1691 resultaten.
Dichterlijke vrijheid
hartenkreet
3.3 met 17 stemmen
2.279 Het gaat niet lukken zegt ze
de verschillen zijn te groot
Het is goed zeg ik en val
onmerkbaar hard door
de bodem van bestaan
Op mijn gemak scheur ik
de foto van vals geluk, tel
één, twee, drie, vier, vijf
Het zag er veelbelovend uit
Morgen wacht een nieuwe tijd…
Weemoed en hope
poëzie
3.5 met 23 stemmen
3.185 Op de bodem van het leven,
In de diepte van het hart
Rust de Weemoed
En de Smart;
Maar de Hope rijst er neven,
In ’t geslingerd mensenhart.
Tussen weemoed, strijd en hope
Vliedt het leven snel voorbij;
Waakzaam, werkzaam
Wachten wij
Dat het Raadsel zich ontknope,
Wat ons korte leven zij.…
Winterslaap
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
1.738 Zie het licht schateren van vredigheid
tussen de jaloezieën zinken gedachten
naar de bodem van een witte winternacht.…
Geen zelfmoord
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.239 De slaperige blauwe oceaan
kan mij stiekem verleiden
om tot de bodem te gaan
en niet langer te strijden
Dromerig neem ik een besluit
om heel lief te verdrinken
ik spreek mijn vonnis uit
door langzaam te zinken
Prachtig doorzichtig koraal
verwelkomt mij aan boord
ik sta voor het mooiste portaal
dit is eigenlijk geen zelfmoord…
Cri d’un coeur
netgedicht
4.7 met 10 stemmen
766 hoe lief
een nachtegaal
passie leegschudt in huiverend glas
woorden kweekt
als rijpende vruchten
tegen een bezinnende boezem
net voor de val
in licht en donker met
een buitelend hart
schaduwen temt
langs de kamerwand
de bodem vult
met geoogste sterren :
haar dromen in een
komende dans…
Krediet
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
736 Woede snijdt messcherp
door mijn redelijkheid en
raast vanaf de bodem van
mijn ziel als kolkende lava
omhoog, langs vroegere
oevers van lijdzaamheid.
De storm van mijn woede
bij het zien van het immer
doorgaand financiële graaien
doet mijn vuisten gloeien en
vervuld mijn hele wezen met
een nooitgekende bitterheid.…
De lente ontvouwt,
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
626 de steen zeilt over het water
kringen versus kringen
gaan ze over in elkaar
de zon schittert op de golfjes
terwijl de steen langzaam afdaalt
zijn weg vindt naar de bodem
'n strak blauwe hemel waardoor
de treurwilg in knop de rust
weerspiegelt in het kabbelende water
*…
steen in het water
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
825 je raakte me
je roerde me
uitzinnig dat ik eindelijk bemind zou worden
ontving ik je liefdevol
en mijn kringen weken
hoekig en koud viel je dwars door me heen
en mijn kringen raakten uiteen
moge de zon ze verwarmen
een bries ze verkoelen
maar hoeden voor die steen
die meedogenloos tegen de bodem slaat
en nooit meer gaat…
De lente ontvouwt
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
640 de steen zeilt over het water
kringen versus kringen
gaan ze over in elkaar
de zon schittert op de golfjes
terwijl de steen langzaam afdaalt
zijn weg vindt naar de bodem
'n strak blauwe hemel waardoor
treurwilg in knop, de rust
weerspiegelt in het kabbelende water…
Een laatste kus
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.055 Ik zou, mijn hoogtevrees overwinnend,
naar de hoogste toppen kruipen,
als ik nog een keer je toe mocht fluisteren,
dat ik van je hou,
ik zou: mijn watervrees overwinnend,
naar de bodem van de zee duiken,
om te zeggen, dat ik je zo mis.
