Alle inzendingen over vermoeid

757 resultaten.

Sorteren op:

voornemens

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 492
Het voornemen elke dag een gedicht te maken verdwijnt in een nevel van sigarettenrook ja,ja,elke dag Aalscholvers zijn zwarte regels in een blauwe lucht elke dag waarschijnlijk aalscholverzinnen echter zitten beklemd tussen boodschappen doen belastingaangifte en vermoeide ogen van al het kijken en zien, noem het geen…

SLAAP

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.006
Slaap, schoor mij die vermoeid ben van de dagen, En sterk mij met de balsem uwer nachten, Stil 't angstgevoel, verdrijf de doodsgedachten. Ik zie de som'bre wolkenstoeten jagen Langs grauwe luchten, zó storm ik door 't leven, Komt gij, vol troost, mij niet de rust hergeven.…

Het innerlijk oog?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 431
In een vermorst land tasten reizigers in het duister, ze wassen hun handen in een grijze zon en dekken hun vermoeide sporen toe, papieren grenzen rotten in het raamwerk van tevredenheid en overvloed en blijven stromen hangen een onwrikbaar taboe, het ontneemt de intrinsieke ruimte van ziel en geest, het autonome recht van mobiliteit…
Pama22 juli 2020Lees meer >

Litanie van alle vluchtelingen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 564
en hoge hekken en rollen prikkeldraad en propvolle treinen en warme welkomwoorden en wir schaffen das en Keulen en modderige barakkenkampen en mislukte spreidingsplannen en red Schengen en racistische oprispingen en brandstichtingen en afranselingen en lafhartige politici en hypocriete alibi's en schurft en mazelen en diarree en vermoeide…

Wat boven blijft drijven

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 48
Wij weten hoe zwaar een dag kan vallen op een vermoeide schouder. Toch, als het water zakt, komt er iets boven dat niet verdronk. Het stijgt langzaam naar het licht: een hand die in de jouwe past, wit en overmoedig de bloesem in april, de zomer die de muren warmt.…
Cor Koene21 oktober 2026Lees meer >

Een lege postbode verdrinkt op de landweg

poëzie
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.640
Morriën het is verdomd al weer haast herfst en mijn vermoeid lichaam dat geen honing kent lichaam zwak boven mate en gespleten het is een oud huis als in Greenwich Village de bomen staan haastig in te pakken hun bladeren gaan in de koffers van de grond de wind is een gezwinde sleutel en over het deksel legt zij een kleed van wolken…

Dolen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 614
Te voet door berg en dal gekomen beladen met ons toebehoren, bereikten wij vermoeid als op, de oever van de zee die vredig glad door zilver maanlicht werd beschenen en wenkte, dat vanavond lopen over water ons werd toegestaan zó uitgenodigd verbleven wij een volle tijd en hielden ons voldoende staande met vissen die in ons gespannen net…

Versteend

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 541
wind hard vanuit het westen waait Ik ben niet thuis heet niemand welkom ik zit en kijk naar ruggen van mensen onderweg In een wolk van diesel stopt een blikken bus mensen schuiven voorwaarts door het glas zie ik hun gezichten Wanneer de laatste trede uit geklapperd is staan alle benen binnen deuren sluiten zuchtend nu al vermoeid…

In memoriam patris

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 492
Wij vragen Uw vrede, o God, als de kracht die ons draagt door ‘t vermoeide gefluister. Adeleyd Uit: ‘Steeds weer exodus’, 1987. Het jaar na de dood van mijn vader.…
Adeleyd30 september 2022Lees meer >

Langzaam uitgedoofd

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 384
Mijn vermoeide ziel smacht naar rust, een vredige plek zonder pijn. Hoe eng ik het onbekende ook vind, mijn licht dooft langzaam uit, ik kan hier niet meer zijn.…
Maan12 november 2025Lees meer >

Bedding

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 977
hun terrein Jouw nagels prikken in mijn rug Ze doen me pijn, maar toch ook niet De pijn aan de binnenkant overheerst, doet al het andere leed verdwijnen Ik sluit mijn ogen en versterk mijn greep jij klampt je wanhopig aan me vast De rivier verandert langzaam in een stroom om uiteindelijk volledig op te drogen Uitgeput en dodelijk vermoeid…
Jos Govers19 augustus 2003Lees meer >

