1819 resultaten.
Zoektocht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
654 naakt is het toezien
in het tranendal van de steengroeve
waar van verre iets wuift
de rand te hoog de plek te diep
er is geen stem zodat spreken zwijgt
er bestaat geen gids voor oude planten
van afgesplitste loten met spruiten
grind van de groeve is teveel in beweging
zodat belopen te vroeg zou volgen…
treffen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
646 de regen valt met mokerslagen
de regen valt en doet dat nu al dagen
en treft een boom naakt een bank een straat
en een jongen zijn begrip van goed en kwaad
en treft een meisje radeloos en snipverkouden
van wie geen wezen ooit echt heeft gehouden ..
de regen valt met mokerslagen
de regen valt en doet dat nu al dagen –…
kruisweg
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
487 .'
ik heb een steen geraapt
en teruggelegd
gezegd wat enkel woorden doen
een oud blazoen geraakt
en naakt mijn speerpunten berecht
maar meer nog
huiver ik, in stil respect
uit mijn hart lekt bloed, ze
druppelt slag voor slag
langs leven
en de lijdensweg van
alledag…
Welzijnswerkster.
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
593 veelheid van woorden
verwarden mijn oren
maar mijn zwervende zijn
hoorde hoe je lippen bewogen
in de taal van universele liefde
handen van strelende zinnen
over mijn naakte lichaam
ik proefde het genot van tedere
tintelingen uit liefde geboren
ik wacht op de plek in het nu
en weet dat alles roept om meer
maar alleen jij moet luisteren…
In de hemelse lucht (ether)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 door jouw ogen
kan ik je raken,
aanraken en mogen of
mijn blik kan dit ook verzaken,
wegkijken van je ziel
doch niets gaat boven
het gewicht van de diepte
als ik echt naar binnenkijk
het doet al het andere doven,
maakt het onstoffelijke zo rijk
het kleedt je naakte lijf
en maakt de zucht gering
als ik meedrijf in wederkerigheid;
en…
Een zucht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
759 Ooit hoop ik dat een
Eva voor mij naakt,
Venus uit een zucht
van zilte golven
Parelend in
Botticelli's baren
Mijn hart verterend,
God mag mij bewaren,
Mijn ziel verblind
verloren en bedolven
Als zij de slangelust
in mij ontwaakt
Vrouwe Fortuna
engel-wraakgodin,
Berooft zij mij,
een Adam, van mijn zin…
Diogenes!
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
591 Om naakt te zijn
keer ik terug
naar het gras
naar de grond
om alleen te zijn
met de aarde
Hier sta ik dan
slechts in water en lucht
in de ijskoude wind
in de hitte van de zon
in een zandstorm
en in de striemende regen
Waar vind ik een mens?…
Nu nog
netgedicht
4.2 met 26 stemmen
143 Een naakt veld.
Mijn woorden als wapens afgedaan.
Straks komt zij!
Onbedekt, een groot, haast oranje licht.
Tot die tijd blijf ik hier.
En weet hoe stil de wind kan waaien.…
Lofzang op het Leven III - Niet langer van de Oude Wereld
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
623 Het geestbedwelmend zoet parfum,
verstrooide onze naakte huid.
Daarginds in 't hart van Wasias boom-
gaard, werden wij mystieke minnaars.
"Liefste, weet je wel dat dieper
in de eeuwenoude meersen,
nimf en sater zonder schroom en
mateloos wild in trance dansen?
Naakt beminnen zij elkaar; de
tijdstroom voedt en schenkt extase.…
Kluwen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
526 Hier hangt iedereen er naakt bij
niemand schuil, om samen man vrouw kind
zuiver zuil te zijn.…
ONTHULLING
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
573 Omhullend bed in de morgen,
overbodigheid ’s middags,
bescherming past tijdelijk:
koesterend naakt is de nacht.
Warrig haar in vroege wind,
vingers kammen ogen vrij,
een gezicht komt naderbij:
gevoel doortast oppervlakte.
