6819 resultaten.
Ogenblik
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
85 Ik neem het de regen daarbuiten niet kwalijk
dat ik binnen naar close-ups van het verleden kijk
Niemand rekent mij de herinneringen aan
dat oorlogen jaar in jaar uit bestaan.
Ik begrijp dat witgekalkte muren de gestolde pijn
die uit de potten en scherven sijpelt niet
bedaren kunnen.…
Opa momentje
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
878 Daarna volgden andere herinneringen.
In de grote zakken van zijn colbert
rinkelde hij altijd met losse guldens,
waarvan hij er later op de bezoekdag
mijn broers en mij er een paar gaf.
Altijd eerst even de spanning opvoeren.…
warm verdriet
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
423 in vage ochtendmist dool ik rond
op de altijd stille akker van de dood
een buitenplaats vol marmersteen
met daarin toegenegen gegrafeerd
de namen van vele beminde mensen
die naar de eeuwigheid verhuisden
de koud en kille sluier van het gemis
verdunt het zoute verdriet met tranen
met de herinneringen aan de belofte
dat wij het leven graag…
Sta niet huilend voor mijn graf
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
5.186 Sta niet huilend voor mijn graf,
Ik ben er niet, ik slaap er niet.
Ik ben de zucht in duizend winden,
Ik ben de zachte sneeuw die valt.
Ik ben de zoete herfstregen
Ik ben de rijpe tarwe in de velden.
Ik ben de stilte van de ochtend,
Ik ben in de gracieuze vlucht
van buitelende vogels,
Ik ben de glans van de sterren in de nacht.
Ik ben in elke…
Leven in ToeVerNU
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
506 Onze toekomst en ons verleden,
zijn vervormde herinneringen.
Meer niet. Nooit minder.
Ons verleden en onze toekomst,
zijn gastvrije open deuren,
die gesloten blijven.
Het leven is een gevangenis,
waarvan de gesloten deuren,
gastvrij openstaan.
Het woord toevernu bestaat niet.
Bestudeer het, nu, vannacht.
Droom, maar haast u niet.…
nooit vergeten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
410 wat ik in vrijheid vieren mag
daarom spreek ik nu luidkeels
denkend aan wie dat niet kan
de namen van allen die vielen
die hun bloed en leven gaven
in de modder van het gevecht
omdat ik altijd onthouden wil
dat ik hier gelukkig wezen kan
door wat geweld van hen nam
dankbaar erkentelijk en trots
fluistert de stem in mijn hoofd
de herinnering…
Verleden
hartenkreet
4.3 met 26 stemmen
3.831 Haalt hij de pijn bij me vandaan
Maar dan, heel even
Heel even vult jouw lichaamsgeur de kamer,
Komt de herinnering weer tot leven
lijkt het of ik jouw lichaam tegen de mijne voel.…
Toen ons kindje glimlachte
poëzie
3.8 met 18 stemmen
9.386 Toen was het plotseling of een vogel diep
in hem ontwaakte, die daar heel lang sliep,
en met een schone stem aan 't zingen ging,
lied'ren van blijdschap en herinnering.
En als een bloem uit 't verre schemerland
ontbloeide in hem herkenning en verstand.…
drie kinderen voor het vuurpeloton
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
46 waar de liefde geen herinnering achterliet
bewaarde het kind de smaak van aardbeien
wij pionieren door het leven,
als ware de onschuld in ons neergedaald
de ter ziele gedragen mens
rustte dromenvrij in de bedstede,
met wanden die werden gedragen
op het condens van deemoed
het thuuske met het krantenpapier
dat zich verschool ergens tussen…
Vlucht uit de tijd
hartenkreet
3.3 met 15 stemmen
2.518 broosheid
Eén wereld in tweeën delen
Met verdiepte emotie spelen
Het is uit met de verliefdheid
Het is de winter in mijn buik
Stollende prikkelingen
Uit met de bindingen
Ik ontsnap uit de fuik
Ik adem weer de frisse lucht
En mijn geest verscherpt zich
Het is niet dat ik je beticht
Maar het is die drang tot vlucht
Je bent waardig mijn herinnering…
Gespleten golven
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
872 Ineengedoken aan het strand
haar handen om beide knieën
zakt zij weg in niemandsland
eenzaam, maar met z’n drieën
die stemmen moeten zwijgen
door brekende golven overstemd
zullen herinneringen zich rijgen
stroomt het verleden ongeremd
haar handen pijnlijk gevouwen
fluistert zij zwak om vergeten
bidt om een luisterend oor
wanhopig, haast…
"Ex" .....
