5922 resultaten.
Spiering in de oceaan
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
541 Wat beweegt een dolfijn
om net die éne spiering
uit de school te kiezen,
welke criteria in z'n
eenvoudig brein zegt hem
dat het juist die vis moet
zijn om zich instinctief niet
in de luxe van de veelvoud
te verliezen.…
friesland boppe
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
796 FRIESLAND GEDICHT FOP
In friesland wonen hele stoere friezen
de mannen zijn oersterk
zoals sven kramer en epke zonderland
en drinken op zijn minst een fles beerenburg leeg in het weekend
frieze vrouwen worden honderd jaar en zetten in hun
eentje een heel voetbalelftal op de wereld
die helaas altijd verliezen van ajax
de knapste schizofreen…
Verbeurd van alles
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.373 Wij zijn de lang-verweeuwde en kind-verlaten moedren;
wij blaffen in het spoor van, smoorlijk, Hecabe,
of, in de ontreddring van de laagste rust verzonken,
ons lammen dag ontlaên en leeg van alle vonken,
verliezen aan geduld de vormen zelfs der beê.…
behouden huis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
539 wonen in een kasteel
met voor iedere vlucht
een opgehaalde brug
alleen de kroongetuige
van het water onder de
oude brug dicht met kroos
van donkere wakken geweken
om daar lang herinneringen
vast te houden verdiepen
of in de traag schemerende
watervliezen te verliezen
thuis komen achter gesloten
muren met kleine vensters…
Mijn moeder is een influenzer
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
557 M'n moeder is een influenzer
Sinds een dag of twee
Geeft iedereen adviezen
over zakdoekjes voor niezen
Hoe je kilo's kunt verliezen
En doe je na het piesen
de bril omhoog of naar benee
M'n moeder is een influenzer
Sinds een dag of drie
Geeft iedereen de raad
Hoe de laatste mode staat
Het de majesteit vergaat
Of waar de mooiste camping…
Politiek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
556 Door voor D66 of GL/PvdA maar in ieder geval links te kiezen
Want er is voor onze (klein)kinderen geen tijd meer te verliezen.…
Zee van extatisch bloed
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
538 De eerste moet slechts nog even wachten
Op 't niveau van de tweede, dat negatief is
Mijn schreeuw om hulp wordt dus echt geenszins gehoord
De wereld is Oost-Indisch doof voor d'ander
Verliezen in een oorlog worden groter
Gezamenlijk huilen moeders rivieren
Uitmondend in een zee van extatisch* bloed
Wraak hedentendage het codewoord
Van de '…
Eindeloosheid
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
545 De zon verrijst
reizende wolken baden zich
in het blauwe meer
Als pluizige suikerspin of
zacht watje met elk een eigen plekje in
oneindige hemel waar ze samen zijn en dan weer uit elkaar
onafscheidelijk en dan weer los zonder dat ze elkaar uit het oog zullen verliezen.…
gelukkig is het nog zomer
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
628 golven
de zorgen over weerstand
tegen aanvallen op morgen
als de overdreven getallen
van vele massa’s tsunami’s
sceptici die zeggen dat is
nie’ waar maar dat is wel
waar het in de kringloop
van het water op uitdraait
als de golfstromen stoppen
en de verdamping op stoom
gekomen kunnen wij dromen
over verglijdende gedachtes
maar verliezen…
Betekenisvol leven
netgedicht
2.5 met 14 stemmen
360 De wereld nodigt uit tot
aanwezigheid, een ruimte waar ik kan bijdragen zonder mezelf te verliezen.
