6661 resultaten.
Morgengroet
hartenkreet
4.2 met 21 stemmen
5.255 Ik mis de zachtheid van jouw bestaan
omdat jij met mij een stuk op weg bent gegaan.
Tussen vallen en opstaan help jij me recht,
“vertrouw op mij “ is het mooiste wat je hebt gezegd.
In een doolhof heb je mijn ogen ontdekt,
je geeft mij een beetje zelfrespect.…
het paradijs is nooit gevonden
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
823 ben de schepping niet nabij
lach om jullie stormen
orkanen en de eeuwen averij
niet ik stuur meer de zeeën
dat doen jullie buiten mij
de aarde kraakt
in al haar voegen, jullie
zwoegen gaat aan mij voorbij
het tijdelijke leven is voor jou
vermenigvuldig je en gauw
zie de sterren, maak de maan
raak haar aan, overschrijd eens
het bestaan…
de Koffiejuffrouw
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
865 Ze voorziet vele objecten van koffie, thee en chocola
goeie of slechte bestaan in dit verband dan ook niet,
ze zet simpelweg voor blank bruin, hoofddoek of
kale kop, dat kostbare bruine vocht,
en een ding is zeker ze zien d’r graag komen,
waar dan ook, is een graag geziene gast
discrimineren nee, daarvan heeft deze dame
geen last.…
de Koffiejuffrouw
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
995 Ze voorziet vele objecten van koffie, thee en chocola,
goeie of slechte bestaan in dit verband dan ook niet
ze zet simpelweg voor blank, bruin, hoofddoek of
kale kop, dat kostbare bruine vocht,
en een ding is zeker ze zien d’r graag komen,
waar dan ook is een graag geziene gast.
Discrimineren nee, daarvan heeft deze dame
geen last.…
ZWARTE ZWAAN
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
942 Gracieus en rustig zwom in de vijver
Een schone o zo mooie zwarte zwaan
Naar mij toe zwom zij met veel ijver
Toen zij mij daar zo stilletjes zag staan
Met haar slanke hals omhoog geheven
Keek zij mij een ogenblik doordringend aan
Onzer beide geesten leken voor heel even
Vervlochten tot hetzelfde dierlijke bestaan
Haar ogen leken door mijn…
voor de verlorenen en verliefden
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.978 schoonheid de mooiste vorm aangaan
van verlangen, verliefdheid en edele dromen
niets mooiers dan de lach
en een zoen voor het slapen gaan
wees eerlijk en geniet rustig alle dagen
want schoonheid kan door vijand haast vergaan
laat het gras, de bloemen en het koren op u afkomen
slechts zo kan de kinderlijke onschuld die liefde heet bestaan…
Confiteor
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 De hemel
buldert heeft vrij spel draait ons bestaan
kadul. Het rollen het tollen het is zijn trots.
De wereld zijn religie.
Voor mij niet meer. Roodpijpenstelen
miserie kabbelt
de ochtendnevel voorbij. Groen
zag grauw en grauw
heeft teveel kou gezien.
Ik sta stil en schep het schril
stilleven op papier.…
Verknipt
netgedicht
4.6 met 26 stemmen
1.496 gedijen
En pink een traan voor elke dichter
Die huilend met de wereld is begaan
En niet geniet van zijn eigen dichten
Hem zal het al met al minder vergaan
Maar rozen zullen puntig bloeien
Daar waar zijn wieg heeft gestaan
Ze zullen een half jaar bloemen geven
Terwijl hij met zijn sterven zit te knoeien
Blijft zijn dichtkunst altijd bestaan…
Mijn allerliefste
hartenkreet
3.1 met 72 stemmen
12.198 mijn allerliefste mijn
mijn man, soulmate en minnaar
nog steeds, altijd, al 31 jaar
ondanks zorgen, verdriet en pijn
liefde moet rijpen net als wijn
koester het geluk uit die eerste uren
dan zal onze liefde eeuwig duren
zelfs als we niet in één werkelijkheid zijn
onze liefde is zuiver, puur en rein
hoe zou ze anders nog kunnen bestaan…
Gedachten aan maandag
hartenkreet
4.4 met 48 stemmen
2.957 zijn van tomeloos verdriet
Maar ik zal zwijgen zonder te verbleken
En als ik je Maandag weer zal zien
Dan weet ik een glimlach siert mijn gezicht
Geluksgevoel van liefde overweldigt mij
Ik ruik je voel je ben zo weer voor je gezwicht