Ik zou, alles willen doen,
om je nog een keer, één keertje maar,
te zien lachen.…
Enkelspoor
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
531 een onbewolkt landschap rukt zich los
van bodem en ziel, als een naaldhak
door de eindeloze rij uren van het bos
zaterdag, zondag, of voor het gemak
oneven of verweven met alle dagen;
droge aarde berooft zich van schatten
ontdoet zich van antwoord op vragen
die reizen zonder weg terug bevatten…
Pijnretoriek
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
519 je was hier in een parallelle wereld
naast de bodem van het wolkendek
diende er je schoenen aan, waarmee
voetstappen achterlieten, ontweken
naar een onbedorven gedachte als
intens bestaan naast deze plek
een versteende voorstelling van
vluchtbaar steen, schemer, samen
in iets dat steeds meer achterblijft
bij steeds langduriger verder…
De glazen dood
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
874 breek maar
scherp je kanten
punt het glas
steek en snijd
verwond die je
lief hebt gehad
je kristal
is verweerd
spiegelt verkeerd
overmatig
gebruik sluit
lege bodems uit
wat rest is
verder verval
tot in de goot
gebroken en
verscherft sterft
ook de glazen dood…
eigen volk eerst
snelsonnet
4.3 met 17 stemmen
820 Baudet en Wilders: breinen vol met haat
hun ras- en waangedachten vuil en drek
aan bloed-en-bodem-onzin geen gebrek
het monster ‘eigen volk’ verpakt in smaad
hun woorden vol venijn verdwijnen ooit
na felle kou komt beter weer; het dooit…
woud van ijzer 2
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
634 in de bodem
sluimeren de doden
de zomer is gestopt
in het woud van ijzer
lopen flarden treinrails vast
een man staart over het water
bang voor de draak
die het denken verslindt
hij strijkt zijn haren glad
de tijd kruipt voort
in de leemte tussen graniet
en het gekwelde hart…
Diepzeedemonen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
309 Ik hoor in de verte
Destiny's Child
de keerzij van chaos
en waanzinsirenen
maar in twee hemisferen
laat de ene de ander
als Nereus' dochters
in holle vaten
tot op de bodem creperen
zij koesteren
Sympathy for the devil
zij kennen geen tijd
in de troggen van
te diepe zeedemonen…
Ode aan de zon
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
834 De eerste zonnestralen
Die mijn gezicht verwarmen
Wil ik binnenhalen
En heftig omarmen
Zij verwarmen mijn huid
Zij verwarmen mijn geest
Zij geven geen geluid
Maar zeggen mij het meest
Een nieuw begin, een nieuwe dag
Maar ook een dubbel gevoel
De zon schijnt en geeft een lach
Zonder zon is 'n dag kil en koel
Wanneer de zon er niet…
Bed
gedicht
2.5 met 146 stemmen
33.708 oprollend zich de slaap gevat met
opgetrokken knieën, het hoofd in tussentijd
gestoken door ontbrekend glas, gewikkeld
in donkere vachten, geen gedachte
die mij hier niet wiegt, in deze schemerzee
ken ik mij pas, warm gevouwen deinend
deint alles dubbel, ik lig er
bijna ongeboren bij, dobber in eigen sop tot
de dag er op volgt: 'goeiemorgen…
Taalkat
hartenkreet
3.5 met 60 stemmen
6.163 Hongerig is zij, moet woord gevoerd
haar wens is snel een bevel, geef
mij woorden veel en fel en snel
jóuw woorden géén mythe of citaat
aangehaald of verhaald, maar schrijf
geen Pools, desnoods West-Vlaams
spreek geen Maleis of Javaans
Zij krijgt van mij een dubbel diner
Vlaams gekruid met snuf van Piggelmee
liefdevol likt zij de hand die voedt…
het juk van verdriet
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
624 trek ik mijn stinkende huid uit
schraap de gaten waarin een oneindige ruimte
de kruisen bevochtigt
van doden die hun buiken aanschouwen;
glasachtig in het spreken
ik doorsnijd de woorden, geef vorm
met dezelfde beweging waarmee mijn hart
werd doorboord
en trek het ongedierte
uit de zwarte vlekken, opgezwollen tot afkeer
van dubbele…
Diagnose
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
553 Dubbele diagnose.
Met hart en ziel sta ik
verbaasd, dat zoveel
liefde dronken maakt,
trefzeker mijn gevoelens
kent. Dit ben je dan.
