Alle inzendingen over ver

8947 resultaten.

Sorteren op:

Ziekentroost

poëzie
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 4.845
Pizarro had de vijftig overschreden, En weinig roem behaald uit veel gevaar; Zijn eerste vrouw droeg veren in het haar En op zijn kleine akker werkte een tweede.…

NATURA CONSOLATRIX.

poëzie
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.344
Hier rust ik ver van 't woelig mensenras In macht'ge zuilengangen van het woud, Met dak van wiss'lend groen, doorwrocht met goud, Hier op het mollig, mosrijk lentegras.…

Broedergevecht

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 502
Terwijl zijn broeder, over heuvel, ver weg van groen en water, sterft in de armen van zijn naaste buur, ontwaakt hij met een kater. Het poezenbeest dat kopjes geeft aan een intens verdriet. Niemand die het ziet.…

Naast slangen

gedicht
2.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 6.034
'Naast slangen kennen wij ook ratelraven', Aldus de Mexicaanse veteraan 'De ratelslang verschaft ons prachtig leer De vogel heeft een glanzend zwart soort veer Maar opgepast!…
Drs. P15 juni 2010Lees meer >

Dans toch weer met mij

netgedicht
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 665
Dansen, ver, aan deze strijd voorbij. Mijn hart voelt ineens zo broos. Mijn handen voelen slap en doelloos. Mijn hoofd hangt machteloos en teneergeslagen. Droevige dagen zijn weer terug gekomen weg, lijken al onze mooie dromen.…
Levi3 juli 2010Lees meer >

Kinderstemmen

netgedicht
3.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.100
duizend kilometer, ver bij mij vandaan. Kinderstemmen komen nog enkel via sms binnen.. een tranenspel dreigt te beginnen. Kinderstemmen sturen, ik mis jou en wil bij jou zijn.. deze woorden doen zo'n pijn. En al wat ik dan sturen wou is over de leegte, de stilte nou. Deze stilte vliegt mij aan..…

niet zonder, niet met

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.065
ze huilden een rivier maar nog onvoldoende om het gemis te stillen van vrijheid en geest die langzaam verdroogden in elkaars nabijheid hoe verlaat je een warm zinkend schip dat je eigenlijk niet wilt missen zonder geen van beiden te verdrinken ver weg dwaalden ze, verdwaalden zonder elkaar de lichtsignalen vanuit hun verre andere ik veranderden…
Gerardo6 augustus 2010Lees meer >

't Ontbijt des vogels.

poëzie
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.002
‘Vogeltje, met grauwe veer, Ben-je nu reeds in de weer, Met uw zoete tong? Fluitertje, wat zing-je daar Zo vroegtijdig hups en klaar, Bij zo menig sprong? ‘Kleine, die zo aardig praat, En zo stil te luistren staat, En op alles let, 'k Heb ontbeten, al is 't vroeg; Daarom zing ik nooit genoeg: Zang is ook gebed.’…

Mijn veulens,

netgedicht
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 740
Dikwijls komen de veulens in stilte dichterbij de haag, ongeduldig zonder fourage, willen uit de omheining, de roep naar verse klaver naast eenvoudig haver, uit de strelende ogen dromen zij van tijden, om het bit te vieren over onbegrensde weiden, ik berijd hen op de ruggen van de vrijheid, in één sprong over hindernissen van…
pama17 augustus 2010Lees meer >

Eens zo

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.325
Je ogen streelden als een bruine oase de eenzame woestijn van mijn wezen en in je overspelige armen vond ik vrede, alsof ik nooit geboren was en eeuwig bij jou sliep, tedere duivelin, ver van de bewuste wereld.…

De zwaan

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 676
Zijn vleugelslag wiekt hoog boven de huizen de nek ver uitgestrekt aan kop Voorlopig nog geen zwanenzang als de verre stemmen in zijn oren suizen Een ogenblik kijk ik naar boven het lange witte lijf in zicht Traag maar soepel in het ochtendlicht bewegen vleugels die goden loven Dan ontnemen daken mijn staren Voorbij is de getergde vogel…

Kleinood

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 592
mijn dagen achteloos spelend met onbelangrijkheid ja ik ging er aan voorbij liet het door mijn vingers glippen als zandkorrels die ik op het strand door mijn vingers liet glijden achteloos spelend in onbelangrijkheid te kort nu mijn dagen ik speel allang niet meer hervonden geluk ik draag weer de liefde het is zo licht als een veer…
windwhisper25 november 2010Lees meer >

O, dood geheime nachtegaal

poëzie
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.699
O dood, geheime nachtegaal Die in de donkre hagen zingt Uw nooit ontraadselbaar verhaal Dat tot in ‘t diepst der harten dringt, En lokt ons beiderzijds van ‘t pad Over het dompe dove mos Voort van de wemellichte stad Naar ‘t ver en stil en duister bos, — Ik volg u, dood, zing gij mij voor, Ik zal niet talmen aan de zoom, Dat ik de laatste…

voor Shang

hartenkreet
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.317
geschreven woon jij daar nog in het noorden, een stad bruin, grijs, met vreemde daken ach meiske, in jouw land ging mama's stem verloren knuffels, knuffels en warmte maar neen, het koude, dode van te vroeg gekomen sterven meiske waar is je moeder heen en nog, en nog krult de zon zich om je lippen lijkt je mond een maan te zijn ver…