Wat geweest is even ervaren,
nieuw dat komt en achterlaat,
koesterend naakt des nachts.
Toch een jas in de morgen.…
Bedgeheimen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
930 Naakt en breekbaar ben ik nu
met kleine vreugdes
en grote verdrietjes.
Zo onzichtbaar, niet doorzichtig
als de dag me maakt
zo ruw en onontgonnen ben ik nu.
Heel opvallend,
maar onbekend
voor jou…
buitenliefde
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
863 in het prille lentegroen
en felle gele velden
lagen jij en ik
als naakten voor de schilder
poserend voor elkaar
onder de blauwe hemel
met wolken, als maar wilder
verzopen in het geel en groen
tijdloos ons verlangen
kroop de tijd door ons bestaan
totdat de lucht
nu rood behangen
ons weer naar huis deed gaan…
Kleinbehuisden 1 januari
netgedicht
3.2 met 19 stemmen
1.298 Zo vieren wij het nieuwe jaar
met een ren en duik naar elkaar
van het frigo toilet naar bed
naakt klappertandend van de kou
maar dat is slechts een moment
dan sluit het dons zich over ons
ontdekken we een lichaamslijn
die onze beide lijven
huiver strelend snijdt
voeden we ons met de illusie
van een even eeuwig zijn…
Dag nachtvlinder
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
778 haar kleur is overleden
nog voor ze ontluiken kon
gebrek aan rust dreef haar
steeds verder van het colofon
ze fladderde tot diep in de nacht
waar stilte haar gevoel versterkte
daar straalde ze vol levenslust
zonder dat iemand het merkte
haar letters verschenen niet meer
overdag was ze slechts een naakte
nachtvlinder die tussen de toetsen…
Blootleggen
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
770 stap naast vertrapte paden
met voeten in zompige aarde
proef naakt het malse gras
snuif de geur van ziltzoete liefde
in een zwoel ontsluierde nacht
raap kiezelstenen zuiver wit
gepolijst door bruisend water
laat ze glijden door je hand
en voel de stroom van eigen zijn…
Lèthè
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
893 waar bomen bossen, koud en naakt
met gestorven voeten in geplooide aarde
daar vraak ik, oh maanloos woud
vertel mij van het pad naar vergetelheid
voorbij de deemster wil ik drinken
uit de woordenstroom waar
flarden kleven aan verschoven rotsen
in opengevouwen handen
ontrolt zich een zee
die mijn ogen niet kunnen dragen…
langs de Leie
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
616 Ik kan niet bij haar geraken
overal is de rivier te breed
zijn de meanders uitgesleten
gelijk mijn handen in haar
het blad sterft op de oever
geur van humus dringt door
tot een verlegen donkerte
in mijn hart, pindraad streelt
de koebeesten, aait mijn vel
het water ruist, speelt met
de naakte vissen, zilvert dan
stillekes de gouden zon…
Houd mij vast
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
665 in het naakte van jouw gezicht
tekenen schaduwen licht
uit verschillende hoeken
de spiegel weerkaatst
als een kleine heldere boogstraal
die me achtervolgt
kijk er dwars doorheen
houd mij vast, sluit me niet buiten
maar laat me binnen
in momenten van tijd
ontroert, verblijdt het je hart
wanneer je dreigt te vallen…
Ik geef je te eten
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
943 ik geef je te eten
toch blijf je vol honger
te drinken
maar dorstig zoek je
aldoor
in diepe putten
als de ziel
en het lijf
naakt zijn geschuurd
doet iedere
bevruchting zeer
het spiegelt
de liefde als
onhaalbaar
maar is ook vaak
vertekend door
verwachting
alleen zijn
wil zeggen:
ik ben
de brug naar buiten
kent dan…
Dag in dag uit
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
634 op stapels van rozerood
vallen droombeelden aan
tussen de borsten van gelijkheid
in een naakt vers
vrij verbonden
naar het poëtische accent
van klankwegen
die samenkomen in één lijn
van klank en woord
dag in dag uit
maar meestal
verdroom ik mijn dromen
in wolkjes condens
op zijn zachtst gezegd, divers
boven de winden uit…
De dansvloer van de dood
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
537 Ik wil geen nieuwe dans
want gisteren lijkt nog gesloten
het stropdassenuur stapte op maat
langs me heen, scheurde het bladmuziek
moedwillig en strooide
met overtollige wijsheden
doelbewust was het ranke naakt
aan mijn zij geschoven
ze dicteerde - moge God weten
wie ze was – uit een boek zonder kaft
de titel kon ik wel raden
[…
Symmetrie,
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
1.317 Door de zon geraakt
geschminkt door licht,
die zij bij toerbeurt spon,
lacht zij op wat ik spreid,
wij zijn van gelijke bron,
het mozaïek in het tapijt,
een musicerend paar,
spiegelend beeld, het naakt,
tot in elk speels detail
aangemaakt, uit de schoot
der rijken, steelt mijn
blikken om te kijken.
