953 resultaten.
wat hij altijd al wilde
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
307 Dit is wat hij altijd al wilde
niks worden, maar zijn
zich in alle ruimte wentelen
het donker tegemoet treden
met goed genoeg gemoed
de gloed van het zwart voelen
in vloeiende handbewegingen
veranderingen teweegbrengen
aan de verengde werkelijkheid.…
Sweetvoice
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
320 naar maretakken in uw
ochtendruif
Waarom, vraag ik mij af
of nee, waardóór
lag u den ganse nacht
doorwaakt te bed
had u om twee uur dan
geen thee gezet
als het genoeg was lag u
op één oor
Of droomde u slechts dat u
slapen ging
het zou, na wat u zei
mij niet bevreemden
ook ik droom soms van
paradijsontheemden
waar mijn gemoed…
Liefde
poëzie
3.3 met 27 stemmen
5.714 Het vurig hart des jonglings, haast nog kind,
Gevoelt een rijke en ongekende weelde
Wanneer hij zachtheid, liefde, schoonheid vindt,
Zoals die nooit het jong gemoed nog streelde.
Hij ziet de jonkvrouw, de met schoon bedeelde...
En die geen zege wil, zij overwint.…
Eén uit duizend...
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
2.023 Als 't grillig duinenpad,
't Wisselend gemoed,
Als " 't lieve" weer,
Stijgt naar 't hoog debat.
Als harde rotsengrond,
Waarbij geen stem noch bijl,
Helpt te veranderen,
Slechts spaanders in het rond.
Als 't water dat loopt,
Waarheen 't niet hoort,
En de gehele harmonie,
Misschien wel ongewild toch verstoord.…
Nu mocht ik liever hier vandaan
poëzie
3.9 met 25 stemmen
4.315 Maar wie zal keren 't droef gemoed,
dat schreien doet, dat schreien doet,
om eindelijk erbarmen,-
of toch de goede Herder kwam
en 't arme lam nu medenam
in zijn vertrouwlijke armen.…
De Blauwe Stad
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.109 Vol van gemoed komen we bij het eind
van de laan: Een immens groot zandgat
waar eens in het hoogveen mijn terrein
lag, naburig Meerland nu een woestijn.
Een rennende hinde verzoet slechts de pijn
die ik voel. Nostalgia houdt mijn hand vast.…
Avondlied
poëzie
3.6 met 19 stemmen
3.177 Eens is alle leed geleden,
Alle strijd ten eind gestreden,
Rust bekomt het hardste gemoed.
Navond, navond,
Vredige avond,
De avond maakt de mensen goed.
---------------------------------
uit: De noodhoorn (1916)…
Respect
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.312 Aandachtig beklim ik haar rimpels
die ontelbare jaren van wisselend gemoed
hebben fijngesneden in haar van
zon verhitte en regen gekletterd gelaat
druppels van onmetelijk respect
verlaten haar voorhoofd en strijken neer
op haar lappenschoot om te verpulveren
tot onbeholpen zweetwater
sinds ik haar ken laveert zij door de menigte
kleurrijke…
Wodan wekt me
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.129 hoog in het Walhalla
Toonbeeld van plunderaars
Een ziedende krijger
Moet naakt op het slagveld staan
Koorts en kramp bezweren
Zo zaait hij de smeulende twist
Ze bijten naar de strot
Wadend door pus en bloed
Met een bijl die zelden mist
Zijn oog is het wijze offer
Zijn lichaam bengelt aan een tak
De toekomst weegt zwaar op het gemoed…
WIE REDT JEZUS?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
421 Na alle strenge, scherpe aanduidingen
toont de zanger ander gemoed, rein en groot,
met verfijnde, bedekte zegeningen.
