6137 resultaten.
Liederlijk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.241 Wanneer de kat van huis is, en ik slaap
Dansen mijn muizenissen rond de kazen
Bevrijd van mijn controle en bebazen
Die ik bij thuiskomst weer tezamen raap…
Spookhuis.
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.663 in dit grote verlaten huis
voelt het niet zo pluis
krakende planken en deuren
ondefinieerbare geuren
flikkerende lichten
dreigende gezichten
ik loop op een houten trap
bevende benen bij elke stap
er klinken fluisterende stemmen
ik moet aan het duister wennen
op zolder hoor ik zacht koorgezang
schaduwen op de muur van de gang…
DE GRIJSAARD EN DE JONGELING
poëzie
4.4 met 30 stemmen
9.248 'ga dan niet ver van huis,
en weer vooral ook het gespuis van vrouwen
buiten uw hart, weer het al uit uw kamer;
laat alles wat tot u komt
onder grote en oorlogszuchtige namen
buiten uw raam in de regen staan:
het is slecht te vertrouwen en niets gedaan.…
torretje en knorretje
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.559 op een kleurrijk toneel
hing aan een bezemsteel
een naakte ooievaar te lonken
ieder begon te stampen, te bonken
dat was nog eens klasse
ons op een hoogtepunt te verrassen
de nacht duurde oneindig lang
met opzwepend brullend gezang
knorretje dacht dit is een groot genot
torretje zei, hier ben ik op verzot
afgemat reisden ze naar huis…
Het armenhoekje
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
975 omdat in de regen het kaartje het begaf
zonder al te veel weelderige bloemen
zetten zij behandeld als verdoemden
hun leven in armoe na de dood voort
hun enige hoop is nog de hemelpoort
in groteske pompeuze familiegraven
liggen de invloedrijken van weleer begraven
gehuld in vele vierkante en kubieke meters aarde
veronderstelt hun grote huis…
HET GROOTJE VAN EEMNES
poëzie
3.2 met 12 stemmen
3.012 Er was rouwe op het huis,
Er was rouwe in de kluis,
Toen de Heer ons gebed had verworpen;
Want zo lang als hij leed,
Ging een biddende kreet
Als een offerand op uit de dorpen.
Toen de doodsmare kwam,
Zie, mijn wangen zijn stram,
Maar ik schreide als het kind van mijn kindren!…
Die achternacht kwam ik mij tegen op een plek
gedicht
2.2 met 21 stemmen
13.218 Ik wilde dat ik vond dat ik naar huis toe wilde
en sprak mij aan om hiervandaan te gaan
maar dat was zo gemakkelijk nog niet. Ik verloor mij
in gesprekken die ik al zo vaak gevoerd had
zonder zicht op toonzaamheid
of zelfs maar dunne trucs
waarmee je doorgaans
een kapotte nacht doorkomt.…
25 redenen om te geloven
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
607 Bij dag en nacht
ontij en lust
waarachtig
er tussen zweven
en aan de zijkant lopen
op de rand van de wereld
in een hoekkamertje van mijn huis
dat steeds krommer wordt
want ik leef er steeds minder rondom
het is zoals een vis het vermoeden heeft
van veel water dat om hem heen wegzwemt
het er bij laat, het moet vloeien en niet verstillen…
sinusoïdaal bestaan
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
759 ongebreidelde rijmelen
transcenderen in verheven gedachtengoed
af en toe moet ik mijn pezen spannen
om weer in goede relatie met de aarde te staan
*
zoals ik de Yucca verplant
even de illusie wek van iets grootser
maar de bestemming weer afgrens
tot een oeveren binnen het afgeronde van de pot
mezelf daarbij vergeet binnen de biotoop van mijn huis…
ontzettend uitzetten
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
580 lichtzinnigheid
op het lijf te schrijven
ik schuif het van me af
en van mijn stoel
valt ook wat slapheid
van deze dagen
het wappert maar wat
gebonden met een weinig nacht
ik laat het bij een huigen
door de neusgaten
van een spreken spreek ik niet
want het is zo dik
van 's morgens tot 's avonds
dat de dag zich er doorheen hijgt
zelfs het huis…
Uitgevaren
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.288 dreven ze voor jou
toch vaak niet verder dan de stad
Die stad waar jij de kroegen kende
van de feesten en ellende
waar je liefdes hebt ontmoet
totdat ze waren opgebrand
en dacht je dagen in bezweren
dat het tij nooit meer zou keren
maar je vrienden van de straat
namen je mee weer naderhand
Die straat waar jij ooit bent geboren
in een huis…
met hart en nieren een wielrenner
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
1.398 in de verte zie je je huis al staan
nog maar een paar km te gaan.
eenmaal thuis aangekomen
helemaal bont en blauw van de kou
denk je 'morgen weer'.
wat is het toch een prachtige sport,
dat wielrennen.…
Deze muziek altijd onverwachts
gedicht
2.3 met 31 stemmen
15.021 Wanneer je haar het minst
verwacht, op weg naar huis
na de eerste slok
en de eerste trek.…
oude gebruiken
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
2.441 “ anders gaat je huis huilen toch ? “ zo zei
Oma in Suriname het altijd.
Dat geeft je nèt dat beetje tijd om je voor te bereiden.
Kun je gelijk een “ wasi “ doen, want het is goed
om schoon, het nieuwe jaar te begroeten.
De bosnegers gebruikten vroeger al speciale kruiden.
