3158 resultaten.
molen " de Hoop"
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.745 Blakend is je wit gezicht
of druipend van de regen
trek je aan mensen
jong en oud
zij voelen 't kraken van jouw hout
en de schaduw van jouw stenen
Je wieken reiken naar de lucht
vangen onze toekomstdromen
toch sta je stevig en rotsvast
laat je niet imponeren
door geld of macht en evenmin
de pijn van het verleden
Het gaat je niet om…
gevangenissen voor de zachte criminelen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.135 Afgeschud tussen spijlen van beton en staal
Die het laatste greintje lieflijk tikken
Van de reeds verdorde harten bijten
Staal en papier in één kooi gemalen
En in de benzine van pis en wanhygiëne
Kan één grijze vonk van een gebaar
de geest tot de explosie drijven
En moeders kunnen enkel met de ogen
Naar hun vervagende zonen reiken…
Verlangen
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
4.178 Mijn hoofd in de wolken
wolken die reiken tot aan de hemel
hemelhoog en niet te bereiken
bereiken wat ik niet kan verwoorden
Woorden van verlangen
verlangen naar jouw lijf
lijf dat me laat gloeien
gloeien van intens genot
Genot stralend uit jouw ogen
ogen die me volgen
volgen over mijn lijf
lijf dat naar jouw lijf hunkert
hunkert om…
ouders zijn de pest
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
2.045 taalfoutend verstoutend
verhalen onzekerheid over stugge ruggen
niemand heeft ze ooit gezegd hoe het moet
hoe het ook anders kan, nimmer gespeeld
op de man, want individueel is men
teveel in zichzelf gekeerd, niets geleerd
de ouder, de oudere mens komt eens om
in woorden, raakt eigen kind kwijt
in een gelijk dat men wil krijgen
ik reik…
geloofsworsteling
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.911 bomen verdwijnen
in decemberglorie
waar liefde niet groot
of groter gedijt
in moeders schoot
de hemel onthecht zich
uit een knellende voet
wanneer wortels hol reiken
naar uitziende ogen
takken treuren,
zorgvuldig gekozen;
de wind waait immers
uit een verkeerde hoek
steeds minder
in het veld van vreugde
deelt het leven
de oude…
Wat als ?
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
2.178 kalmte kan je redden
woorden die ver reiken
wat als, terneergeslagen
gevoelens en kracht bezwijken ?…
Ik houd van je
hartenkreet
3.9 met 18 stemmen
2.562 Ik wil in je klimmen,
in je sterke takken
naar boven via stammen die steeds hoger reiken.
Met blote voeten wil ik je beklimmen
en in die reis kom ik van alles tegen.
Af en toe eet ik wat van je blaadjes
en knabbel ik op je takjes.
Heel liefdesvol en dat stilt mijn honger,
alleen mijn verlangen blijft en lijkt te groeien met de dag.…
rozenpad
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
812 je leeft stil
in jouw stilleven
meisje met je zwarte haar
je bent er toch maar even
of droom je al menig jaar
om je eigen geluk te weven
mijn hand reik ik je aan
niet om te bezeren
of om jouw bloemen te plukken
ik begeleid je naar mijn tuin
mijn warmte zal je verrukken
het zal je waarachtig
heel goed gaan
kom mijn lieve
zie toch ons…
Failliet
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
525 De torens moesten tot de hemel reiken
In Dubai kon 't allemaal niet op
Nu zit de halve wereld met de strop
En laat er eens zo'n 1000 jaar verstrijken
Dan vindt daar 'n toevallige passant
De resten van een stad onder het zand.
