Alle inzendingen over oceaan

732 resultaten.

Sorteren op:

De laatste noot

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 533
Haar ogen, smaragdgroen met een vleugje oceaan, glinsteren met de mysterie van onontdekte wateren. Haar stem stijgt, warm en vrij, terwijl we dansen, begeleid door het maanlicht. Haar woorden blijven in de lucht hangen, zoals de zoetigheid van kamperfoelie. Als ze lacht, is het alsof zonlicht door de wolken breekt.…
Carmen14 augustus 2024Lees meer >

Een massaal astrale schreeuw

netgedicht
3.4 met 39 stemmen aantal keer bekeken 277
jij stond erbij als oceaan van stilte terwijl de mooiste koralen hun nieuwe kleuren zongen in een totaal onverwachte revival van groei en vernieuwende bloei uit jouw warme creatie jij met de goddelijke lach en bron van creatie die ook nog de snelheid van de corona besmetting bijna evenaarde en ook met de ernstigste uitwassen…

Dolly

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 970
Een boom , om het even eik of weke waaiboom voeten in de grond , kil verdronken of dor gestraald woekeren , onbewust kleven aan rotting en einde niets te doen dan staan en ondergaan De oceaan , willoos onder het gescheur van warm en koud verlangen naar de maan en sterven op het strand kieuw en vin , tentakel en schub , koraal en wier fluim…
kris Aka16 oktober 2003Lees meer >

Op Amstelredam

poëzie
3.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 5.101
Wat volcken zietse niet beschijnen van de maan; Zy die zelf wetten stelt den ganschen Oceaan? Zy breit haar vleugels uit, door aanwas veler zielen, En sleept de weerelt in, met overlade kielen. Welvaren blijft haar erf, soo lang de Priesterschap Den Raed niet overheert, en blindhockt met de kap.…

Pablo Neruda

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.348
Evita’s tranen uitgestrekt gerekt slingert je land je lief langs de rand van een continent zo zwanger van tragiek in die smeltkroes van smeulende strijd stromen je woorden als linkse lava strooien in wonden van de kolkende massa de kiemen van Hoop de kracht van Geloof met die oer-natuurkracht maar dan lipzacht - zoals de Stille Oceaan…

De andere kant van de stilte

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 867
zonder woorden in sereniteit met zichzelf Kijkend naar de regen die voor het venster langs valt in het licht van de eenzame straatlantaarn tijdens het vallen van de avond Beelden van herinneringen vervagen langzaam in de tijd slechts het verlangen naar de liefde doet hem leven Aan de andere kant van de waterlijn waar de oceaan…
I, Lucifer29 november 2005Lees meer >

Nieuwjaar, Nouvel An

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 704
'Là où les rochers s'allongent vers l'Océan nous nous reposons dans une vallée verte qui nous a reçu sans réserve, accueillant comme la vie devrait être pour nous tous en nous donnant un Beau Regard sur tout que nous gardons dans le plus-que-parfait' Daar waar de rotsen zich uitstrekken naar de Oceaan rusten wij uit in een groene vallei…

- De grote blauwe wereld -

netgedicht
4.6 met 43 stemmen aantal keer bekeken 855
Grote diepblauwe oceaan, zoekt hij het buiten zichzelf in de grote wijde wereld, stopt hij gewoon met bestaan terwijl hij de richting verloren natuurblauwe zwervende vinvis, vergeet in een stranding en stervend laat vergaan.…

Kalme zee

netgedicht
3.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.857
Ieder tij bracht wrakhout mee uit onze oceaan. Toch ging de dreiging, leek het, ons voorbij toen wij voor anker lagen op de ree. We deelden in de haven nog een kade maar dan is elk een eigen koers gaan varen alsof de trossen nooit verstrengeld waren.…

- Hoeveel dagen -

hartenkreet
3.9 met 29 stemmen aantal keer bekeken 766
Waar zijn de kleine vissen, uitgestrooid in de oceaan, zoals de traditie vraagt.... verraden tezelfdertijd zo aantrekkelijk, een uitbeelding van de kosmos in het water en de vloed, een pleidooi om poëzie ..een vloed van golven, die de dagen eenzaam telt en in eigen kleur terechtkomt.…