En als ik je Maandag niet zal zien
Dan weet ik dat ik je niet kan vertrouwen
En ik op de bodem van mijn bestaan…
herinnering aan Cordoba
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
582 zo dichtbij
dat we betoverd door het licht
die vroege morgen hand in hand
de kathedraal-moskee van Cordoba
naar binnen liepen
verwonderd over zoveel samengaan
als ik opnieuw naar foto's kijk
denk ik het ongeloof
in jouw verdwaasde blik te lezen
Islam en Christendom zo tastbaar bij elkaar
twee werelden bijeen
wat zei dat over ons bestaan…
het gewicht van water
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
523 De regen roffelt
mijn bestaan wat samen
op een hoopje onbestemd lawaai
en opeens word ik naar de rand
gezogen van velerlei stemmingen
oorden waar alles zomaar in elkaar kan vloeien
genadeloos
het rammelt met beetjes aan mijn hoofd
alsof de muren me scheef voorover duwen
het huis de folterpaal naar me doorschuift
en me tot de marginaliteit…
Hetzelfde lachje
hartenkreet
3.3 met 19 stemmen
2.358 Jij koos voor geld en een rijk bestaan,
mijn liefde was niet voldoende, jij wilde meer,
maar met je schoonheid is ook hij heengegaan,
ik voel jouw pijn, ‘k weet bedrogen worden doet zeer.…
Hormoonhuishouding
netgedicht
4.1 met 37 stemmen
700 Ik moet bekennen dat ik doorlopend droog droom
Over stoere mannen, highheels en rode nagellak
Van een zwervend bestaan ga ik uit mijn doorzondak
Goddelijke kuisheid houdt hormonen degelijk en vroom
Als ik wakker ben geschud en nuchter bovendien
Koeien hoor loeien, hanen kraaien, kippen leggen
Varkens knorren, honden goede morgen zeggen
Dan…
Nachtvlinder
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.372 als de schaduw mijn voeten nadert
mij aanreikt de donkere verholenheid
van mijn diepere bestaan
wordt de deur naar het licht geopend
en met geweld verbreken harde zonnestralen
mijn verbond met het duister
het is geen vlucht in de nacht
dat tasten naar wat licht verhult
scherpe schoonheid
snijdt mijn blikken af
van een weg in de verte…
sliepe(slapen)
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
829 weachen fan leafde yn
romte fan dyn bistean
en sjuch troch in wale fan ferwachting
of ik dei al sjuch
it tsjuster is krekt sa opljeppend
as ik sels
Vertaling:
slapen zal ik vanavond boven je stad
ongezien ben ik aanwezig
ik droom mij in jouw lichaam
schrijf gedichten in je binnenste
golven van liefde in
ruimte van jouw bestaan…
Stel...
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.100 Weg de sterren en de maan,
alsof zij nooit hebben bestaan.
Dromen zijn niet meer van belang
want straks de laatste zonsopgang.
Duisternis verliest haar macht,
stel, het wordt nooit meer nacht!
Stel, er is geen dag of nacht,
geen avond en geen 'slaap maar zacht'.
Geen gloren van de dageraad,
geen orde en geen regelmaat.…
Gedicht zonder naam
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.491 ongelijke paden
En geen weg ging er terug
De dieren stonden haar op te wachten
Die voelden waar ze voor kwam
Dus hielpen ze een handje
Eten zoeken
Slaapplaats maken
Eekhoorns, apen, papegaaien
Ze hielpen allemaal
En zo werd het land zonder naam haar land
Het land van de vrouw zonder naam
Want dat was wie ze geworden was
In haar nieuwe bestaan…
Schrale liefde, schrale troost ( 2 )
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
946 glinsteringen
met mate gedoceerd
als voor gedwongen kloosterlingen
kan enkel bescheiden aan God
worden gerefereerd
het is als leven in de
onbekende tijd van even
immers verwachtingen zijn als de dood
ja zeker, in overleven raakt men bedreven
en kijkt uit naar de kruimels
van het dagelijks brood
ik nader de overgave aan het bestaan…
Eenvoud
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
919 Tussen al het sterrengewemel
ziet Hij ieder mens in zijn bestaan.
Laten wij in alle eenvoud tot Hem gaan
en in Gods trouw blijven geloven.