----
DUBAI - De financiële wereld heeft donderdag geschokt gereageerd op de aankondiging van…
duistere stilte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
493 kijkend in de diepte
zie ik in de duisternis
mijzelf weerspiegeld
op de bodem van de hel
met de vlammen die mij verteren
het water naar mijn lippen
en de aarde die onder mij scheurt,
reik ik in verstomde schreeuw
naar het licht en snak naar lucht.…
Sinds jouw liefde
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
646 sinds jouw liefde
door mijn aderen stroomt
lijken dagen korter
zijn zeeën dieper
ruikt de hemel blauwer
smaakt regen zoeter
kleuren bloemen mooier
reiken bomen hoger
voelen drempels lager
raken blikken dieper
genieten we intenser
zingen vogels luider
straalt de zon voller
groeit 't verlangen dieper
om thuis te komen…
Obsessie voor Van Gogh
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
678 In heldere eidetische dromen waar
ik gebeurtenissen oproep waarvan
het beleven voelt als werkelijkheid -
verzeil ik in dimensies waarin tijd
en afstand door verbeelding geslecht
mij inleef in Vincent zijn strijd -
arriveer in Arles waar ik hem de
hand reik maar zoals elke keer in
een gevaarlijke tremor steken blijf -
mij…
Nevel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 De nevel laat de vormen los
En losser, tot ze niet meer bestaan
Geesten van bomen reiken naar mij
Ze raken bijna mijn auto aan
Het pantser waarin ik me nog verschuil-
Ik houd het stuur vast en rijd rechtdoor
Geen plotse bocht nu, geen haas op de weg
In dit dodenrijk waar ik de rust verstoor
Ik moet naar huis, als mijn huis er nog staat…
Voorjaarsgeluid
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
642 Gapend van de winterslaap
reiken ze naar het licht,
buigend in tegenwicht
roepen ze lokkend:
Groei en zweef,
stuif en geef,
spring uit je bast,
bloei en verras,
verspreid je geur
en leef!…
Het oude kerkhof
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
947 doorbreken een dunne scheidslijn,
wegdoezelend verbinden deze lanen
meer dan keurig aangelegde paden
waar de schaduwen hun loop hebben,
niet alleen veel langer reiken
maar voor altijd geborgen zijn.…
Envoi
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.382 Rijst er een horizon als ik u
mijzelf reik, versmachtend?
Fata morgana, dorst naar ons.
--------------------------
uit: 'Landgoed', 1989.…
Supermarkt caissiere
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.070 ik zie haar wekelijks in
de supermarkt
vriendelijk zit ze dagelijks
achter de kassa
glimlacht steeds naar mij gewis
haar bruine ogen stralen terwijl
soms een rode blos op
haar wangen verschijnt
donkerblonde haren vallen speels
over haar schouders als
ze zich elegant beweegt
fraaie slanke handen met
groene nagels reiken mij…
komma
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
619 bij de oerknal
(dat was me er eentje)