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
2.519 't Weten van het verliezen
het terughalen van een gebaar
het bekijken van een foto
't verdriet is weer daar
't Koesteren van een herinnering
de glimlach bij een stukje muziek
de herkenning bij een verteld verhaal
al die gedachten maken me ziek
Jouw jas, vergeten op de kapstok
'n paar schoenen nog in de gang
een boek van je favoriete…
ALZHEIMER
hartenkreet
4.5 met 20 stemmen
1.871 Roerloos blijft ze zitten, in het oog van haar orkaan
verdwaald in de verhullende mist die niet meer optrekt
Ze blijft steeds schreeuwen maar niemand wil verstaan
figuren, gestalten, woorden... zo verdraaid en verrekt
En terwijl het gevoel verlamt en de herinnering dooft
negeert ze onbekende bekenden, defensief agressief
Soms spelen kinderliedjes…
Een schreeuw
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
880 zwaar en beklemmend
hangt het verdriet,
zo ver weggestopt,
in de kleur van mijn ogen
je krijgt een plaatsje
op de schouw,
je wordt een foto,
ik kan je niet meer horen
elke dag sterf je nog steeds
in mijn bijzijn,
in elke stilte maak ik ruimte
voor jouw herinnering,
ik ben je verloren
ik glijd af in een leegte
en dreig te stikken…
De onverbiddelijke tijd
netgedicht
3.0 met 20 stemmen
2.183 tumoren op zijn magere hoofd
Gieren wachten in kale bomen op het onvermijdelijke
Hoog boven de heuvels spreidt een adelaar zijn vleugels
Gevlekte hyena’s kruipen onderdanig naar voren
Maar mijn vader voelt nog steeds de leeuw in zich brullen
Samen kijken we naar de oneindigheid van het rivierwater
Ieder met zijn eigen overpeinzingen en herinneringen…
Gisteren
hartenkreet
3.5 met 19 stemmen
2.045 Ik klim over een muur
van herinneringen,
overwoekerd met treurend mos.
Steeds glijd ik terug naar het verleden,
ik ruk me er met moeite van los.
Wanneer ik dan beland
in de schaduw van het heden,
is de dag van gisteren nog niet vergeten.
Steeds komt er een andere vergeten muur
die ik onrustig moet trotseren.…
Gezinsfoto
hartenkreet
3.0 met 16 stemmen
4.911 Hier een vergeelde foto van ons gezin
Voor de fotograaf met een stralende lach
In vrede naast elkaar staan zonder beklag
Herinneringen vervaagden tot grote onzin
Leven in de valse schaduw van goed gedrag
Moe ben ik om steeds te blijven ontkennen
Uit angst voor de waarheid weg te rennen
Iedere keer voor de schone schijn overstag
Schrille…
Nadat je wegging
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.556 Snuif in m'n handen
je zoete geurspoor
je zweet van het vlugge fietsen
(je was te laat)
gevangen,
bewaard in handdoek :
koester ik deze avond druppelsgewijs
wring de herinnering uit
tussen de schrokkende dijen
gulzig, terminaal wanhopig
vlinderend op bekend terrein :
daar lag je hoofd
plooien in de drie-zit : tweelijf.…
Kind van rekening
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
2.312 hebben gefaald
Nu ik in liefde een prijs heb betaald
voor hun onvermogen om te dragen
Wat betekent vertrouwen voor een kind
dat steeds in twee kampen moest leven
Al het gezegde betekende munitie geven
slecht woede wat het gezin nog bindt
Niemand meer die nog weet hoe het was
in schaarse momenten van gedeelde lach
net of het mooie herinneren…
Klein kindje heeft verdriet
poëzie
3.9 met 19 stemmen
2.252 Klein kindje heeft verdriet, maar moeder laat
Voor hem een mooi geel balletje in een kring
Ronddraaien - en het schijnt een gouden ring -
Aan een onzichtbare, elastieken draad;
Dan met een hamertje op een gam'lang slaat
Ze wijsjes, uit heel verre herinnering;
En 't draaiend balletje en 't metaal-geting
Leidt-af het kindje, en 't zingt en…
gevangenis van verdriet
