1371 resultaten.
op herhaling
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.035 Dan plots, de kus weer gemeend
het liefdespel vertrouwd
de heftigheid wat minder
er is weer tijd.. we zijn oud.…
Stilte in vriendschap
netgedicht
4.0 met 33 stemmen
1.523 Geen boze kritiek, blaam of verwijt
want onze vertrouwde vriendschapsband
is zelfs na lange contactloosheid,
tegen de grootste stilte bestand.…
meer bitterheid dan zoet
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
609 waar eens het stil verlangen woonde
huist thans de kilte van weleer
dromen waar ik toen van droomde
gaf ik elders in beheer
nooit bleef alles bij het oude
altijd was men in de weer
het hechten aan het zó vertrouwde
deed mij later toch nog zeer
van alle regels op de hoogte
weet ik hoe het verder moet
ik zal me vast nog eens bedenken…
Meer dan duizend sterren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
793 kou
teveel om nog te tellen
te verscheiden om indruk
te maken op jou
Ze schitteren en zweven
zijn een geheel met
de ruimte die hen draagt
wat inleving en aandacht
dat is alles waar
het universum om vraagt
Meer dan duizend kleuren
daaruit ben ik gebouwd
te divers om
in een blik te vangen
te verscheiden voor
wat voelt als vertrouwd…
VANGST?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.160 De jeugdige wolf
waagt zich eens ver
van 't vertrouwde hol
ziet platgetrapt gras
ruikt een smakelijk dier
al zijn haren springen
bezweet overeind
elke spier staat strak
heel de wereld verzinkt
voor dat ene spoor
de dichter
nog pril of reeds aftands
wanneer
het steeds jonge gemoed
woelt zwelt slinkt smelt stolt
bij een komend vers.…
Kleindochter op pad
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
694 Zo lang de horizon onzichtbaar is,
telt nu alleen het stap voor stap,
vooruit op de vertrouwde grond.
Bewaart ze deze beeltenis,
als het wenkend vergezicht haar
wegtrekt van alles wat haar bond?…
Vreemd lichaam
gedicht
4.0 met 1 stemmen
10.896 Mijn mond, mijn hele lichaam denkt:
het goede lichaam, het vertrouwde
is hier niet.
Het woont weer in een te zachtgroen land:
gras dat lispelt,
gelogen bloemen.
En hier dit vreemd maar natuurlijk toch
eenzaam lichaam tegen mij aan:
wanneer de morgen komt,
sla ik mijn ogen ervoor neer
en slaap maar
en slaap.…
Houden van
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
979 en zoeken
van leren en geven
van beseffen
dat niet alles zo is
als gehoopt
Veel nabijheid
voelen van elkaar
gelijkgestemd zijn
en vertrouwen vinden
Nog beter weten
dat niets normaal is
Dat niets zomaar gebeurt
Maar ook
dat we door willen
gaan samen
Dat houden van vooral
is het samen goed hebben
het niet zonder elkaar kunnen
het vertrouwd…
Onbereikbaar
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
900 We waren altijd zo vertrouwd,
zo aan elkaar gewend.
De nacht is vaak zo stil,
zo donker om mij heen.
Het duister brengt me vrees,
ben angstig en alleen.
Pas als de ochtend gloort
vind ik een beetje rust.
Het licht verdrijft het duister,
de spinsels in mijn hoofd worden gesust.…
Vorsen bij de zee
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
643 nog altijd zoek je bij de zee
vertroosting van de wind
naar de reddende geur
van de bruisende branding
om weer te zijn
als het ongekunstelde kind
dat karrensporen volgt
het vertrouwde in het zand
van de jutter die in de harde kern
een zachtheid blootlegt
in het strelen van schatten
zijn vondst op het strand
*
blijvend vorsen bij…
Wer jetzt kein Haus hat
gedicht
4.0 met 8 stemmen
8.205 Is dat je leven fout geleefd werd
af te zien aan geen vertrouwde plaats
die voorbestemd lijkt voor vaarwel?