denk je aan iets als
een vuurwerkshow maar
er was niets te zien en
even weinig was er te horen
het moet geweest zijn
als een plotselinge
onhoorbare en onzichtbare
uitdijing van niets
inmiddels staan we er
met onze verrekijkersoren bovenop
en hoe meer we er van zienhoren
reiken we naar het onhaalbare…
Gedoopt in inkt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
542 ik lees het bos
dat landschap
opzuigt uit de aarde
sprieten reiken
nietigheid in hun hoop
de hemel te bewegen
wortels zoeken
in de kale grond
naar water om te leven
op hun papier
schrijf ik mijn
afscheid letters hier
gedoopt in inkt
van zwarte vennen
wil mijn pen niet wennen
aan de voetangels
en klemmen van de
vele jagers…
De bokser
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
532 Ik wil haar raken, maar kan enkel reiken.
Ben een bokser, verslagen, al in de touwen
die alleen overeind blijft, om er te zijn.…
Vluchtige spiegelblik
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
575 morgen ga jij
verder dan de
wolken hier reiken
nog onder
dezelfde zon al zal
de maan roziger schijnen
verschillen lachen
je toe in weer ontmoeten
joviaal en warm begroeten
kleuren lichten op in
een anders geurende lucht
vage herinneringen komen terug
het deja-vu helpt bij
herkennen en een nog
fijner afstemmen op elkaar
een…
Medusa
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
712 jonge Medusa
zeewier om je hoofd
oeverloos lijkt nu de zee
waarin zich glanzend spreidt
je lichaam, naakt
verjongd door iedere golf
die langs je dijen glijdt
je rilt,
de koestering van 't zilte water maakt je week
en vol verlangen
ik schreeuw je naam
en even lijkt het
of je aarzelt
maar als begerig mijn handen
om jou reiken
zwijgt…
Stilte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
539 Zeg maar niets meer
Laat geen woorden
de ruimte tussen ons
nog als trapeze overspannen
Woorden die slechts het
reiken vorm geven
Ons samenzijn doet balanceren
op een koord van zinnen
Zeg maar niets meer
en laat de stilte
hoorbaar zijn
Laat de golven breken
op de oevers van mijn geest
Laat lijf en leden
nu rusten in het zand…
Sallandse sparren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
550 Zie ons hier staan en reiken -
direct verbonden met Daarboven.
We worden gehoord. Zoals afgesproken.
Mensen trekken zich aan ons op
om richting te geven aan hun ambitie.
Voortdurend wil men hogerop.
Maar kijk eens hoe wij roerloos op éen plek
de wereld becommentariëren:
beduidend, wuivend onze kruinen bewegen...…
Elevato
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.239 Voortdurend reiken mijn woorden hoger.
Gister stond ik nog daar, en dacht: verbaas je -
Zeggingskracht lijkt wel de toren van Babel.
Zal ik morgen nog mijn woorden verstaan?
Dus waan ik mij telkens op de Olympus,
blijkt er iets in hemelsnaam gedaan...!
Je schrijft het op en staat versteld.
Je hebt de hemel omlaaggebeld.…
De wereld daarbuiten
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
909 gekleid uit
rode grond
Met lege oogkassen
zonder weten
wachten op de zon die
hen drogen zal een
leger dat blindstaart door
het venster naar het licht
Poreuze koppen in klei
en atelier gevangen
strijdwagen paard
noch wapen zullen
keizers tombe
bewaken
Gebeeldhouwd leger
gekneed door
ambachtelijke handen
een verlangend reiken…
Straks
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
148 De eerste nacht in
een vreemd huis
De reis is verstild
maar in mij
heeft niets halt gehouden
De vraag of
verplaatsen werkelijk begint
met het verlaten
van een plaats
Of het moment
dat een gedachte niet
langer past binnen
de ruimte waarin zij ontstond
Niet om een antwoord
te vinden
maar om verder te reiken
dan zij tot nu…
Hemelwolken…
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
15 zou ze uren
op de schommel gaan
haar voeten staken hoog in de hemel
koele wind blies in haar gezicht
het plankje en de touwen
kraakten onder het gewicht
Zij dwong zichzelf steeds hoger
hoger dan het allerhoogste punt
alsof ze vliegend in een vliegtuig
met haar leven stunt
steeds opnieuw zwaaiend met de benen
tot zij onmogelijk verder reiken…
Klimaat verandering?
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
514 Perfectie van papier gevonnist
tot de prullenbak, mijn schrijvers
loep stelt het detail in een scherper
diafragma vast, versnippert de
verheven kunsten, dingt naar de
gunsten van de muze, geperforeerd
uit de klauwen van de moraal,
verknipt tot strofen en gestrooid
als kanttekening bij een beeldverhaal.…
sporen lezen in het natte zand
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
929 vandaag
met stralend licht
van weer ontmoeten
ik zal je groeten
met een warme kus
wees maar gerust
we gaan de wereld
buitensluiten
de tijd uitbuiten
die er is
ik heb je zo
intens gemist
ik zwem nog
in de uren
maar hoge golven
van het wachten
trekken aan mijn
krachten, de deining
maakt me moe
in je ogen
wenkt het strand
reik…