Alle inzendingen over verdwalen

811 resultaten.

Sorteren op:

Vingers vinden pluizen

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 566
te duren door het in de verte turen in theatraal gebaar zoeken je handen mee vingers vinden pluizen als tijdelijk houvast wij tasten samen af of dat wat wij hadden nog kan vonken maar er blijkt slechts een zwart gat dat onontkoombaar groter wordt waarvan jij de randen pakt en meegaat in onzekerheid jij raakt jezelf kwijt verdwalend…
wil melker31 januari 2012Lees meer >

Ik kus uw lippen

poëzie
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.804
Uw liefde is zo wijd en vrij, Zo vol van deernis en ontferming, Dat ik nooit buiten uw bescherming Verdwalen kan; ik kus u blij.…

Amsterdam

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 755
Jij sloeg bruggen over de Amstel en sleep parels van pleinen Slenterend door grauwe straten voel ik onvoorwaardelijk geluk Elke klinker kennende zal ik toch gaarne in jou verdwalen Trekt aan mij als een magneet en heelt al mijn wonden Zoveel moeten zoeken maar immer gevonden Liefde kwam en liefde ging jouw warme jas telkens gevoeld…

Spaties?

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 446
van toegankelijkheid op de grens van de werkelijkheid en het lijdzaam schrijven genas verbonden in gehechte levensplooien sluimerde een onechtheid van het denken met de gesluierde waarheid voor ogen die ik in een onafhankelijkheid las, in spaties tussen het praten en het zwijgen creëert een grootsheid van het onbevlekte woord, verdwalen…
Pama27 januari 2016Lees meer >

zielen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 491
mijn rusteloze ziel met wie je goed verdwalen kan neemt plaats bij het venster met zachtmoedige blik ziet ze het menselijk tekort daarbuiten vandaag neemt zij alles voor lief mijn zorgeloze ziel met wie je uit het venster vliegen kan ademt bovenaardse vergezichten met open blik wijst ze de wegen door oneindige labyrinten…
J.Bakx31 maart 2016Lees meer >

Wachten

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 446
Je had besloten om te verdwalen op de vrouwenvleugel, ongevaarlijk lachend onhandig te doen: liefde laat met zich spelen Ik keek toe, ik wilde je liet je voor me koken en na het eten wachten op de volgende keer: liefde is wachten en wachten is leven Jij was in de war, je wilde me verwennen…
Zywa12 mei 2018Lees meer >

Levenswandel

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 201
Nu het levenseinde nadert, Betreed ik weer de vlakten Uit mijn jeugd zonder toppen En dalen, waarin ik toen Dreigde te verdwalen. Rustig kabbelend ga ik voort, Zonder storm noch regen, En evenmin zonnegloed Verhittend bloed dat het Bonzend hart door d’adren raast.…

Dromenwever

hartenkreet
2.7 met 43 stemmen aantal keer bekeken 5.620
buitenlanden Zie het palet van avondkleuren Zij geuren naar rozen en jasmijn zoals je haar, zoals je lippenrood, dat de wolken openbreekt Weet je hoe mooi je lied is, de tere boog van je hals, het verhaal van je zoete ogen Weet je hoe de ontloken bloem van je ontvouwde lichaam lokt, hartstochtelijk en fel In de waan van het dromenspel verdwaal…
troebadoer1 oktober 2008Lees meer >

Onheilvoorspellend

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 641
gezicht terwijl ik gedachteloos paden betreed waar ik normaal gesproken angstig bezweet met spoed mijn hielen zou hebben gelicht wervelende wind verwaait zijden herfstdraad als het pad donker en onheilspellend wordt het daglicht in razend tempo verkort en de omgeving gaat ruiken naar onraad vanaf hier is elke stap er één teveel om te verdwalen…
Nina Laverona21 augustus 2006Lees meer >

Natuurlijke historie

gedicht
3.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 11.150
. --------------------------------------------------- uit: 'Het verlangen te verdwalen', 2004.…

