653 resultaten.
ABELEN
poëzie
4.4 met 8 stemmen
3.374 Gij, die 't zwaar geweld der winden,
kreunende, op uw kruinen droegt;
die zo lang de boosgezinde
wintervijand wedersloegt?
't Edel hoofd intweengespleten,
knoken in de grond geboord,
wie heeft 't al u afgebeten,
dat uw schoonheid toebehoort?…
jenners contra likkers
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
878 waar ze in ‘n mum verstieren
wat penners in jaren versieren
voor burgers die leden en beden
om waarheid in woordspinsel
gelaarsde kat en roodkapje
blauwbaard in bessenpapje
mossen bossen veilig bezinksel
echter bij morgenstond achter duin
jankte ’n jenner van z'n à propos
schrijft nu sans répos aan ’n épos
gelievende likkers aaien z’n kruin…
Alleen en niet alleen
hartenkreet
4.0 met 15 stemmen
2.023 In dat grote bos alleen
Wandelend langs stille paden
Een ijle stilte om je heen
Je in niemandsland wanen
Kijk een vogel in een boom
Die je op je tocht vergezelt
Het lijkt haast een droom
Je lijkt wel uitgeteld
Zachtjes de wind horen ruisen
Door die hoge kruinen heen
Je eigen gedachten doorkruisen
Alleen en je voelt je niet alleen
Honderd…
't Geuzenvendel op de Thuismars
poëzie
3.6 met 34 stemmen
5.453 '
En 't vendel trok voort; aan de kim, als een wacht,
Verhieven Hollands duinen
In 't avondrood hun kruinen.…
Een stukje wereld…
poëzie
3.5 met 10 stemmen
2.523 Waardoor een sidd’ring vaart van vochte wind,
Een klompje bomen, wier zwaar-tintig loof
Met forse donk’ring uitstaat tegen ’t licht
Van de avondlucht, mat-blauw met zweem van groen;
Een eindje hei als smeltend violet
In zachte hulling van omwaad’mend paars,
Een heuveltje, op welks gele kop van zand
Wat schaarse zwarte struiken en een stam,
Van kruin…
DE LINDEN DER ABDIJ VAN TONGERLO
poëzie
3.8 met 5 stemmen
2.853 Maar ziet gij daar niet plots hun brede kruinen nijgen
en breiden zij niet zacht hun takken zegenend uit,
waar heimlijk gefluister schijnt door heen te zijgen?
't Is dat daar zinnend treedt - wat of dat weer beduidt?…
O nacht
poëzie
2.7 met 17 stemmen
2.573 Ondertussen lijs en zacht
door de kruinen van de bomen
lichte windjes ruisen komen
in het stille van de nacht.
Al met eens geeft alles acht,
alles zwijgt en Godwaarts klemmen
door de stilte wondre stemmen,
’t lied des zangers van de nacht.…
Tredmolen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
453 Het lichaam vergrijst
in de kern van de beuk
verwordt tot bladeren,
roodgeel of verdord,
verdunt de kruin,een
naderend afscheid voor
een definitieve breuk.
In het snijpunt waar
mensen van zichzelf
vervreemden, kreunt de beuk
in ziel van het geaarde kind
ademt het lichaam de
spreuk der ontheemden,
onafhankelijk bemind.…
Hoe een kind het verschil tussen dikke dingen en dunne dingen leert kennen: Drieluik van de schaarste, luik 1
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
610 Twintig bij tig meter vierkante orde
Achter een hek onder statige kruin,
eenzaam staat daar een narcis te worden,
roept: ‘hé meisjelief, ik ben jouw fortuin!’
Het hek staat te schreeuwen: ‘Je mag hier niet kommen’.
Ze wipt op haar tenen, haar hoofd houdt ze schuin
Dan reikt ze voorover en plukt er die blomme…
VAN DE NATUUR
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.628 De bomen worden zienlijk kaal, alleen
De kruinen van de sparren staan nog vol
Van waaiers; fijn gestoken vorkjes aan
Een tak, pluimieren zij omlaag, of kruiven
Naar de lucht, als pajongs aan een steel.…
Wie 't Christendom verdrukt
poëzie
5.0 met 2 stemmen
3.669 Zijn loof hange al eens slap; de kruin blijft opwaarts gaan.
De wortel breidt zich uit; de groei duurt onbezweken.
Ik sta op dit geloof gegrond.
Ik weet, wie Jezus is. Die nooit beloften schond,
Zal ook zijn doel niet missen.…
Mijn stad, jouw stad?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
567 De stad heeft zich weer gemeld
de balkondeur geopend, straatgejoel
zwelt aan door jengelende logistiek,
scherp gedrein van tramrails snelt
door de sirene geest van ijle lucht
de linden werpen met een
hoofse neiging in hun kale
kruinen elkaar de zwarte
jassen van de kraaien toe
boven de daken in een
verbale dramatiek schildert
een…
De Retiese Lént
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
619 Onder zijn kruin
werden dure eden gezworen
en huwelijken gesloten.
Recht werd gesproken
onder de blote hemel,
bij klimmende zonne.
Door ’t volk besluiten genomen
en ijverig handel gedreven.…
Een vogel in de hand
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
562 scheerden ze
langs je kruin
of scheiding in je haar
Een valk, sperwer,
uil en arend
streken neer
op de uitgestoken hand
van 'n valkenier gedragen
om beurten
met dode kuikentjes
beloond
als ze
-na hun vlucht-
op z'n handschoen
ons werden getoond.…
zijn naakte schedel
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
618 Moest hij nu zijn borstkas leegplukken
en dat haar boven op zijn kruin laten planten?