Als je een huis gebouwd had, dan wist je 't wel.
---------------------------
uit: 'Tirade' 419, 2007.…
Houvast
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
572 Ik kijk dagelijks over mijn schouder
zoekend naar de dingen die ik herken
de dagen worden echter steeds kouder
ondanks de nieuwe wegen die ik verken
eigenlijk heb ik geen zin vooruit te kijken
om het vertrouwde achter mij te laten
steeds maar weer de tijden vergelijken
ik voel mij steeds verder verlaten
niet tegen het leven opgewassen
verloren…
Oktober
gedicht
4.2 met 12 stemmen
15.777 Iets zo vertrouwds
en zo van alle strijd ontheven -
niet als een einde van het leven,
maar als de lente van de dood.
De kruinen ijl, de stammen bloot
en dit door stilte en mist omgeven.
-------------------------------------------
uit: 'De vogel Phoenix', 1947/1997.…
Bij de gratie van het licht
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
628 Geluid dat verstomde,
Lawaai dat niet langer is
Zo lang eigen,
Zo lang vertrouwd,
Donker dat de dag
Verdrijft al voor
Ze begonnen is -
Verlies, leegte,
Een gat in onze kring,
En als we afscheid
Van je nemen is er
Toch weer licht,
Zon die alle donker
Verdwijnen doet,
Het maakt ons afscheid
Van jou een beetje mild,
Bij…
weet
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
696 weet
mijn vrijheid werd geroofd
niet omdat
ik in iets geloof
maar omdat
ik blind en doof
politici vertrouwde
die geschiedenis herkauwden
tot een ondoorzichtige brij
terwijl zij mijn "ik" verbouwden
tot een onherkenbaar "wij"
weet
mijn stem werd verspild
door ego's
die onbezwaard en kil
en blijkbaar
zonder eigen wil
als elkaar…
Een match
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
606 gevolgd door een chat
een nieuw avontuur
gevolgd door gesprekken, elkaar leren kennen
slechtst in een seconde de kracht
dat was hij, in een beweging recht naar mijn huis toe
in zijn armen langzaam gelegen
vertrouwd veilig, thuis voelde ik zijn kracht
maar langzaam kwam de leegte
krachtig en doorgaand
een foutje niet bedoeld, een…
Volle maan
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
513 Volle maan
In de nacht met volle maan
is mijn geest enigszins ontdaan
Gedachten onderhevig aan yin en yang
door yin energie verleid
door yang balans weer recht gebreid
Als ik het ochtendlicht
weer vertrouwd zie gloren
voel ik me als herboren
Voel me sterk en krachtig
zie de nieuwe dag als prachtig
De yin kracht blijft me trouw
in het…
Uitgeblust
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
521 In de mis klinkt het orgel als vanouds,
de liederen zijn al even vertrouwd.
De pastor bidt voor, maar de zielen
in de banken zijn leeg en oud.
Ze geven nog slechts een zwak signaal.
Het klinkt alsof het half van buiten komt,
waar het ongeloof zich danig roert,
en ook het dorp heeft doen keren.…
Buitenlijfs
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
492 van wie ik hield
de persoon die mij deed blozen,
terwijl de zon oprecht-uitbundig scheen
niet meer echt de eenling die mij destijds kleurde
Als inwendig uitwendig wordt
liggen vrijwel alle organen toch echt buiten 't lijf
terwijl vervolgens inwendig,
helse leegte wel moet klinken
zeker als de aanjager van ons leven, 't hart
in vertrouwd…
Een Beving
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
420 die voorheen door
hun werden omsloten
de remmen zijn los
het huis wordt weer opgebouwd
muren zijn anders verankerd
het dak niet meer van riet
emoties zijn gevlogen
worden anders afgewogen
niet meer in de hand te houden
er ontstaat een andere beleving
nooit wordt het huis
je hart weer als vanouds
nooit voelt het weer
als echt vertrouwd…
In mijn schrijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
434 Tussen het tastbare verleden
weeg ik af wat ik kan
opruimen, weeg ik
herinneringen af
Al deze vertrouwde spullen
kleinigheden, een grote koffer
voor een grote reis, met een kopie
van mijn paspoort van toen
Voor ik de dozen open, draai ik
het opschrift naar me toe
Ja, ik weet het nog
Het is er nog, stofvrij
Keukengerei en serviesgoed…
Toen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
565 Alles ligt aan mij en ik doe alles fout
Of voelen die woorden gewoon te vertrouwd?