Alles slaapt

hartenkreet
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.370
Dingen die in de dagelijkse drukte dreigen te verdwalen. Mijn hart vertelt het lichaam over deze overleggingen. Het spreekt over alle onduidelijke beslommeringen. En stopt als de weeën van de geboorte van de dag me omringen.…
Cor Pierik16 november 2007Lees meer >

zo anders gelijk

netgedicht
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.043
als ik niet ben gelijk jij wilt, in jouw spiegel; een bloem die eeuwig weerkaatst, tot onophoudelijk bloeien bereid raak ik verstild, word ter plekke geplaatst achter in de rij der verscheidenheid zal je mij dan nog zien als ik verdwaal in de tuin van de verschraalde mildheid ook mijn denken wordt vertroebeld door ontkende geluiden…

In een sprakeloos troosten

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 586
wij lopen in een zon die zonder woorden schijnt voelbaar is de diepe pijn in de koude vingers van je hand lijken te verdwalen in de openheid van strand waar golven onze sporen halen in het verbreken van de band wij zijn gaan zitten op het zand in een sprakeloos troosten scheren meeuwen sierlijk over schreeuwend naar het land zacht…
wil melker1 oktober 2014Lees meer >

Mythe?

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 536
moeten staan om al wat mee - of tegenzat, uit losse hand geschreven, uit ervaring of uit leed bedreven, met tol en taal betaald, zich braaf verhaalt tot het heden vanuit het gekuiste dicht, blijft slaaf van literaire daad, wars van plagiaat, de mythe van de muze verslaat, het hele scala van de overdaad waarin ik tomeloos verdwaal…
pama9 september 2010Lees meer >

Maan

gedicht
2.0 met 47 stemmen aantal keer bekeken 10.659
Alles wordt klein en zeeën stromen droog tot op een traan, om engelen te verrassen, verdwalend in 't gezichtsveld van mijn oog. Ik staar door tijd en ruimte als door glas. Ik zie mijzelf als kind, ik zie mijn vader toen ik nog in zijn ingewanden was. Toekomst en ver verleden schuiven nader. Ik speel bij mijn beide dochters op schoot.…

Het verlangen naar een blauwere hemel

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 987
verweerde bast gekerfd staat is slechts nog een adem die over mijn lippen struikelt Het is de natuurgetrouwe geest die in een moment van verwarring verdronk in een zondvloed van een bloedrode oceaan Mijn laatste troost is de bodem onder mijn bestaan te voelen om je tegemoet te kunnen zwemmen naar het wateroppervlak en je te zien verdwalen…

labyrint

hartenkreet
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 784
Hoe kon je dan toch zo verdwalen in een duister labyrint, van gedachten en van woorden tot je nergens meer antwoord vind? Hoe kon het dan toch zover komen jouw dolende ziel in lijdzaamheid en geen geworstel en niet vechtend maar verdwenen in gelatenheid.…

de hoge dag

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 595
zon koestert rode schepjes in het zand vliegensvlug gaan berichten omhoog langs het vliegertouw licht van behuizing kleine wolken alles is gereed draadloos luisteren naar de hemel stemmen verdwalen in een droom vermengd met geur van zonnebrand slapers drijven naar een verste rand maar de golfslag van warmte spoelt hen weer…

Donderslag

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 703
weet heeft van rede en zoet met zuur wordt beboet; een tijde was weer verleden althans ontwaakt leek het zicht op ontluisterende stappen was het naar buiten gericht, een innerlijk ontsnappen enkel voor de plotse bliksem gezwicht soms trekt een schaduw twee paarden teugelloos in het gemoed woorden verliezen hun waarden, verdwalen…

Ik kan het vergeten, maar niet vergeven

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 897
De herinneringen laten me weer verdwalen In die alles verscheurende zielenpijn. Vreemd hoe een mens verteerd kan worden Door die haat en nijd van toen. Het heeft zich opgehoopt in al die jaren, Maar ik zou niet weten wat ik ermee moet doen. Het zoekt zich een weg in woord en daad, Wat niet altijd gunstig is.…