In elk detail.
In alles echt. Tot de
kern. Jou aan mij
gegeven.
Een diamant. In elk
facet. Zo hard en
duurzaam
levend. Tot waar ik
adem. Tot waar jij
eindigt.
Daar.…
Een flink postuur
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
834 Een rondborstige vrouw uit Medemblik
Toonde haar fraaie bijzettafel
Aan de rugwand van haar blote navel
Sinaasappelhuid met vlezig slik
Ik verschoonde haar riante kavel
Ze lag op haar ene zij
Ik was echt geweldig blij
Met een grote washand als dubbele wafel
Wat dacht je wat ze toen zei?…
Veelzijdig talent
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
464 Ik speel voortdurend dubbel spel:
viool en schaak en - welgelet -
nog simultaan ook, strijk en zet.'…
't Is maar dat je het weet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 Aso verpakt in het
Anonieme blik
Dubbele knalpijp
Immens lawaai
Tien kratten Amstel
In de kofferbak
Luidsprekers die
Dwars door glas
En blik honderden
Overbodige decibels in
De ruimte lanceren
De diepe bas die
Mij het denken
Onmogelijk maakt
Doet dat op
Een vaste dreun
Die is gemaakt, zo
Lijkt het op het oog,
Voor…
Op de versafdeling: gedicht voor Leo Vroman
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
818 Of toch een Goudse balling
Met heimwee naar de Markt
Een onuitspreekbaar leed
Zwarte humor
Hoe dan ook een eerbetoon
Aan Leo, dubbel held
Welbeschouwd een gedicht
Het kortste ooit…
Weinig mystiek
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
469 wordt
in het logisch circuit
stevig te kijk gezet
wij zijn verworden tot
automaten die zogenaamd
iets zinnigs uitbraken
geloof hoop en liefde
zijn niet te vatten omdat
zij nooit in structuren passen
godzijdank zijn er nog
dromen waarin sprookjes sagen
en legenden tot ons kunnen komen
schijnt toeval en verbazing
dwars door de dubbele…
Een vlag van zijn ban bevrijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 Vier en vijf mei kent
dubbele waarden; van de verdrietige
blijdschap die zelfs de trots van
de vlag niet spaarden.…
Hartstocht
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
829 Hartje winter, we waren op elkaar
lagen vaak dubbel enkel en alleen
over de twijfelaar die bodemloos
een latrelatie in de weg stond
was het ik of jij
of jij en ik
we hadden in een gat kunnen vallen
ons verbonden voelen met dons op dons
een warm nest vol kippenvel
maar we zijn geen rendieren
dus gaf ik jou een springveer
je kwam er…
Á la recherche
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
506 er zijn geen pasteien noch
blini's, dubbel gebakken met
te duur aangeschafte kaviaar
gefileerde tong of erger; tarbot
in een saus van witte wijn
mierikswortel en geslagen zure room
oh nee, denk niet aan chablis, port of
de zelf gebrouwen granach aangelengd
met een flinke scheut eau de vie
op tafel -naast de theepot- wacht slechts…
Oeverloos laveren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
462 ik wil langer schemeren
om het dubbele in ons
bestaan intenser te beleven
de speels vrolijke kanten
het lieflijk dansante
in het jeugdig bewegen
in schaduwen bijeengeraapt
de desolate wanhoop zonder
uitweg en het ten einde raad
wij blijven bij de grenzen weg
in oeverloos laveren maar zoeken
beide zijden op in steeds proberen
zo juichen…