6467 resultaten.
Vroege vogels
hartenkreet
1.9 met 8 stemmen
2.322 vanmorgen ben ik vroeg opgestaan
in de lente hoor je dan de vogels fluiten
nu in de herfst hoor je niets
geen enkele vroege vogel buiten
oja, wat u zich misschien niet realiseert
er is er wel een maar je ziet hem niet
hij is zijn baas vooruitgesneld
en zwerft nu ergens rond, zwarte Piet
in verlichte etalages zie je hem al staan
vindt u…
opgedragen aan een immer kranige dame
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.731 Ze bleef daar eeuwig staan in alle tijden,
Van herfst over winter tot de zon.
Altijd kranig en zonder ene motie,
Van wat haar uit haar lijden verlossen kon.
Ze sprak daar zo gewoontjes over,
Alsof het iets was van alledag.
Niet dat het iemand wat kon schelen.
Verdwenen was die jeugdige lach.…
Ik zocht je
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
727 Ik zocht je in de tanende tinten van de herfst
wandelend langs de wind, blaren die waaien,
langs de schuilplaats van merels en kraaien
langs waar kilte haar klauwen kerft
in de vouwen van de bergen maar nergens
bespeurde ik de geur van je aanwezigheid
zo sterk als in de kerk van mijn beslotenheid
zoals je mij onbeteugeld overvleugelt…
Wintervlinder (pour l'aimable CSZ)
netgedicht
4.8 met 30 stemmen
1.035 Ach, mijn lieve, wonderschone vlinder,
je sterke vleugels strelen de ijskristallen
op de donkere, overmoedige elzenproppen,
je bent niet alleen, geelzwarte mezen roepen
vanuit elk hoekje in de tuin de lente aan, brutaal
negeren ze het hoge miauwen van een jonge buizerd,
ach, mijn lieve, wonderschone, vlinder,
de herfst kleurde boom en blad…
leven, geen dood........
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.153 de wereld als een meisjeskamer open
het landelijke, goddelijk verheven kalm
de schemer zal nu laat in de middag vallen
de sterfelijkheid houd aan, deze morgen
ik voelde meer steen met gelijk geduld
alles stond stil, de geronnen minuten stroomden niet meer
in de kamer is buiten mij geen mens
geen spiegel zelfs aanwezig
er is een smaak van herfst…
Vriendinnen, woorden weghalend
gedicht
3.3 met 50 stemmen
14.267 bedriegerij ontbinden,
van hun verstrekkers van omcirkelende intimiteit, van begoocheling
rond gevoelens waarover de uitspraken aankomen als zweepslagen
weg zijn ze, losgelaten
zoals de briefschrijver na veel bedenktijd
een anekdote achter zijn plompe woorden opheft
zoals de huid aan zomerse tinten inboet
naarmate in een handspiegel de herfst…
Gefrustreerde wintergast hakt in op de mensen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
482 De hele lente en zomer door was hij actief
en niemand kon hem stoppen en toen het herfst
werd waren alle mensen verstomd en stonden
stram en lieten voor altijd hun hoop varen
en zo kwam er geen goed eind en geen revange
maar stonden ze in de winter kaal en berooid
nooit meer af te wachten op de lente en de zomer.-…
Deern
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
675 ik jou
over haar hand in de mijne
en over het zwijgen terwijl
we eigenlijk zoveel wilden zeggen
ook over het reizen in de tijd
en die ene witte bank in het parkje
vlakbij het station hopend
dat deze laatste trein toch
de zo gewenste vertraging zou hebben
ik spreek veel over dan en toen
omdat gisteren voor haar de zomer was
en de herfst…
De paardenbloem
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
598 Oogst men voor de bloei de bladeren,
wortels in de lente en de herfst.
Door een salade gemengd,
gegarneerd met half gekookte eieren.