Soldaten van Cura

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 508
Al mag ik niet verdwalen in mijn eigen poëtische vlindertuin. Geen inkt verzacht een lach van tranen. Er is hoop. Er is hulp. Soldaten van Cura. De bestrijders van de eeuwige nacht. Dromen zijn niet verboden. Daar omhels ik je teder en koester ik jou voorzichtig van een afstand.…

Mysterieus

hartenkreet
4.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 779
speciale trekjes zoals ook die binnenpretjes wanneer je kijkt naar mij dan voel ik wat gevlei je ogen branden vuur en je lach is puur natuur je woorden laten dromen maar zover kan ik nooit komen op die plaatsen ver van hier voel ik in gedachte het plezier je bent net zoals het licht balanceert heel doelgericht mijn hart kan zo verdwalen…
jonhy donovan27 november 2016Lees meer >

nieuw en spannend mooi

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 752
ik wil hem open hij doet het niet de deur naar buiten klemt duwen vloeken dreunend schoppen grof geweld dan maar hij dwingt en springt buiten is het anders nieuw en spannend mooi ik weet niet of ik hier mag lopen misschien verdwaal ik wel dan slaap ik toch in zomers hooi jouw hand wees niet naar hier je stem was uitgepraat ik…
wil melker3 augustus 2006Lees meer >

winterslaap

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 525
verdwaal in geschiedenis vergeet een deken van tijd soms slaan de uren over is het vandaag al gisteren eerder dan het geheugen zich herinneren kan marginaal, wederkerig met terugwerkende kracht het is nog geen ochtend sla de nacht om je heen koester de nerven in elke minuut van het hele uur blijf nog even liggen voordat je voor…
Iniduo22 november 2017Lees meer >

omdat...

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 630
omdat gedichten soms zó snel weer zijn vergeten omdat je toch nog altijd kunt verdwalen omdat de weg terug dikwijls geplaveid is met scherven omdat scherven volgens overlevering geluk brengen omdat je het geluk zelf zal moeten koesteren omdat je niet moet verzanden in treurnis omdat je treurnis ook kunt wegmoffelen in de kruipruimte…

in de stilste nacht

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.938
dagen spreken vragen luider in verhaal een taal die dwingend is die handenwringend schrijnt omdat er nooit een oplossing verschijnt die draagbaar is voor beide kanten ook de kribbe had daarmee te kampen want in het onbevlekt ontvangen van Maria nam ook Jozef zijn gereedschap mee ik zag die witte duif in Betlehems ster verdwalen…
wil melker26 december 2005Lees meer >

Laten we...

hartenkreet
4.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 997
Laten we verdwalen in het Snipperbos waar de lianen even lang zijn als je haren Laten we een lans breken, zoden steken en rozen kweken elkaar verhalen vertellen tot het ochtend licht Zullen we muziek maken?…
joepondro29 januari 2022Lees meer >

waar was je

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.109
toen de lente kwam en alle knoppen open braken de zon de zomer deed ontwaken toen ik in je lijf wilde verdwalen, heel liefdevol mijn handen door je blonde haren haalde in de koelte van het bos toen jouw indruk naast me op het zachte mos weer was verlaten het kaarslicht zachter werd de wijn al zoeter smaakte en de dorst naar jou…

maanden met een fletse kleur

netgedicht
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.901
afgescheurd weken van een vaag verlangen maanden met een fletse kleur het jaar zal blijven hangen veel blaadjes zonder tekst op enkele wat krabbels de neerslag van iets geks muziek bij flauwe babbels een paar zijn zwart de kleur van slechte uren wanhoop die lang duurde tot dood verlichting bood een enkeling is niet gevallen en zweeft verdwalend…
wil melker31 december 2002Lees meer >

waar het hart zich hecht

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 285
lichaam zoekt handen willen langer vasthouden dan ze kracht hebben en vinden toch hun rust in wat nabij blijft een vogel stijgt maar blijft even hangen in de adem van de lucht alsof hij wordt gedragen een stem wordt zachter maar niet minder trouw zij legt zich neer in de oren van wie verder gaan een rivier vindt de zee niet als verdwalen…