----------------
Pentekening van…
Verdieping
hartenkreet
4.6 met 32 stemmen
1.752 Waarom wachten met geprevel
tot het sloffe sterfbed naakt
wij zijn priesters in de nevel
die betekenis bewaakt
klanken aan de oppervlakte
van ons tijdelijk bestaan
zeggen wie zichzelf verlakte
eer hij murmelend moest gaan
geef mij reden voor verdieping
van de woorden uit mijn mond
ik wil varen als een Viking
door de groeve in mijn grond…
Bewoond linnen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
522 Bewoond linnen
Maagdelijk gespannen
zonder veeg of streep
een naakt begin
het gevoel geopend
start van ontdekking
Een andere wereld
wordt ontplooid
de hand geleid
een palet van vuur,
passie en ritmische lyriek.…
blauwe wimpels
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
430 alle engelen die ik vraag verlengen stil hun vleugels…
zijn kleine kwetsbaarheid raakt
in hart en nieren
en hij laat me
blij het leven vieren
ver voorbij het kille naakt
van herfst
met wintertenen
alle kou is snel verdwenen als zijn
zachte wolkjesgeur
mijn lach
voor altijd zonnig maakt
nog voor ze is verschenen…
arbre érotique
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.024 van de oude plataan
is alle schors ontdaan
een naakt ondersteboven
en juist daarom misschien
wel zo erotisch...
de vrouwelijke rondingen
zo dikwijls teder betast
door mannenhanden schonken
het hout de intense warmte
die zo onontbeerlijk is
voor wat het is geworden
ik schiet nog snel even een foto
voor dagen van groot verlangen…
bevrijdingsdag
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
649 nee
schrijf me niet over vaderdag
of hoe zacht zijn stappen klonken
gestreeld
en tot tranen getast
in de nacht
ik ben al gevallen, de dagen ongedeeld
neergelegd op het kindergebed
en de donkere plekken aan het einde
van mijn jeugd
nee, schrijf me niet over vaderdag
het binnendringen, naakt in kleding
kom, laten we gaan, lachen en leven…
Vlinders van de nacht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
743 hul mij vaak
in zwart omdat
het rode hart de
vlinders aantrekt
van de nacht
zij fladderen
hun kleur maar
spoken donkeren
mijn gedachten met
hun verrottingsgeur
zij breken af
wat in realiteit
nooit is gestorven
monsteren grotesk
wat er ooit is gezegd
ik mantel
mij niet meer
naakt straalt
het rode hart voor
jou in dag en nacht…
Witvlokkig
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
620 er dwarrelt sneeuw
op winterschone bomen
naakt wacht de vroege lente
onder een vernuftig sprei
innig pluizig omarmt
het wit het onbeschutte
een gloed van liefde twinkelt
koddig op vogelveertjes
rondborstige klanken
treffen de stilte
hoop wikkelt zich om
uitlopende twijgen
smetteloos
alles zo wonderbaar
nu niets dan…