Alle inzendingen over vluchtigheid

861 resultaten.

Sorteren op:

Samen ontwaken

hartenkreet
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 609
Wanneer sluimerend de ochtend gloort Gewikkeld in een deken die me troost De poes, haar warme zachte vacht Languit liggend langs mijn zij pootjes ontspannen voor zich uitgestrekt Stil is het hier alsof het niet werkelijk kan zijn Een schuchter straaltje zon Schittert vluchtig in het vensterglas Kille tocht kiert zachtjes fluitend door…
Annesecond20 december 2024Lees meer >

Nageest

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 204
Schaduwen dansen, vluchtig en vaag, als verloren dromen in een stoffige doos. Ze spelen een toneel vol wroeging, elke stap een kakofonie van toen. Gezichten vergelen aan de randen, in een zaal vol lege stoelen. Tijd spint draden door de kilte, een woord sterft voor het adem krijgt.…
Nathan28 april 2026Lees meer >

Gisteren waren al mijn problemen weg

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 276
De herinneringen dansen door mijn hoofd, Geluk voelt soms als een vluchtige zucht. Dus laat me dromen van die tijd, Waarin elke stap vol liefde en vrijheid was Gisteren, mijn toevlucht, mijn kracht, Ik omarm de magie die het vandaag bracht. Henk Dekkers 2026…

Geur vertelt per deur verhalen

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.069
Ramen geven slechts een vluchtig zicht. Generaties hier zijn voor het geld gezwicht. Bomen dromen langs de grachten. Vogels zitten op de zon te wachten, die gaat spiegelen langs de boten. Ik woon al lang in deze buurt. De gevels heb ik met mijn geest ommuurd. Dit plaatje heb ik in mijn hart gesloten.…
wil melker8 februari 2005Lees meer >

Lenteklacht

poëzie
3.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.462
Waar 'k mij wend, is er leven Ener bruisende jeugd, En het vurigste streven Naar de vluchtige vreugd. Ach mijn hart is een droefheidsbron, Nimmer straalt er de lentezon. Zoet en lieflijk streelde Eens mijn wangen de min, Een zee was de weelde En - ik stortte me er in.…

Paestum

poëzie
4.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.804
De zuilen zijn vluchtig verguld. een oeroud zwijgen heeft zich opgericht uit de getijden der vergankelijkheid. en onberoerd staat dit verweerd geweld boven de wirwar en het gekrioel der mierennesten, en het zichzelf verdelgend menselijk gewoel.…

Eens heb ik de dalende zon gevraagd

poëzie
4.0 met 27 stemmen aantal keer bekeken 3.604
Eens heb ik de dalende zon gevraagd te wachten, eens heb ik van dichte nacht-schaduw het luchte, vluchtige vlieden beklaagd - en nu! - en nu! - Nu glijden de tijden zo langzaam aan, de dagen, de tragen, ze willen niet gaan en lang - lang - lang zijn de uren der nachten.…

LEVENSKUNST

hartenkreet
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.021
Een dauwdruppel dagdromend Op Goede Vrijdagavond Of een vluchtige kus Op een overvol perron. Ieder gedicht duurt een eeuwigheid an sich; Wordt later liefdevol aangehaald, Geciteerd of Met weemoed teruggelezen. Ieder gedicht is een hoofd in de wolken, Voeten langs de vloedlijn en Leef er maar Ééns Lekker op los.…

geur vertelt per deur verhalen

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 691
stil verkild in ochtendgloren staan gevels blikken te bekoren ze tonen ieder hun gezicht de statigheid van zwaargewicht de geur vertelt per deur verhalen passanten moeten tol betalen ramen geven slechts een vluchtig zicht generaties hier zijn voor het geld gezwicht bomen dromen langs de grachten vogels zitten op de zon te wachten die gaat…
wil melker18 augustus 2006Lees meer >

Wassende maan

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 512
De vrouwe van de maan, vertoont zich in een violette aangezicht, gedrapeerd door doorzichtige linten, een handreiking naar het geschonden licht, steekt de kim naar de kroon, aangelijnd door zilveren tinten, hoedt haar vluchtige schapen getooid in wolfse kleren, die als honden waken en hun taak verrichten tussen eb en vloed, ontlokt…
pama3 december 2008Lees meer >