Droeve gebeurtenis

poëzie
4.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 4.183
Nog eer het wichtje was volgroeid, Ontwonden uit uw schoot, Hebt gij u wat te veel vermoeid... En 't arme schaap ging dood. Nog voor ik 't lieve wicht ontving, Nam God het weer terug, En onze tiende lieveling Ontviel ons, ach! te vlug. Toch ben ik dankbaar, als ik zing, En is 't mijn dank niet waard?…

Zadoesjnitsa

gedicht
3.2 met 85 stemmen aantal keer bekeken 25.890
Het blad is smal, maar ik maak plaats voor mieren, vechtend voor hun leven, voor vermoeide bijen, oude vlinders, voor zielen van verdronken dieren, voor zielen van verdronken kinderen, in Schelde, Zenne, Nete, Leie...…

Zee

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.720
De avondbries geeft koelte aan de vermoeide geest bij het rusteloos ruizen van de branding in het luie landschap van pieren en dijk en scheepswrak.…
niek snip24 februari 2006Lees meer >

Liefde

gedicht
2.6 met 313 stemmen aantal keer bekeken 58.258
Eerst zacht van zin, later snel uitgestoeid, elkander prikkelen, dan ronduit haten, en ouder wordend: zacht weer, en vermoeid. Zó gaat het ons, misschien in milder mate... Twee slingerplanten in één wilde groei, die ondanks alles elkaar niet verlaten. --------------------------------------------- uit: Ad Interim, jrg. 4 (1947)…

Mijn allerliefste

hartenkreet
3.1 met 72 stemmen aantal keer bekeken 12.198
wijn koester het geluk uit die eerste uren dan zal onze liefde eeuwig duren zelfs als we niet in één werkelijkheid zijn onze liefde is zuiver, puur en rein hoe zou ze anders nog kunnen bestaan was ze slechts een vertelsel van de maan zou ons hart gevuld zijn met leegte en pijn in onze nachtelijke gescheiden uren door verdriet en vermoeidheid…
Meta Oost20 oktober 2006Lees meer >

zeer depressief

hartenkreet
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 692
een man een eikeltje lang zijn lichaam was zeer depressief zijn lichaam schreeuwde stop met klussen je deed het al veel te lang maar gedreven door de leuze “arbeit macht frei” zeiden zijn ouders gesteund door de plaatselijke arts meer werken dat moet je doen ze dreven hem verder daar waar mensen die vermoeid en verslagen…

Een Winnaar in een verliezer

hartenkreet
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.976
Teruggekeerd in mijn eigen wereld wacht ik op het startschot Even niet gerealiseerd staan mijn gedachtes op slot Het duurt enkele secondes om te weten dat ik alles in mij moet geven De strijd tussen mij en mijn problemen is aangekomen Zoveel kracht komt er in mij vrij dat geen enkele spier dat kan ontlopen Vechten tegen de pijn en de vermoeidheid…

Ik Droom 2

hartenkreet
2.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.376
Maar de berg staat in mijn weg en vermoeid, ik kan niet vooruitkomen hoe hard ik ook heb geroeid. de rimpels verschijnen en cirkelen rond vlinders in het blauwe licht landen zachtjes op de grond. het is weer nacht, slaap zacht.…

moeder ga nu maar

hartenkreet
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.636
Heel langzaam ebde het leven weg uit haar vermoeide lichaam In haar ogen verscheen nog heel spontaan een laatste oprechte traan. "Moeder, ga nu maar ik weet dat jij me hebt vergeven. Lieve moeder, bedankt nogmaals voor al het fijns door jou gegeven." eugeen…
eugeen28 juni 2009Lees meer >

- Had je bijna niet gekend -

netgedicht
4.9 met 43 stemmen aantal keer bekeken 735
Had net hetzelfde probleem als jij, jij ..die de hartpijn en vermoeidheid bijna niet meer aankon en doorlopen, hoe zou ik niet meer durven hopen? Had ik je maar beter nooit gevonden, had jouw hartstocht bijna niet gekend? Het onbeschrijfelijk vertrouwde gevoel, diepe liefde, kon het bijna niet beloven. .....had je bijna niet gekend…

