Alle inzendingen over vergaan

1421 resultaten.

Sorteren op:

Ook as kan gelezen worden

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 539
Het was je vurigste wens In rook op te gaan Als het eenmaal zover was, Onder de grond was Ook maar niks, Grond, daar had Je een leven lang Niets mee gehad - Dan maar de louterende Vlammenzee, een vlammend Protest tegen alles Dat was misgegaan In de jaren dat je hier was - Nu ben je tot as vergaan, Tot stof ben je weergekeerd…
Bert Weggemans23 september 2016Lees meer >

Schubert - D. 960 II

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 455
de eerste klank komt zonder aarzeling uit de hemel vallen gelijk met de emotie die me rustig ingetogen laat dansen je zit naast me en fluistert 'oh nee, dit niet, het is te veel' jaren later bij diezelfde eerste toon het gevoel, klein geluk dat kleeft aan herinnering die niet is vergaan in het snelle gewoel van plaats en tijd hoe diep…

thuiskomst

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 472
we kwamen thuis toen we door het raam onze flinterdunne vervlogen dromen aanschouwden het schommeltje vergeefs bungelend aan een balk de dode takken in zompigheid vergaan een verlaten ploeg woekerende brandnetels de vogelkers die brons kleurt in het ingetogen herfstlicht de tamme kastanjes het zacht haast sacraal roze van…
J.Bakx18 oktober 2019Lees meer >

LAIS CCXCIX

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 447
Ik ben geheel tot niets in jou vergaan: ik ben als niemand die nooit ergens was.…
Dirk Vekemans20 februari 2021Lees meer >

Zomerse prieëlen

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 419
niet geplukt kon haar niet zien lijden om jou te verblijden een leven in volle bloei dat reikt naar hemel breekt abrupt in de groei ik heb jou haar uitzicht laten zien waar zij leeft vorm en kleur aan ieder geeft zij wiegt met ons op de wind het mooiste kind uit velen in zomerse prieëlen voor haar geen vaas in vergane…
wil melker11 augustus 2021Lees meer >

De confrontatie

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 507
we zijn opgeroepen om te komen kijken op alle wegen van oost tot west naar de restanten van het vergane aardse leven dat door ons zo vreselijk is verpest in afwijkingen en allerlei ziektes de confrontatie voor het laatste oordeel er zijn geen wegen terug want in de schepping was synchronisatie de hartenklop en zon…
wil melker9 februari 2023Lees meer >

ROTTING EN HELING

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.119
Op een kleine schotel ligt het dunne schijfje meloen langzaam te vergaan het verdroogde oranje is vol schimmels ziekelijk groen vermengt zich met bultjes gebroken wit het helpgrage vergrootglas toont hier woedende strijd én bloeiend liefdesleven van de nietigste wezens na denken en zoeken kan uit het bedorven vruchtvlees een nieuw…
Han Messie1 augustus 2023Lees meer >

Naakte waarheid

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 462
in zijn onderbroek zijn oude bril beslagen voor zijn ogen een brok verwijten in zijn stille denken nu de zilveren spiegel boeken schrijft hij niet langer kan ontkennen dat de waarheid meer beklijft dan het toneelstuk van beminnen zijn antwoord is deze stilte omdat er geen geheimen in zijn zwijgen zijn slechts naakte waarheid in vergane…
mobar24 mei 2025Lees meer >

Nog eens herfst

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 303
Wat houd ik van de herfst, de mooie luchten, het afscheid van de zomer nadat de bladeren gevallen zijn, maar eerst in vele kleuren nog even schitteren en dan vergaan. Zo zijn ze beeld ook van ons menselijk bestaan dat klein begint, dan groeit en bloeit maar eveneens weer losgelaten wordt. Een afscheid van dit leven, na lach en traan.…
Adeleyd2 september 2025Lees meer >

