,
Sierlijk tot verzoening brachte,
Dood en duisternis bevedrend,
En tot milde boog vertedrend,
Doch ten toppunt van haar trots
Willig naar de wetten Gods
In een dalen zich vernedrend.…
vaart nog trager dan de tram
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.289 wat zocht je in de stad
jij die alles was en had
het zachte groene land
een hand boven je oog
de boog in de rivier en al
die trotse vergezichten hier
wat zoek je in de kathedralen
beelden die de tijd verschalen
uitgehakt in steen, waar moeten
al die mensen heen die bidden
met hun hoofd tegen de muur
de offers zijn hier veel te duur…