Die laten ze weken , daarna kun je een “ wasi ‘ nemen.…
Het bomenhuwelijk
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
756 Beweeg niet achter mijn schaduw
de weg naar huis gaat langs stille getuigen
bomen zwijgen over ons huwelijk
terwijl wij niet zwijgen over de bomen
want wij zijn natuurkinderen
volwassenen met zwerversbloed
wij zwerven langs oevers van rivieren
hoe zou ik zijn als eik vraag je
maar ik voel me meer een eikel
hoe zou jij zijn als es vraag…
knuffelen
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
2.239 liever dan mij
Mamma wil je niet weer met hem trouwen
Dan kunnen we weer thuis wonen met hun erbij
Weet je mamma ik ben zo bang
Iedereen die ik lief vind is nu weg
En weet je mamma op deze school is het niet fijn
Ze pesten me en lachen me uit als ik iets zeg
Mamma ik wil hier niet meer wonen
Maar jongen toch dit is nu toch echt ons huis…
O nachten van gedragene extase
poëzie
3.0 met 4 stemmen
3.118 Te horen naar de rustig ingezogen
teugen des ademens en het geruis,
dat op en af het geheimzinnig huis
doorstroomde, in een eb en vloed bewogen.
En innerlijker naar de drift te horen
van de verborgen donkre hartenklop,
de wortelstok des levens; wat look op
en wat werd in de arbeidsnacht geboren?…
in memoriam
hartenkreet
4.9 met 49 stemmen
2.246 Jij bouwde een huis
van niets
tot iets
maar er kwam
geen nieuwe start
want genadeloos
timmerde het noodlot
zijn spijkers in jou hart
en ooit
werd nooit...…
Picnic
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
515 te ver weg storen ons niet eens,
we liggen met een hand onder ons hoofd
en praten en lachen, met sinaasappelsap
en stokbrood met brie belegd en verge-
ten de tijd, waardoor die té snel verglijdt
en wanneer de zon over z'n hoogtepunt
is, pakken we onze spullen, en dromen
nog even over de zomer die eraan komt
alvorens weer terug naar huis…
Oud hart, dat niet bemind en heeft
poëzie
4.6 met 5 stemmen
2.327 .
------------------------------------
uit: Het vader-huis (1903)…
De dag van de arbeid (I)
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
2.327 Het was feest in het witgepleisterde huis
en iedereen lachte.
© 1-5-2000
een aanpassing in mei 2005
voetnoot:
http://www.youtube.com/watch?v=Fm_AmAs02rc…
Meer niet
poëzie
4.0 met 9 stemmen
2.120 een tea naar een diner
Een lichte, lachende kokette
Met wufte weelde van toiletten
Ze wekte haat of sympathie
Hier dweperij, daar jalouzie
Haar eigen hart was nooit van slag
En tikte als iedere dag
La-la
Ze was een lach, een lied
Meer niet
Nu is zij moegedanst en oud
Met 'n rijke zakenman getrouwd
Een opgetuigde miljonaire
Met 'n huis…
Syen
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
500 Surinamers, ver van huis en haard elkaar
feliciterend… want “brada” Desi Bouterse
het was hem dan toch maar gelukt.
De Nederlanders lekker afgezeken en het
leek wel of ze daarop lang hadden gewacht
Zijn ze nu helemaal van de pot gerukt ?…
Vanuit vrouwenogen
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
613 de zomerzon
waardoor lichaamstaal groeit
broos en lief
biedt de herfst zijn schoonheidskleuren
en in bescheiden blauw
geeft de winter
inhoud op ‘t oog
(volgens de natuur,
elk voorjaar keert terug in tijdseizoen,
van de algemene liefde)
ik waterzucht
niet meer om de strijd
dat niet kon kiezen
om wat de geest deed slijpen
mijn huis…
De man die niets meer was.
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
942 Niet veel later verliet hij het huis van Venus als een worm.
Tussen het gewormte van onaanzienlijke kruipsels ooit van haar.
Een man met voeten van een meisje onder een buik en met vele ringen van straffen tot aan zijn kop als van een worm.
Als een platworm leefde hij voort.
Zonder tong en verstand.
Nooit meer bezat hij nog het verstand.…
"Duikelaartje"
hartenkreet
4.1 met 18 stemmen
735 Hier vul ik weer
mijn dag met "zorgen voor"
maar het huis verraad
dat ik hier niet meer hoor.
Hier "breek" ik weer,
een parel langs mijn lip.
Blijf mezelf vermanen,
wil niet weer in een dip.
Hier ben ik dan
tot hij genezen wordt verklaard.
Ik hoop dat ik tot die tijd
mijn "nieuwe IK" heb bewaard.…
Een zondagavond
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
738 Het ontluiken van de lente
in de eerste katjes die we plukten en
mee naar huis brachten na een wandeling
vol lachen en plagen, vol verhalen.
De lange zomerdagen die eindeloos leken
omdat we al moesten gaan slapen
eer het duister volop gekomen was.
Stiekem nog even lezen, wat eigenlijk niet mocht.…
Slimme Belgen en een asbak
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.206 Maar die Belgische dame,
dochter van een spaarzame moeder in ons buurland, dacht,
ik neem de staande asbak mee,
er wordt toch niet meer gerookt is huis, dus weg met dat ding.…
Uitkomst-rijm
poëzie
3.0 met 3 stemmen
2.219 Maar ’t heeft mijn stemming niet verbeterd;
Een enkeling klabakte voetstapsdreungedruis...
’t Was zestien graden onder nul gethermometerd,
Een straatnimf gajemeede, ’k neende nors naar huis.
Of ik al stevig kachelcokesde, ’t mocht niet baten,
Het warmekamerde, maar ach! mijn geest bleef koud.…
Ode aan het boek
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
824 Jij, jij hebt in mijn hart en huis een plek,
eerlijk verdiend en gekregen,
in stapels en in rijen,
in iedere kamer wacht wel weer een ander verhaal.
En tegen die ene persoon
die, net als ik, jou herkent
kan ik alleen maar zeggen:
ga met hem op reis en zie waar hij je brengt.…