8947 resultaten.
Golden
netgedicht
4.0 met 21 stemmen
1.819 luisteren naar wat ik zei
alles, zo diep in armen
op stukjes land, goudgehaald
en onder bomen
die nu breken
in stil verzet, getrouw aan het gras
de hoop verloren
wolken leggen rouw in kuilen, ontredderd
en uiteengevallen door het nachtlicht
dat jij liet verschijnen
ik heb je ogen
voor dauw en wind
gesloten
naar de dood, niet ver…
Terugtocht
gedicht
4.4 met 27 stemmen
6.421 ik schraap wat sneeuw bij elkaar
druk koelte tegen mijn voorhoofd
ik voel me groot worden ik voel me een soldaat
(ver achter de vijandelijke linies)
ik recht mijn schouders en
marcheer noordwaarts.
------------------------------------------------
Uit: 'Toendra', 2006.…
Je ogen
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.821 Je kijkt naar me
Je ogen vragen
De vraag haalt nooit je mond
Je staart langs me heen
Je ogen ver weg
Over de barrière van je lichaam heen
Je houding star
Je ogen lachen
Ondanks de banden om je armen
Je drinkt uit een rietje
Je ogen dankbaar
Je handicap negerend
Je zwelgt in aandacht
Je ogen schitteren
Je kleine wereld groter…
De Katastrofe
poëzie
4.0 met 4 stemmen
2.373 Hij was mijn vriend, al was het vaag en ver,
ik was zijn vriend en zag in hem geen wonder,
toch dacht ik soms aan een verdoemde ster
bij deze ramp zonder een zweem van rouw –
Hoop loert altijd. Hij ging volkomen onder
in de onbeduidendheid van een geliefde vrouw.…
Luchtbed
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.547 Op het luchtbed van mijn dromen
rust een ingeslapen ziel
die om tien uur was vertrokken
na het lichten van zijn hiel
en ten prooi aan wat moest komen
en de lamme luchten viel
Want de lucht hing vol met gieren
als aan draadgesponnen lust
waar zij klapten met hun veren
voor de allerlaatste rust
om het onheil te gaan vieren
toen hij wegdreef…
haiku's
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
564 blad waait met de wind
op weg naar verre plaatsen
winter nadert ras
stappen op het pad
bladerloze boom in sneeuw
een enkele vogel
de oude steen ligt
stil door verre eeuwen heen
door niemand gezien
kabbelend water
stil ligt de verlichte stad
een vogel vliegt weg
het ven verscholen
voetstappen in verse sneeuw
krakend ijs dichtbij…
Een fluister in de wind
hartenkreet
3.5 met 23 stemmen
1.745 geen warm welkom
in plaats van vredebrenger
moest je vechten
tegen de taliban
arme jongen, arme vredessoldaat
je ging om op te bouwen
maar je verloor jouw leven
een bermbom werd je fataal
voor jou niets meer om op te bouwen
lege handen wachtend thuis
tranen, bloedsporen en verdriet
voor je ouders en geliefden
vijf mede gewonden
ver…
Weekend van tranen
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.022 Nooit eerder zo ver weg geweest.
Eerder heb ik mezelf verwond.
Maar dit komt veel harder aan.
Weekend van zoveel woorden.
Die eerder nog niet in mijn woordenboek stonden.…
een andere balans
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
654 hier om deze vreemde hoek
schuilt het afscheid
de klauwen ver gekend
breed gespreid, hier ligt de sprong
voor- of achterwaarts te wachten
op de mens en zijn vergissing
een momentum van de eenzaamheid
of wat warmte in de kleinste hoek
ben je mens geweest, het antwoord
en de vraag een groteske rondedans
hij weet het niet, nog niet
een herkansing…
Weg
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.607 door iedereen
Dat je jezelf niet kunt zijn
Alleen maar omdat er altijd iemand
Over je schouder meekijkt
Ik zou zo graag eens willen voelen
Hoe het is om niets te moeten
Gewoon even weg van hier
Doen wat ik zelf wil
Alle gedachten in mijn hoofd
Laat ik varen met de wind
En zelf vaar ik mee
Totdat ik mijn eigen plekje vind
Ik lijk ver…
Gevonden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.119 Langzaam ontstaat er een zin,
een strofe, een gloednieuw gedicht
over zijn grote verdriet:
het onbereikbare vers.…
mooier groot
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
1.954 herinnering:
zijn eerste woordje, eerste stap
haar eerste kus, en ik die snap
dat het vergeten wordt, verstomt
En dan is er wat niet meer is:
Mijn geloof in jou, het jouw’ in mij
Ons weten dat het moeilijk wordt,
de schrik dat het zo vroeg verdort
en na ’t vergeten, het gemis
En komt dan nu wat niet meer wordt:
De brief die uitblijft, jij ver…
Santiago de Compostela
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.633 Het pad waar je niet vanaf kan raken
Omdat je kleuren volgt op de bomen
Alleen in stilte met mijn dromen
Slechts bezig met mijn eigen zaken
De stappen van de duizendtallen
Die hier liepen in ver verleden tijd
Zorgen en angsten raak ik kwijt
Woorden die de stilte hard ontvallen
Waar de scherven van mijn leven achterblijven
Alleen, met…
Rozen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.347 Een paar stenen verder,
pikt een troepje kraaien,
zwart en onverschillig,
in de verse aarde.…
Eindoordeel
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
783 Ben ik ver van de weg afgeweken,
toen mijn levenspad krijtwit werd uitgelijnd,
goed en slecht met elkaar vergeleken?…
gekooide vogel
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
914 ik kan niet vliegen mamma
vanachter dichte tralies
smeek ik meeuw om raad
zij huilt regen
en neemt een duikvlucht
naar de diepte
van haar ziel
om ver buiten
grenzen van tijd
waar leegte ruimte wordt
vrij te zijn
ik weet precies
wat zij bedoelt als ze zo huilt
die langgerekte toon
die op het einde
naar de afgrond daalt…
Verlangen
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.941 Mijn lief,
ik hoorde weer je stem vandaag,
zo zachtjes in de wind
een gefluister van zo ver
en breekbaar als glas.