Hij had schrik dat hij de midlifecrises
niet had zien aankomen en dan stond
hij daar mooi te blinken met een groot
bloot hoofd.…
Man van steen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
615 Er zit altijd een man van steen in tuin
met soms een kat op zijn kruin
een zwarte, rode of heel harige
die ook zijn staart
drapeert om zijn hals
als ware 't mans baard.…
Het zachte ritme
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
369 Onder het gefilterde
zonlicht van luie middag en luisterende
kruinen, neemt mijn huid warmte op, het lichte gewicht
van dagen, en het hart ademt mee met de trage pulsen van de natuur.
En toch.…
Wanneer mijn ziel winterslaapt
netgedicht
2.4 met 19 stemmen
641 Buigende takken
sappen trekken zich langzaam
stil groeit nieuw leven
Mijn kruin gesloten voor
de wereld, sappen trekken zich traag
terug langs kale takken, geen blad dat nog ruist in
de kou, geen splinter die buigt onder de stille druk van de winter.…
Stadsboom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
4 Onder de kruin ontstaat
een zachte omslag, waar schaduw en
zon zich vloeiend vermengen. Een plek die niets vraagt,
maar alles ontvangt, waar zelfs de lucht een andere helderheid draagt.
Hoog in de groene koepel
krijgt de stilte een stem, een zachte rust
onder het bladerdak.…
Avondgoud
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
8 Merel weeft zijn laatste
toon door de kruinen, de wind streelt
zachtjes langs het ruisende riet, elke glinstering op
het water ademt traag, als een stil gebaar dat niets van ons vraagt.…
Droom van een boom
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.034 Tegen een achtergrond van vermalen puin
lig ik hier al maanden met pijn in mijn kruin.
Men haalde mij neer, voor mij geen hoop,
ik moest het veld ruimen voor sloop.
Mijn vrienden aan de overkant
zijn al lang vermalen,
ik lig hier nog bibberend op mijn zij
verschrikkelijk te balen.…
Voorjaar
poëzie
3.8 met 8 stemmen
2.676 In wildernissen en plantsoenen
Begint het lentelijk geluid
Van nestelen, en de blazoenen
Van alle bomen hangen uit.
’t Is groen met geluwe schakering
In kruinen en vlak langs de grond.
En in de tuin en langs de wering
Pronkt perk en gras met bloemen bont.
De mensen zijn weer jong geworden.…
De donkere verroeste blaren...
poëzie
3.1 met 12 stemmen
4.413 De bomen worden zienlijk kaal, alleen
De kruinen van de sparren staan nog vol
Van waaiers; fijn gestoken vorkjes aan
Een tak, pluimieren zij omlaag, of kruiven
Naar de lucht, als pajongs aan een steel.…
Afrikaantjes
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
783 Een groep Afrikaantjes versiert deze tuin
waar felle wind speelt met heldere toppen
van sneeuw die dichtbij lijkt op scherpsteile koppen
die ik nu kan zien met hun wittige kruin.…
granaatappel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
970 mijn arm graait in een hoge struik
kalend in de lome droogte
doorheen de doornige vlechten zie ik de kruik
steil en stil op jouw kruin, een roerloze hoogte
mijn voeten zinken in een heuvel van mat lover
ik raap één blad, ovaal en toegespitst, met een gave rand
bloesem aan de scheuttop, jouw parfum waait over
jij kwam hier op een rafelig…
GETIJLOZE MAANDEN
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
734 Door de pijnbomen
waait zachte wind vol reislust,
trekt suizend verder,
komt dan weer, blijft steeds dwalen
in die wiegende kruinen.…
Klein erfenis,
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
584 Ik heb voor mijn beminden het
laatste en het mooiste bewaard,de
geur van regenbloesems uit de linden,
of uit de krakende kruinen van een
populier, boven de onverstoorbare
stemmen uit de vlier, ontstaan uit
de hachelijke momenten van twijfel,
het verraad gelost door spits-
vondigheid, door lief en leed in
onderscheid, het evenwicht…
o Perenboom belaên
poëzie
4.5 met 2 stemmen
3.695 De zomer ging voorbij,
en dan bekroondet gij
uw edel hoofd met bruine,
zoetvleesde peren, van
daar schier mijn hand aan kan
tot in uw hoogste kruine.
Nu staat gij daar en treurt,
ontkinderd en ontkleurd,
en schijnt alom te vragen:
zal niemand, die mij zag
in mijne schone dag,
me een meêlijend herte dragen?…
Voorjaar
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.171 In wildernissen en plantsoenen
Begint het lentelijk geluid
Van nestelen, en de blazoenen
Van alle bomen hangen uit.
’t Is groen met geluwe schakering
In kruinen en vlak langs de grond.
En in de tuin en langs de wering
Pronkt perk en gras met bloemen bont.
De mensen zijn weer jong geworden.…
Riek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
649 Als een vogel op mijn kruin,
een duin aan zee zo'n mooie plek,
een gitaar met zacht trillende snaren
maar alles behalve verspilde jaren.
Als zon en wolken en maan is zij gebleven
als dagelijks deel van ook mijn leven.
Ik hoef geen kwaadaardige zaken te vangen
mag mijn kamers met haar liefde behangen.…