2221 resultaten.
poëzie lezen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
566 wie poëzie leest
doet dat stiekem
want wie wil er
met een versje paraat
worden betrapt
nee dan de blinde
die leest met 10 vingers
terwijl niemand
kan zien wat...…
Zwart als poëzie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
397 de dag
is als de wolken
die boven
haar
voortjagen als golven
op hoge zee
het geschreeuw
van meeuwen
de stem van de herinnering
besloten in haar ziel
zwart als poëzie…
ROZEN EN POËZIE
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.144 rozen en poëzie
hemelse geneugten
eeuwige schoonheid
volmaakte harmonie
bezingen de liefde
onvergankelijke
in klanken en kleuren
tot tijdloze symfonie…
Dag baanbreker
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
620 Ja, mijn zinnen zette ik op jou
bleef daarbij mijn hartje trouw
nu ik niet meer hoef te schrijven
zal ik stilzwijgend verblijven
Adieu,
henk…
Verlangens
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
733 Of God wil mij voor onnodig leed
beschermen en Hij sluit alle poorten,
dan rest mij inderdaad een stilzwijgen
en een aanbidding voor Zijn alziende
wijsheid, Zijn bovenmenselijke Liefde
is in wezen groter dan elk verlangen,
wat ik kortzichtig tot obsessie verklaar.…
uit eten
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
516 Waar ik ook keek,
ik zag louter lieden die in bedrukt stilzwijgen
een wortel tot zich namen
en deze bedachtzaam weg kauwden.
Daarna bogen zij zich een weinig naar elkaar toe
en prevelden enige zuinige woorden.…
winterlicht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
478 van het volgende pad geen weet
dolende in het rond
zij heeft zich in het wit gekleed
als stilzwijgend verbond
naderend in het doffe licht
maagdelijk zelfs, nog onbetreden
gebukt onder vers gewicht
zomaar uitgegleden
wat doet eigenlijk nog zeer?…
Nu of nou
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
527 Mag ik heel even
een milliseconde
niet eens een oogwenk
een triviaal
nietszeggend
tersluiks onderhands
geen naam hebbend
stilzwijgend moment
van uw 24/7
aldoor voortmalende
tand des tijdsraderen
die immer dichter
het punt naderen
van uw laatste
ogenblik alstublieft...…
Poëzie is kinderspel
gedicht
3.9 met 22 stemmen
14.429 dan pop en bal
laat herinnerd u laten weten
dit was ik en dat was het heelal
----------------------------------------------
uit: 'de Nederlandse poëzie van de twaalfde
tot en met de eenentwintigste eeuw
in honderd en enige gedichten', 2001
en als muurgedicht in Leiden.…
Dode egels op het grind
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
646 menig dagblad
Er is geen poëzie
in de mond van een
pestend kind
Er deint geen wals
op de stroeve aarde
en het genadeloos grind
waar men de geur
van reukloze rozen
en dode egels vindt…
Gemeengoed
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
493 ,
geheel vrij, origineel uit de keel
of pen van jou, mij en alleman,
zonder dichtersleed, met passie
zonder moed en dat
mijn vriend,
dat maakt Poëzie
levendig en voor al
gemeengoed.…
De dood heeft het koud
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.039 De dood heeft het koud onder je ruime huid
hij slaat je vel begerig om zich heen
verstijfd zie ik hoe ze jou weghalen
Alleen je afdruk blijft achter in ons bed
het kussen nog warm, de dekens lauw
wacht ik wanhopig in je geur
Op het nachtkastje je mok nog halfvol
het washandje waarmee ik je mond
voor het laatst voorzichtig afveegde
Waarom…
Straatrumoer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
567 Joost Zwagerman; 1963-2015
Als één van de Maximalen* streefde hij naar meer
vitaliteit in onze poëzie
levenskracht die van de strofen mocht
druipen, zeker en immer voor eeuwig in het licht
In 't slot van jouw leven
de afronding reeds waar nabij
was jij overtuigd
steeds minder aan het wikken en het wegen
Gewaardeerde poems
in samenspel…
Lijstjes in m'n hoofd
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
528 Ik geloof niet langer
In lijstjes in mijn hoofd,
Heb al te lang aan
Hun leiband gelopen -
Bereid me liever voor
Op het lijstje om mijn hoofd
Voor als ik
Er niet meer ben,
Voor al die anderen,
Om me niet te vergeten…
Oorlog in dit hoofd
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
718 Het is oorlog in dit hoofd,
Onbekende
Ongekende
Steden zijn
Door onophoudelijk vuur
Aan gort geschoten -
Geen muur blijft overeind,
Geen steen die op
De andere blijft staan,
Lucht vol neerdwarrelend gruis -
Wat er nog aan beelden bestaat
Wordt aan het zicht onttrokken,
Tot voor mijn voeten
Plots dit veertje landt