Wanneer twijfel mijn onrustige
denken overspoelt, keer ik terug naar dit stille
centrum in mijzelf. Daar waar intentie en gevoel elkaar zacht
ontmoeten, ontvouwt zich een pad dat klopt met wie ik werkelijk ben; puur en licht.…
Wanneer het bos mij heelt
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
182 Wanneer de milde wind
langs huid en blad beweegt ontstaat er
een heldere rust die niet duwt of verklaart, maar alles
gelijkmatiger maakt tot zelfs dwalende gedachten hun scherpe rand verliezen.…
Toch staat in je hand geschreven
gedicht
1.9 met 35 stemmen
30.011 Toch staat in je hand geschreven
mijn spaanse vluchteling
er is geen ontkomen aan
je lot wacht in Ispahan
maar kom eerst in mijn oksel slapen
kleine labrador
met de koude voetjes
en snik me je vergeetmenietjes
onder de linde zal ik dansen
met jou mijn speelgoedbeest
en ja dan voorgoed vergeten
daarna zal ik je frans leren
fais-moi…
het is voorbij
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
2.382 de olijke kapster schaart met ogen
wandelt tussen takken
rozenolie fleurt het zwerk
rillende kraaien op de grassen
de dood is opgeruimd
netjes in de pul op het dressoir
de dag zit in de knip
fladdergons verlaten de geruchten
appeltaart staat op de stoep
thuisloos woont de witte waterroos
het marmert aders blauwglans
de tondeuze slikt eiderdons…
Ze hangt als een lege boodschappentas
gedicht
2.2 met 121 stemmen
30.635 Ze hangt als een lege boodschappentas
aan mijn arm en ik bedenk me
wat er met haar
uit mijn leven verdwijnt: Buisman,
een stoof, de theemuts.
Niets houdt haar trouwens
nog warm.
Bevelend wijst ze naar de supermarkt
en vraagt me wat ik zie: ik noem
een naam.
Nee idioot, dat is de overkant
en hoe komen wij daar?
Ik wil haar nooit meer ontstemmen…
Illustere leegte
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
544 Niets is voor altijd
alles gaat voorbij
het fruit van jouw lippen
droge dromen van zijde
alles is inherent en incompleet
door grove vergankelijkheid
in deze worsteling met verveling
gedachten aan jouw vroege dood
ach, was ik maar een regenworm
dan zouden mijn stomme dromen
voor altijd zonder zonde zijn
in de warmte van het eenzaam bed…
Behalve
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
365 Behalve dat de dag met zonlicht begint
met zon
en licht
Lig jij in mijn bed
in mijn gedachten in mijn hoofd in mijn bed
Niet bij me
maar
hier
in dat donkere hoofd van mij
En behalve dat je er niet écht bent
weet ik je hier
wandel je
glimlach en praat je
hier, bij mij,
in mijn hoofd
in dat grote lege bed vol bloemen
Behalve…
Verloren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
293 Het paradijs waait open.
Nog een keer vluchten wij,
En verworden van aas tot prooi.
Het huis is gevallen.
Bliksem, donder slechts
Zijn van het hoge rijk nog over.
De dag is geweest.
Snel valt de schaduw
Over wenkbrauwbogen.…
In Paradisum in vogelvlucht
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
306 Onbetaalbaar is de omgekeerde werkelijkheid
hoe overleeft hij, rust zij
langs de zee
vindt hij ooit een weg naar haar,
Melopee
waar geluk alsnog wordt herboren
jij en ik in a paradise regained?
naar hoop de weg vragen was toen
mijn zorg
hoop werd zorg achter gesloten
luiken
is die werkelijkheid ooit nog
herstelbaar?
stille breuken…
De oude vader
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
175 Wie reist daar zo laat door het grijzende dal?
Het is de oude vader, getekend door de tijd,
Zijn blik gericht op de eeuwige kosmos,
Maar in zijn hart zingt een kinderlijke vrolijkheid.
De stad om hem heen mag dan sterven in steen,
Hij draagt de lofzang van de schepping alleen.
Want ach, wat is het leven zacht,
Een spel van zonlicht en van schaduwnacht…
het arboretum
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
1.060 door de kwakkelende
iepen laat uw zinnen niet
verzieken door de ijle
populieren die in ellenlange
rijen langs oneindige rivieren
slechts de marsmannen
plezieren en neem afstand
van de eiken zelfs de
allerhoogste eiken hebben
nooit kunnen bereiken dat
ze rijmen op het zwerk dus
beperk u tot de berk
wilt u dolen tussen linden
na het afscheid…
Verloren vrienden
hartenkreet
3.9 met 23 stemmen
3.590 Soms kunnen je dagen zo in en in zwart zijn;
het afscheid viel zwaarder dan je had verwacht.