De laatste woorden zijn genezend brood
uit de klinkende mond, bemoedigingen
voor de Heiland: "Red Jezus uit de goot!"…
Oude mannen in korte broeken
gedicht
3.4 met 20 stemmen
12.318 Ze wandelen heel gemoedelijk voorbij,
hun seizoen is een apart seizoen.
Ze hebben geen behoefte aan een wandelstok,
ze gaan met een reserve aan kracht
begonnen in de de winters van hun jeugd.…
Oude mannen in korte broeken
gedicht
3.0 met 2 stemmen
4.426 Ze wandelen heel gemoedelijk voorbij,
hun seizoen is een apart seizoen.
Ze hebben geen behoefte aan een wandelstok,
ze gaan met een reserve aan kracht
begonnen in de winters van hun jeugd.…
seizoen-gebonden
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
985 ik voel de aarde aan mij zuigen
als mijn armen zich willen verheffen
het zou de hoop zijn die wil juichen
om niet de stilte van de winter te beseffen
maar seizoenen zijn niet te verplaatsen
net zo min als ik mijn gemoed kan kleuren
mij in een gewenste vrolijkheid te haasten
om te reiken naar vergelegen lentedeuren
o, zeker, ik heb weet…
Spooklicht
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
862 Kiezels scherpen het inzicht
ideeën werpen het eerste licht
over de schaduw van het water
waar de laatste roep van later
gemoedelijk weergalmt over
betere kringen.
Een zwerver werpt een schampere lach
in vuilnisbakken echoën
zuivere melodieën breken tanden
op de waarheid van een schamele
brok hoop.…
Eén brok liefde
hartenkreet
4.5 met 19 stemmen
2.805 binnen en
verklaart het tot haar gebied
Ze verandert de dorre bodem
in vruchtbare grond en
laat haar oevers er landen
Ik stroom mee op haar liefde
en draag haar op handen
Als één brok liefde
Ze verkent m'n innerlijke vertrekken
loopt langs gevoelige snaren
littekens en blaren
zet de ramen ver open
en laat de zon binnen
om mijn gemoed…
Eén januari 2008
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
897 in een grijze nevel gehuld
raakten handen, lippen en stemmen
elkaar in emotionele tonen
dirigeren ons hart op 't ritme
in een dichterlijk gemoed
ben ik vindingrijk aan de slag gegaan
om woorden op waarde te schatten
in een zalig ontluiken
liet het ontpoppen
in een spinnenweb van traagheid
met grote loomheid in allerlei kronkels
puur…
Bekoring
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
886 Dit natuurrijke land dat in Boeddha gelooft
waar het landelijk leven gemoedelijk oogt
en de arme bevolking gelukkiger schijnt.
Maar beseft de passant hoe dit volk wordt beroofd
dat verdrijven van boeren nog steeds wordt gedoogd
en het geld hier in zakken van leiders verdwijnt?…
mijn stad
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
761 nog fluistert van vervlogen dagen
rond de sierlijke gevels bij vlagen
zich in oeroude klanken horen laat
waar de nar en troubadour herleven
de stem van een roomse toren klinkt
die de stad in al haar pracht bezingt
zo hecht met de Zoom verweven
waar het verleden huist in elke steen
de oude muzen hier vaak ontwaken
kerk en kroeg nog gemoedelijk…
Kraakhelder
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
844 De vogels, zij vluchten
Weg van nog flinter
Dun ijs op 't water
Mensen verzuchten
En de zucht
Die zij slaken
Spreekt verlangen
Naar behaaglijk
Ooit, ja en later
Zij wetten de schaats
Een blij verheugen
Op wolkig dampende adem
Rode neuzen en oren
Blozend warme wangen
Met volle teugen
Genieten van vergezichten
Balsem voor ziel en gemoed…
OERsprong
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
938 Oergevoel bekruipt mijn gemoed, weg met alle veiligheid,
geborgenheid en modernismen, terug naar berenvel,
mammoethaar en vuistbijl, vuursteenvuur, jagersinstinct,
rauwe onontwikkelde liefde in plaggenhutten, op hunebedden
en onder dierenvellententen.…
Mijn eigen weer- pakje
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
892 Als ik vertrek neem ik mee:
een beetje van dit en
een beetje van dat
Ook als ik vertrek,
dan vergeet ik wel eens wat
Wat ik echter nooit vergeet is,
hoe ik ook vertrek
met welk gemoed dan ook
Ik neem altijd ‘t weer mee,
waarheen ik ook loop.…
'K zou 't leven hier zomaar willen bezingen
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
716 Ik hoor 't ruisen van mijn eigen bloed
hoezee, zee en mijn gemoed.