ZOEMEN

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 793
Zwemmen kan ik in een oceaan van kennis. Maar nu hoor ik een hommel zoemen: hij komt de kamer in. Ik drijf hem naar het open raam. Ik benijd hem. Ik wil wel met hem mee. Een hommel is toch ook te zwaar om te vliegen, maar hij kan het, hij kent een trucje dat ik niet beheers. Ik computer weer en ik ben, maar wat en wie?…

Onderdompeling

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 577
Ik blijf een doofstomme nautilus in de diepste oceaan, waar het zinloos gemier over kunst niet doordringt. Waar ik rustig kan rentenieren of dansen als een wilde, zoals vroeger in muffe, tijdloze discotheken tot de ochtendwind mijn zweet wegdampte en ik nieuwe hasj de dag inblies. Nooit getergd door een onsmakelijke woordenbrij.…
Joanan Rutgers30 september 2010Lees meer >

Weerspiegeling?

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 494
het venijn van besluiteloosheid, zijn angel als medicijn en verbonden aan zwart satijn, het zal mijn onwetendheid verklaren, het lot ijlt na in een vergeten maan tot op het bot versleten in werelds vijver wat niet meer is dan een visioen en in het rouge van de avond blijft hangen, gejonast in de golven van een verleidelijke oceaan…
Pama3 april 2014Lees meer >

als jij van mij

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 620
donkert luister jij mij tot rust dek jij sterren stralend mij kussend toe in tijden dat de hemel zonnestraalt bruis jij mijn bron gelijk een regenboog de wereld zacht omarmt als ik jou zie jouw glimlach en jouw ogen zie ik de liefde glinsteren die ons verbond zegelt denk ik ook van jou houd ik diep en eindeloos als de oceaan…

De juiste twist?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 385
Extase met een juiste accent en twist, koestering uit een vroegste levensbron, druppels ochtenddauw op een mild tapijt geweven uit het diepste blauw van beider oceaan, herkent zich in een golvend ritueel, monotoon zacht als fluweel, dan opwindend, of ik nooit anders heb gekend, Of krijgt intimiteit als artefact steeds weer een andere…
Pama11 juli 2019Lees meer >

Reconstructie van liefde

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 561
Niet blijven in mijn oceaan. Het moet nu, ik voel het. Hier word ik uitgedreven. Ik voel dat ik sterven moet. Een gevangen vis ben ik die op het droge ligt. Ik voel een doorgesneden pijn. Het moet weer, ik voel het. De bijtende lucht. Het licht. Ik hoor het rauwe schreeuwen. Er is iemand die me draagt.…

Onsterfelijk?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 484
Mijn lemen voeten in de levens oceaan, een ode aan vergeten goden en op de longen van de wind en aan perkamenten wijzen in de as van vliegend vuur , schimmen die elkaar in geblinddoekte spiegels omarmen de aarde kiert door de magma van haar vruchtbaarheid brengt spijzen op de plank en ook van niet ontdekte plagen de oude magiër tekent de…
Pama26 april 2020Lees meer >

BINNENKNAL

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 403
In een kleine onderzeeboot vol gereedschappen van het nieuwe vernuft waagden vijf mannen zich ver onder de golven van d' Atlantische Oceaan zij verlangden steeds meer te ontdekken bij het wrak van de vergane Titanic de speurlustigen lieten zich niet meer zien men zocht daadkrachtig waar het eens aller trotste zeeschip naar de bodem…

fukushima

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 752
toen ik laatst wilde bellen kreeg ik maar geen verbinding en moest het daarom uitstellen een vervelende bevinding mijn vriend vroeg toen: wat scheelt eraan? je hebt hem net gekocht is er soms iets mee misgegaan op onze wandeltocht? hij zei: laat mij er eens naar kijken het kan toch niet veel zijn zo'n ding kan niet opeens bezwijken die…