Maar de wereld draait door en soms moet je hard zijn;
alleen veel en veel harder....dan je ooit had gedacht.…
Moeder
hartenkreet
4.0 met 23 stemmen
2.219 verantwoordelijkheid
Altijd te vroeg, nooit is er eigenlijk tijd
Om alles te zeggen wat je wilt
Plotsklap is het leven verstilt
Je kinderen, daar waar je zoveel van houd
Staan even alleen, hebben het zo verschrikkelijk koud
De warmte van je handen en stem moeten ze missen
Wat er op zo'n moment in ze omgaat, daar kun je alleen maar naar gissen
Afscheid…
Het planeetje om mijn zon
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.230 hol
en het spatte uit elkaar
Die scherven snijden in mijn geest
ze laten me steeds weer weten
dat het zo mooi was geweest
wat nu aan stukken is gereten
Je bent nu mijn gesel geen gezel
en weet niet of je het kunt laten
eigenlijk wil je me nog wel
en bij mij komen, met me praten
Ik wou echt dat ik dat ook kon
en al schrijnt het nakend afscheid…
herfst
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
777 oh boom, wat ben je mooi
in deze bonte herfsttooi
het lijkt warempel net
of je op een schilderspalet
al die kleuren hebt gemengd
en ieder blad ermee hebt verwend
deze tijd van bruin, purper en goud
is het getijde waar ik het meest van houd
jouw prachtige bladeren vielen een voor een
dwarrelend gingen ze als afscheid van je heen
in dit…
11 September..
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.157 Zonder een simpel afscheid..
Nog altijd blijft zij denken aan die zwarte dinsdag..
Die dag..
Dat zij haar vader nooit meer zag...…
Nog
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.316 bevaren door statische wollen schepen
en laat de zon
bij het zien
zijn al droevigste kleuren vrij
Nog zijn er tranen
om de schoonheid
het bos en het veld
bewuiven met vleugels
geuren van bloemen mee
Nog geven vruchten wijn
voor zwoele nachten
in heldere maan en
lachen ouders
omdat hun kinderen al sterk zijn
Nog nemen mensen
moeizaam afscheid…
we missen je!
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.715 Daar lag je dan,
Ik wist dat het zou gebeuren,
Maar afscheid nemen blijft moeilijk
Je bent omringd door mensen,
Mensen met tranen in hun ogen,
Al het verdriet..
Want je bent er niet meer
We missen je!
Daar lag je dan,
Ik blijf je aankijken,
Ik blijf bij je!…
Laatste groet aan lieve Droopie
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
1.512 Nooit gedacht dat ik je na 1 jaar
te hebben leren kennen afscheid moest nemen.
Dat doet echt zeer elke keer weer,
de laatste week was er één van extremen.
Sorry dat je die week zo hebt moeten lijden,
Gelukkig hebben we je gisteravond mogen bevrijden.…
omdat aarden te gevaarlijk was
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.422 winter scheen nabij
warmte nam bezit van jou en mij
we zochten hemel
omdat aarden te gevaarlijk was
je wortels staken dieper dan ik dacht
misschien had ik te veel van je verwacht
je aandacht in beslag genomen
weinig kans gegeven weg te dromen
je wilde zelf beslissen, je eigen leven leiden
niet het ongewisse, van ons beide
je zwaaide afscheid…
NIEMAND MEER VOOR DE ROUW
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
2.791 dit huis een thuis was
voor iedereen die kwam
maar jij bent alleen achter gebleven
je hebt ze overleefd
als “magere Hein’s” toekomstige bruid
heb ook jij maar één leven
en de klok loopt achteruit
het is nu avond
de dag des levens voorbij
en over de stoelleuning hangen je kleren
als altijd netjes in de vouw
stil en vredig zonder afscheid…