De laatste dronk

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 19
Wat eens bemind werd, is vergaan, wat werd geschreven, blijft bestaan. O vrouw, o vrouw, uw ogen branden, uw kus doet hart en ziel verbranden. Ik drink, ik drink, op lust en pijn, op wat voorbij is, wat zal zijn.…

Zonder sprookjes

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.089
Soms, zoals nu, denk ik mezelf aan een avondmeer, golfslag eenvoudig zonder sprookjes, een wereld waarin nacht valt met overgebleven lichten, oranje, likkend aan het water een auto in de verte en ik alleen aan de oever onder de bomen met gedachten die niets vinden geen zinnen uit losse woorden niets dan woorden die haar zoeken in vergane…
Ruud Linssen25 september 2003Lees meer >

Depressie

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.846
Mist trommelt op de banden van geluid hees gefluister knaagt aan het behang Met mijn gemoed lijken de velden te smelten volkomen rust begeleidt het lijdzaam vergaan De kras van de kraai staat in mijn ziel geschreven de roep van de uil is waarnaar ik verlang De avondzeis slaat wreed mijn ogen neer stilte schuilt in tastend wit ik…

Verdriet

hartenkreet
3.1 met 50 stemmen aantal keer bekeken 4.605
Tranen, blijken van verdriet Rollen zachtjes uit de ogen Kruipen langzaam in de nek Verdwijnen op een onzichtbare plek Iets heeft ze daartoe bewogen Het echte intense verdriet Is niet te omschrijven Totaal ontredderd staan De wereld als het ware vergaan En voelen aan den lijve Huilen in je hart Er lichamelijk ziek van zijn Voor niemand…
Rina Meijdam12 februari 2003Lees meer >

Bewaar me

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 978
ik voel hoe slakken op mijn lichaam zich willen neervlijen zoals een witte vlinder in zomerzon tot stof willen vergaan zodat ik later kan terugkeren voor één dag ik zou vleugels hangen aan sneeuwvlokjes maagdelijk fladderen om weer te sterven en aan het eind als jij me dan draagt zal ik tegen je borst aankruipen de zomer…

Troost

hartenkreet
2.2 met 35 stemmen aantal keer bekeken 6.924
ik wil er zo graag voor je zijn maar ik weet niet wat ik doen moet, want jouw pijn is ook mijn pijn, misschien zeg ik niet de juiste woorden maar ik bedoel het goed, waarom heb ik niet alle antwoorden, ik wou dat ik een troost voor je was maar dat is nu te laat, als ik je zo zie, vergaan al mijn woorden tot as, waarom weet ik voor jou geen…

Als de avond zucht

gedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 7.981
Je zit wat onderuitgezakt op een bankje in de duinen waar je uitkijkt over zee de vergane glorie straalt van het matte in je haren waar het goud van ooit nu grijze strengen strooit je hand streelt oud fluweel dat plooit rondom je dijen hun schoonheid lang passé je blikken staren wrang over het ebbende getij en in het doffe van je ogen…

Groen gras

hartenkreet
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.040
Toen was het gras nog groener groen zoals in het begin van de lente met ochtenddauw en bloemen bloeiend te zien tot in de verte En als je in het midden staat wachtend op de zonneschijn tot de zon weer volop straalt dan wordt het leven weer wat verfijnd Vol goud en zilveren schittering over het groene gras kunnen alle leugens vergaan als…
Arlette30 oktober 2008Lees meer >

Tijdloos

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.356
Dit is wat u nu leest: een tijdloos gedicht Het zal zo blijven staan Het overleeft als een rimpelloos gezicht Elk mens dat zal vergaan Mens, wat u hier nu leest Is vroeger door mij geschreven Uw nu is mijn later leven Of mij te ver geweest Wens ik dat ik nu weet Wat morgen voorbij zal varen?…

vertekenend

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 735
weg, kleurt buurman's gras nog groener terwijl het mijne - van beton - weer zwarter rozen glanst veel mooier, dat dan wel maar op de ramen die beslaan schrijf ik letters die zich huilen waardoor mijn kijk op watdanook niet al te helder is en ik bedenk, 't kansloos zicht op enig blauw in hun zinnen loos bestaan en dat die rozen ook vergaan…