Op de boterham verse paardenbloemsiroop,
als werkzame kracht en een lekkernij,
weet dat de paardenbloem bij je leven hoort.…
hortensia
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
652 Haar laatste dagen zijn gekomen,
Ritselende bloemen kondigen de herfst aan
Ze heeft haar best gedaan
Haar tere lijf kan het hoofd haast niet dragen,
Zo mooi is ze weer
Ook deze keer
Ze keek met haar bloemenhoofd
De wolken uit de hemel
Want zon had ze nodig
Haar palet is niet te evenaren
Van kersenrood tot limoengroen
Blauw eens heel…
De ware blues,
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
937 Waar elke boom z’n wortels
nestelt in de rijpe grond, dringt
het mos zich op, gestaag sluipt
de herfst op lome voeten rond,
de wingerd dwingt het rossig blad
te vallen waar ik dacht te rusten
onder de humus van beloften en in
het eikenbrons van je woordenschat,
gevat in een tot ziens, een laatste groet.…
met in het vooruitzicht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
621 het gras dat zo fris en groen was
voorbij…
we wisten het natuurlijk wel
maar nu de regen meedogenloos
valt als een grijs gordijn
zwaaien we de zomer weemoedig uit
de zondag, het is zeker al bij
de klok van elf uur
geeft ons vast een voorproefje
van wat komen gaat
grijs is de lucht
opoe herfst komt op kousenvoeten
maar toch met…
Metamorfose
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
577 1
Bladeren kolken aan de bomen
ruisen als golven
van de wind op zee
Ik zou nu hier willen zijn
als de geluiden
me niet dragen konden
maar de herfst
voert me mee
En ik reis
over daden en dromen
dalen en zomen
Hier zo ver vandaan
kwam ik in een adem
en een zucht
gedreven in een stilte oceaan
badend in een zwoele vlucht…
DE SEIZOENEN
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.473 Kom dus tot mij, herfst, want ginter,
Laatste leidsvrouw van het jaar,
Nadert reeds de bleke winter
Met een maretak in 't haar.…
Schakels van de taal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 zwijgzame
boreling waarin ik meer te biechten
heb dan schrijven kan
de geschiedenis is nog niet
gedrukt en ligt verborgen
tot wie het vindt, dan stuur
ik het naar ieder kind in hun wel of
niet begrijpen, laat het liggen tot
hun tijd geborgen in haar ziel
zal rijpen om zichzelf te plukken
wiel van aanrollende vloedgolven
van de herfst…
MIJN HERINNERING!
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
698 vlammenlicht
onze nu volledig eiken living
alzo,
versmelten wij samen
in de gloeiing en de herinneringen die
het vuur uitwaait,
tijdens de vertering van ons vroegere
speelgoed
de volgende ochtend,
stappen we met een houten kop,
maar opgelucht en gelukkig
uit ons eiken bed
en houden ons
aan onze afspraak:
zodra
de herfst…
De regels van het spel?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
477 wereld wankelt op z’n
poten tot een zonnestraal
hem vindt, een streepje
licht in de laagste stand
wat eerder werd gezaaid,
neemt z’n tijd, is niet verloren
als de mens zijn spa en pen in
de aarde heeft gezet, groeit
tot kort gedicht wat ergens
tussen grijs en donker ligt
verankert in het verstand
langs de nevelbanken spant
de herfst…
september
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
511 De bomen groeien niet meer
tot aan de hemel, ze zijn moe
de herfst laat hun bladeren verkleuren
september laat haar eerste tinten zien
je wringt je in jouw sociale positie
alleen en moeilijk om te vergeten
je verdrinkt herinneringen in pijn
ons geheugen houdt van de aarde
een stille herfstavond tot wasdom gekomen
maakt een einde aan zomerse…
'Zomerwintertijd'
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
456 .