Bedelares

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 567
Maar, bedacht ik, ik ben net zo dakloos als jij, net zo vervuild en hongerig met de meest afstotelijke zweren op mijn vermoeide gelaat, ik heb ook niet echt het middel om mijn hier-zijn te kalmeren, een plek om mijn vervreemding in te helen, laat ook mij maar ronddolen op de straten van kwetsbaarheid en dreiging, immers, ook de dromen van een…

- Schild van het Westen -

netgedicht
4.1 met 47 stemmen aantal keer bekeken 613
Wat praat men rap met gladde vermoeide tongen, verzint voornaamste reden voor de kruistochten, de eisen en het goud, die stug en onredelijk zijn gebleven. Laat mij toch los en kijk, zoon van de stichter der grondwet, die mij griefde en vertoornd, wik je woorden wel, gebruik het schild, en niet je sabel en geweld...…

Het meisje met de zwavelstokjes

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 577
Op de trappen van de kathedraal zit ze met geloken ogen nagenoeg sacraal slechts steels verwijzend naar de beker aan haar voeten waarin welhaast zeker enkele centen nauwelijks de bodem bedekken en blijft zij onbewogen met vermoeide trekken haar koopwaar schroomvallig tonen aan wandelaars die niet begrijpend verder gaan zich afvragend waarom…

DRIETAL

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 924
dochters door het drukke dorp aan de kust de zusjes Renate en Petra doorvorsen de winkel vol kleurige stoffen en lokkende beeldjes hun handen willen keurend voelen maar dwingen zich tot rust bij stromende gedachten als schuimende bergbeken die elkaar woest bruisend kruisen opgewonden brullend blinken onder stekende zonneschijn de vermoeide…
Han Messie31 januari 2012Lees meer >

Dubbel Glas

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 678
al schrijvend probeert mijn hart tot hun hart door te dringen en spreek woorden voorzichtig en in omlijsting bang om te kwetsen maar ze horen me niet kijken me alleen glimlachend aan maar hun ogen blijven dof lijkt hun geest vertroebeld toegebracht door giftige woorden anderzijds oordelend vanuit de verte en leggen vermoeid…
Elinora28 juni 2012Lees meer >

Tussen kat en hond

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 642
Diep gevallen, hoe kon het eigelijk ook anders Het was min of meer al gezegd Door een zwerver met een lange baard Gestrand in de prullenbak Ja, in de steeg ernaast Lege flesjes bier op de grond, Tranen eindeloos gevloeid Nu zijn ze droog, hoe kon het eigenlijk ook anders Opgedroogd in mijn ogen, mijn hand vermoeid van het vegen Het wegvegen…

Bij de dood van een kind

poëzie
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.627
Het sterft, zo weinig nog vermoeid? Maar 't raadsel dat het in zich sloot Was de nabije dood. Gevallen in de chaos als een vonk, Heeft haar gestalte ons kort bekoord. Een vonk - die weer verslonk. Nu tasten wij naar verf en woord En voeden onze herinnering Met een gedicht of tekening.…

Reis door de woestijn

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 524
kan drinken Dat mij verlossen moet van De helse verzengende hitte En als ik na uren zwerven Eindelijk uitgeput aankom bij een Koele oase met een nog niet Uitgeputte bron zie ik in Mijn zinsverbeelding een Lichte schaduw staan van Hem Die mijn Heer lijkt te zijn Hij wenst mij vrede en rust En laat mij tot Hem komen Ik die vermoeid…

Ons aller einde is de dood.

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.919
het einde van haar leven nadert met rasse schreden arts zit naast het bed van de amechtig ademende vrouw ze hoest; haar leven eindigt nu waarschijnlijk gauw de pastoor heeft reeds voor haar gebeden teleurstelling is groot; haar vier kinderen zijn weggebleven eigenbelang prefereert boven moeders overlijdensverdriet de vermoeide ogen vallen dicht…
Leonardo15 januari 2015Lees meer >