Iedereen haat me en is beter af zonder mij
Of waren dat slechts dingen die hij zei?
Ik verdien de pijn die mij zo heeft geschaad
Of is dat iets dat mij simpelweg is aangepraat?
En had ik meer moeten doen
Of was dat iets dat ik niet kon, toen?…
Begin van iets
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
517 Ik verlang naar het begin van iets
Loskomen van de tijd
Verroeste gedachten
Met andere ogen
Kijken naar de omgeving van
Vertrouwde vergezichten
Zijpaden inslaan, afdwalen
Ontdekken wat jij zag en
Voor mij nog geheim was.…
Nachtelijke echo
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
528 Hier op aarde
is de oude vrouw moe
je neemt het op
voor haar verlangen
om telkens droom te zijn
geschreven in brieven
nog altijd ongelezen
geen vertrouwde plek
slechts herinneringen
in de heimweehut
Waarom luister je
naar mijn droeve gezang
mijn lieveling?…
Van dorp naar verre stad
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
545 De avond valt in duisternis
op aardse zwarte gronden
er ligt een diep verlangen
in het nabije landschap
een stille hunkering
in dorst naar regen
sobere onbestemde nuchterheid
tekent zich af met het donkere
silhouetten van bomen
begrenzen zoete fantasieën
jouw lucide dromen reizen
met raven, wolven en vleermuizen
in vertrouwd…
Zoals het voelt
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
509 Soms,
voel jij de diepten die je daalt
vol fouten en vergissingen
mislukkingen die je vergeet
in intieme brieven
die in woordenboeken
leren zwemmen
tussen jouw oren
duikt de essentie
van jouw ik
vertrouwde metaforen
jij bent blij met jouw bestaan
voor het eerst alleen in jouw leven
zoals het voelt in liefde geven
in louter…
Aan lager wal
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
433 Een vriend was hij ooit
voor bekende gezichten
in de vertrouwde intimiteit
van huiselijke kringen
een vreemdeling is hij geworden
voor mensen die hem niet kennen
zijn vriendschap zoekt hij voortaan
in drank en drugs onder maanlicht
soms schrijft hij een fraai gedicht
over onherkenbare gezichten
mensen die hem ooit zagen
geen antwoorden…
Ooievaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.214 eenzame verwijten
in de verdoemde duisternacht
door gebrek aan zelfvertrouwen
kom je niet tot een orgasme
je ziet het te zwart en veel te wit
te eenduidig somber in jouw fantasme
ook wanneer het in de liefde
te moeilijk is voor woorden
breng ik jouw geile glimlach
naar de onverschrokken ooievaar
misschien in de verte
van een vertrouwde…
Soms mis ik mijn maten
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
436 De tijd gaat door, maar niet voorbij,
ik draag hun woorden in mijn oren,
wat eens vertrouwd was, blijft geboren,
ze wonen nog altijd stil in mij.
En als de stilte wat harder slaat,
dan hoor ik weer hun zachte zinnen,
ze wonen ergens diep vanbinnen,
waar vriendschap ...nooit verloren gaat!…
Anders mooi
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.176 ik vond schoonheid
in kleine dingen
in regenlicht langs
oude steen
waar anderen voorbij
bleven lopen
voelde iets vertrouwd
om mij heen
ik hield van wind
door open straten
van stilte aan
het eind van de dag
waar de één slechts
eenvoud zag
lag voor mij wat
blijven mag
misschien bestaat
geen mooi of lelijk
geen waarheid die…