Hij laat geen bidder staan.
Zijn liefde gaat het al te boven.…
Mens, wat is lef?
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
651 ontkennen wat werkelijk verlangen betekent,
niet meer bang zijn voor onbekende heftigheid van
ongekende, ongetemde emoties, want vrijheid is per
definitie onbegrensd en vergt absolute moed,
maar ik heb nog steeds niet het lef gevonden
om deze ultieme vrijheid warm te omhelzen,
te omarmen en te aanvaarden als kracht
en basis voor mijn bestaan…
"Versleten"
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
522 gedoopt in een literair
verbond tot herhaalde
daden werd gedwongen, is
het moeilijk te verklaren
wat Achilles en mij zo
hebben verwond, tot
welke soort ik hoor
of uit welke ruif ik
werd gevoed weet nog
immer niet en moet
ervaren wat me het
meest bekoord,als
vogel uit het lot of
hand z’n nest beschrijft
op smalle rand van z’n
bestaan…
kruimellicht
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
565 doodgaan
en het rouwbeklag na elke
teruggestoten en onleesbare waarheid
die in het memoriaal van liefde
nog minder dan een stip werd
ondanks de drang naar beweging
ergens in huis, ergens eeuwenoud
in het kruimellicht en eenzame straten
bij avond, loodzwaar om het bedrog
dat uitlekt in de wispelturige waarheid
van een steen die langs zijn bestaan…
verstoten
hartenkreet
2.4 met 12 stemmen
984 Klootzak stomme klootzak
waarom ben je weggegaan
Ik mis je iedere dag en nacht
Je slaat een gat in mijn bestaan
Klootzak stomme klootzak
het lijkt wel of je me haat
Nergens reageer je meer op
alsof Car niet meer bestaat
Klootzak stomme klootzak
heb je mijn hele hart gegeven
Drie jaar was je mijn alles
en jij gooit mij zo uit je leven…
Geboren voor...
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
602 Ze geloofden in elkaars bestaan..
hoe onmogelijk ver ook bij elkaar vandaan.
Eindelijk samen..
eindelijk kunnen beamen
"wij zijn voor geluk, elkaar, geboren”
zelfs in oren..die het nog steeds niet..willen horen.…
Doolhof - tweeluik
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
564 plavei de weg
om je rugzak zo licht mogelijk te maken
op de plaats tevreden
leven is weten
vanachter de bergen
van binnen
wegen worden weer begaanbaar
in klare meren
dat maakt de stilte
meer en meer verstaanbaar
tussen de goddelijke deugden
voor geluk
aan de hartslag van morgen
cantus firmus
in causaliteit verband
van ons bestaan…
VERTELLEN
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
731 weerkaatsen op het doek
vormen ontstaan en vullen
sprekende gelijkenis in de natuur
scheppende mens
de heerlijke eenzaamheid
tekent zich af in lichtgeel
overheersende indrukken
aan de eeuwigheid ontrukt
om in de vorm te voleinden
toekijker zijn, geen deelnemer
genieten van natuur en creatie
in een omarming van vreugde
om te mogen bestaan…
Toespraak tot het plafond
gedicht
4.3 met 36 stemmen
7.548 ooit was de dolfijn een landdier
het wandelde rond en haalde adem
onder druk van de weersomstandigheden
werd de dolfijn in luttele millennia
richting het water gedreven
de eens volgroeide poten werden korter
en korter tot ze nagenoeg verdwenen
wat de dolfijn aan het bestaan
op het droge overhield waren de longen
evolutionair gezien is dat raar…
Aambeeld van de poëzie
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
790 Aarde is hij, gestampte vreugde
en verdriet, teelt van verleden
en een toekomst op de akkers
van nog te vormen taal, waarop
hij alleen het onkruid wiedt,
gewassen woorden ontstaan in
trage groei, breekt inspiratie
open, gezaaid in onwelriekende
geuren van bemeste grond in
een bestaan dan komen literaire
knoppen geleidelijk tot bloei…
Tot besluit
gedicht
4.0 met 27 stemmen
11.932 Ik ken de droefenis van copyrettes,
van holle mannen met vergeelde kranten,
bebrilde moeders met verhuisberichten,
de geur van briefpapieren, bankafschriften,
belastingformulieren, huurcontracten,
die inkt van niks die zegt dat we bestaan.…