Snaren

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 591
Snaren in vlammen, gratieloos met muis en muis vergaan, krullen alsof hen een laatste klank ontnomen is. Gordijnen ooit op muren, fladderen in stukjes door de lucht. Grijze wolken, van onder aangelicht, verlaten vluchtig de stad opdat de stad hen niet verlaten zal.…

Uitzicht

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 480
kiezelstranden omzomen mijn water in de woestijn gesloten in ogen gevouwen, zuchtend naar een mond vloeibaar naar weiden of een verworpen stad bevangen aan uiterste randen van trillende lucht op een morgen ontwaakt nog beschonken van donker de volgende dag na vandaag met daarboven eeuwig hemel het zicht ontnomen, in kluwen tot stof vergaan…

Mijn dode moeder opgebaard

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 627
Snik Slik, vrees om wat komen gaat Angst voor wat nabestaat Hoe het ons zal vergaan. Schrik Schrik … slik … snik … klik Mijn dode moeder opgebaard…

Waterwereld

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 412
we hebben schepen gelicht om nog een keer zicht te krijgen op hun vergaan hebben gedoken om er achter te komen waarom alles zo is verlopen hoe een wrak kan ontstaan de waterwereld heeft met eigen wetten alles van boven omsloten wat niet meer drijft zij delen in een tijdloos verblijf plaatsen waar toeval geen perspectieven schrijft…
wil melker16 augustus 2019Lees meer >

LAIS CLXXVIII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 400
Het draagt zich voor: onthouden lelijkheid en schrijft alsof het sterren doet ontstaan, maar waar zij het in het met haar verblijdt, ziet het alleen de sneeuw in haar vergaan.…

Oudheid

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 616
Vervluchtigd, Verloren, Vergaan in de tijd. Haar lipjes, zo roze, weken vaneen en ik dacht nu komt het maar ze verdween.…

Werdegang

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 217
loop van de tijd scheurde alles wat verbonden was als een schiereiland van het land uit elkaar Kwijtgeraakt kwijtgemaakt waar zijn de fundamenten hoe dicht je scheuren in tijden van razernij Verzegelde herinneringen achter ontzegelde vensters een draaierig slingeren tegen de muur Verliezen vinden een graf achtergelaten in vergane…
J.Bakx17 augustus 2026Lees meer >

laat mij weer spelen

hartenkreet
4.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.598
Opdat ik dat kleine hart hervind Door volwassenheid ontnomen Vergaan door jaren, met de wind. Als de bladeren van bomen aan hun takken stil vergelen gelijk mijn kinderdromen. Wil je mij dan strelen als dat jongetje van toen en weer vrolijk laten spelen.…
Jack5 februari 2005Lees meer >

Armageddon

netgedicht
3.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 952
Als de wereld vergaat in een inferno ontstoken door blinde haat zal ik niets merken negeer ik de lijken en brandende kerken Het hellevuur zal mij niet deren of mijn ziel ooit kunnen verteren Mijn mooie wereld is reeds vergaan Geen vaste grond meer om op te staan Die verdoemde dag sloot ik je dode ogen en kuste je bleke lach…
Hans19 januari 2003Lees meer >

Kringloper

gedicht
2.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 21.402
Hij raapt hem op, een kromme secondewijzer bijvoorbeeld, een vogelkooitje piepklein of een balk met een oog dat vergaan zou wanneer die bleef liggen.…

De zandloper

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.163
De zandloper der tijd loopt door heden vergaat naar verleden neemt alles met zich mee vervaagt zich tot herinneringen Verbasterde gedachten gemengd in doelloze gesprekken besproken terwijl de zandloper zijn werk doet en de tijd rustig doorvloeit Geworden zijn herinneringen nu voltooid verleden tijd vergaan in de loper Herrezen in herinnering…
Rachel Rutten24 november 2005Lees meer >