________________________________
BIZAR
Nooit eerder zo warm
Weekend van de 'wintertijd'
Zomer in de herfst
l'Eté indienne
Nu de wintertijd ingaat
Zingt het hoogste lied
Wankel evenwicht
Nu de 'wintertijd' ingaat
Kleurt het donker licht…
Rollercoaster
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
578 Jasmijnallee
kent de lente een tweede gang
na de vroege golf van zwoelte
in een benauwde atmosfeer,
ons voorjaar nam dit alles in alle vroegte mee,
met weinig gevoel voor de nood aan koelte
Er volgde een tijd, het duurde te lang
met veel water, wind en hagelstenen
de seizoenen leken de kaarten te hebben geschud,
vroeg de natuur ons reeds de herfst…
halloweenpret
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 bloedstollende kostuums gestoken
met pompoenen vol griezelig verlichte gezichten
kloppen jammerend of gillend aan onze deuren
zij krijten onheilspellend “een snoepje of ik schiet”
toch vieren wij deze avond met een lach en een grol
even ontsnappend aan de vaak alledaagse routine
groot en klein genieten de magie en het mysterie
van wat de herfst…
Overgangsverdriet
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.150 Onder de schaduw van een
nieuwe herfst voel ik hoe vrijheid een
andere vorm aanneemt: een rustiger, bijna trage glans
die me uitnodigt om het licht te bewaren zonder het vast te houden.…
Vandaag smelt mijn toekomst
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
1.158 Wanneer de nacht de dag inhaalt
en zij jou dichter droomt, tekent
vorst in het schijnsel van sterren
ijzige bloemen op beslagen ramen
een prachtig boeket spreekt nooit
gesproken woorden en groeit naar
morgen, waar in een glazen vaas
gisteren snel verdort, langzaam
bedekt een witte laag ooit gelopen
verleden, als schoonheid een nieuwe…
Mooie vrouw,
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
1.364 Wandelend door een drukke buurt,
ogen op schoonheid ingesteld
door hormonen voortgestuurd,
door adrenaline vergezeld
als eigenaar van mijn eigen gevoel,
en mijn verloren verstand
gefocused op mijn heilig doel,
zij op mijn netvliezen gebrand
zij is van binnen als van buiten,
onbeschrijflijk hemels mooi
zij laat vogels mooier fluiten,
dwingt…
Laatste aanblik
poëzie
3.8 met 13 stemmen
2.563 Lang bleef aan haar de blik gekluisterd, die
Ten elke tijde rust op hare trekken:
Steeds toeft zij, waar ik ben: nooit is er, wie
Een liefde, minder hoog, in 't hart kon wekken,
Dat, in die gloed gelouterd van zijn vlekken,
Vereend met schoonheid, werd tot poëzie.
Mathilde, o, mijn Mathilde!…
Psychodrôme
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.408 zijn gezicht moet tonen
zijn leger zal hem kronen
en de nieuwe orde zal er komen
Beschermd door demonen
onzichtbaar voor zijn oog
kan zich niet vertonen
- beschaamd voor zijn betoog
Nooit had hij kunnen denken
door twijfel overmand
dat zij alles zouden schenken
voor de vrucht van zijn verstand
De bitterzoete smaak
van de blonde schoonheid…
Daar was je weer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.648 Ineens danste je weer om mij heen
ik wist niet dat ik je zo gemist had
ik vond het wel prima zo alleen
er ontbrak iets maar ik wist niet wat
Jouw schoonheid kwam aanwaaien
als een prachtige zomerse dag
ik mocht jouw verschijning weer aaien
en genoot intens van jouw stralende lach
Wij keken elkaar weer verliefd aan
met zo’n blik die ik…
Gepasseerd
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.635 een blik in de diepte van het waarom
Ik wil die echo’s niet meer horen
verlang naar de stilte van de komende nacht
stap over de horden die het verleden bracht
weerkaats het geluid van gebroken en verloren
Langs de regels wandelen mijn gedachten
te vaak stokt deze trage gang
daar was het duister en wat was ik toch bang
lees niets van schoonheid…
U oude machtige Freyja
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.454 U, oude, machtige Freyja van het Noorden
U, stille en vreugdevolle schoonheid
Ik groet U, Freyja, schoonste der aarde,
Uw Maan, Zon en Sterren,
Freyja van de groene Aarde.…
Ik voel mijn leven...
poëzie
3.2 met 18 stemmen
2.607 -
O droom van hoge schoonheid, die mijn schreden
voorlichtte, - tot uw puurste glans gerezen
vervliet ge allengs...
En 't jammerlijk verleden
jaagt stormend door de diepten van mijn wezen
in zulk een koorts van haat en woede aan 't loeien
als stond heel de aarde in vlammend bloed te gloeien.…