35704 resultaten.
Olla Vogala
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.511 Hoe bloedig ver is nu uw zoete zingen...
Ik ben een letterknecht, een kopiist,
die bij elke haal uw ronde vormen mist.…
Fraktuur
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.610 Waarde en afstand of gereken in uren
voor mij was de grens onzichtbaar ver weg
mijn limiet was een sloot, een muur of een heg
en de dagen konden wel jaren duren
Soms scheurde een spier of knakte een bot
dan even het fraaie spel gestaakt
zwervend en zwierend is mijn jeugd ontloken
Een schram, een buil, een broek kapot
nog maar juist het…
een nacht zonder zee
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.020 perspectief is een woord
voor jou ongeschreven
jij leeft het geluk
van een ander wel mee
jouw horizon ligt
veel te ver
voor dit leven
het liefst verdrink je
in een nacht zonder zee…
eenmaal per maand
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.962 Op deze dagen loop ik liefst
Kilometers lang ver weg
Langs wegen en over paden
Ik ben gewoon dagenlang kompleet van de leg.…
Podiumparket
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
1.328 dan
komt de monoloog
naar voren, zet zich
en staren vele ogen
hun monden open
zo klinkt de luister
soms onderbroken
en kucht de stemming
zich vervelend droog
want de podiumparkiet
kwettert zijn verdriet
soms gezwemel
naar de sterren in de hemel
zijn gebeden
uit een ver verleden
worden hier nooit verhoord
enkel verstrooid aanhoord…
Kaap de Goede Hoop
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
895 Maar wel op zoek naar jou,
ver weg van de bittere kou.
De kou die de wereld regeert,
en van de mens die niet leert,
maar die wel een oorlog voert.
De dichter wordt de mond gesnoerd.
Ik rond Kaap de Goede Hoop,
en of ik er iets voor koop?
Ik blijf het antwoord schuldig,
ook al denk ik heel zorgvuldig.…
Achterlaten
hartenkreet
4.9 met 9 stemmen
1.084 Een zwarte wereld,
Met heel erg weinig licht,
De kleuren waren verdwenen,
Weg, ver weg, uit mijn zicht.
Voor de buitenwereld was ik,
Die altijd vrolijke meid,
Maar van binnen was ik,
Dat vrolijke gevoel kwijt.…
Lage druk, hoge druk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.560 dood te raken
in een leven dat geen leven is
een trap waarvan de treden kraken
tranend dalen door het dof gemis
Langs alle klokken en kalenders
glijdt radeloos de tijd in zee
gesloten luiken voor de vensters
de nacht valt en neemt alles mee
Maar ook stormen sterven in een zucht
het holle hoofd ontvlucht de graven
de dorre dood weer een ver…
Verdronken kasteel
netgedicht
4.1 met 39 stemmen
8.561 verlegde tijd zich ondergronds
achter oeverende uiterwaarden
als een wak in lage Maas
-men noemt het verdronken
dit beeld dat eilandde als dak-
het water brak en sleep
keerde de stenen terwijl
algen verweerden, zwart als pek
op deze plek, die ik droomde,
slechts vermoedde, op het schijnpad
de verbeelding van een vesting
zo ver…
het is geen vogelpest
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
680 ik brak weer pluimen
van hun veren af
ze stonden plotsklaps
in hun blote gat en
voelden zich verbijsterd
het is geen vogelpest
maar slechts de rest
die overblijft als
schone schijn al
jaren aangepleisterd
de bolle wangen
vallen in en groeven
tekenen verval
dat was er altijd al
werd even niet geteisterd
pluimen waren niet…
DE DOOD VAN MEI
poëzie
4.6 met 13 stemmen
4.679 Ze duizelde en in die duizeling
Werd ze zo licht, een veer die uit de zwing
Der duive valt: ze daalde en viel niet:
Zo valt een riethalm over in de vliet.…
Arend
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.116 Arend brak zijn veren, schreeuwend, bedrogen.…
stadsjutter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
647 de oude kar kraakt
in dezelfde voegen als
haar duwer, ze smeekt
om nieuw bloed, een laagje
lak aan antiek, de toekomst
is aan de jeugd, vers hout
de zwoegende man vloekt
op het weerbarstig hout
dat gebarsten wielen blokkeert
en zijn geleende schoenen spuwen
op zijn verweerde blaren
eigen vocht eerst schreeuwt hij
en ploetert verder door…
op de koffie
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
732 vriend en vijand zie
hier het oor gekromd
aan een pot vol koffie
vloeibare verzoening om
samen mens te zijn
met vogels gekooid om te zingen
over tapijten vol geschiedenis
twee voor de prijs van één
ware wereld, erg ver weg,
met het raam altijd open
de geur wil je tegemoet
hier ligt het welkom altijd
op de loer voor offers
te slachten…
vaklui chatten niet
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
2.522 de echte arrivés in het dichtersvak
je ziet ze niet op internet
daar voelen ze zich
net even te goed voor
om even met het aanstormend dichttalent
gezellig quasi collegiaal
een chatje te maken
neem nou zo’n Hendrik Ido
Ambachtsman uit Mokum
het lijkt wel een marsman
zo ver weg
nog verwarrend ook
er was al eens echt
een dichter Marsman…
Leiden onthaalt meeuwen
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.037 wel gehad
met zee duin en strand
ziet ze krijsen slaan woest
hun vleugels uit op Rapenburg
Levendaal Hoogwoerd den Burcht
Claresteeg ja op de Stille Mare
burgers klagen zeg wat mot dat
durven niet meer uit hun huizen
een misstand net vele pluizen
heden kan ik verklaren:
geen tot gering presteren als meeuwenverschrikker
sprake van vis vers…
BLE
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
649 Het vond de verse hondendrol niet fijn.
Een diender zei: 'U bent op heterdaad
betrapt. Kunt u niet lezen? 't Wordt een prent!'