Ontluiken

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 663
langzaam ontwaakt de lentelucht in mij voelt nog wel als naakt en soms kil af en toe zeg maar bij vlagen weet ik weer ja, dat is het wat ik wil de geur van natte bladeren of vers gemaaid gras parfum naturel zo als het in wezen bedoeld was en kleuren zien rijpen van groen naar wonderlijke tinten groots en onnavolgbaar eigen…

DE NACHT

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 484
als bijna sterven dat voelt soms aan als angst niet meer wakker te worden de nacht kent ook haar angst als de dood voor ´t ontwaken helder en heel uitgeslapen een hele nieuwe dag beleven Uiteindelijk zorgt de nacht voor het beste evenwicht de nacht heelt je wonden de nacht maakt je beter de nacht geeft je dromen de nacht laat je heel ver…

Het Zand

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 552
Zand ik zie alleen maar zand Ver weg dichtbij voor achter en opzij alleen maar zand Ik voel overal zand in mijn oren in mijn ogen knieholten en ellebogen overal zit zand Ik ben gek op zand op kuilen duinen en bergen grof geel en fijn wit zand Ik geniet van woestijn steppe en strand hollen lopen dolen in…

Mijn Gemis

hartenkreet
2.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.009
Zo ver weg, maar toch zo dichtbij. De afwezigheid van de emotie, het gevoel van een kerend tij. De trillende grond onder mijn voeten, de breuk in de hemel boven mijn hoofd. Het donker nadert, mijn omgeving door iedereen gekloofd. Door de dichte mist is niets meer zichtbaar, daarbij verdwijnt mijn tast.…

In een volgend land

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 495
er was het verlaten een lange weg te gaan ver van een heem pijlers van het bestaan scheiding van de vogeltuin het paradijselijke licht tere wentelbootjes enkel nog in een vergezicht een glimlach een wuivende hand het water spiegelt in een volgend land waar koekoeksbloemen in bermen prijken het vee graast op behoedende dijken…

Gedachten.

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 931
Vele vragen uit een heel ver verleden het leven wordt dag na dag ingevuld, vaak vind ik de antwoorden in't heden het leven vraagt een leven lang geduld. Geduld in het leven, geduld in de liefde antwoorden geloof me, die komen later, ook zelfs al wij elkaar wel eens griefden iedereen slaat in het leven wel een flater.…

Gedachten.

hartenkreet
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 963
Vele vragen uit een heel ver verleden het leven wordt dag na dag ingevuld, vaak vind ik de antwoorden in 't heden het leven vraagt een leven lang geduld. Geduld in 't leven, geduld in de liefde antwoorden geloof me, die komen later, ook als wij elkaar wel eens griefden iedereen slaat in 't leven zijn flater.…

Raamwerk

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 538
Randen raken wat ongezien blijft buiten het kader vindt licht altijd tegenlicht onzichtbare vertakkingen reiken vreemd verder alles is hier hoog en laag tesaam dichtbij en onaantastbaar de dood verkruimelt even traag als leven groeien doet Onbegrensd staat het zwart in de ijle stilte slaakt een kreet onhoorbaar ver de ruimte in waar…

Als ik het boek niet had

gedicht
2.5 met 33 stemmen aantal keer bekeken 7.312
Psalmen voor een ver verschiet. Hoe zou ik weten wie de tijd ontstak, aan ieder woord zijn klinker gaf, zingend in mijn oor. De vreugde kan niet op in alle talen, in elk nieuw boek een jong bestaan. ----------------------------------------- uit: 'Het eiland van elkaar', 2006.…

Van je pareltje

hartenkreet
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.262
Later vers herbeginnen met een proper leitje?…
sweetje17 juli 2011Lees meer >

Hoe te zoenen op straathoeken

gedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 17.434
Laat op de avond laat het zijn of vroeg in nanacht, licht liefst ver – al leent ook paarlemoeren dageraad aan dit publieke werk subliem cachet. Het zij een zwijgen van koralen vergaan van dorst in lafenis – van wakend ontslapen bevinding wellicht doe dus vooral de ogen dicht.…

Koning

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 525
Hij liet echter een bloedbad van ver- driet en vertwijfeling achter, zag dat zelf niet. Hij was een blinde die werd bespot, al dacht hij dat mensen ontzag voor hem hadden, 's avonds en 's nachts was hij beneveld en had hij soms woedeuitbarstingen afgewisseld met lachkicks.…
c. paris3 augustus 2011Lees meer >

een heerlijk recht

netgedicht
2.9 met 41 stemmen aantal keer bekeken 722
geen Dwingelderveld noch een andere laagte zal mij weerhouden om te zweven tussen stilte en de woorden die, in mij, diep dansen ach, deze tijd, deze heide schone tijd niets maakt hier de vogels oud of het kind dat regendruppels vangt met open hand en de zee hoort in zijn klompen verzonken zijn de oude stenen van de dagen, ver…

afzien is zijn

netgedicht
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 533
afzien is zijn de mens lijdt dikwijls barre ontbering daarvan veroorzaakt hijzelf ’n groot deel soms trekt hij daaruit nog tijdig lering en krijgt zo de zaak weer op de rail fysiek lijden aan een gemene kwaal vraagt echter een heel andere moraal wie de idee beslist ver van zich werpt dat de geest door lijden wordt gescherpt verwerpt…
ADAMANT19 november 2011Lees meer >

uit de kunst

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 580
de schrijver van dit vers zal zonneklaar geen naam zoals die bloem of perk verdienen. de huis- en tuin- en keukenrijmelaar kon moeizaam met wat woorden spelen, maar er kwamen tóch kwatrijnen en terzinen. zo kreeg-ie dit sonnetje voor elkaar.…
Aubrey2 februari 2012Lees meer >