Stilte bestaat niet.
Stilte bestaat niet.
De dag is werkelijk gul overgoten onverdroten
niet schuw onverplicht zonovergoten licht.
‘k Heb al verse bramen gegeten.
geen enkel uur ’t bestaan verweten.
Ik draag een trui.…
Zachte wind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
604 waar blijft de wind
om kerktoren en klokken van mijn gemoed?
waar blijft de wind
in mijn binnenste?
de wind in de schaamte?
de wind in mijn angsten?…
Bij het raam
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
632 De tijd is oud
ik strompel door de dagen
de rug gebogen
mijn gemoed is zwaar
Ik ben
zoals dit
bijna dode jaar
en al mijn daden
worden streng gewogen
Mijn lentes waren
licht en onbezonnen
in alle zomers
was ik
lui en loom
En menig herfst vervloog
als in een lange droom
nu is de winter
aan zijn overval begonnen
Het is te kort…
Potdicht (3)
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
577 Begin van vuur dat uit mijn botten schiet;
betekenis uit mist, die ik te laat bevroed;
een stok die koud wordt in mijn vermoeid gemoed.…
Sonnet van het Hooglied
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
574 Zing mijn liefste over liefde en minnen
begeleid door harp en met vrolijke fluit
beeld in bekoorlijke dans je vreugde uit
genieten we van schone klank in zinnen
die samengevoegd in vorm en akkoord
geheel ons hart en gemoed zullen strelen
onze pijnen en verdriet zullen helen
feest voor ieder die van je warmte hoort
maar laat niet te vroeg…
GEZONKEN
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
664 Sterren verlichten het verdrukte gemoed,
dat voortdurend klinkt als gedempt hijgen,
een schuivend gekraak van brekende twijgen.
Plotseling klinkt een veelbelovend "toet!"
Het reddende schip, bij 't ochtendgloren,
schept krachtig, gehaast een eeuwig ogenblik:
geschiedenis, die ieder blijft bekoren.…
Waar?
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
678 waar ergens
in ons feilbaar denken
bevindt zich
de waarachtigheid
de onaantastbare
gepantserde kern
waar vuile dingen
niet doordringen
waar een schimpend woord
op afketst
en snijdende zinnen
afbrokkelen
waar boze blikken
smelten
druipend omkeren
naar zichzelf
waar gloeiende toorn
zijn driftig gemoed
verliest en
zo tot inkeer…
Het is
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
573 soms doen tranen
mijn gemoed zwellen
als kruisende lanen
over kwetsbaarheid vertellen
het is slingeren door een stad
vol onbegrepen bomen
en ik in het luchtledige
de grip op grijpen
in damp weg zie stromen
zo ook zal niet elk zaad
als van zelve aarden
het sterft in brakke grond
eer de zon het verwent
met haar verlichtende waarde…
bewegende aarde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
536 doen bewegen, niets is mijn vlucht nog waard
nu tentakels van vluchtig gas mij omarmen
me beklemmen tot mijn dood zich waardevol
laat omhelzen, mineurs en valkeniers hoed
u voor dit spel, het breekbare wordt
heldhaftig en streeft naar moed en marsepein
het grote geld kaatst in lades en bezwangert
de engelendragers, doch mijn gemoed…