Vergeetboek

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 588
Ik schrijf weer een dag lang in het vergeetboek vruchteloos valt alweer het doek voor de artiesten die we spelen het publiek versteent in haar applaus handen stukgeslagen verlangen vult hun dagen naar het zinloos van het leven zo vluchtig neergeschreven op maagdelijk wit tusen de lijnen punten komma's accentueren wat liefde…

LENTE

poëzie
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.907
Zon op dunne lenteblaren, Dans van schaduw voor de voeten, Wind door opgehuifde haren, Kushand, lach en vluchtig groeten… Moet de druk van lange dagen, Moet de gaaf der ogenblikken, Dan zo zwaar zijn om te dragen, Dat die last de knie doet knikken?…

Laten we zwijgen

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 775
waar mensen over en langs gaan of door worden geraakt en afgetast niet verder dan de schil de eerste lijn een kom niet dichterbij, tot hier de verte achter de façade is niet te vatten, bevreemdt als prikkels vanuit duisternis tot alle woorden breken en iets opduikt uit een mist van stof dat nog wat zweeft aan je verschijnt, vluchtig…
Ludy Bührs9 november 2011Lees meer >

WAAR VERZINSEL

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 580
Gelijk zachte kalme sneeuw dalen sprookjes neer op de kinderlijke geest geven ijdel vluchtig vermaak elke vertellende vlok heeft luchtige kantkleedjes in zich bewerkt met sierlijke hemellichamen en wonderwezens die onnaspeurbaar zijn als Gods geheime wil voor het wijde heelal stil wijzen naar het ons ontzegde Rijk maar hun eigen wereld…
Han Messie5 november 2012Lees meer >

Stof in de wind

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 664
Wat wij doen neemt de kracht der tijden vluchtig met zich mee. Stof in de wind 't is niet meer dan stof in de wind. Met al je geld koop je geen minuutje van je leven bij. Wees bedacht alles waar een mens naar tracht gaat snel voorbij. Stof in de wind wij zijn enkel stof in de wind.…
Frans Vanhove27 september 2013Lees meer >

Dichterbij

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 557
Vluchtig, zoals alles dat voorbijgaat In de razende tijd die vandaag heet, Waarin alles van waarde afgeraffeld wordt In de doodvermoeiende trant van Matthijs Die het tempo dat hijzelf bepalen mag Allang niet meer bijhoudt, zijn wereld Draait door, net als hijzelf, Had hij maar iets meer van de serene rust Van de moestuin van onze Maarten…

Op handen dragen

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 637
Toch glijdt zo nu en dan een warme hand wat vluchtig langs mijn licht gebruinde bast en merkt opeens mijn zachte binnenkant. Door deze mens zo welbewust beslist zal men ook mij op handen dragen want na de dood ben ik zijn kist.…

Een verhaal dat kraait

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 451
Hoe vluchtig de dag ook strijkt langs pauzes die met bevroren snaren mijn vingers tillen naar de waardigheid die mij dreigend verlaat, hevel ik mijn gemoed in de zakken waarin ik mijn handen draag, leeg is het water van reflectie waar voorheen de wolken breiden en het avontuur begon ergens is het schattig, een verhaal dat kraait, een…
elze19 augustus 2015Lees meer >

Guur schraalt de wind

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 844
ik streep lucht heb genoeg van het vluchtige wolkenspel schaapjes die zeilen in een grazige blauwe weide de tijd is voorbij dat blaadjes romantisch ruizelen in machtige eiken het nu geel bruine loof begint in snel tempo te wijken na storm en regen is kale strakte overgebleven guur schraalt de wind door takken en sprieten voordat het…
wil melker19 november 2016Lees meer >

Naar Oostland

poëzie
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.005
En maakt er de geur der zwam hier-binnen u langzaam lam: geur der zee vol amber is broos als bij rijzende uchtend de vlam die geurt der vluchtige rozen.…