En onverwacht…
bij de hand genomen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
517 stille liefde
de losse eindjes
in een mooi verhaal
het ademloze talmen
van onvoltooide muziek
het rusteloze zoeken
naar een vergeten dag
de schoonheid van
vergeefs wachten
een gemiste ontmoeting
op het lege perron
de schitterende scherf
van het gebroken glas
de taal die me aarzelend
bij de hand neemt
naar ongeschreven poëzie…
blijven lachen
snelsonnet
4.4 met 11 stemmen
524 wat had ik veel vertrouwen in de mens
maar links en rechts blijkt menigeen verrot
en máákt men elke toekomstdroom kapot:
ze steken zelfs de wereld in de hens
maar ik blijf lachen om hun rot gebrul
en lig door hen voortdurend in een krul…
[ Een gedicht: de punt ]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
392 Een gedicht: de punt
van de staart van een kat die --
al de hoek om is.…
De lach van Iambe
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
156 Ach - de klachten worden
in ouderwets briefverkeer
nog immer aangeleverd
de diepte zou uit de zeeën verdreven zijn
de pijn niet meer aan goden gekoppeld
wat het zijn was en het worden
en woorden die
een hedendaagse Poseidon kraken konden
een puissance van de ezels winnen
deze standaarduitrusting verbreden met ervaring
jezelf evenaren…
Sensueel
netgedicht
3.7 met 142 stemmen
46.756 Jij en ik mijden
elk zacht geluid
dat reeds
fijnere
poëzie wil bedwingen.…
Ogen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
946 Mijn woorden zijn hoog verborgen wolken
Vaak drijven ze mensen gewoonweg voorbij
Enkel degenen met dezelfde dromerige ogen
Begrijpen de poëzie in mij…
Recensie van nix
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.951 Ik kan er niet omheen: míjn poëzie
geeft minder uitslag op de schaal van Richter.…
over een teveel aan regels
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
539 in de poëzie
is bijna elke regel
er één teveel
met dit gegeven
kwam ik mezelf tegen
met een potlood
in de hand
gereed om te schrappen
wat nog overbleef
was een leeg blad…
de dichter dicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
550 de dichter dicht voor even
het hiaat in zijn gedachten
hij haat de ledigheid
dus wil hij dit verzachten
de tijd vullen met woorden
dat ligt in zijn vermogen
een vleugje poezie
heeft hem altijd bewogen…
Gouden hart
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
722 ( voor Hans Lodeizen )
Een jongeman, zo teder en fragiel, ademde
zijn korte leven de poëzie in en uit als
een eeuwigheid. Er bloeiden rode rozen uit
zijn rode mond en gele en roze, vooral roze.…
geen hoge pet op hebben
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
516 met poëzie
bouw je geen versterkte burchten,
noch ivoren torens
waarin jij je kan verschuilen
om vanuit de hoogte meewarig neer te kijken
op het gewroet of geknoei van
nietige mieren.
wel zorgt poëzie voor kleine stapstenen
naar anders en beter,
waar minder dan meer wordt
voor de onverzadigbare proevers.…
Robot Poëzie
gedicht
3.6 met 11 stemmen
3.651 Poëzie, wrede machine
Stem zonder stem, boom
Zonder schaduw: gigantische
Tor, schorpioen poëzie
Gepantserde robot van taal—
Leer ons met schavende woorden
Het woekerend vlees van de botten schillen
Leer ons met nijpende woorden
De vingers van ’t blatend gevoel afknellen
Leer ons met strakke suizende woorden
De stemmige zielsbarrière doorbreken…
De Galm
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
61 In de schuilhut, een merkwaardige
constellatie van voorwerpen
opvattingen en stilzwijgen
geen rangorde in de dingen
geen voorkeur voor het loodrechte
Athena, met haar uil op de richel
aanschouwt de potsierlijke ernst
van al wat zich laat rangschikken
de curieuze behoefte aan orde
in een weerbarstig bestaan
een weinig scheefstand…
Muzische mist
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
661 fluisterde zonder geluid
maar met zachte strelingen
expressie in mijn zuchten
nee, ik had nooit honger
mijn enige trek werd gevoed
door de zinnen van een
vrijgevige Griekse schone
die mijn lakens deelde
en daarna vernevelde
om de volgende nacht
weer verfrissend trouw
mijn inkt te verversen
tot het ontsluierde moment
dat ze stilzwijgend…
Nachtlief vermist
netgedicht
3.6 met 31 stemmen
1.089 ze fluisterde gevoileerd
met zachte strelingen
expressie in mijn zuchten
nee, ik had nooit honger
mijn enige trek werd gevoed
door de zinnen van een
vrijgevige muzische schone
die mijn lakens deelde
en daarna vernevelde
om de volgende nacht
weer verfrissend trouw
mijn inkt te verversen
tot het ontnuchterende moment
dat ze stilzwijgend…