Vasco Nuñez de Balboa

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 560
Panama Staande op een hoge rotspiek Uitziend op het zilte zeevlak In de eindeloze verte Verder nog dan ogen reiken Verder dan Columbus ooit Was hij d'eerste Europeaan Die de gladde vlakte zag, Eerder nog dan Magellaan En het vreedzaam zilte zeevlak Als nieuw territorium claimde Voor Rey Ferdinand de Tweede Zuidzee, Stille Oceaan…

sirene

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.216
De lege klas: een wijde oceaan; het blauw linoleum gaat zachtjes stromen en komt zijn branding aan je tafel slaan. Iriniserend zonlicht door je haren. Kleuren, gewimperd op je smalle hand. Ik voel: ik moet dit leeg lokaal dóórvaren en schipbreuk lijden aan jouw waterkant.…

Jou gaf en ernst en scherts mijn amphitheater

poëzie
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.561
Eerst 't passiespel: uit doop in de oceaan Zag je mijn zonneheros zeg'nend gaan, Een heerser over lucht en land en water; Dan voor wat zilv'ren sterren deed zijn hater Hem op bebloede bergen ondergaan; En wit van smart en eerbied stond de maan; En 't donderorgel speelde Stabat Mater.…

maagdenmirakels I

netgedicht
3.0 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.918
Catullus)) In de voorstadszones, in hun pendelnest, Ging ik mijn zaad van delicaat verlangen planten, Mijn razend blinde suggestie van poëtisch leven, Een lege schel van iets uit zee en zout Vandaag ben je er niet, je ontbreekt, Ik zoek naar je toevallig gezicht terwijl nacht valt, Sterren tussen een wildernis van sterren en een zwarte oceaan…

afgedankt

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 642
schreeuwend zweven meeuwen rond zijn troosteloos verlaten dek de oude driemastschoener weerloos, openluchtig opgelegd dansend op onberekenbare golven een stip op de oceaan koerste het begeerde waren duizend mijlen aan één stuk met dank aan heldere sterren langs Kaap de Goede Hoop over de delende evenaar en door Straat Magellaen..…
stater18 juni 2008Lees meer >

eerste reis

netgedicht
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.135
vierkant getuigde mast varen uit de haven van de Zilvervloot een landtong nabij de zuilen van Hercules hij vervalst tijdstip en afstand in het logboek om de matrozen niet van hun moed te beroven op zijn hoed plant hij een pluim, kruipt uit zijn huid waant zich op het grote oosterse schiereiland maar strandt op een nietige vlek in de oceaan…
wim veen17 oktober 2006Lees meer >

Zet stil die klokken

gedicht
3.3 met 74 stemmen aantal keer bekeken 50.739
Giet leeg die oceaan en kap het woud: niets deugt meer, nu hij niet meer van mij houdt. Vertaling door Willem Wilmink ------------------------------------------------------- uit: 'Vertel me de waarheid over liefde', 1995.…

Zeester

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 588
Tijdloze roeier in een oceaan van eenzaamheid, walvis in Hollandse slootjes van bekrompenheid, goede reus in een kwaadaardig poppenspel.…
Joanan Rutgers10 september 2009Lees meer >

Na de storm

gedicht
3.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 12.670
Een najaarsstorm ver op de oceaan, met hoog water en wind, heeft de kust ondermijnd, huizen verdronken. Wij liepen naar het strand van de binnenbaai, dat geen geweld kan doorstaan. Zand over het pad, ruwe sporen van water waar zee door de duinen brak, planten afgerukt en nog bloeiende, slap op het strand.…

Resurrectie,

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 613
Mijn troubadour, mijn heraut, de zon, geestdriftig krijger voor de deugd en louter vreugd voor velen, zuiver als het pas gedorste graan, jeugdigheid uit de eenvoud van het hart, een verlosser en de boodschapper tegelijk van de oogsten zover men ziet, verlossend maaier in een wervelende show van stralen, in een oceaan van hoop, de ogen…
pama17 oktober 2010Lees meer >

welkom

netgedicht
3.7 met 24 stemmen aantal keer bekeken 679
ik kom slechts om te gaan, mag even op de drempel zitten, leven in iedere taal, misschien één tel een glimp of een glinster van die ene oceaan die ik niet in de werkelijkheid kan thuisbrengen maar die een anker uitwerpt rondom huizen, wolken, bomen, verleiding en schuimende geschenken soms vervaagt de deur tot een onbereikbaar eiland, hoor…