Ze zei: 'M'n hond doet aan de lijn, agent.
Je kunt het zien: hij rent zich uit de naad!'
Ze dokte niet en had het goed verpest.…
Ook een dichter heeft,,,,
hartenkreet
3.6 met 30 stemmen
2.836 Gewapend met zijn pen en blocknote
in zomers shirt en korte broek
loopt hij in de richting van het park
want de inspiratie is ver zoek
Misschien ziet hij in bomen en planten
iets wat zijn schrijversgeest boeit
zodat er willekeurige woorden ontstaan
en tot een pracht gedicht weer bloeit
Of ziet hij op dat bankje misschien
een verliefd…
Blasé
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
692 Je bent ver weg geweest,
Je hebt veel gezien. De dingen zijn
Zoals ze zijn. Massa’s zonder tal.
Darwin schiep een nieuw begin, en de genen
Komen bepaald goed uit. Er is geen magie
Voor wie de jaren tellen kan. Zich vóorstellen kan,
De lange jaren van des aards bestaan. Dit vergt –
En dat heb je, of dat heb je niet – fantasie.…
Ik wil je raken.
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
624 Ik probeer je nog
één keer te raken,
als je achter mij
zal staan en in een
laatste vers jouw
licht te vervolmaken,
de essentie waarmee
het laatste gat wordt
gedicht in de voor ons
aangewezen tijd, kan
niet somber klinken of
ongrijpbaar vederlicht
om dan aan te vertrekken
en bij gelegenheid weer
a-priori af te leggen en elkaar…
Aquarium
poëzie
3.7 met 14 stemmen
3.141 Zo drijft mijn vers in mij, zelf deel van God
En iets, dat met verstand en weten spot,
Verbergt zich in kunst’ge doorschijnendheid;
En wie het leest, voelt, voor het ogenblik
Verplaatst, buiten de grenzen van zijn Ik,
Trillen ‘t mysterie van zijn eeuwigheid.…
een schenkende natuur
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
617 lente lente lente
Deo Volente
dan springen de knoppen open
nog sterker
ik zie ze al
het groen
ontworstelt zich
aan cocons
in verlengde vingers
van uitgestoken armen
dik en dun
lang en kort
sprietig
of uibollig
*
ik trap in hondenpoep
vers gelegd
op paden die door
de nieuwe toekomst
slingeren
met een reuk
zo pril…
in de markt geplaatst (Stappenteller 10)
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
585 wegens ongemak
bied ik vandaag
tegen elk aannemelijk bod
mijn langgespaarde stappen-plannen
veelal gemaakt voor ver
met liefde voor de zee
voor 't struinen over Drentse hei
of pas-ontwaakte alpenweiden
de duister-dwaze knapzakroutes in het veen
voor mijn gedroomde metgezel
mijn huiver en mijn ongeduld
gestolen kussen halverwege
gelopen…
V.V.T.
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
458 Kom me niet achterna
ver verleden lang voorbij;
ik hoef niet meer te zien
en hoef niets meer te weten
dus ook niet terug te halen
de dingen liefst-
of soms ook echt- vergeten.
Wat voorbij is is voorbij
je kunt het laten rusten
laat het maar hier nu verder gaan
met in het heden te berusten.…
- Onbekend -
netgedicht
4.1 met 57 stemmen
584 een hoofdstuk over
willekeurige voorwerpen verstopt
de digitale grauwe wereld ontvlucht,
laarzen maken geen reus, het glazen muiltje
geen ware slimme dame
zij die het antwoord gevonden hadden
willen niet verzanden in alleen maar willekeurigheid
bewerken het onbekende succesvol
steentjes in een overvolle waterput gooien
een steenworp ver…
Leegte bevriest mijn ziel...
hartenkreet
4.4 met 22 stemmen
2.395 Het moment van afscheid bevriest mijn ziel
als de dood je meeneemt ver hier vandaan
Langzaam zakt je lichaam in de zwarte mist
die je meeneemt uit dit vergankelijk bestaan...…
Vertrek 2009
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
1.888 En dan gaan we opnieuw in een heel vers jaar
weer doen wat we altijd al wilden
we denken, we praten, we voelen we doen
maar eerst nog van negen naar tien,
laten we dat maar eerst doen!…
de Schemering
hartenkreet
1.2 met 4 stemmen
852 Je ziet duidelijk daar de klokkentoren
zijn schaduw valt al ver naar voren
als hij al vele malen slaat,
het verkeer wordt minder intensiever
dat maakt de sfeer ook weer wat liever
en het wordt stil op plein en straat.…
Zelfs al hun liefde
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.308 liefde als leidraad
versterkte hun partnerschap
het verlangen oh zo intens
tot groei naar meer
uitbreiding van hun gezin
bekronen met nieuw leven
hopend om kinderen van ver
hier te laten opgroeien
omringd door genegenheid
was het wachten lang
werd het paar op de proef gesteld
maar toen was het moment daar
vlogen ze hen tegemoet…
Van een ziek kindje
poëzie
3.2 met 9 stemmen
1.986 Heel d'avond door heeft er die blik gewogen,
Over mij henen als een majesteit
Van onverwonderde genadigheid,
Dichtbij en ver en altijd onbetogen.…