Mijn lief,
ik rook jouw geur weer vandaag,
jouw adem droeg me mee
een zweem van zacht verlangen
hing even om me heen.…
een kleine eenzame vogel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
2.147 passer solitarius
vanmorgen voor het eerst monster ik
mijn makker om den brode:
mahonie glanzen de veren en een vleugje wit
na onze sobere communie hipt hij
het tafeltje af en vliegt
naar een hoge boog van walviskaken
daar zit dan op de nok een eremiet
hij tuurt de wadden af in duizend eeuwen
een streepje dichter bij de grote zon…
Haat
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.170 Het mes zal zij ver steken.
Straks ligt hij keurig opgebaard.…
Hoe de nacht te beginnen
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.117 laat het warm zijn
schemerig en stil
alles gezegd
niets meer verwacht
pleisters gelegd op alle wonden
morgen pas na de nacht
betreed het land van melk en honing
schuif voor het binnengaan
nog even het gordijn opzij
maak met tedere vingers
tranen op het raam
en groet de maan en sterren
die van de hemel zingen
spring in zachte veren…
Ik ben al bijna bij je
gedicht
3.8 met 46 stemmen
17.046 Maar hoe ver ik ook wegtrek uit je veilige
heden, altijd ben ik naar je onderweg
en blijf ik in je aan het woord, net
niet verstaan door je schichtige oren
die van geen stilte mij onderscheiden.
En voor je het weet ga ik weer in je
tekeer en flakkert je denken als kaarslicht
onder mijn maanloze vlagen. Hoor maar.…
Werelden
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
1.386 Zijn drek is de luxe van
stranden van ver weg
waar de rimpelloze zee
zich mengt met een glimlach
van hun vergroeide voeten
de geopende handen
als het dienblad voor heg
en haag ontvluchte marionetten
die zonder ontzag
voor het oorspronkelijk bestaan
slechts geveinsd gerief begroeten.…
IJlbode
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.715 De postduif trok gelaten veren
achter zijn zwoegend vlerken aan
op naar thermiek om kort te gaan
sneed hij zich lelijk bij het scheren
Hij schampte langs een wendend haan
die zich geen blikken scheen te deren
aan ons koerier die val en keren
alleen nog kerfstok uit kon slaan.…
Sociaal onderhoud
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.962 zijn wie je bent
Anders stoor je misschien het refrein
Dat men zo goed uit het hoofd kent
En zelfs als men kan inproviseren
Mag je niet omschrijven
Waar men zich niet mee kan identificeren
Want een leven moet simpel blijven
Zelfs als dit betekend
Dat gevoel compleet verloochend wordt
En de gevolgen (voor sommigen) vanzelfsprekend
Zeer ver…
VERDWAALD
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.700 Het schrijven van een vers eist Gründlichkeit.
‘k Wou over alle ins en outs beschikken
door op het net op elke link te klikken
en daardoor kwam ik op Geert Wilder’s site.
Kijk, dát vind ik van internet nou slecht:
ik klik op links maar kom bij rechts terecht.
...…
Over oude en nieuwe paden (Stappenteller 5) nieuwe versie
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
805 Het lege veld ligt voor
de dichter in mij spreekt het aan
nog zó ver om te gaan
de paden moeten uitgezet
maar welk leidt naar het doel?…
Later als de nachten koud zijn.
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.125 ik heb nagedacht over later
als de ijspegels je gezicht
bevriezen en niet meer ontdooien
zal ik mijn vers voorlezen.
als een warme kaars met een gele gloed
zal ik één voor één de letters lezen.…
Maanloos
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
686 En op de spiegelgladde duistervijver
schaatsdansen de schuldeloze zwervers
dakloos dronken onder een onverlicht bestaan
rondjes, leger, van bijna dood naar heftig leven
wanend, verlangend, maar steeds geen maan
geen hemelplaneet of uitzicht uit het bordeelraam
de halfgesloten gordijnen, erg ver van liefde vandaan
achter het schimmenrijk van…
Paddenstoelen onderweg
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
571 herfstbos maakt iedere schrijfster
inkerig tot zichzelf
zij spiegelt zich in donker water
en ziet haar schraalste vers
vraagt zich in arren moede af
wat haar bezielt
de criticaster in haar hoofd zal als excuus
de uitlaatklep wel weer gaan halen
of het ego dat moet worden opgefleurd
waardoor zij ach zo mededeelzaam is
onder het mom van…
(D)WaalWadden
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
436 Een water van weelderig baden
Voor zeehond, vissen, krab en mossel
Van aangename stilte
't Geluid van de natuur
Meeuwen krijsen
Voedsel van 't veer
Op afgesproken tijden
Dag op dag en
Uur na uur
Waal. Rivier van heerlijk stromend water
Met schepen varend van west naar oost
Vice versa.…