hartenkreet
3.9 met 28 stemmen
2.000 Ik zit vast in een gevangenis van pijn
een plaats gevoed door angst en verdriet
waar het goede verdreven is, een braakliggend terrein
alleen in mijn hoofd heerst de stilte nog niet
Onhoorbare kreten galmen eindeloos na
de zon vervaagt, kleuren verbleken
rondom is de diepte, overal waar ik ga
de herinnering is mijn eeuwig litteken
Gezocht en…
die laatste avond
hartenkreet
3.4 met 18 stemmen
2.220 die laatste avond ging langzaam voorbij
uren vol herinneringen en pijn
die laaste avond je hebt uitgehuild in mijn armen
ik heb je proberen te troosten
proberen je hart te warmen
die laatste avond jouw hoofd tegen mijn hoofd
nooit zal ik vergeten wat je me toen heb beloofd
die laatste avond
jouw tedere kussen die ik voelde het was toch…
eenzame nachten
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.047 jou
maakt me even gelukkig en blij
zoals in alle nachten
wanneer de slaap niet komt
huil ik zachtjes en niemand die me troosten kan
of me in de armen sluit
zoals alle nachten
voel ik me oud en afgeleefd
maar vecht ik voor het leven
dat mij zoveel verdriet aan deed
zoals alle nachten
put ik steeds meer kracht
uit de herinnering…
eenzame nachten
hartenkreet
3.4 met 36 stemmen
2.334 maakt me even gelukkig en blij
zoals in alle nachten
wanneer de slaap niet komt
huil ik zachtjes en niemand
die mij troosten kan of me in de armen sluit
zoals alle nachten
voel ik me oud en afgeleefd
maar vecht ik voor het leven
dat mij zoveel verdriet aan deed
zoals in alle nachten
put ik steeds meer kracht
uit de herinnering…
BEKENTENIS
gedicht
3.7 met 62 stemmen
24.169 Slechts een herinnering is mij behouden:
Hoe op het plein, bij 't honinglied der linden
Vanuit de schaduw over witte straten
Je aan kwam lopen. Speelse zomerwinden
Sloegen de zijde van je lichte gele kleed
Tegen het ranke lichaam, en je ogen
Waren van heimwee raadselig verwijd.
Hoevele zomers zijn sindsdien vervlogen...…
Nu zàl er stilte zijn, mijn leven lang
poëzie
3.8 met 12 stemmen
2.101 Als in een winkel zag 'k de meubels staan,
En boven één stoel, pijnlijk zichtbaar, hing
Leegte, waarin mijn blik gestadig viel,
Nog niet gedragen door herinnering.…
nostalgie
netgedicht
2.9 met 17 stemmen
2.166 volume zacht
met onze voeten
schuifelend rond
zijn wij ogen
handen, mond
en kloppend hart
met al mijn krachten
draag ik jou
naar waar jij wist
dat ‘t eindigen zou
vanaf de start
met al mijn liefde
geef ik jou
al datgene
waar ik van hou
en nog veel meer
met geest en lichaam
in evenwicht
streel ik zachtjes
jouw gezicht
en herinner…
Een jaar later
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
956 Een jaar is een bladzijde in het boek
dat een jaar geleden
begon
met
wat niemand geloven kon
toen de dood niet wilde wachten en
ontelbare gezichten
liet verdwijnen
zonder een enkel woord
langer dan een gewone herinnering.…
Afscheid
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
3.045 een lang vergeten herinnering
je fluistert mijn naam
en bijna zie ik je glimlach
je omhelst me, of droom ik dat?
Ik hoor alleen de stilte
die om je heen hangt
Zeg jij mij vaarwel?
Mijn kleintje maak je niet druk
geen verdriet meer in je ogen
Ik laat je niet alleen
al denk jij dat misschien.…
Herfst
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
1.448 De herfststorm blaast de bladeren van de bomen
De takken buigen kreunend door
Alles wordt omver geblazen
Net zoals in mijn hoofd
Daar blaast een wind mijn mijmeringen
Langzaam uit m`n herinneringen
Mijn hart huilt van verdriet
Zoals de regen neer valt op de straat
Het vormt plassen in mijn ziel
Het verlaten gevoel
Het opgesloten…