Het was donker

poëzie
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.626
kan het zijn, dat van Genesis af het parabolisch Verhaal, de Ellips der Geschiedenis - tot het vuur van de Apocalyps de laatste beelden verbrandt, de luchter, het boek en het lam - niets anders is dan het vluchtige spiegelbeeld van mijn slaap, tussen dromen verdeeld?'…

Haar blauwe verte

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 520
ik heb de wind gevraagd je te zoeken in de vluchtige geuren die ik van je ken vaag ging de reis naar het grieks paradijs met goddelijke stranden waar jij cultuur streelt met je intens gevoelige handen en geestelijk godinnetje speelt je vertrok plots ogen op morgen een zwevende blik die zich niet makkelijk schikt jij wilde…
wil melker26 september 2017Lees meer >

als de wind gaat liggen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 515
raakt uit het zicht men hoede zich, derhalve, voor het vergaan van wat achter een verscholen diepte ligt het is de tijd, die dwingt tot inzicht ja zeker, ze is zo rekbaar als elastiek dagen dragen soms verschillend gewicht en de adem stokt, vaak onverwacht als rijkdom van materie is ontdaan leert men het wezenlijke voelen van ons vluchtig…

Kleine interventies

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 481
het begon met kleine interventies absences en niet meer goed geconcentreerd kunnen zijn de draad oppakken die je even kwijt was in de vluchtigheid van plezier en lach de vervlakking van de hele maatschappij zelfs het houden van heeft zijn lat relatie of kiest voordeur delen een kleine bloemlezing uit de groene wei waarin wij niet…
wil melker25 november 2022Lees meer >

Insluipende kou

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 469
ik voelde het zachte vlagen van de vluchtige wind in haar dromen ze zat in ontspannen stilte te bekomen haar ademhalen had de ronde ondertonen van tevreden zijn over een pittige discussie hoe het leven in het spel van geven en nemen soms uiterst merkwaardige wendingen kent vooral bij het laveren op woelig water is snel averij…
wil melker17 januari 2024Lees meer >

ijdelheid der ijdelheden

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 513
vergaren goud, vergaren macht maar zien niet wie op ons wacht de spiegel fluistert leugenzoet kent niet wat de ziel ontmoet wat blinkt, vergaat, wat schittert, dooft, de tijd wist alles wat men hoopt dus richt je blik niet op het stof maar hef je hoofd, kijk hemelwaarts al wat de mens zich toe-eigenen zal verwordt tot niets – een vluchtig…

WOELIG MAAR KORT

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 217
De wereld krioelt van belevingen met vluchtige aard of hecht voor altijd. Wie zoekt het ruime en voelt zich verblijd bij 't hoofd opheffen naar Hemelingen? In het Genaderijk van Hierboven heerst Gods kroon over alle Aardse jaren; Zijn schouwend vuur waakt, kan nimmer doven.…

Een zachte dood & Laatst

hartenkreet
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.600
bleven daarna dicht Langzaam verdween de pijn Een lichaam bleef achter Met rust op haar gelaat En haar wangen nog iets zachter Een laatste kus kwam net te laat -Laatst is nooit later Maar altijd geweest Laatst is lang geleden Van de dagen het meest Laatst is geen heden Laatst is niet traag Laatst is niet luchtig Evenmin snel of vluchtig…
Jeroen Zwaal18 december 2002Lees meer >

Liefde opnieuw

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.661
Nu pas denk ik aan je, nu een nacht duistere schachten over mijn hoofd heeft geworpen: vluchtig verlangen, boom zonder wortels, onvruchtbare aarde. Nu pas word je zichtbaar.…

Ultiem

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 765
de eerste bundels licht zijn al ontvouwd achter de sluierzone van het schemer – als, in omarming van het jonge groen, een koppeltje zich innig en tevreden verliest in lokken van het pril seizoen waar beiden lusten vol verlangen treden als zij verliefd in hoge sferen zweven onwetend van het dreigend avondrood dat cirkelend boven hun vluchtig…
sacrajewa22 februari 2008Lees meer >